-
Artykuły
Czytamy w święta. 3 kwietnia 2026
LubimyCzytać371 -
Artykuły
Weź udział w konkursie i wygraj pakiet książek Callie Hart!
LubimyCzytać30 -
Artykuły
„Odpowiedź kryje się w tobie” – Katarzyna Wolwowicz zdradza, jak ją odnaleźć
LubimyCzytać1 -
Artykuły
Nowa karkonoska powieść Sławka Gortycha! „ŚWIĘTO KARKONOSZY”- już wkrótce! KONKURS
LubimyCzytać140
Biblioteczka
2026-03-30
2026-03-30
„Czasem szukamy odpowiedzi wszędzie, tylko nie tam, gdzie naprawdę są — w nas samych.
Ta książka przypomina, żeby się zatrzymać i posłuchać siebie.”
🌊 "Odpowiedź kryje się w Tobie" opowiada o Anecie Koniecznej, która nagle zostawia swoje dotychczasowe życie i próbuje zacząć wszystko od nowa nad morzem. Tam poznaje Monikę i przez chwilę wydaje się, że w końcu odnajdzie spokój.
Sytuacja się komplikuje, gdy w ich otoczeniu dochodzi do zbrodni, a sprawą zajmuje się nadkomisarz Bożydar Kowalski. Z czasem wychodzi na jaw, że każdy coś ukrywa, a przeszłość bohaterów ma większe znaczenie, niż się wydaje.
🌊Książka Katarzyny Wolwowicz to opowieść o szukaniu sensu, spokoju i własnej drogi nie gdzieś na zewnątrz, ale w sobie. Autorka pokazuje, że odpowiedzi na nasze lęki, decyzje i życiowe zakręty często już są w nas, trzeba tylko nauczyć się je usłyszeć. To podróż przez emocje, myśli i doświadczenia, które prowadzą do większej samoświadomości.
Książka jest prosta w formie, ale trafia w ważne miejsca. Skłania do zatrzymania się i refleksji nad sobą, bez moralizowania. Dobra dla tych, którzy czują się zagubieni albo chcą lepiej zrozumieć własne emocje.
Mimo że czytelnik oscyluje między zabójstwami, nie jest to tylko kryminał. To bardziej historia o ucieczce od siebie i o tym, że przeszłość zawsze wraca. Dużo emocji, napięcia i relacji między bohaterami, które trzymają bardziej niż sama zagadka.
🌊„Możesz zmienić miejsce… ale czy uciekniesz od siebie?"
Polecam!
„Czasem szukamy odpowiedzi wszędzie, tylko nie tam, gdzie naprawdę są — w nas samych.
Ta książka przypomina, żeby się zatrzymać i posłuchać siebie.”
🌊 "Odpowiedź kryje się w Tobie" opowiada o Anecie Koniecznej, która nagle zostawia swoje dotychczasowe życie i próbuje zacząć wszystko od nowa nad morzem. Tam poznaje Monikę i przez chwilę wydaje się, że w końcu odnajdzie...
2026-03-28
Łódź 1967 rok. Zenobia prowadzi spokojne, poukładane życie: jest żoną, matką i szanowaną pracownicą fabryki.
Pewnego dnia w jej pracy pojawia się młody mężczyzna. Zenobia czuje, że go skądś zna, i to spotkanie zaczyna przypominać jej o trudnej przeszłości. Stopniowo wychodzi na jaw, że kiedyś podjęła bardzo ciężkie decyzje, przez które została uznana za „wyrodną” matkę.
Historia pokazuje zarówno jej obecne życie, jak i wydarzenia z dawnych lat. Dzięki temu lepiej rozumiemy, dlaczego zachowała się tak, a nie inaczej. Na końcu najważniejsze staje się to, czy da się naprawić błędy i czy można sobie wybaczyć.
🩶„Wyrodna” to dramat psychologiczno-obyczajowy, który skupia się na trudnych tematach. Oscyluje wokół winy, pochopnego osadzania i macierzyństwa.
Nic tutaj nie jest czarno-białe. Bohaterka nie jest ani jednoznacznie dobra, ani zła. Decyzje Zenobii wynikają z trudnych okoliczności i młodego wieku bohaterki. Czytelnik stopniowo zaczyna ją rozumieć, mimo że początkowo może ją oceniać surowo. Nie można jednak zrozumieć postępowania innych osób, zwłaszcza jej pierwszego męża i teściowej.
Dużym atutem jest konstrukcja fabuły. Przeplatanie przeszłości z teraźniejszością buduje napięcie i pozwala lepiej zrozumieć motywacje bohaterów.
Styl powieści jest raczej spokojny, momentami trudny emocjonalnie, ale dobrze oddaje klimat historii. To książka, która nie daje prostych odpowiedzi. Czytelnik jest zmuszony do refleksji nad tym, jak łatwo ocenić innych ludzi, nie znając ich historii. Całość mocno chwyta za serce i igra z emocjami.
🩶 To się naprawdę dobrze czytało. Polecam!
Łódź 1967 rok. Zenobia prowadzi spokojne, poukładane życie: jest żoną, matką i szanowaną pracownicą fabryki.
Pewnego dnia w jej pracy pojawia się młody mężczyzna. Zenobia czuje, że go skądś zna, i to spotkanie zaczyna przypominać jej o trudnej przeszłości. Stopniowo wychodzi na jaw, że kiedyś podjęła bardzo ciężkie decyzje, przez które została uznana za „wyrodną”...
2026-03-27
"Nieudane doręczenie" autorstwa Żanety Góreckiej to mroczny thriller, w którym wszystko zaczyna się od jednej zbrodni, ale szybko okazuje się, że to dopiero początek większej układanki. Dochodzi do brutalnego morderstwa, a podejrzenia od razu padają na osoby z najbliższego otoczenia ofiary. Problem w tym, że nic nie jest tu oczywiste. Tropy się nie zgadzają, pojawiają się kolejne tajemnice, a przeszłość bohaterów zaczyna mieć ogromne znaczenie. Śledztwo stopniowo odsłania, że za tą sprawą kryje się coś więcej niż pojedynczy czyn...
✉️ Książka ta to thriller, który bardziej gra na napięciu i niepewności niż na samej akcji. Chociaż i ona jest tu zdecydowanie szybka.
