Nie mogę oderwać się od poczucia, jakby był to pamiętnik podbojów sekualnych autora.
Brakuje mi merytorycznego podejścia - mówi o naturze, jednak bagatelizuje możliwość zachorowania na boreliozę, uznając, że jest małe prawdopodobieństwo (skąd taka informacja?) i, że ma nadzieję na własną odporność wrodzoną. Niepotrzebna wstawka - uznałabym nawet za szkodzącą. I było takich kilka. Podobnie używanie części roślin jako zabawek erotycznych.

Książkę traktowałabym więc z przymrużeniem oka. Jest trochę ciekawostek, ale nie zmienią Twojego życia. W tym nie wiem czy pomogą w planowaniu romantycznych schadzek na łonie natury.

Plus za trochę botanicznej wiedzy, trochę historii, ale i o staranie się wypowiadać prosto, ale z szacunkiem.

Nie mogę oderwać się od poczucia, jakby był to pamiętnik podbojów sekualnych autora.
Brakuje mi merytorycznego podejścia - mówi o naturze, jednak bagatelizuje możliwość zachorowania na boreliozę, uznając, że jest małe prawdopodobieństwo (skąd taka informacja?) i, że ma nadzieję na własną odporność wrodzoną. Niepotrzebna wstawka - uznałabym nawet za szkodzącą. I było...

Książka przeczytana dzięki akcji Czytaj_PL

Uważam, że jest to dobry tytuł - część rzeczy wiemy od razu a część zaskakuje nas na koniec. Podoba mi się motyw, jak w anime Death Note, zderzenie dwóch wielkich umysłów. Podoba mi się pokazanie jak nie związany z brodnią naukowiec próbuje dojść do prawdy, najprawdziwszej. A i my nie znamy pobudek naukowca - matematyka.

Nie jest może spektakularna to historia kryminalna, ale jest fascynująca.

Książka przeczytana dzięki akcji Czytaj_PL

Uważam, że jest to dobry tytuł - część rzeczy wiemy od razu a część zaskakuje nas na koniec. Podoba mi się motyw, jak w anime Death Note, zderzenie dwóch wielkich umysłów. Podoba mi się pokazanie jak nie związany z brodnią naukowiec próbuje dojść do prawdy, najprawdziwszej. A i my nie znamy pobudek naukowca - matematyka.

Nie...

Książka przeczytana dzięki akcji Czytaj_PL

Książka skłaniająca do refleksji i pomagająca w tej refleksji. Autorka porusza wiele wątków, które pojawiają się również w psychologii i psychoterapii psychoanalitycznej. Dlatego ta książka może przybliżyć terapię.

Jednak mimo to, nie jestem za ustawieniami - mam poczucie, że jednak przynoszą więcej szkody niż pożytku jeżeli nie ma przepracowania na terapii, bo sama wiedza nie pomoże nam zmienić przymusu powtarzania (o czym również mówi autorka).

Pięknie zrobiony audiobook, świetnie dobrany lektor jak i muzyka towarzysząca.

Książka przeczytana dzięki akcji Czytaj_PL

Książka skłaniająca do refleksji i pomagająca w tej refleksji. Autorka porusza wiele wątków, które pojawiają się również w psychologii i psychoterapii psychoanalitycznej. Dlatego ta książka może przybliżyć terapię.

Jednak mimo to, nie jestem za ustawieniami - mam poczucie, że jednak przynoszą więcej szkody niż pożytku jeżeli...

Słuchałam audiobooka - faktycznie zostały przedstawione zwyczajne niezwykłe historie. Mam poczucie, że my, przeciętnie normalni, mamy często obawy przed osobami z niepełnosprawnością intelektualną z powodu tego, że na co dzień nie stykamy się z takimi ludźmi. Te historie mogą nam trochę przybliżyć te osoby i pokazać, że może niekoniecznie mamy się czego bać. I najważniejsze - są to wciąż ludzie, którzy chcą być traktowani jak przeciętnie normalni.

Słuchałam audiobooka - faktycznie zostały przedstawione zwyczajne niezwykłe historie. Mam poczucie, że my, przeciętnie normalni, mamy często obawy przed osobami z niepełnosprawnością intelektualną z powodu tego, że na co dzień nie stykamy się z takimi ludźmi. Te historie mogą nam trochę przybliżyć te osoby i pokazać, że może niekoniecznie mamy się czego bać. I najważniejsze...

Specyficzny sposób prowadzenia narracji - dzięki czemu szybko się czyta. Można też zastanowić się nad narracją, dlaczego autor wybrał taki a nie inny?

Sposób tłumaczenia, jak wiemy, był też dość trudny, ponieważ język polski stawia nacisk na określenie płci, co w wielu innych językach da się uniknąć. Wielkie gratulacje dla tłumacza, uważam, że poradził sobie świetnie z tym zadaniem.

