Nietypowe, w większości bardzo krótkie opowiadania dziejące się głownie na węgiersko- rumuńskim pograniczu. W smutnych miejscach gdzie przyroda zdegradowana, cywilizacja niekoniecznie dotarła, a ludzie z dziwnym fatalizmem poddają się losowi. Opowieści czasami dziwne, czasem mało zrozumiałe, jednak wszystkie mocno niepokojące.

Nietypowe, w większości bardzo krótkie opowiadania dziejące się głownie na węgiersko- rumuńskim pograniczu. W smutnych miejscach gdzie przyroda zdegradowana, cywilizacja niekoniecznie dotarła, a ludzie z dziwnym fatalizmem poddają się losowi. Opowieści czasami dziwne, czasem mało zrozumiałe, jednak wszystkie mocno niepokojące.

Świetna, chociaż niełatwa proza. Porównując opowiadania napisane przez Autora na przestrzeni kilku dziesięcioleci, widzimy jakiej ewolucji podlegał jego styl. Od ciepłych wspomnieniowych opowiastek do swoistego realizmu magicznego, ale takiego którego nie zposób porównać z innymi autorami tego nurtu. Może wspomniane przez tłumaczkę odniesienia do Bruno Shulza są uprawnione chociażby przez silne umocowanie w tradycji judaistycznej. To spore przeżycie emocjonlane i intelektualne.

Świetna, chociaż niełatwa proza. Porównując opowiadania napisane przez Autora na przestrzeni kilku dziesięcioleci, widzimy jakiej ewolucji podlegał jego styl. Od ciepłych wspomnieniowych opowiastek do swoistego realizmu magicznego, ale takiego którego nie zposób porównać z innymi autorami tego nurtu. Może wspomniane przez tłumaczkę odniesienia do Bruno Shulza są uprawnione...

Austriacki fotoreporter (Karl-Josef Zumbrunnen) w pogoni za ukraińską kochanką, wikła się w tworzenie alternatywnego życiorysu poety Bohdana Ihora Antonycza (1909-1937). Trochę przypadkiem historia rozciąga się na cztery pokolenia, w nieco krzywym zwierciadle pokazując historię i współczesność (do roku mniej więcej 2000) Ukrainy. Rzecz przewrotna z obowiązkowym alkoholicznym odlotem i waleniem flaszką po złośliwych polskich lwowskich łbach. Bez większych zachwytów.

Austriacki fotoreporter (Karl-Josef Zumbrunnen) w pogoni za ukraińską kochanką, wikła się w tworzenie alternatywnego życiorysu poety Bohdana Ihora Antonycza (1909-1937). Trochę przypadkiem historia rozciąga się na cztery pokolenia, w nieco krzywym zwierciadle pokazując historię i współczesność (do roku mniej więcej 2000) Ukrainy. Rzecz przewrotna z obowiązkowym...

Jeden z komentatorów przyrównuje styl Autorki do Bułhakowa, mnie pachnie bardziej Cortázarem z czasów Książki dla Manuela. Sądząc jednak z przywołanych nazwisk, sposób pisania wydaje się być intrygujący. Sowiecka i postsowiecka Litwa pełna wiedźm, dziobaków i kolczatek, nie jest zbyt często literacko eksplorowana, a tu całkiem ciekawie to wyszło. Fajne doświadczenie.

Jeden z komentatorów przyrównuje styl Autorki do Bułhakowa, mnie pachnie bardziej Cortázarem z czasów Książki dla Manuela. Sądząc jednak z przywołanych nazwisk, sposób pisania wydaje się być intrygujący. Sowiecka i postsowiecka Litwa pełna wiedźm, dziobaków i kolczatek, nie jest zbyt często literacko eksplorowana, a tu całkiem ciekawie to wyszło. Fajne doświadczenie.