Największy plus to klimat. Od początku czuć, że coś tu nie gra, a z każdym kolejnym zdaniem robi się coraz bardziej niepokojąco. Autorka dobrze buduje atmosferę podejrzeń i sprawia, że trudno komukolwiek zaufać. A wszystko praktycznie do końca owiane jest tajemnicą. Pojawiają się zwroty akcji i momenty, w których trzeba zmienić zdanie o bohaterach. To nie jest książka, której zakończenie da się łatwo przewidzieć.
✉️ To historia, która oprócz opowieści o brutalnej zbrodni i śledztwie, które z każdą stroną robi się coraz bardziej niepokojące opowiada o rodzinnych tajemnicach, manipulacji i ukrywaniu prawdy. Całość wciąga i nie pozwala się oderwać. A zakończenie? Odpowiem krótko: kiedy ciąg dalszy?
Podsumowując: to dobra propozycja dla fanów mrocznych historii, tajemnic i zagadek, które niespiesznie się odkrywają i potrafią zaskoczyć czytelnika.
"Nieudane doręczenie" autorstwa Żanety Góreckiej to mroczny thriller, w którym wszystko zaczyna się od jednej zbrodni, ale szybko okazuje się, że to dopiero początek większej układanki. Dochodzi do brutalnego morderstwa, a podejrzenia od razu padają na osoby z najbliższego otoczenia ofiary. Problem w tym, że nic nie jest tu oczywiste. Tropy się nie zgadzają, pojawiają się...
więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to2026-03-26
"Tam gdzie jesteś" to historia dwojga ludzi, którzy są życiowo pogubieni i poranieni.
Anna ucieka od trudnego, nieudanego małżeństwa i chce zacząć wszystko od nowa. Przyjeżdża nad morze, żeby uporządkować sprawy po zmarłym ojcu i sprzedać jego domek. Na miejscu okazuje się, że ktoś tam już mieszka. To Adam, bezdomny mężczyzna z ciężką przeszłością.
Na początku ich relacja jest pełna nieufności i dystansu. Z czasem jednak zaczynają ze sobą rozmawiać, poznawać się i powoli się do siebie się zbliżają. Oboje mają swoje problemy i rany, które wpływają na ich zachowanie i decyzje.
🌊 Moim zdaniem to spokojna, trochę refleksyjna historia. Nie ma tu szybkiej akcji, ale jest dużo emocji i życiowych sytuacji, które wprawiają w osłupienie i strach. Autor wykreował bardzo wiarygodnych bohaterów. Ukazana między nimi relacja rozwija się naturalnie, w odpowiednim tempie, a elementy retrospekcyjne nadają odrobiny grozy. Najmocniejszym elementem książki jest właśnie ta wiarygodność psychologiczna postaci. Zarówno Anna, jak i Adam są skonstruowani jako bohaterowie „po przejściach”, których zachowania wynikają z ich własnych doświadczeń.
🌊Powieść Tomasza Betchera wpisuje się w nurt współczesnej literatury obyczajowej z wyraźnym komponentem psychologicznym. Autor koncentruje się nie tyle na samej fabule, co na procesach wewnętrznych bohaterów, ich emocjach, mechanizmach obronnych i sposobach radzenia sobie z traumą, której doznali.
Dostajemy tu dobre i ponadczasowe przesłanie: człowieka nie należy oceniać powierzchownie, a każdy ma potencjał do zmiany. Trzeba jedynie odpowiednio go ukierunkować i zachęcić.
🌊 Podsumowując: to solidna powieść obyczajowa o dużej wartości emocjonalnej i psychologicznej. Polecam!
"Tam gdzie jesteś" to historia dwojga ludzi, którzy są życiowo pogubieni i poranieni.
Anna ucieka od trudnego, nieudanego małżeństwa i chce zacząć wszystko od nowa. Przyjeżdża nad morze, żeby uporządkować sprawy po zmarłym ojcu i sprzedać jego domek. Na miejscu okazuje się, że ktoś tam już mieszka. To Adam, bezdomny mężczyzna z ciężką przeszłością.
Na początku ich relacja...
2026-03-24
Anita kończy ważny etap w swojej karierze, zdając egzamin zawodowy po studiach prawniczych. Kiedy myśli, że najtrudniejsze ma już za sobą, pojawia się nowa, bardzo skomplikowana sprawa. Dzwoni do niej przyjaciółka, która potrzebuje pomocy w sprawach osobistych związanych z rozwodem. Szybko okazuje się, że sytuacja jest bardziej złożona, niż wyglądała na początku. Kobieta zaczyna mieć wątpliwości. Nie wie, czy powinna być lojalna wobec znajomej, czy raczej kierować się tym, co uważa za słuszne jako prawniczka. Dodatkowo życie prywatne Anity zaczyna się lekko komplikować, co jeszcze bardziej utrudnia podejmowanie decyzji.
⚖️Tytułowa „linia lojalności” odnosi się do granicy między wiernością innym a byciem uczciwym wobec samej siebie. Bohaterka staje zatem przed dylematami moralnymi. Komu powinna być lojalna: partnerowi, przyjaciółce, a może własnym wartościom? Odkrywa sekrety, które wpływają na jej postrzeganie ludzi i zmuszają ją do przewartościowania życia.
Jest to zatem opowieść o zaufaniu i zdradzie, trudnych wyborach emocjonalnych i poszukiwaniu własnej tożsamości.
⚖️ Powieść wpisuje się w styl charakterystyczny dla autorki: lekki język połączony z emocjonalną głębią. Umiejętnie budowane jest tu napięcie i chociaż fabuła nie jest dynamiczna w sensie akcji, to zdecydowanie przyciąga uwagę autentycznymi emocjami i problemami. Bohaterowie mają swoje wady, słabości i motywacje, co sprawia, że łatwo się z nimi utożsamić.
Jeśli lubicie historie o relacjach i emocjach, skłaniające do zastanowienia się nad tym, czym jest lojalność i gdzie przebiega jej granica a jednocześnie z nutą kiełkującej miłości, to jest to lektura właśnie dla Was.
Polecam!
