"Akuszerki" czytało się bardzo dobrze, natomiast "Połozne" tak sobie.
Faktem jest , że autorka chciała przekazać wiele wartościowych informacji, jednak czegoś mi tu brakowało (albo czego było za dużo). Dokończyłam, ale nie jestem zachwycona. A już zakonczenie zupełnie mnie rozczarowało.

"Akuszerki" czytało się bardzo dobrze, natomiast "Połozne" tak sobie.
Faktem jest , że autorka chciała przekazać wiele wartościowych informacji, jednak czegoś mi tu brakowało (albo czego było za dużo). Dokończyłam, ale nie jestem zachwycona. A już zakonczenie zupełnie mnie rozczarowało.

Samo życie. Niejedna z czytelniczek przejrzy się w tej powieści jak w lustrze. Powieść relaksująca, że sporą dawką inteligentnego humoru. Wiadomo- male dzieci- mały kłopot, w miarę dojrzewania dzieci- dojrzewają i kłopoty.
Katarzyna Grochola przedstawia nam Judytę z powiesci "Nigdy w zyciu" jako kobietę dojrzałą, z bagażem doświadczeń , próbującą "ogarnąć " całą już teraz liczną trzpokoleniową rodzinę.
Czy jej się to uda i czy wszyscy będą zadowoleni? Przeczytajcie, polecam.

Samo życie. Niejedna z czytelniczek przejrzy się w tej powieści jak w lustrze. Powieść relaksująca, że sporą dawką inteligentnego humoru. Wiadomo- male dzieci- mały kłopot, w miarę dojrzewania dzieci- dojrzewają i kłopoty.
Katarzyna Grochola przedstawia nam Judytę z powiesci "Nigdy w zyciu" jako kobietę dojrzałą, z bagażem doświadczeń , próbującą "ogarnąć "...

Tak do połowy trochę mi dłużyła ta powieść, ale później- bardzo ciekawa. Zakonczenie -zaskakujące kompletnie. Polecam, powiesc poruszająca i skłaniająca do refleksji nad zyciem.

Tak do połowy trochę mi dłużyła ta powieść, ale później- bardzo ciekawa. Zakonczenie -zaskakujące kompletnie. Polecam, powiesc poruszająca i skłaniająca do refleksji nad zyciem.

Kolejny mroczny i dramatyczny kryminał Mariusza Kaniosa. Jak kolosalny wpływ na dorosłe życie mają traumy doświadczane w dzieciństwie.
Często zadajemy sobie pytanie dlaczego ktoś zachował się tak, a nie inaczej, co nim powodowało, a okazuje się, że nic przypadkiem się nie zdarza.
Ta książka jest mroczna, przesycona bólem i głęboką patologią.
To powieść, której nie od.ozymy póki nie przeczytamy ostatniej strony. Bardzo zaskakujące zakończenie
Polecam, warto przeczytać, bo nie jest to sztampowy kryminał, a bardzo realna powieść kryminalna z bogatym wątkiem psychologicznym.

Kolejny mroczny i dramatyczny kryminał Mariusza Kaniosa. Jak kolosalny wpływ na dorosłe życie mają traumy doświadczane w dzieciństwie.
Często zadajemy sobie pytanie dlaczego ktoś zachował się tak, a nie inaczej, co nim powodowało, a okazuje się, że nic przypadkiem się nie zdarza.
Ta książka jest mroczna, przesycona bólem i głęboką patologią.
To powieść, której nie...

Polecam, książka jest rewelacyjna. Kolejne części czekają w kolejce.

Polecam, książka jest rewelacyjna. Kolejne części czekają w kolejce.

Książka, która na bardzo dlugo pozostanie w mojej pamięci. Kryminal z bardzo bogatym wątkiem psychologicznym. Wartka i niezwykle ciekawa akcja, wiele zaskoczeń, a zakonczenie - absolutna niespodzianka. Taka bardzo "koronkowa robota" niezwykle dociekliwego, dokładnego i na wskroś uczciwego prokuratora Stróża
Autor porusza bardzo ważny i aktualny obecnie temat kosciola w Polsce. Akcja toczy się w małym miasteczku, gdzie wszyscy się znają I wszystko o sobie wiedzą, ale nikt niczego nie chce powiedzieć głośno, bo lepiej udawać, że się nie widzi i nie słyszy, bo co ludzie powiedzą, bo nie będziemy się wtrącać - typowa atmosfera malomiasteczkowa.
Konsekwencje milczenia są dramatyczne.
Bardzo ciekawa historia, która jest ciekawa od pierwszej do ostatniej strony.
Pan Mariusz Kanios pisze bardzo ciekawie. To moja trzecia ksiazka napisana przez tego autora i nie ostatnia, bo już czekam na przesyłkę z empiku , w której będą pozostałe kryminały Mariusza Kaniosa.
Polecam, warto czytać tego autora.

