Świetna, chociaż niełatwa proza. Porównując opowiadania napisane przez Autora na przestrzeni kilku dziesięcioleci, widzimy jakiej ewolucji podlegał jego styl. Od ciepłych wspomnieniowych opowiastek do swoistego realizmu magicznego, ale takiego którego nie zposób porównać z innymi autorami tego nurtu. Może wspomniane przez tłumaczkę odniesienia do Bruno Shulza są uprawnione chociażby przez silne umocowanie w tradycji judaistycznej. To spore przeżycie emocjonlane i intelektualne.

Świetna, chociaż niełatwa proza. Porównując opowiadania napisane przez Autora na przestrzeni kilku dziesięcioleci, widzimy jakiej ewolucji podlegał jego styl. Od ciepłych wspomnieniowych opowiastek do swoistego realizmu magicznego, ale takiego którego nie zposób porównać z innymi autorami tego nurtu. Może wspomniane przez tłumaczkę odniesienia do Bruno Shulza są uprawnione...

Przedwojenna czarnogórska wieś, miejsce pełne przemocy, skrajnej biedy, chorób, skaliste, gorące i nieprzyjazne. Zamieszkałe jednak przez ludzi, którzy mimo tak opresyjnych warunków, potrafią zachować swoiste poczucie honoru i odrobinę życiowego optymizmu. Opowieść pełna symboli i filozoficznych odniesień. Kolejna potwierdzająca geniusz czarnogórskiego Autora.

Przedwojenna czarnogórska wieś, miejsce pełne przemocy, skrajnej biedy, chorób, skaliste, gorące i nieprzyjazne. Zamieszkałe jednak przez ludzi, którzy mimo tak opresyjnych warunków, potrafią zachować swoiste poczucie honoru i odrobinę życiowego optymizmu. Opowieść pełna symboli i filozoficznych odniesień. Kolejna potwierdzająca geniusz czarnogórskiego Autora.

Bardzo ciekawa opowieść o współistnieniu trzech fenomenów: czasu, pamięci i śmierci. Zabawa zaczyna się, gdy czas przestaje być funkcją liniową, a ludzie w sposób bardziej czy mniej demokratyczny mogą na niego wpływać. Autor pokusił się również o odrobinę złośliwą powtórkę historii i analizę społeczeństw kilku krajów, swej rodzimej Bułgarii nie oszczędzając. Świetna intelektualna rozrywka.

Bardzo ciekawa opowieść o współistnieniu trzech fenomenów: czasu, pamięci i śmierci. Zabawa zaczyna się, gdy czas przestaje być funkcją liniową, a ludzie w sposób bardziej czy mniej demokratyczny mogą na niego wpływać. Autor pokusił się również o odrobinę złośliwą powtórkę historii i analizę społeczeństw kilku krajów, swej rodzimej Bułgarii nie oszczędzając. Świetna...

Zbiór sześciu tekstów sztuk teatralnych, dziejących się w Kosowie. Kolejno:
Bałkański burdel,
Lot nad kosowskim teatrem,
Kosowo dla opornych,
Wojna w czasach miłości,
55 Shades of Gay
Powrót Karola Maya.
Teksty autorstwa kontrowersyjnego, swą współpracą kulturalną z Belgradem, kosowskiego Autora, niemiłosiernie znęcające się nad mieszkańcami Kosowa, za których jednak dałby się pokroić. Najciekawsze wydają mi się tekst tytułowy przenoszący do Kosowa historię Agamemnona, Klitajmestry i Ajgistosa, prześmiewczy 55 Shades of Gay będący historią dwóch włoskich homoseksualistów, którzy zbudowali w Kosowie fabrykę kondomów. Wreszcie najbardziej zaangażowany politycznie Powrót Karola Maya, masakrujący (słusznie) Petera Handke, apologetę Slobodana Miloševića - bandyty i zbrodniarza wojennego, a przy okazji norweski komitet noblowski, który nie wiedzieć dlaczego, przyznał Handkemu tę prestiżową nagrodę. Rzecz świeża, bardzo ciekawa objęta patronatem e-teatru i bardzo ładnie wydana. Polecam.