Anita kończy ważny etap w swojej karierze, zdając egzamin zawodowy po studiach prawniczych. Kiedy myśli, że najtrudniejsze ma już za sobą, pojawia się nowa, bardzo skomplikowana sprawa. Dzwoni do niej przyjaciółka, która potrzebuje pomocy w sprawach osobistych związanych z rozwodem. Szybko okazuje się, że sytuacja jest bardziej złożona, niż wyglądała na początku. Kobieta...
więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to2026-03-19
Drugi tom z serii "Siostry Szymańskie" zatytułowany "Poszukiwana" to koleje losów trzech sióstr. Dziewczyny wychowywały się w bogatej rodzinie na Kresach i prowadziły spokojne życie. Z czasem jednak w ich rodzinie zaczęły się pojawiać konflikty, tajemnice i trudne relacje. Zwłaszcza wtedy, kiedy pojawił się tajemniczy kuzyn. Wszystko jeszcze bardziej komplikuje się, gdy wybucha II wojna światowa. Zmienia się życie sióstr i sprawia, że ich drogi się rozchodzą. Każda z nich przeżywa inne doświadczenia i musi radzić sobie w niebezpiecznych sytuacjach. Każda też wstępuje na inną drogę... Wojna zbiera swoje żniwo...
Stopniowo wychodzą na jaw sekrety, które przez wiele lat były ukrywane.
🗺️Moim zdaniem seria, i ten tom zwłaszcza, jest ciekawa, ponieważ pokazuje historię przez pryzmat losów jednej rodziny. Na plan pierwszy wychodzą wydarzenia drugiej wojny światowej. Agresja Niemiec,potem Rosji, wydarzenia w Ukrainie, zsyłki, Armia Andersa i inne. Wszystkiego właśnie doświadczamy przez pryzmat losów rodziny Szymańskich. Dzięki temu łatwo też zrozumieć emocje bohaterów i zobaczyć, jak wielkie wydarzenia historyczne wpływały na zwykłych ludzi.
🗺️"Poszukiwana" to typowy przykład powieści historycznej i sagi rodzinnej. Pojawia się tutaj kilka równoległych historii dotyczących różnych postaci, tak prowadzona narracja pozwala zobaczyć skutki dawnych wydarzeń i traum. Sporo tu rozterek emocjonalnych i refleksyjnych. Autor skupił się na uczuciach bohaterów, takich jak miłość, zdrada, poczucie winy czy tęsknota. Jednocześnie pojawiają się napięcia i tajemnice, które sprawiają, że fabuła jest bardzo dynamiczna. Odrobinę męczył mnie element "mistyczny", ale może właśnie dzięki niemu lepiej można zrozumieć jak przeszłość może wpływać na życie ludzi przez wiele lat.
Drugi tom z serii "Siostry Szymańskie" zatytułowany "Poszukiwana" to koleje losów trzech sióstr. Dziewczyny wychowywały się w bogatej rodzinie na Kresach i prowadziły spokojne życie. Z czasem jednak w ich rodzinie zaczęły się pojawiać konflikty, tajemnice i trudne relacje. Zwłaszcza wtedy, kiedy pojawił się tajemniczy kuzyn. Wszystko jeszcze bardziej komplikuje się, gdy...
więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to2026-03-17
To kolejna książka, która wpadła w moje ręce zupełnie przypadkowo. Została. Bardzo przyjemnie mi się ją czytało.
❔"Kim jesteś Saro?" to opowieść o młodej kobiecie, która po wypadku traci pamięć i nie wie, kim jest ani skąd pochodzi. W szpitalu pielęgniarki nadają jej imię Sara. Dziewczyny nikt nie szuka, dlatego po wyjściu ze szpitala trafia do ośrodka dla bezdomnych kobiet. Prześladują ją koszmary i współlokatorki.
Sara przeprowadza się do małej chatki w ogrodzie i zakonnic. To pomagają jej się uspokoić i odzyskać jako taką równowagę. Do czasu...
❔Książka jest ciekawa i trochę tajemnicza. Razem z bohaterką próbujemy odkryć przeszłość. Historia pokazuje jednak, jak trudno jest odnaleźć siebie, kiedy nic się nie pamięta. Podobał mi się spokojny, powolny, lekko melancholijny miejscami klimat książki. Ciekawe okazały się retrospekcje. Na deser dostajemy sporo przyrody, ogrodu i refleksji.
To powieść z nutą tajemnicy i emocji. Może skłaniać do zastanowienia się nad tym, jak bardzo przeszłość wpływa na nasze życie i czy można zacząć wszystko od nowa.
❔Pojawia się tu także bardzo trudny i ważny temat, jakim jest handel kobietami. Z czasem okazuje się jaki związek miała z tym bohaterką.
Autorka pokazała, jak łatwo popaść w matnię manipulacji i zastraszania oraz jaki strach mogą przeżywać ofiary takich przestępstw. Bohaterka stopniowo odkrywa fragmenty swojej przeszłości i dopiero wtedy zaczyna rozumieć, dlaczego jej wspomnienia są tak trudne.
❔ Ten motyw sprawia, że książka nie jest tylko historią o utracie pamięci, ale także zwraca uwagę na poważny problem społeczny, który niestety wciąż istnieje na świecie. Pokazuje też, że mimo trudnych doświadczeń można próbować odbudować swoje życie i odzyskać poczucie bezpieczeństwa.
To kolejna książka, która wpadła w moje ręce zupełnie przypadkowo. Została. Bardzo przyjemnie mi się ją czytało.
❔"Kim jesteś Saro?" to opowieść o młodej kobiecie, która po wypadku traci pamięć i nie wie, kim jest ani skąd pochodzi. W szpitalu pielęgniarki nadają jej imię Sara. Dziewczyny nikt nie szuka, dlatego po wyjściu ze szpitala trafia do ośrodka dla bezdomnych...
2026-03-12
Są takie miejsca o których się czyta i chciałoby się zaraz po lekturze rzucić wszystko i tam pojechać.
Nawet na zawsze.
Taka jest Tymianowa.
🪻 "Bosorka" to tom I serii "Pogranicze" . Natalii Przeździk. Marta prowadzi małą agroturystykę w górskiej wiosce. Przyjeżdżają tam różni ludzie, którzy chcą odpocząć albo poukładać swoje życie po trudnych przeżyciach. W Tymianowej krąży stara legenda o kobiecie zwanej bosorką, czyli czarownicą, która tam mieszkała. Niektórzy uważają, że była nią Tekla. Kiedy pojawia się pomysł zburzenia starego domu należącego kiedyś właśnie do tej kobiety, zaczynają dziać się dziwne rzeczy. Mieszkańcy zaczynają się zastanawiać, czy to tylko przypadek. Tymczasem Marta w swojej posiadłości gości nietypowy zestaw wczasowiczów. Tam też dochodzi do dziwnych zdarzeń, czasami o krok od wielkich tragedii. Na domiar złego w wiosce zmienia się ksiądz, nowy jest bardzo specyficzny...
