Profil użytkownika: kacha

Na przestrzeni niespełna doby jesteśmy świadkami odkrywania najciemniejszych zakamarków ludzkiej psychiki traum, porażek i desperackiej walki o zachowanie dobrego imienia. Bohaterowie Żulczyka nie są czarno-biali, daleko im do idealizowanych postaci. To ludzie poranieni, pogubieni, momentami bezwzględni, a przez to niezwykle prawdziwi.

https://czytomania.wordpress.com/2025/10/05/kandydat-refleksyjny-thriller-polityczny-od-zulczyka/

Na przestrzeni niespełna doby jesteśmy świadkami odkrywania najciemniejszych zakamarków ludzkiej psychiki traum, porażek i desperackiej walki o zachowanie dobrego imienia. Bohaterowie Żulczyka nie są czarno-biali, daleko im do idealizowanych postaci. To ludzie poranieni, pogubieni, momentami bezwzględni, a przez to niezwykle...

To książka idealna na aktualną pogodę, jeszcze trochę letnią, a już zapowiadającą jesień. Niesie ze sobą nadzieję i przypomina, że życie można zmienić w każdym wieku.

Poznajemy tu Teresę, weterynarkę o wielkim sercu, która opiekuje się synem, a jednocześnie wciąż pozostaje w kontakcie z byłym mężem, Wojtkiem, bawidamkiem, trochę wiecznym Piotrusiem Panem, który wciąż nie do końca wie, czego chce od życia.

Pojawia się też Roman, architekt, który przyjeżdża do małej wioski, by odkryć swoją przeszłość i odnaleźć drogę do przyszłości. Jego obecność okazuje się przełomowa nie tylko dla niego samego, ale także dla Teresy.

Nie brak tu również wątków rodzinnych: teściowie Teresy obchodzą pięćdziesięciolecie małżeństwa, które z pozoru wygląda na idealne. Jednak za fasadą kryją się niewypowiedziane żale i dawne napięcia. Do tego ich syn Wojtek wikła się w nową relację, choć nie do końca jest gotów na życie, jakiego oczekuje jego partnerka.

Książkę czyta się szybko, lekko, niemal jednym tchem. Postacie są wyraziste i od samego początku wyraźnie zarysowane, choć zakończenie można było przewidzieć, to jednak pozostaje niedosyt, jakby autorka zostawił furtkę do kolejnego tomu.

Mimo tego „Z głową w chmurach” to powieść, po którą warto sięgnąć, szczególnie w spokojny dzień, gdy szukamy lekkiej, a jednocześnie pełnej emocji historii.

To książka idealna na aktualną pogodę, jeszcze trochę letnią, a już zapowiadającą jesień. Niesie ze sobą nadzieję i przypomina, że życie można zmienić w każdym wieku.

Poznajemy tu Teresę, weterynarkę o wielkim sercu, która opiekuje się synem, a jednocześnie wciąż pozostaje w kontakcie z byłym mężem, Wojtkiem, bawidamkiem, trochę wiecznym Piotrusiem Panem, który wciąż nie...

„Czas zmian” to drugi tom sagi, ale jeśli, tak jak ja, zaczniecie lekturę od tej części, zdecydowanie polecam najpierw sięgnąć po tom pierwszy. Na początku łatwo się pogubić w mnogości bohaterów i wątków. Na szczęście autorka zadbała o czytelników, na wstępie znajdziemy krótkie przypomnienie postaci oraz ich przeszłość, co pomaga się odnaleźć w fabule.

Książka rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych – najpierw w roku 1900, a później w 1926. Dzięki temu historia nabiera głębi, a my możemy obserwować, jak zmienia się życie bohaterów i ich otoczenie.

W eleganckim domu towarowym losy bohaterów przeplatają się niczym w kalejdoskopie. Eliza, ambitna i pracowita, pnie się po szczeblach kariery, lecz jej życie uczuciowe staje się coraz bardziej skomplikowane. Malwina, doświadczona przez zdradę narzeczonego, staje przed trudnym zadaniem odbudowania swojego życia. Tymczasem ambitny zastępca dyrektora wprowadza zmiany, które budzą sprzeciw Marcina Barańskiego, a w tle pojawiają się intrygi, kradzieże i zemsta.

Muszę przyznać, że ta powieść wymagała ode mnie skupienia, mnogość wydarzeń, szybkie tempo akcji i dwie przestrzenie czasowe sprawiają, że nie da się jej czytać „od niechcenia”, szczególnie jak nie czytało się tomu pierwszego. To nie jest książka lekka, plażowa, raczej idealna na długie, jesienne wieczory. Choć nie mogę powiedzieć, że mnie zachwyciła, to jednak uważam, że warto po nią sięgnąć. Daje wciągający obraz świata pełnego zmian, emocji i dramatów, które pokazują, jak kruche bywają marzenia.

„Czas zmian” to drugi tom sagi, ale jeśli, tak jak ja, zaczniecie lekturę od tej części, zdecydowanie polecam najpierw sięgnąć po tom pierwszy. Na początku łatwo się pogubić w mnogości bohaterów i wątków. Na szczęście autorka zadbała o czytelników, na wstępie znajdziemy krótkie przypomnienie postaci oraz ich przeszłość, co pomaga się odnaleźć w fabule.

Książka rozgrywa się...