Ludzie tu już nawet na okładce jest błąd interpunkcyjny.

Ludzie tu już nawet na okładce jest błąd interpunkcyjny.

Dobre

Dobre

Ciężko mi ocenić tę książkę. Niby jest zabawnie, niby czasy i miejsce akcji ciekawe, niby przygoda, a z drugiej strony czytelnik ma wrażenie, że nie ważne w co wpadną, bohaterom nic się nie stanie, bo zawsze z pomocą przyjdzie, ni to z gruchy, ni z pietruchy, jakiś znajomek Reynevana z czasów studiów, co się w książce wydarzyło, aż dwa razy!

Ciężko mi ocenić tę książkę. Niby jest zabawnie, niby czasy i miejsce akcji ciekawe, niby przygoda, a z drugiej strony czytelnik ma wrażenie, że nie ważne w co wpadną, bohaterom nic się nie stanie, bo zawsze z pomocą przyjdzie, ni to z gruchy, ni z pietruchy, jakiś znajomek Reynevana z czasów studiów, co się w książce wydarzyło, aż dwa razy!

Dobre.

Dobre.

Dobre.

Dobre.

Chciałem zacząć przygode z autorem od jego początków i się zawiodłem. Mam nadzieje, że jego political fiction będzie ciekawsze.

A tak już na serio. Jeśli ktoś się śmieje z Achaji i nazywa są najgorszą polską fantasy, to niech przeczyta ten cykl. Zdanie zmieni natychmiast. Rozdziały napisane pośpiesznie, bohaterowie bez wyrazu, niepotrzebna brutalność i erotyzm, logiki brak, a i zakończenie jakieś takie nagłe. Na prawdę nie wiem czemu Runa postanowiła to wydać.

Chciałem zacząć przygode z autorem od jego początków i się zawiodłem. Mam nadzieje, że jego political fiction będzie ciekawsze.

A tak już na serio. Jeśli ktoś się śmieje z Achaji i nazywa są najgorszą polską fantasy, to niech przeczyta ten cykl. Zdanie zmieni natychmiast. Rozdziały napisane pośpiesznie, bohaterowie bez wyrazu, niepotrzebna brutalność i erotyzm, logiki...

Książka jest niezmiernie przedłużona przez dialogi które często wypełniają rozdziały. Poza tym wiek 16+ na tyle książki jest zdecydowanie nie trafiony i tytuł powinnien dostać 18

Książka jest niezmiernie przedłużona przez dialogi które często wypełniają rozdziały. Poza tym wiek 16+ na tyle książki jest zdecydowanie nie trafiony i tytuł powinnien dostać 18

Wtórność, wtórność, błędy i brak logiki.

Jest to moje pierwsze zetknięcie się z prozą Michała Śmielaka i jeśli inne jego książki są na podobnym poziomie, to przed ostatnie. Książka jest po prostu do bólu wtórnym kryminałem z powtarzalnymi motywami. „Cool” którego nic nie wyróżnia jest, rozdziały pisane z perspektywy mordercy są, scena seksu jest, zwrot o sto osiemdziesiąt stopni na końcu jest, silna kobieca bohaterka która z jakiegoś powodu musi przeklinać co zdanie jest.

Dobrze więc czemu nie jakaś wypośrodkowana ocena? Czemu ta jedynka?

Po pierwsze błędy.
„Szara polska jesień. Jakaż to była zbitka trzech bardzo smutnych słów. Szara. Polska. Jesień.” – Autorze to, że ty uważasz słowo Polska za smutne nie oznacza, że smutne jest.
„Nadal mam warkoczyki, wiesz.” No jak je bohaterka ma to je chyba widać! To po co to „wiesz”? Swoją drogą fakt, że prokuratorka podrywa Bruna na miejscu przestępstwa.

Inny przykład. Raz w dialogach nazwy są pisanej fonetycznie (ejc – AIDS), a kiedy indziej nie i po prostu CircleK.

A brak logiki… Autorze powiedź mi, powiedz mi, dlaczego ta prokuratorka nie próbowała zatrzeć śladów, dlaczego pakowała się Brunowi do łózka, dlaczego postanowiłeś zrobić wiadomo, co z logiki na koniec.

Wtórność, wtórność, błędy i brak logiki.

Jest to moje pierwsze zetknięcie się z prozą Michała Śmielaka i jeśli inne jego książki są na podobnym poziomie, to przed ostatnie. Książka jest po prostu do bólu wtórnym kryminałem z powtarzalnymi motywami. „Cool” którego nic nie wyróżnia jest, rozdziały pisane z perspektywy mordercy są, scena seksu jest, zwrot o sto osiemdziesiąt...

Dobre.

Dobre.

Super.

Super.

Ciekawy temat.

Ciekawy temat.

Bardzo dobry tygrysek.

Bardzo dobry tygrysek.

No fajny tygrysek

No fajny tygrysek

Dobra, ale jakoś tak jakby urwana w połowie.

Dobra, ale jakoś tak jakby urwana w połowie.

No tu już lepiej.

No tu już lepiej.

Nie wiem jak oceniać. Z jednej strony to tu narodziła się legenda Thorgala, a z drugiej nie jest to jeszcze nic co się wybija ponad przeciętny komiks fantasy

Nie wiem jak oceniać. Z jednej strony to tu narodziła się legenda Thorgala, a z drugiej nie jest to jeszcze nic co się wybija ponad przeciętny komiks fantasy

Miłe.

Miłe.

Powiem wprost. Książka wydaje się być zbiorem tekst które King pisał, nie wiedział jak wyjść z danej sytuacji, a potem uznał, że jest przecież Kingiem i jego fani zachwycą się nawet tekst o niczym.

Powiem wprost. Książka wydaje się być zbiorem tekst które King pisał, nie wiedział jak wyjść z danej sytuacji, a potem uznał, że jest przecież Kingiem i jego fani zachwycą się nawet tekst o niczym.

Dobre zakończenie serii chociaż, mimo 550 stron, nieco pośpieszne. Ostatecznie nie żałuje czasu spędzonego z baśnioborem.

Dobre zakończenie serii chociaż, mimo 550 stron, nieco pośpieszne. Ostatecznie nie żałuje czasu spędzonego z baśnioborem.

Przyjemna książka.

Przyjemna książka.