🪻 Autorka zafundowała czytelnikom niesamowity dualizm emocjonalny. Z jednej strony jest to cudownie klimatyczny obraz wsi otoczonej malowniczymi górkami, łąkami i lasami, a z drugiej to tajemnicza, miejscami mroczna i lekko przygnębiająca sceneria ludzkich zachowań.
Opowieść sprawia, że czytelnik zaczyna się zastanawiać, czy stare legendy mogą być prawdziwe i czy przeszłość naprawdę może wpływać na teraźniejszość. Na przykładzie tej małej społeczności widać również jak niewiele potrzeba by podzielić społeczeństwo i jak istotny jest czyjś głos rozsądku. Bohaterowie pokazani zostali jako zwykli ludzie z problemami i emocjami, takimi, z jakimi boryka się wielu z nas. Dzięki temu łatwo było ich zrozumieć i poczuć to, co oni przeżywają.
🪻Najbardziej zaciekawił mnie wątek tajemniczej bosorki, ponieważ dodaje on historii napięcia. Stopniowo też odkrywamy sekrety z przeszłości wioski i dowiadujemy się więcej o łemkowskiej historii i kulturze. A wszystko umieściła autorka na tle nie tylko malowniczej okolicy, ale i na tle codziennych zmagań bohaterów.
🪻Zastanawiacie się jak przeszłość i stare historie mogą wpływać na życie? Przeczytajcie koniecznie!
Są takie miejsca o których się czyta i chciałoby się zaraz po lekturze rzucić wszystko i tam pojechać.
Nawet na zawsze.
Taka jest Tymianowa.
🪻 "Bosorka" to tom I serii "Pogranicze" . Natalii Przeździk. Marta prowadzi małą agroturystykę w górskiej wiosce. Przyjeżdżają tam różni ludzie, którzy chcą odpocząć albo poukładać swoje życie po trudnych przeżyciach. W Tymianowej...
2026-03-10
Czasami powtarzana plotka staje się czymś tak oczywistym, że wielu w to wierzy...
Jeden coś doda, inny odejmie.
📖 W Woźnickich Dołach nic się nie dzieje. Jest kościół, stary cmentarz, szkoła i biblioteka szkolna. Dziwnym trafem biblioteka ta mieści się z dala od szkoły a za to blisko cmentarza. Pewnego dnia właśnie w tej bibliotece zostaje znaleziona martwa bibliotekarka, Halina. Sprawą zajmuje się policja, która próbuje odkryć, kto stoi za zbrodnią. Podczas śledztwa wychodzą na jaw stare tajemnice mieszkańców oraz wydarzenia z przeszłości, które mają związek z obecną sprawą. Z czasem okazuje się, że klucz do rozwiązania zagadki znajduje swoje dno w historii sprzed wielu lat i w relacjach między ludźmi.
📖 „Wampir z Woźnickich Dołów” to ciekawy kryminał. Akcja dzieje się w małej miejscowości, gdzie każdy coś wie, ale nikt nie chce nic powiedzieć. Dzięki temu historia jest tajemnicza i trzyma w napięciu. Autor stopniowo odkrywa kolejne fakty, więc czytelnik cały czas zastanawia się, kto jest winny. Rzucone pochopnie stwierdzenie o wampirze energetycznym nabiera tutaj innego znaczenia.
Plotka nawet jeśli na początku była tylko domysłem lub wymysłem, w małej społeczności szybko przekazana dalej z czasem zmienia się i wyolbrzymia. Fabuła pokazuje jak łatwo można stworzyć fałszywy obraz wydarzeń.
Druga ważna tu kwestia, to tajemnice z przeszłości. Prędzej czy później wychodzą na jaw. Próby ukrywania prawdy mogą prowadzić do kolejnych problemów i tragedii. Książka pokazuje też, że nie warto oceniać ludzi zbyt szybko, bo często za ich zachowaniem kryją się wydarzenia, o których inni nie wiedzą.
📖 Myślę, że świetnie udało się tutaj autorowi pokazać, że dopiero odkrycie prawdy pozwala zakończyć trudne sprawy i zrozumieć przeszłość.
To dobra książka dla osób, które lubią zagadki kryminalne i historie z tajemnicą.
Czasami powtarzana plotka staje się czymś tak oczywistym, że wielu w to wierzy...
Jeden coś doda, inny odejmie.
📖 W Woźnickich Dołach nic się nie dzieje. Jest kościół, stary cmentarz, szkoła i biblioteka szkolna. Dziwnym trafem biblioteka ta mieści się z dala od szkoły a za to blisko cmentarza. Pewnego dnia właśnie w tej bibliotece zostaje znaleziona martwa bibliotekarka,...
2026-03-02
Główną bohaterką powieści jest siedemnastoletnia dziewczyna, Klara, której życie nagle zmienia się w wyniku katastrofy budowlanej w Katowice. Podczas wystawy gołębi dochodzi do zawalenia się dachu hali Międzynarodowych Targów Katowickich. W tragedii tej dziewczyna traci najbliższych: rodziców i siostrę. W szpitalu odnajduje ją wujek. Kazimierz zabiera, zmagającą się z traumą i żałobą, Klarę, do swojego domu na Mazurach.
🩶 28 stycznia 2006 r. miała miejsce jedna z większych tragedii w historii kraju. Pod naporem śniegu, w czasie Ogólnopolskiej Wystawy Gołębi Pocztowych, zawalił się dach hali w Katowicach. Podczas tej katastrofy zginęło 65 osób, a ponad 170 zostało rannych. W oparciu o to wydarzenie autorka oparła fabułę swojej książki.
Bohaterką jest dziewczyna, która ocalała, jednak straciła najbliższych. W wieku zaledwie 17 lat musi zmierzyć się z żałobą, odpowiedzialnością i dorosłością, która przychodzi zbyt wcześnie.
Fabularyzowana historia dziewczyny wiedzie czytelnika przez motywy trudnej egzystencji w nowym miejscu, wśród teoretycznie obcych ludzi, której przyjdzie bohaterce doświadczać.