Przez samą historię da się przebrnąć szybko i myślę, że, mimo to, można zatrzymać się na wielu wątkach i zastanowić. Nie każdy potrafi postawić się w tak trudnej sytuacji, jak bycie mężczyzną, czucie się kobietą, zarazem nie chcąc zatracić swojej męskości, ale chciałoby się zyskać kobiecość (i odwrotnie). Bardzo współczuję każdemu, kto przeżywa takie rozterki i nie może pogodzić się, czy tak naprawdę pokochać siebie takim, jakim się jest (bo nie jest to tak łatwe, jak może się wydawać).

Polecam starszej młodzieży i osobom dorosłym, tym, którzy lubią inną perspektywę, może też zaciekawi tych, którzy sami mają podobne rozterki, ale niekoniecznie pomoże je rozwiązać.

Specyficzny sposób prowadzenia narracji - dzięki czemu szybko się czyta. Można też zastanowić się nad narracją, dlaczego autor wybrał taki a nie inny?

Sposób tłumaczenia, jak wiemy, był też dość trudny, ponieważ język polski stawia nacisk na określenie płci, co w wielu innych językach da się uniknąć. Wielkie gratulacje dla tłumacza, uważam, że poradził sobie świetnie z...

Uwielbiam historie stworzone przez tę autorkę. Mają w sobie pewien mrok, wyraźną bajkowość i fantazję... Uwielbiam ten klimat. Jest też coś oryginalnego w jej powieściach.

Polecam książkę młodzieży młodszej i starszej, ale i osobom dorosłym. Myślę, że wielu, którzy lubią fantastykę i klimaty bajkowe, przypadnie do gustu.

Uwielbiam historie stworzone przez tę autorkę. Mają w sobie pewien mrok, wyraźną bajkowość i fantazję... Uwielbiam ten klimat. Jest też coś oryginalnego w jej powieściach.

Polecam książkę młodzieży młodszej i starszej, ale i osobom dorosłym. Myślę, że wielu, którzy lubią fantastykę i klimaty bajkowe, przypadnie do gustu.

Przesłuchałam - nie wiem czy dałabym radę przeczytać od deski do deski. Bardzo długa książka, lecz historycznie ciekawa. Chłonęłam aspekty mi nieznane z dawnych czasów.

Historia głównej bohaterki potoczyła się inaczej niż sądziłam i wewnętrznie chciałam.

Polecam wytrwałym czytelnikom i raczej osobom dorosłym niż młodzieży.

Przesłuchałam - nie wiem czy dałabym radę przeczytać od deski do deski. Bardzo długa książka, lecz historycznie ciekawa. Chłonęłam aspekty mi nieznane z dawnych czasów.

Historia głównej bohaterki potoczyła się inaczej niż sądziłam i wewnętrznie chciałam.

Polecam wytrwałym czytelnikom i raczej osobom dorosłym niż młodzieży.

Abstrakcja - to jedno słowo opisujące intrygującą perspektywę człowieka zamienionego w kota od tak, bez powodu. Całą historię zadawałam sobie pytanie, dlaczego? Jak można sprawić, aby stać się kotem? Czy można tak samo sprawić, aby ponownie stać się człowiekiem?

W tej konwencji pod powierzchnią pokazane są trudności normalnej pary.

Abstrakcja - to jedno słowo opisujące intrygującą perspektywę człowieka zamienionego w kota od tak, bez powodu. Całą historię zadawałam sobie pytanie, dlaczego? Jak można sprawić, aby stać się kotem? Czy można tak samo sprawić, aby ponownie stać się człowiekiem?

W tej konwencji pod powierzchnią pokazane są trudności normalnej pary.

Intrygująca historia - polecam każde opowiadanie o Komisarzu Oczce.

Intrygująca historia - polecam każde opowiadanie o Komisarzu Oczce.

Kolejna dobra historia autora - jestem ciekawa, czym nas jeszcze zaskoczy i ile będzie miał pomysłów na historie! Podoba mi się wplatanie życia Komisarza Oczko między wierszami.

Kolejna dobra historia autora - jestem ciekawa, czym nas jeszcze zaskoczy i ile będzie miał pomysłów na historie! Podoba mi się wplatanie życia Komisarza Oczko między wierszami.

Pierwszy raz zgadłam kto był mordercą :) Po tylu historiach autora, czuję się dumna, że udało mi się przewidzieć. Chęć upewnienia się, że trafiłam, tym bardziej zachęcała do dokończenia historii i poznania zakończenia.

Pierwszy raz zgadłam kto był mordercą :) Po tylu historiach autora, czuję się dumna, że udało mi się przewidzieć. Chęć upewnienia się, że trafiłam, tym bardziej zachęcała do dokończenia historii i poznania zakończenia.

Autorka dzięki tej książce odczarowała moje spojrzenie na Albanię - w pozytywnym znaczeniu. Po przeczytaniu "zanim dojrzeją granaty" byłam zrażona Albanią, a wcześniej nic o Albanii nie wiedziałam. Jednak teraz Albania zaciekawiła mnie i może nie ma się czego bać?

Autorka dzięki tej książce odczarowała moje spojrzenie na Albanię - w pozytywnym znaczeniu. Po przeczytaniu "zanim dojrzeją granaty" byłam zrażona Albanią, a wcześniej nic o Albanii nie wiedziałam. Jednak teraz Albania zaciekawiła mnie i może nie ma się czego bać?