Zbiór sześciu tekstów sztuk teatralnych, dziejących się w Kosowie. Kolejno:
Bałkański burdel,
Lot nad kosowskim teatrem,
Kosowo dla opornych,
Wojna w czasach miłości,
55 Shades of Gay
Powrót Karola Maya.
Teksty autorstwa kontrowersyjnego, swą współpracą kulturalną z Belgradem, kosowskiego Autora, niemiłosiernie znęcające się nad mieszkańcami Kosowa, za których jednak dałby...

Opowieść niesamowita dosłownie i w przenośni. Kilka miesięcy z czasów włoskiej okupacji Czarnogóry, a w zasadzie marionetkowego Niezależnego Państw Czarnogórskiego roku 1943. Zarówno bohaterowie jak i zdarzenia znikają momentami w fantastycznej mgle realizmu magicznego, jednak cały czas mamy świadomość okrucieństwa i totalnego bezsensu tej wojny. Jestem pod wrażeniem.

Opowieść niesamowita dosłownie i w przenośni. Kilka miesięcy z czasów włoskiej okupacji Czarnogóry, a w zasadzie marionetkowego Niezależnego Państw Czarnogórskiego roku 1943. Zarówno bohaterowie jak i zdarzenia znikają momentami w fantastycznej mgle realizmu magicznego, jednak cały czas mamy świadomość okrucieństwa i totalnego bezsensu tej wojny. Jestem pod wrażeniem.

Ponura lektura gdzie pomiędzy wzajemne relacje anarchistyczno -lewackich grup terrorystycznych lat osiemdziesiątych XX wieku, a niemieckich i szwajcarskich przemysłowców będących ich potencjalnymi ofiarami, których egzemplifikacją stał się nieziemsko obdarzony Kurt Bodo Nossack, Autor wstawia liczne krzywe zwierciadła dające obraz obrzydliwy na miarę donosońskiego Plugawego Ptaka Nocy. Do tego dorzuca nam alternatywną historię Egiptu i Kannanu, począwszy od pierwszej dynastii przez faraona Chefrena, Hammurabiego, aż po Galilejczyka Joszuę i jego ukochaną wybrankę Gebę, wciągając w nią wszechobecne tytułowe rosomaki. Jak na Serba przystało obraża i deprecjonuje Słowaków, Chorwatów i Ukraińców ku zaskoczeniu Polaków i Ormian oszczędzając. Opowieść pełna trupów i flaków, jednak na swój sposób wciągająca.

Ponura lektura gdzie pomiędzy wzajemne relacje anarchistyczno -lewackich grup terrorystycznych lat osiemdziesiątych XX wieku, a niemieckich i szwajcarskich przemysłowców będących ich potencjalnymi ofiarami, których egzemplifikacją stał się nieziemsko obdarzony Kurt Bodo Nossack, Autor wstawia liczne krzywe zwierciadła dające obraz obrzydliwy na miarę donosońskiego Plugawego...

Jeżeli @Apelajda mówi, że warto przeczytać, to ja czytam. Tym razem doskonały zbiór opowiadań. Co prawda rzeczy dzieją się na sofijskim przedmieściu, ale miejsce to jest jedynie pretekstem do pokazania ludzi spoza głównego nurtu życia. Outsiderów, dziwaków, ludzi doświadczonych przez los, którzy mimo wszystkich przeciwności walczą o siebie,o uczucie czy marzenia. Jestem pod wrażeniem.

Jeżeli @Apelajda mówi, że warto przeczytać, to ja czytam. Tym razem doskonały zbiór opowiadań. Co prawda rzeczy dzieją się na sofijskim przedmieściu, ale miejsce to jest jedynie pretekstem do pokazania ludzi spoza głównego nurtu życia. Outsiderów, dziwaków, ludzi doświadczonych przez los, którzy mimo wszystkich przeciwności walczą o siebie,o uczucie czy marzenia. Jestem pod...