🩶Powieść ukazuje proces przeżywania żałoby, traumę po nagłej stracie oraz trudność powrotu do normalnego funkcjonowania. Autorka pokazuje, jak wielka tragedia może na zawsze zmienić człowieka i jego relacje ze światem. Pokazano jak ciężko jest z dualizmem odczuć. Z jednej strony próbować zapomnieć o trudnych wydarzeniach a jednocześnie próbować podtrzymać pamięci o bliskich.
Historia siedemnastoletniej bohaterki jest szczególnie poruszająca właśnie dlatego, że dotyczy tak młodej osoby. W wieku, w którym powinna planować przyszłość i cieszyć się młodością, musi zmierzyć się z ogromną stratą i samotnością. To sprawia, że czytelnik łatwo może wczuć się w jej sytuację. Autorka pokazuje, jak różnie ludzie reagują na traumę.
🩶 Uważam, że książka uczy empatii i przypomina, że za czyimś życiem w sobie może kryć się dramat, o którym nie mamy pojęcia.
Wbrew trudu tematu, książkę czyta się dobrze. Mnogość emocji dzielą mimo wszystko sceny pełne nadziei, prób wyjścia na prostą, zrozumienia i problemów innych.
🩶„Gołębiarka” to według mnie wartościowa i refleksyjna powieść, która pokazuje, jak wielka tragedia może wpłynąć na młodego człowieka oraz jak ważne jest zrozumienie i wsparcie ze strony innych.
Zakończenie...
No cóż...
Mam wielką nadzieję na ciąg dalszy w kolejnej książce.
Polecam lekturę!
Główną bohaterką powieści jest siedemnastoletnia dziewczyna, Klara, której życie nagle zmienia się w wyniku katastrofy budowlanej w Katowice. Podczas wystawy gołębi dochodzi do zawalenia się dachu hali Międzynarodowych Targów Katowickich. W tragedii tej dziewczyna traci najbliższych: rodziców i siostrę. W szpitalu odnajduje ją wujek. Kazimierz zabiera, zmagającą się z...
więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to2026-03-04
Lubię czasy PRL-u w literaturze. Tego wczesnego, powojennego i późniejszego również. Właśnie w takich latach umiejscowiła akcje swojej książki zatytułowanej "Lidka" Maja Jaszewska.
💼Lidka mieszka w stolicy. Dorasta w czasach powojennych. Ma mamę i tatę. Często też bywa u ciotki, siostry mamy. Zwłaszcza wtedy, kiedy rodzice się kłócą. W szkole uczy się dobrze, zawiera nowe przyjaźnie, a potem miłości. Towarzyszą jej dość trudne i specyficzne powojenne lata PRL-u.
💼Książka autorstwa M. Jaszewskiej to poruszająca historia młodej dziewczyny dorastającej w trudnych realiach społecznych i rodzinnych. Tytułowa bohaterka zmaga się z problemami typowymi dla okresu dojrzewania, ale także z wyzwaniami wynikającymi z sytuacji domowej i środowiskowej. Próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie, szuka akceptacji i zrozumienia. W toku wydarzeń doświadcza rozczarowań, konfliktów z dorosłymi oraz pierwszych poważnych emocji związanych z przyjaźnią, zauroczeniem, buntem i samotnością.
💼 Nie ma tu szybkiej i wartkiej akcji. Wszystkie wydarzenia oscylują wokół bohaterki i zmieniających się czasów. Samo zakończenie ma wymiar refleksyjny. Pokazuje, że mimo przeciwności losu człowiek może znaleźć w sobie siłę do zmiany i rozwoju.
💼Udało się autorce w bardzo realistyczny sposób przedstawić psychikę dorastającej dziewczyny, jej wątpliwości oraz pragnienie zrozumienia. Jest zbyt młoda, by zrozumieć otaczający świat i zachodzące zmiany, zbyt niedojrzała, by dostrzec siedzący w pokoleniu rodziców świat przeżyć wojny. Tworzy zatem Lidka własną rzeczywistość i próbuje się w niej odnaleźć.
💼 W miarę upływających lat dziewczyna dojrzewa emocjonalnie, coraz lepiej rozumie świat, ludzi i samą siebie. Uczy się radzić sobie z bólem i rozczarowaniami. Psychologiczna głębia postaci stanowi, jak dla mnie, największy atut tej powieści. Tym bardziej, że świetnie pokazano ją na tle zwykłej codzienności.
💼To bardzo poruszająca książka. Skłania do refleksji nad tym, jak ważne jest zrozumienie i troska wobec młodych ludzi.
Lubię czasy PRL-u w literaturze. Tego wczesnego, powojennego i późniejszego również. Właśnie w takich latach umiejscowiła akcje swojej książki zatytułowanej "Lidka" Maja Jaszewska.
💼Lidka mieszka w stolicy. Dorasta w czasach powojennych. Ma mamę i tatę. Często też bywa u ciotki, siostry mamy. Zwłaszcza wtedy, kiedy rodzice się kłócą. W szkole uczy się dobrze, zawiera nowe...
2026-03-01
Stanisława Leszczyńska była polską położną i więźniarką Auschwitz-Birkenau. W obozie odbierała porody, stając się symbolem odwagi i człowieczeństwa...
O niej, i nie tylko, jest ta książka.
💔„Położna z Auschwitz” to jedna z tych książek, które czyta się z ciężarem w klatce piersiowej, a odkłada z poczuciem, że właśnie zetknęło się z czymś bardzo ważnym. Autorka opowiada historię Stanisławy Leszczyńskiej, polskiej położnej, która w nieludzkich warunkach obozu odbierała porody więźniarek, dając im namiastkę godności w nieludzkich warunkach.
Książka, oparta na faktach, pokazuje obozową rzeczywistość bez upiększeń, skupia się przede wszystkim na sile, empatii i odwadze bohaterki.
Magda Knedler pisze oszczędnie, lecz sugestywnie, dzięki czemu historia mocno oddziałuje na emocje czytelnika. To trudna, ale bardzo ważna lektura o człowieczeństwie, które potrafi przetrwać nawet w piekle.
