Miasto na Marsie. Czy możemy skolonizować kosmos, czy powinniśmy to robić i czy naprawdę mamy to dobrze przemyślane?

Pierwsza część opisująca kwestie techniczne nudna ale w sumie sensowna (zgadzam się, nie skolonizujemy kosmosu w jakiejkolwiek przewidywalnej przyszłości) za to druga połowa zamienia się w jakieś bajdurzenie o prawie międzynarodowym, które jak wiadomo skutecznie uchroni nas przed wojnami (serio, autorzy piszą o „niezręcznej sytuacji na forum ONZ, kiedy stałoby się jasne , że pogwałcono traktat o przestrzeni kosmicznej, jak i układ o częściowym zakazie prób jądrowych”!). No litości…

Pierwsza część opisująca kwestie techniczne nudna ale w sumie sensowna (zgadzam się, nie skolonizujemy kosmosu w jakiejkolwiek przewidywalnej przyszłości) za to druga połowa zamienia się w jakieś bajdurzenie o prawie międzynarodowym, które jak wiadomo skutecznie uchroni nas przed wojnami (serio, autorzy piszą o „niezręcznej sytuacji na forum ONZ, kiedy stałoby się jasne ,...

mam uwage co do polskiego wydania: czasem rozmieszczenie tekstu rozjezdza sie z obrazkiem - np w podrozdziale "czym jest panstwo i czy..." obrazki ze stron 415-416 wypadaja za tekstem przez co strona 416 wizualnie nie ma sensu.

mam uwage co do polskiego wydania: czasem rozmieszczenie tekstu rozjezdza sie z obrazkiem - np w podrozdziale "czym jest panstwo i czy..." obrazki ze stron 415-416 wypadaja za tekstem przez co strona 416 wizualnie nie ma sensu.

Do połowy rewelacja, a potem bełkot polityczny, prawny, ustawowy, nudny jak diabli........

Do połowy rewelacja, a potem bełkot polityczny, prawny, ustawowy, nudny jak diabli........

Rzeczowo rozpatrzona kwestia kolonizacji innych niż Ziemia ciał niebieskich. Autorzy zwracają uwagę na wiele szczegółów umykających chyba większości entuzjastów ekspansji poza nasz świat. Rozprawiają się z pomysłem pod kątem prawnym, etycznym, biologicznym, fizycznym a mnogość spojrzeń na temat naprawdę robi wrażenie.

Rzeczowo rozpatrzona kwestia kolonizacji innych niż Ziemia ciał niebieskich. Autorzy zwracają uwagę na wiele szczegółów umykających chyba większości entuzjastów ekspansji poza nasz świat. Rozprawiają się z pomysłem pod kątem prawnym, etycznym, biologicznym, fizycznym a mnogość spojrzeń na temat naprawdę robi wrażenie.

Miasto na Marsie – Kelly i Zach Weinersmith.

Książka Miasto na Marsie (oryg. A City on Mars: Can We Settle Space, Should We Settle Space, and Have We ReallyThoughtThis Through?) autorstwa Kelly i Zacha Weinersmithów, wbrew tytułowi, nie jest opowieścią wyłącznie o Marsie. To szeroko zakrojona, momentami bezlitosna analiza idei osiedlania się ludzi poza Ziemią – na Księżycu, Marsie, w górnych warstwach atmosfery Wenus czy nawet w zacienionych kraterach Merkurego. Autorzy zadają nie tylko pytanie „czy możemy?”, ale przede wszystkim „czy powinniśmy?” i „czy naprawdę przemyśleliśmy konsekwencje?”.
Choć książka napisana jest w lekkim, często humorystycznym tonie, jej wydźwięk jest zaskakująco pesymistyczny. Weinersmithowie systematycznie rozprawiają się z marzeniami o kosmicznym eksodusie ludzkości, obnażając ich słabe punkty. Nie robią tego jednak w sposób emocjonalny czy ideologiczny – przeciwnie, opierają się na twardych danych, badaniach naukowych i analizach prawnych oraz biologicznych. Efekt bywa bolesny: czytelnik ma wrażenie, że autorzy krok po kroku odbierają mu kolejne złudzenia.
Ogromną zaletą książki jest jej kompleksowość. Autorzy nie ograniczają się do techniki rakietowej czy problemów inżynieryjnych. Analizują psychikę człowieka w długotrwałej izolacji, kwestie odżywiania, dostępu do wody, a nawet rozmnażania i wychowywania dzieci w środowisku pozaziemskim. Zwracają uwagę na zagrożenia, które w popularnych narracjach bywają bagatelizowane: promieniowanie kosmiczne, toksyczny regolit, niską grawitację czy brak skutecznych systemów medycznych. Kosmos w ich ujęciu nie jest romantyczną granicą do przekroczenia, lecz środowiskiem pełnym biologicznych i technologicznych „pułapek”.
W tym sensie Miasto na Marsie działa jak zimny prysznic. To książka, która zamiast inspirować wizją nowej cywilizacji międzyplanetarnej, zmusza do myślenia o kosztach – nie tylko finansowych, ale także ludzkich i etycznych. Autorzy nie twierdzą wprost, że kolonizacja kosmosu jest niemożliwa, lecz pokazują, jak daleko jesteśmy od jej realnej, bezpiecznej realizacji.
To lektura szczególnie cenna dla czytelników zainteresowanych astronautyką, którzy chcą spojrzeć na temat osadnictwa kosmicznego bez marketingowej mgły i futurystycznych sloganów. Miasto na Marsie nie odbiera sensu eksploracji kosmosu, ale brutalnie przypomina, że marzenia muszą iść w parze z odpowiedzialnością i rzetelną wiedzą. Nawet jeśli po lekturze pozostaje poczucie „że wszystko to klops”, jest to klops intelektualnie uczciwy, a to w literaturze popularnonaukowej wciąż rzadkość.
(Recenzję napisałem dla Polskiej Fundacji Fantastyki Naukowej)