Covid wyjął mi trzy tygodnie z życiorysu, pozbawiając również przyjemności czytania i słuchania książek. To krótkie, a doskonałe opowiadanie jest pierwszą rzeczą jaką udało mi się wysłuchać po chorobie. Analiza dosyć zaskakującej sytuacji gdy okazuje się, że opresyjna kontrola jugosłowiańskich służb specjalnych, paradoksalnie mogła uratować życie. Warto posłuchać i kolejny raz zdać sobie sprawę, ze nie wszystko jest takie jak nam się na co dzień wydaje.

Covid wyjął mi trzy tygodnie z życiorysu, pozbawiając również przyjemności czytania i słuchania książek. To krótkie, a doskonałe opowiadanie jest pierwszą rzeczą jaką udało mi się wysłuchać po chorobie. Analiza dosyć zaskakującej sytuacji gdy okazuje się, że opresyjna kontrola jugosłowiańskich służb specjalnych, paradoksalnie mogła uratować życie. Warto posłuchać i kolejny...

Opowieść Autora o młodości spędzonej w przygranicznym Vršcu, które dla potrzeb powieści Roszevem nazwał. Zwykle wspomnienia sprzed lat kilkudziesięciu bywają nostalgiczne, z wygładzonymi kantami i z tym "a kiedyś to było...". Tu jugosłowiańsko -rumuńskie pogranicze w okresie rządów Tity, jawi się jako miejsce przygnębiające i beznadziejne. Faceci są prymitywni i brutalni, dziewczyny brzydkie, a wódka ciepła. Wiedeńska czy marsylska ziemia obiecana też jakaś taka... . Jak widać Vršac dorobił się już swojego autora, w Polsce Oława ma Orbitowskiego, a Wambierzyce - Tokarczuk. Może Bolesławiec (moim zdaniem odpowiednik Vršaca), też dorobi się swojego Bugarčića? Dla miłośników bałkańskich klimatów.

Opowieść Autora o młodości spędzonej w przygranicznym Vršcu, które dla potrzeb powieści Roszevem nazwał. Zwykle wspomnienia sprzed lat kilkudziesięciu bywają nostalgiczne, z wygładzonymi kantami i z tym "a kiedyś to było...". Tu jugosłowiańsko -rumuńskie pogranicze w okresie rządów Tity, jawi się jako miejsce przygnębiające i beznadziejne. Faceci są prymitywni i brutalni,...

"Avanti adagio quasi indietro"
Zaskakująco dobry zestaw opowiadań chorwackiego pisarza (rocznik 1924). Zdecydowanie najlepsze tytułowe - wspomnienia o dzieciństwie spędzonym na dalmatyńskiej wyspie, która zupełnie inaczej jawi się dorosłemu, wojennie doświadczonemu mężczyźnie. Autoironiczny przegląd porażek wieku dojrzałego (w latach pięćdziesiątych XX wieku),bohatera słuchającego Donizettiego w operze w Rijece, zżymającego się na czarnogórskie piwo, wylatującego z dziennikarskiej roboty, podróżującego z pięknymi zakonnicami z Bihaca do Splitu, na koniec biorącego po ryju na zagrzebskim przedmieściu. Jako podsumowanie opowieść starego człowieka-homara dowodząca znaczącej ewolucji pisarskich zainteresowań Autora. Warto poczytać

"Avanti adagio quasi indietro"
Zaskakująco dobry zestaw opowiadań chorwackiego pisarza (rocznik 1924). Zdecydowanie najlepsze tytułowe - wspomnienia o dzieciństwie spędzonym na dalmatyńskiej wyspie, która zupełnie inaczej jawi się dorosłemu, wojennie doświadczonemu mężczyźnie. Autoironiczny przegląd porażek wieku dojrzałego (w latach pięćdziesiątych XX wieku),bohatera...