Książka, która na bardzo dlugo pozostanie w mojej pamięci. Kryminal z bardzo bogatym wątkiem psychologicznym. Wartka i niezwykle ciekawa akcja, wiele zaskoczeń, a zakonczenie - absolutna niespodzianka. Taka bardzo "koronkowa robota" niezwykle dociekliwego, dokładnego i na wskroś uczciwego prokuratora Stróża
Autor porusza bardzo ważny i aktualny obecnie temat kosciola w...

Bardzo fajna opowieść z wieloma życiowymi mądrościam. I choć to powieść pełna humoru, to ta kiej prawdziwej, ludzkiej i bardzo dzisiejszej, wspolczesnej rzeczywistości w niej nie brakuje.

Bardzo fajna opowieść z wieloma życiowymi mądrościam. I choć to powieść pełna humoru, to ta kiej prawdziwej, ludzkiej i bardzo dzisiejszej, wspolczesnej rzeczywistości w niej nie brakuje.

Lata 80te. Bardzo ciekawe ludzkie historie z tamty h lat, o których się nie słyszało. Felietony Cezarego Łazarewicza można polecić każdemu. Ciekawe, wnikliwe i skłaniające do wielu przemyśleń.

Lata 80te. Bardzo ciekawe ludzkie historie z tamty h lat, o których się nie słyszało. Felietony Cezarego Łazarewicza można polecić każdemu. Ciekawe, wnikliwe i skłaniające do wielu przemyśleń.

Pan Piotr Koscielny, to jeden z moich ulubionych autorów. To kolejna jego ksiazka, która przeczytałam.
Czyta się świetnie. Tak jak w poprzednich książkach Pana Piotra jest w niej nie tylko mocny wątek kryminalny, ale i wątek psychologiczny . Czy można wieść spokojne życie rodzinne, pracować, awansować, ,korzystac z życia mając na sumieniu kilka istnień ludzkich?
Pytanie do autora - czy będzie dalszy ciąg "Zlego", bo wydaje mi się, że w zakończeniu czegoś zabrakło.
Polecam, Piotr Koscielny pisze świetnie.

Pan Piotr Koscielny, to jeden z moich ulubionych autorów. To kolejna jego ksiazka, która przeczytałam.
Czyta się świetnie. Tak jak w poprzednich książkach Pana Piotra jest w niej nie tylko mocny wątek kryminalny, ale i wątek psychologiczny . Czy można wieść spokojne życie rodzinne, pracować, awansować, ,korzystac z życia mając na sumieniu kilka istnień ludzkich?
Pytanie do...

Nie wszystko złoto, co się świeci i jeszcze ~ nie zawsze mama ma rację. Powieść, która na długo pozostanie w pamięci, ku przestrodze. Myślę, że pomimo XXI wieku na wielu wsiach jeszcze pokutuje pogląd, że panna z dzieckiem, to hańba dla rodziny, bogaty narzeczony, to skarb, a później niech by pił, niech by bił, byle był. Dziewczyny, kobiety , nie dajcie się zmanipulować, bo życie jest tylko jedno, wbrew pozorom szybko mija i żaden dzień sie nie powtórzy.
Polecam, bardzo dobra ksiązka.

Nie wszystko złoto, co się świeci i jeszcze ~ nie zawsze mama ma rację. Powieść, która na długo pozostanie w pamięci, ku przestrodze. Myślę, że pomimo XXI wieku na wielu wsiach jeszcze pokutuje pogląd, że panna z dzieckiem, to hańba dla rodziny, bogaty narzeczony, to skarb, a później niech by pił, niech by bił, byle był. Dziewczyny, kobiety , nie dajcie się zmanipulować,...

Polecam. Piękne i ciekawe wspomnienia małżeństwa Olbrychskich. Książka ciekawa, bez skandali, pełna ciepłych słów o znanych i lubianych osobach, jakie spotykali w swoim życiu, a także o postrzeganiu tego, co dzieje się w naszym kraju tu i teraz.

Polecam. Piękne i ciekawe wspomnienia małżeństwa Olbrychskich. Książka ciekawa, bez skandali, pełna ciepłych słów o znanych i lubianych osobach, jakie spotykali w swoim życiu, a także o postrzeganiu tego, co dzieje się w naszym kraju tu i teraz.

Pierwsza część byla świetna, druga pt,"Matki przodem" taka sobie, trzecia " Matka siedzi z tyłu 2" jest taka, jakby była pisana przez autorkę z konieczności.
Mam nadzieję, że czwartej części nie będzie.

Pierwsza część byla świetna, druga pt,"Matki przodem" taka sobie, trzecia " Matka siedzi z tyłu 2" jest taka, jakby była pisana przez autorkę z konieczności.
Mam nadzieję, że czwartej części nie będzie.

Bardzo osobista opowieść autorki o chorobie jej męża, pełna bólu i cierpienia. Książka o tym, że zawsze, do końca trzeba mieć nadzieję na lepsze jutro.