Najbardziej poruszające jest to, że historia ta ma swoje źródło w faktach. Świadomość, że te wydarzenia naprawdę miały miejsce, sprawia, że książka działa na czytelnika jeszcze silniej. Knedler nie epatuje okrucieństwem, nie szokuje na siłę, jej siła tkwi w spokojnej, przejmującej narracji i skupieniu na emocjach bohaterek.
💔"Położna z Auschwitz" nie jest zwykłą powieścią obozową. To opowieść o człowieczeństwie w miejscu, które z założenia miało je odebrać.
Stanisława Leszczyńska była polską położną i więźniarką Auschwitz-Birkenau. W obozie odbierała porody, stając się symbolem odwagi i człowieczeństwa...
O niej, i nie tylko, jest ta książka.
💔„Położna z Auschwitz” to jedna z tych książek, które czyta się z ciężarem w klatce piersiowej, a odkłada z poczuciem, że właśnie zetknęło się z czymś bardzo ważnym. Autorka opowiada...
2026-03-05
Ostatnio towarzyszą mi w literaturze testamenty. W tygodniu rozbawiał mnie, kolejny raz, testament Papkina z "Zemsty", a kilka dni później skupiałam się na testamencie bohaterki "Siedem filiżanek...". Jedno jest pewne, by czymś rozporządzać, trzeba mieć coś własnego. Proste.
Ludwika Mayer ma!
✍🏼 Ludwika Mayer, wdowa po siedmiu mężach, starsza już aktorka, ma spory majątek, niepełnosprawną córkę, przyjaciela prawnika i
niewiele czasu by przekazać komuś majątek.
Warunek jest jeden: ten ktoś musi zaopiekować się jej córką Emilią. Wokół Ludwiki zaczynają pojawiać się krewni i znajomi, a wraz z nimi dawne konflikty, niedopowiedzenia i ukryte motywy.
Kogo wybierze Ludwika?
✍🏼 "Siedem filiżanek..." to książka o trudnych wyborach, rodzinnych napięciach i o tym, komu naprawdę można zaufać w obliczu śmierci. Zaproponowany przez bohaterkę plan pomaga odsłonić prawdziwe oblicza potencjalnych spadkobierców. Wspomnienia o siedmiu mężczyznach, którzy odegrali ważną rolę w życiu Ludwiki, przeplatają się z teraźniejszością i pomagają lepiej zrozumieć jej przeszłość oraz charakter całej sytuacji. Świetnie pokazano tu ludzkie emocje, a zwłaszcza interesowność bliskich i trudne relacje rodzinne. Plusem powieści staje się atmosfera niepewności wokół testamentu. Czytelnik do końca zastanawia się, komu bohaterka zaufa i jakie decyzje podejmie. A zakończenie totalnie zaskakuje. Historia zmusza nas do refleksji nad tym, czym naprawdę są więzi rodzinne i czy pieniądze potrafią je zniszczyć.
✍🏼Minusem może być spokojne tempo akcji, mnie nie przeszkadzało, jednak należy pamiętać, że to bardziej powieść psychologiczno-obyczajowa niż dynamiczny thriller.
To zdecydowanie książka dla osób, które lubią historie o rodzinnych tajemnicach i moralnych wyborach, gdzie trzeba podjąć ważne decyzje. Na szczęście decydentem jest spadkodawca, a nie spadkobiorca i na szczęście nie trzeba się niczego zrzekać, by nie odziedziczyć długów jak to czasami w życiu bywa...
✍🏼 To historia o samotności, trudnych wyborach, rodzinnych napięciach i o tym, komu naprawdę można zaufać w obliczu śmierci. Polecam!
Ostatnio towarzyszą mi w literaturze testamenty. W tygodniu rozbawiał mnie, kolejny raz, testament Papkina z "Zemsty", a kilka dni później skupiałam się na testamencie bohaterki "Siedem filiżanek...". Jedno jest pewne, by czymś rozporządzać, trzeba mieć coś własnego. Proste.
Ludwika Mayer ma!
✍🏼 Ludwika Mayer, wdowa po siedmiu mężach, starsza już aktorka, ma spory majątek,...
2026-02-28
Zło często rodzi się z drobnych emocji, z irytacji, zazdrości czy poczucia krzywdy, które z czasem narastają jak fala albo lawina. Hejt nie wybucha nagle, rozwija się stopniowo, aż wymyka się spod kontroli...
💬 Helena to wrażliwa, spokojna dziewczyna, która pasjonuje się rysowaniem i publikuje swoje prace w internecie. Jej życie zmienia się, kiedy pod jednym z postów pojawia się obraźliwy komentarz. Z pozoru niewinne słowa stają się początkiem lawiny hejtu. W szkole sytuacja Heleny staje się jeszcze trudniejsza. Dziewczyna doświadcza szeptów za plecami, śmiechów i docinków. Czuje się mała i bezbronna.
💬 Autorka podkreśla, że dzieci „doskonale wiedzą, gdzie uderzyć” i często wybierają osobę, która nie potrafi się obronić. Okrucieństwo wśród dzieci nie jest wymyślone, stanowi realny problem.
Powieść pokazuje zarówno perspektywę ofiary, jak i mechanizm działania hejtera, w momencie, w którym człowiek zaczyna czerpać poczucie kontroli z krzywdzenia innych.
„Hejterka” to bardzo poruszająca i aktualna książka. Realistycznie pokazany jest mechanizm hejtu. Autorka zauważa, że nienawiść nie pojawia się nagle, on zaczyna się od małych rzeczy, drobnych urazów, zazdrości czy frustracji. Potem emocje rosną, a człowiek zaczyna szukać powodów, by usprawiedliwić swoje złe zachowanie. Szczególnie boli, że to okrucieństwo zauważalne jest wśród dzieci i młodzieży. W szkole i w przedszkolach również hejt bywa bezlitosny. To nie tylko obraźliwe komentarze, ale hejt to również zmowa milczenia i wykluczanie z grupy. Często nie chodzi o prawdziwą przyczynę, lecz o pokazanie swojej siły i zdobycie akceptacji grupy. Ofiara zostaje przeważnie sama ze swoim wstydem i poczuciem krzywdy.
💬 To nie jest lekka historia, ale daje do myślenia i uczy wrażliwości.
„Hejterka” to książka bardzo aktualna i potrzebna, szczególnie w obecnych czasach.
