Profil użytkownika: Neil

Wtórność, wtórność, błędy i brak logiki.

Jest to moje pierwsze zetknięcie się z prozą Michała Śmielaka i jeśli inne jego książki są na podobnym poziomie, to przed ostatnie. Książka jest po prostu do bólu wtórnym kryminałem z powtarzalnymi motywami. „Cool” którego nic nie wyróżnia jest, rozdziały pisane z perspektywy mordercy są, scena seksu jest, zwrot o sto osiemdziesiąt stopni na końcu jest, silna kobieca bohaterka która z jakiegoś powodu musi przeklinać co zdanie jest.

Dobrze więc czemu nie jakaś wypośrodkowana ocena? Czemu ta jedynka?

Po pierwsze błędy.
„Szara polska jesień. Jakaż to była zbitka trzech bardzo smutnych słów. Szara. Polska. Jesień.” – Autorze to, że ty uważasz słowo Polska za smutne nie oznacza, że smutne jest.
„Nadal mam warkoczyki, wiesz.” No jak je bohaterka ma to je chyba widać! To po co to „wiesz”? Swoją drogą fakt, że prokuratorka podrywa Bruna na miejscu przestępstwa.

Inny przykład. Raz w dialogach nazwy są pisanej fonetycznie (ejc – AIDS), a kiedy indziej nie i po prostu CircleK.

A brak logiki… Autorze powiedź mi, powiedz mi, dlaczego ta prokuratorka nie próbowała zatrzeć śladów, dlaczego pakowała się Brunowi do łózka, dlaczego postanowiłeś zrobić wiadomo, co z logiki na koniec.

Wtórność, wtórność, błędy i brak logiki.

Jest to moje pierwsze zetknięcie się z prozą Michała Śmielaka i jeśli inne jego książki są na podobnym poziomie, to przed ostatnie. Książka jest po prostu do bólu wtórnym kryminałem z powtarzalnymi motywami. „Cool” którego nic nie wyróżnia jest, r...

Rozwiń

Zwiń

Dobre.

Dobre.

Super.

Super.

Ciekawy temat.

Ciekawy temat.

Bardzo dobry tygrysek.

Bardzo dobry tygrysek.

No fajny tygrysek

No fajny tygrysek

Dobra, ale jakoś tak jakby urwana w połowie.

Dobra, ale jakoś tak jakby urwana w połowie.

No tu już lepiej.

No tu już lepiej.