Miasto na Marsie – Kelly i Zach Weinersmith.

Książka Miasto na Marsie (oryg. A City on Mars: Can We Settle Space, Should We Settle Space, and Have We ReallyThoughtThis Through?) autorstwa Kelly i Zacha Weinersmithów, wbrew tytułowi, nie jest opowieścią wyłącznie o Marsie. To szeroko zakrojona, momentami bezlitosna analiza idei osiedlania się ludzi poza Ziemią – na...

Lekko napisana i miejscami zabawna (choć miejscami autorzy mogliby sobie podarować). Porusza kwestię nad którymi nie zawsze myśli się, rozważając kolonizację kosmosu (np. kwestie prawne). Super, że powstała pozycja lekko studząca ten hurraoptymizm kolonizacyjny :)

Lekko napisana i miejscami zabawna (choć miejscami autorzy mogliby sobie podarować). Porusza kwestię nad którymi nie zawsze myśli się, rozważając kolonizację kosmosu (np. kwestie prawne). Super, że powstała pozycja lekko studząca ten hurraoptymizm kolonizacyjny :)

Książka odpowiada na pytanie czy na dzień dzisiejszy kolonizacja poza Ziemią jest możliwa i z jakimi trudnościami spotka się człowiek przy realizacji takiego projektu. Dobrze się to czyta (poza rozdziałami dotyczącymi literatury prawa),bo i temat ciekawy. Polecam.

Książka odpowiada na pytanie czy na dzień dzisiejszy kolonizacja poza Ziemią jest możliwa i z jakimi trudnościami spotka się człowiek przy realizacji takiego projektu. Dobrze się to czyta (poza rozdziałami dotyczącymi literatury prawa),bo i temat ciekawy. Polecam.

Fantastyczna książka popularnonaukowa. Wielopoziomowe wyjaśnienie perspektyw kolonizacji kosmosu, a właściwie tego jak bardzo jest to odległa perspektywa (jeśli w ogóle jest to możliwe). Lekki język, multum ciekawostek, naukowe podejście do tematu, polecam

Fantastyczna książka popularnonaukowa. Wielopoziomowe wyjaśnienie perspektyw kolonizacji kosmosu, a właściwie tego jak bardzo jest to odległa perspektywa (jeśli w ogóle jest to możliwe). Lekki język, multum ciekawostek, naukowe podejście do tematu, polecam

Zapewne w chwili, gdy ludzkość zaczęła zdobywać kosmos, zrodziło się marzenie by pójść o krok dalej. A miało być nim nie tyle budowanie baz, co zasiedlenie Księżyca czy którejś z planet naszego układu. Dosyć szybko okazało się, że jakikolwiek potencjał do zamieszkania spośród planet, ma jedynie Mars. Jednak czy naprawdę te ciała niebieskie mogą zostać naszym drugim domem?

