Książka ta to wyimek polskiej rzeczywistości, przedstawiająca życie, funkcjonowanie osób autystycznych. Autor dobrał tu zgrabnie całkiem różne przypadki: od takich, które samodzielnie wiodą swoje życie a o diagnozie dowiedziały się dość późno, po takie, które zdiagnozowano wcześnie i takie, których życie wymaga, i w zasadzie zawsze będzie wymagać, sporego wsparcia drugiej osoby. Bardzo różne przypadki, co też daje do myślenia... że mogą być jeszcze inne, odmienne życia ze spektrum niż te opisane. Ale i te zebrane tu wypowiedzi, relacje dadzą już czytelnikowi pewien obraz sytuacji osób autystycznych. Prócz samych historii przemyconej jest co nieco wiedzy w dopowiedzeniach specjalistów - choć tej nie ma za dużo, jest tylko skromnym dodatkiem.

Książka ta to wyimek polskiej rzeczywistości, przedstawiająca życie, funkcjonowanie osób autystycznych. Autor dobrał tu zgrabnie całkiem różne przypadki: od takich, które samodzielnie wiodą swoje życie a o diagnozie dowiedziały się dość późno, po takie, które zdiagnozowano wcześnie i takie...

Rozwiń Zwiń

Inne kryminały pani Kańtoch bardziej mi zapadną w pamięć, ale bardzo doceniam podjęcia się takiej literackiej gry z czytelnikiem w tym gatunku. Niestety zapewne nie wszyscy odbiorcy to docenią.

Inne kryminały pani Kańtoch bardziej mi zapadną w pamięć, ale bardzo doceniam podjęcia się takiej literackiej gry z czytelnikiem w tym gatunku. Niestety zapewne nie wszyscy odbiorcy to docenią.

Pozycja ważna. Poruszająca. Ale też... nie do końca zgrabnie i dobrze napisana. Autorowi zacięcia dziennikarskiego raczej brak, wywiady przez niego przeprowadzane prosiłyby się o jakąś ociupinkę literackiej smykałki. Natomiast sama tematyka bezdyskusyjnie warta zapoznania się.

Pozycja ważna. Poruszająca. Ale też... nie do końca zgrabnie i dobrze napisana. Autorowi zacięcia dziennikarskiego raczej brak, wywiady przez niego przeprowadzane prosiłyby się o jakąś ociupinkę literackiej smykałki. Natomiast sama tematyka bezdyskusyjnie warta zapoznania się.

Po poprzedniej części trochę zwątpiłam czy autorowi uda się jeszcze powrócić do poziomu pierwszych części - ale jest dobrze. Młodych rozbawi, ale i rodzic, który podkradnie dziecku książkę też się pośmieje.

Po poprzedniej części trochę zwątpiłam czy autorowi uda się jeszcze powrócić do poziomu pierwszych części - ale jest dobrze. Młodych rozbawi, ale i rodzic, który podkradnie dziecku książkę też się pośmieje.