Zło często rodzi się z drobnych emocji, z irytacji, zazdrości czy poczucia krzywdy, które z czasem narastają jak fala albo lawina. Hejt nie wybucha nagle, rozwija się stopniowo, aż wymyka się spod kontroli...
💬 Helena to wrażliwa, spokojna dziewczyna, która pasjonuje się rysowaniem i publikuje swoje prace w internecie. Jej życie zmienia się, kiedy pod jednym z postów...
2026-02-26
"Łąki kwitnące purpurą” to drugi tom sagi " Spacer Aleją Róż" osadzony w realiach powojennej Polski, w Nowej Hucie lat 50. XX w.
🏭Bohaterowie próbują odnaleźć się w powojennej rzeczywistości pełnej zmian, napięć i trudnych wyborów. Bronek cały czas łudzi się, że żona, Halina, się zmieni. Julia nie zmienia swojego stosunku do płci przeciwnej i systematycznie odrzuca wszystkie propozycje "pójścia" na kawę. Do Nowej Huty trafia też Andrzej a potem Leszek i Krystyna. Rodzeństwo zmagają się z problemami miłosnymi, rodzinnymi oraz presją życia w realiach PRL-u. Obok codziennych trosk pojawiają się także tajemnice i dramatyczne wydarzenia, które wpływają na losy postaci.
🏭 Z dużą przyjemnością sięgnęłam po kolejny tom serii. „Łąki kwitnące purpurą” to poruszająca i dobrze napisana powieść, która w realistyczny sposób pokazuje życie zwykłych ludzi w trudnych czasach PRL-u. Czyli dostałam to, co bardzo lubię. Największym atutem książki są wiarygodni bohaterowie. Tak jak wszyscy, nie są idealni, popełniają błędy, przeżywają rozczarowania, ale dzięki temu wydają się właśnie prawdziwi. Łatwo można wczuć się w ich sytuację i zrozumieć ich decyzje.
Autorka bardzo plastycznie oddaje klimat Nowej Huty lat 50. Czytelnik może poczuć atmosferę niepewności, presji społecznej i propagandy, a jednocześnie widać nadzieję na lepszą przyszłość. Podobało mi się to, że oprócz wątków historycznych dużą wagę położono tu na pokazanie relacji rodzinnych i miłosnych. Dzięki temu książka nie jest tylko opowieścią o epoce, ale przede wszystkim o emocjach, marzeniach i walce o szczęście.
🏭 Książka skłania do refleksji nad tym, jak wiele siły potrzeba, by zachować godność i nadzieję w trudnych czasach, dlatego myślę że i ten tom, i cała seria, znajdzie wiernych czytelników. Polecam!
"Łąki kwitnące purpurą” to drugi tom sagi " Spacer Aleją Róż" osadzony w realiach powojennej Polski, w Nowej Hucie lat 50. XX w.
🏭Bohaterowie próbują odnaleźć się w powojennej rzeczywistości pełnej zmian, napięć i trudnych wyborów. Bronek cały czas łudzi się, że żona, Halina, się zmieni. Julia nie zmienia swojego stosunku do płci przeciwnej i systematycznie odrzuca...
2026-02-27
Powieść "Dobrze mi się z tobą rozmawia" to historia Kingi, której życie nagle się rozpada. Podczas podróży poślubnej, kilka dni po ślubie, odkrywa, że jej mąż zdradza ją z jej własną siostrą, a ta jest z nim w ciąży. Zdradzona przez najbliższe osoby postanawia wyjechać do ciotki Anny, do Zakopanego. Kinga jest policjantką i pewnego dnia podczas spaceru po Krupówkach pomaga napadniętej kobiecie. Tak poznaje Krzysztofa, ratownika górskiego.
🏔️ Książka opowiada o tym, jak szybko można stracić wszystko, co wydaje się stabilne i pewne. Ucieczka w inne miejsce to tutaj próba poukładania własnych myśli i emocji. Autorka bardzo ciekawie pokazała, że proces leczenia ran nie jest szybki ani prosty, często wymaga czasu, ciszy i szczerej rozmowy. Dostajemy tutaj drogę od rozpaczy do stopniowego odzyskiwania wiary w siebie i ludzi. Podobało mi się to, że relacja między bohaterami rozwija się spokojnie i naturalnie. Akcja momentami wydaje się szybka, z charakterystycznym suspensem, jednak nie ma w niej sztucznej dramaturgii a jedynie sporo refleksji i prawdziwych emocji. Sam tytuł jest dość wymowny. Rozmowa staje się symbolem bliskości i zaufania. To opowieść o odbudowywaniu siebie i o tym, że nawet po największym rozczarowaniu można jeszcze odnaleźć nadzieję.
🏔️ Autorka pisze lekko, nie używa skomplikowanych metafor, skupia się przede wszystkim na emocjach bohaterów. Dialogi są realistyczne, a nastrój buduje się poprzez subtelne opisy otoczenia. Nie jest to romans, całość utrzymana jest w tonie obyczajowym, z naciskiem na znaczenie rozmowy w związku.
Powieść "Dobrze mi się z tobą rozmawia" to historia Kingi, której życie nagle się rozpada. Podczas podróży poślubnej, kilka dni po ślubie, odkrywa, że jej mąż zdradza ją z jej własną siostrą, a ta jest z nim w ciąży. Zdradzona przez najbliższe osoby postanawia wyjechać do ciotki Anny, do Zakopanego. Kinga jest policjantką i pewnego dnia podczas spaceru po Krupówkach pomaga...
więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to2026-02-25
Nie jestem stalkerem czy podglądaczem, ale czasami lubię trochę więcej wiedzieć o kimś. Ta lektura dostarczyła mi zatem wielu ciekawych informacji. Ba! W niektórych przypadkach zaakoczyła mnie.
Książka "Intymne życie polskich poetów" Małgorzaty Czapczyńskiej to reportażowo-eseistyczna opowieść o prywatnym życiu wybitnych polskich twórców. Autorka pokazuje ich miłości, romanse, małżeństwa, zdrady, przyjaźnie czy dramaty rodzinne. Nie jest to sucha biografia ani plotkarska sensacja. Czapczyńska odkrywa fakty z listów, dzienników i wspomnień poetów i poetek oraz ich znajomych.
Pojawiają się tu różne znane nazwiska, od romantyzmu i Norwida, po XX wiek i Szymborską.