Bardzo osobista opowieść autorki o chorobie jej męża, pełna bólu i cierpienia. Książka o tym, że zawsze, do końca trzeba mieć nadzieję na lepsze jutro.

Nie oceniam, bo dobrnęłam do 1/3 i odłożyłam. Jakoś mi nie po drodze z tą powieścią. Może kiedyś dokończę, ale na razie nie.

Nie oceniam, bo dobrnęłam do 1/3 i odłożyłam. Jakoś mi nie po drodze z tą powieścią. Może kiedyś dokończę, ale na razie nie.

Powieść poruszająca i wzruszająca. Wojna i zesłanie na nieludzką ziemię, na Syberię. Powieść pełna bolesnych i trudnych wspomnień.
Jak bardzo ten czas zaważy na powojennych losach bohaterow. Czy z Syberii wrócą ci sami ludzie, których tam zesłano ?
Zakonczenie nie tylko zaskakujące, ale bardzo,bardzo wzruszajace. Polecam

Powieść poruszająca i wzruszająca. Wojna i zesłanie na nieludzką ziemię, na Syberię. Powieść pełna bolesnych i trudnych wspomnień.
Jak bardzo ten czas zaważy na powojennych losach bohaterow. Czy z Syberii wrócą ci sami ludzie, których tam zesłano ?
Zakonczenie nie tylko zaskakujące, ale bardzo,bardzo wzruszajace. Polecam

Niewielka ksiazka, a ile w niej treści. Bardzo udany debiut młodej autorki, która wykazała się świetnym zmysłem obserwatorskiem. Specyficzne środowisko maleńkiego miasteczka, gdzie wszyscy się znają i żyją nie tylko swoim życiem, ale także życiem współmieszkańców. Wszyscy o wszystkich staraja sie wszystko wiedziec, nawzajem sie obserwowac, byc zawsze lepiej ubrani od innych, zawsze uczestnuczyc w niedzielnych mszach, a nowych, przybylych mieszkancow bacznie obserwowac i okazywac im nieufnośc. Powieść na. .wskroś współczesna i bardzo prawdziwa, poruszająca aktualne problemy codziennego życia.

Niewielka ksiazka, a ile w niej treści. Bardzo udany debiut młodej autorki, która wykazała się świetnym zmysłem obserwatorskiem. Specyficzne środowisko maleńkiego miasteczka, gdzie wszyscy się znają i żyją nie tylko swoim życiem, ale także życiem współmieszkańców. Wszyscy o wszystkich staraja sie wszystko wiedziec, nawzajem sie obserwowac, byc zawsze lepiej ubrani od...

Nie oceniam tej niewielkiej książki ilością gwiazdek.
To studium postępującej choroby, która odbiera po kolei człowiekowi jego tożsamość. Demencja , ukochany ojciec i opiek7jaca się nim córka, która postanowiła na kartach tej książki podzielić się z czytelnikami swoim jakże trudnym doświadczeniem.
Po przeczytaniu naszła mnie taka refleksja - komu bardziej współczuć? Córce czy ojcu, który jest, ale jakby go juz nie było. Straszna choroba i bardzo ciężkie i trudne doświadczenie osoby opiekujacej się.

Nie oceniam tej niewielkiej książki ilością gwiazdek.
To studium postępującej choroby, która odbiera po kolei człowiekowi jego tożsamość. Demencja , ukochany ojciec i opiek7jaca się nim córka, która postanowiła na kartach tej książki podzielić się z czytelnikami swoim jakże trudnym doświadczeniem.
Po przeczytaniu naszła mnie taka refleksja - komu bardziej współczuć?...

Magdalena Witkiewicz pisze świetnie. Jej powieści są tak bardzo realne i aktualne. Tak to w życiu jest - nigdy nie wiadomo jaki przypadek zdecyduje o naszych losach. Bardzo dobra powieść. Polecam.

Magdalena Witkiewicz pisze świetnie. Jej powieści są tak bardzo realne i aktualne. Tak to w życiu jest - nigdy nie wiadomo jaki przypadek zdecyduje o naszych losach. Bardzo dobra powieść. Polecam.

Dla wszystkich, którzy kochają naszych przyjaciół na czterech łapkach. Bardzo ładna i wzruszjaca opowieść. Czyta się bardzo szybko, jednym słowem- polecam.

Dla wszystkich, którzy kochają naszych przyjaciół na czterech łapkach. Bardzo ładna i wzruszjaca opowieść. Czyta się bardzo szybko, jednym słowem- polecam.

Opowiesc dla tych, którzy kochają swoich czworonożnych przyjaciół , pełna ciepla ,miłości i wzruszeń.
Polecam, może po jej przeczytaniu ktoś zdecyduje się podarować dom takiemu małemu bohaterowi o wielkim serduchu.

Opowiesc dla tych, którzy kochają swoich czworonożnych przyjaciół , pełna ciepla ,miłości i wzruszeń.
Polecam, może po jej przeczytaniu ktoś zdecyduje się podarować dom takiemu małemu bohaterowi o wielkim serduchu.