Na to pytanie starają się odpowiedzieć Kelly Weinersmith i Zach Weinersmith. dwójka naukowych freaków, jak sami o sobie mówią. Postanowili oni skonfrontować wszystkich entuzjastów, którzy uważają, że dosłownie za parę lat stworzymy zalążki koloni na Czerwonej Planecie. W książce znajdziemy mnóstwo informacji na temat warunków panujących na Księżycu i Marsie, także pod kątem możliwości ich zasiedlenia. Zapoznamy się z blokiem dotyczącym prawa kosmicznego i historii podboju kosmosu przez człowieka. Ponadto, autorzy postarają się odpowiedzieć na kluczowe pytanie czy mamy szanse na pozaziemską kolonie i czy w ogóle jest sens takową tworzyć.

Ktoś mógłby powiedzieć, że tego typu głosy to mrzonki i próba wkładania kija w szprychy postępu. Jesteśmy przecież o krok od zasiedlenia Marsa czy Księżyca i lada dzień, niczym bohater książki Marsjanin, będziemy na Czerwonej Planecie sadzić ziemniaczki. Otóż… to skomplikowane. Autorzy pokazują, że owszem nie jest to niemożliwe, jednak nie takie proste. Nie wystarczy tam polecieć, bo trzeba jeszcze przeżyć. A jak sami lubią podkreślać, najgorsze miejsce jakie wyobrazicie sobie na Ziemi będzie i tak znacznie bardziej gościnne niż cokolwiek co spotka was w potencjalnej koloni.

Zwykle u większość entuzjastów realizm kończy się na: dolecimy tam. Pomysły na założenie „Drugiego Domu” zazwyczaj są mgliste i mają niewiele wspólnego z naszymi aktualnymi możliwościami. Warto pamiętać, że warunki na obu tych globach są, po prostu zabójcze. Ponadto, autorzy stawiają bardzo zasadne pytania: po co, pomijając ludzką ambicję, mielibyśmy osiedlać się w takich miejscach? A także, skąd te wszystkie utopijno-pacyfistyczne założenia, że nagle ludzkość, która co chwila rzuca się sobie do gardeł, tam akurat zachowa się pokojowo? A jeśli nie, to jakie prawne rozwiązania będą takie sytuacje rozwiązywać?

Niezwykle intrygujące są ich humor i merytoryczność. Nie narzekają ot tak, tylko w relatywnie prosty sposób pokazują mankamenty czy wręcz głupotki, serwowane w mainstreamie na temat kolonizacji, nie stroniąc przy tym od żartów i docinków. Ta książka jest ni mniej ni więcej, tylko kubłem zimnej wody na głowy wszystkich tych, którzy zamiast o losach Ziemi fantazjują o jej porzuceniu na rzecz innych destynacji.

Podsumowując, podróż, w którą zabierają czytelnika autorzy, chociaż niełatwa, jest bez wątpienia warta odbycia. Zderzenie z faktami i rzeczywistością może zaboleć. Jednak chyba lepiej uczyć się pokory na Ziemi niż, sczeznąć marnie na Marsie czy Księżycu.

Zapewne w chwili, gdy ludzkość zaczęła zdobywać kosmos, zrodziło się marzenie by pójść o krok dalej. A miało być nim nie tyle budowanie baz, co zasiedlenie Księżyca czy którejś z planet naszego układu. Dosyć szybko okazało się, że jakikolwiek potencjał do zamieszkania spośród planet, ma jedynie Mars. Jednak czy naprawdę te ciała niebieskie mogą zostać naszym drugim domem?...

Fajna książka o eksploracji/osiedlaniu się w kosmosie. Porusza wiele kwestii o których normalnie się nie myśli, a może nawet nie wiemy że można by o nich pomyśleć. Wstęp trochę pseudo naukowy, dalej bardziej pseudo-standupowo się robi, część tych żartów na siłę (trochę jak bym Radka Kotarskiego czytał),ale całość mega ciekawa. Polecam w sumie nawet tym którzy się kosmosem nie interesują (np jak ja). 🙂

Fajna książka o eksploracji/osiedlaniu się w kosmosie. Porusza wiele kwestii o których normalnie się nie myśli, a może nawet nie wiemy że można by o nich pomyśleć. Wstęp trochę pseudo naukowy, dalej bardziej pseudo-standupowo się robi, część tych żartów na siłę (trochę jak bym Radka Kotarskiego czytał),ale całość mega ciekawa. Polecam w sumie nawet tym którzy się kosmosem...