Zmęczyłam. Dwiema poprzednimi byłam zachwycona i czytałam z zapartym tchem. Tej części nie mogłam zmęczyć, dosłownie. Zastanawiam się nad powodem - czyżby ta część była dla mnie tak płytka, bez ciekawej treści? Czy ja tak bardzo zmieniłam gust (choć nie wydaje mi się)?

Nie zrażałabym się po mojej opinii do całej serii, bo jednak dwie pierwsze były warte czytania.

Zmęczyłam. Dwiema poprzednimi byłam zachwycona i czytałam z zapartym tchem. Tej części nie mogłam zmęczyć, dosłownie. Zastanawiam się nad powodem - czyżby ta część była dla mnie tak płytka, bez ciekawej treści? Czy ja tak bardzo zmieniłam gust (choć nie wydaje mi się)?

Nie zrażałabym się po mojej opinii do całej serii, bo jednak dwie pierwsze były warte czytania.

Jedna z lepszych części o komisarzu Oczce. Niespodziewany koniec.

Jedna z lepszych części o komisarzu Oczce. Niespodziewany koniec.

Historia, mimo, że poznana już parę miesięcy temu, wciąż we mnie żyje. N I E S A M O W I T A. Cholernie dobrze poprowadzony wątek, element zaskoczenia. Trzyma w napięciu... mam nadzieję, że kolejne części trzymają poziom!

Historia, mimo, że poznana już parę miesięcy temu, wciąż we mnie żyje. N I E S A M O W I T A. Cholernie dobrze poprowadzony wątek, element zaskoczenia. Trzyma w napięciu... mam nadzieję, że kolejne części trzymają poziom!

Bardzo trudno słuchało mi się tej książki z powodu użytego języka - próba mówienia bezosobowo albo w liczbie mnogiej choć mamy na myśli jedną osobę... wiem, że w języku angielskim używa się zaimków "they", mówiąc o sobie, jednak dla mnie było to bardzo mylące i przez większą część książki nie mogłam pojąć, czy faktycznie jest więcej osób, czy w taki sposób mówi o sobie jedna osoba.

Wierzę, że był to celowy zabieg autorki – z jednej strony ukłonić się w stronę osób niebinarnych, z drugiej pewnie i pokazać, jak to może w przyszłości wyglądać.

Osobiście jest mi trudno przyzwyczaić się do takiego sposobu komunikacji – mimo całkowitego szacunku do osób niebinarnych.

Mam poczucie, że ten język przysłonił mi opowiadaną historię, którą mimo wszystko przyjęłam ze spokojem i ciekawością.

Bardzo trudno słuchało mi się tej książki z powodu użytego języka - próba mówienia bezosobowo albo w liczbie mnogiej choć mamy na myśli jedną osobę... wiem, że w języku angielskim używa się zaimków "they", mówiąc o sobie, jednak dla mnie było to bardzo mylące i przez większą część książki nie mogłam pojąć, czy faktycznie jest więcej osób, czy w taki sposób mówi o sobie...

Myślę, że lektura tej pozycji przyda się każdemu, kto jest psychologiem albo psychoterapeutą i rozpoczyna swoją przygodę z Melanie Klein. Również uważam, że jest to odpowiednia książka dla początkujących terapeutów.

Myślę, że lektura tej pozycji przyda się każdemu, kto jest psychologiem albo psychoterapeutą i rozpoczyna swoją przygodę z Melanie Klein. Również uważam, że jest to odpowiednia książka dla początkujących terapeutów.

jestem ogromną fanką Cmentarzy Osobliwości – i w tej części Paulina Hendel nas nie zawodzi. Akcja wartka, wciąga i chce się więcej!

Polecam młodym, jak i starszym osobom. Uważam, że przy tym każdy może się dobrze bawić.

jestem ogromną fanką Cmentarzy Osobliwości – i w tej części Paulina Hendel nas nie zawodzi. Akcja wartka, wciąga i chce się więcej!

Polecam młodym, jak i starszym osobom. Uważam, że przy tym każdy może się dobrze bawić.

Rządzą w świecie konkretne marki, firmy, lecz rzadko kiedy zastanawiamy się, ile mogą mieć ze sobą wspólnego? Jak i rzadko zastanawiamy się, co takiego musieli przejść właściciele, aby doszły w miejsce, w którym się znajdują.

Niesamowita i wciągająca historia braci, gdzie jak jeden z opiniowiczów to ujął: "z rodziną najlepiej na zdjęciu".

Rządzą w świecie konkretne marki, firmy, lecz rzadko kiedy zastanawiamy się, ile mogą mieć ze sobą wspólnego? Jak i rzadko zastanawiamy się, co takiego musieli przejść właściciele, aby doszły w miejsce, w którym się znajdują.

Niesamowita i wciągająca historia braci, gdzie jak jeden z opiniowiczów to ujął: "z rodziną najlepiej na zdjęciu".

Bardzo abstrakcyjna, krótka historia człowieka, który stał się kotem.

Bardzo abstrakcyjna, krótka historia człowieka, który stał się kotem.