Autorka pokazała, że za znanymi nam z lekcji w szkole postaciami kryli się ludzie z namiętnościami, słabościami i skomplikowanymi relacjami.
✒️ Książka stanowi ciekawą propozycję dla osób, które chcą spojrzeć na literaturę z bardziej ludzkiej perspektywy. Znajdziemy tu Witkiewicza, Gałczyńskiego, Tetmajera, Iwaszkiewicza i innych. Największe wrażenie sprawił na mnie rozdział dotyczący Przybyszewskiego. Może trochę z racji regionalizmu, bo jedynie kilka kilometrów dzieli mnie od miejsc, w których przebywał i się urodził. Wiedziałam też, że "skradł" żonę Kasprowiczowi. Jednak, jak się okazuje, nie wiedziałam aż tyle, zwłaszcza o pewnej strefie jego życia. Podobnie miałam z Iwaszkiewiczem i Hłaską. Jednak na przykład ta strefa życia Gałczyńskiego zaskoczyła mnie i to bardzo.
Książka charakteryzuje się przystępnym stylem,
umiejętnym łączeniem faktów i tym, że ciekawie odbrązawia postaci znane z podręczników.
Chociaż momentami można odnieść wrażenie, że autorka balansuje na granicy między rzetelnym reportażem a lekką sensacyjnością, to jest to jedynie wrażenie, granica ta nigdy nie zostaje przekroczona. Całość czyta się szybko, a niektóre historie naprawdę zaskakują.
✒️Nie jest to typowa biografia pełna dat i faktów, raczej opowieść o tym, jak życie prywatne przenikało się z literaturą. Książka pokazuje, że wielkie dzieła często rodziły się z bardzo osobistych przeżyć. "Każda wielka miłość zasługuje na pamięć - niezależnie od płci, epoki czy możliwości bycia razem publicznie."
Nie jestem stalkerem czy podglądaczem, ale czasami lubię trochę więcej wiedzieć o kimś. Ta lektura dostarczyła mi zatem wielu ciekawych informacji. Ba! W niektórych przypadkach zaakoczyła mnie.
Książka "Intymne życie polskich poetów" Małgorzaty Czapczyńskiej to reportażowo-eseistyczna opowieść o prywatnym życiu wybitnych polskich twórców. Autorka pokazuje ich miłości,...
2026-02-24
W posłowiu autorka napisała: "Nieznajomi" to książka, którą napisałam z myślą o kobietach, by zachęcić je do czynności i przypomnieć, że nawet za najbardziej życzliwymi twarzami potrafią się kryć potworne intencje."
Naprawdę tak się zdarza...
❔„Nieznajomi” to historia Grety. Kobieta próbuje poukładać swoje życie po rozwodzie. Mieszka w Józefowie wraz z synem. Pewnego dnia do zaniedbanego domu na końcu jej ulicy wprowadza się starsze małżeństwo. Z poddasza nowych sąsiadów dochodzą krzyki, w oknach Greta widzi obcą twarz. Zaczyna podejrzewać, że nowi sąsiedzi skrywają mroczne sekrety. Zaintrygowana postanawia zaprzyjaźnić się z nimi, by potem odkryć prawdę o tym, co naprawdę się tam dzieje.
Z każdą godziną codzienność zaczyna przypominać coraz większy koszmar.
❔„Nieznajomi” to powieść, która od pierwszych stron wciąga w świat tajemnic i napięcia. Autorka umiejętnie łączy codzienność z atmosferą niepokoju, sprawiając, że zwykłe spotkanie sąsiedzkie może przerodzić się w coś niepokojącego. Bohaterka, Greta, jest początkowo postacią pełną sprzeczności. Ciekawą i odważną, a z drugiej strony wrażliwą i niepewną, co sprawia, że jej reakcje są realistyczne i angażują czytelnika emocjonalnie. Momentami aż za bardzo.
Największym atutem książki jest stopniowe budowanie napięcia. To tutaj małe, pozornie niewinne, szczegóły prowadzą do zaskakujących odkryć. Czytelnik wciągany jest w grę z początkowo tajemniczymi sąsiadami. Ma okazje śledzić również zmagania Oskara, syna Grety, z własnymi czynami i przeżyciami. Towarzyszy relacji dorośli - dziecko. Powieść nie jest tylko thrillerem, i to bardzo dobrym, to również refleksja nad tym, jak mało wiemy o ludziach wokół nas i jak cienka bywa granica między zaufaniem a zagrożeniem.
❔ Dla mnie „Nieznajomi” to udana mieszanka emocji, ciekawych postaci i napięcia, która zostaje w pamięci na długo po zamknięciu książki.
W posłowiu autorka napisała: "Nieznajomi" to książka, którą napisałam z myślą o kobietach, by zachęcić je do czynności i przypomnieć, że nawet za najbardziej życzliwymi twarzami potrafią się kryć potworne intencje."
Naprawdę tak się zdarza...
❔„Nieznajomi” to historia Grety. Kobieta próbuje poukładać swoje życie po rozwodzie. Mieszka w Józefowie wraz z synem. Pewnego dnia...
2026-02-22
Damian i Karolina poznają się w domu dziecka. Oboje noszą w sobie ból i doświadczenia, które odciskają ślad na ich życiu. On, po tragicznym wydarzeniu we własnym domu, ona po przeżyciach związanych z ojcem. Choć są różni, od początku coś ich łączy. Po tragicznym wydarzeniu ich drogi się rozchodzą.
Ponownie spotkają się po latach w Tczewie. Damian jest strażakiem, a Karolina po nieudanych relacjach próbuje odbudować poczucie własnej wartości. Ich spotkanie budzi dawne uczucia, ale też stare lęki. Oboje muszą zdecydować, czy są gotowi zawalczyć o wspólną przyszłość.
🔥 „Ognie lotne” to poruszająca historia o trudnym dzieciństwie i konsekwencjach, jakie niesie ono w dorosłość. Największą siłą powieści są autentyczne, bolesne emocje. Autor dobrze pokazuje mechanizmy traumy i to, jak wpływa ona na budowanie późniejszych relacji.
Relacja Damiana i Karoliny rozwija się naturalnie, nie jest idealna ani przesłodzona. Stanowi opowieść o drugiej szansie, odwadze i lęku przed ponownym zaufaniem.
🔥 Książka jest bardzo wzruszająca, chwilami cięższa w odbiorze, bo dotyka tematu porzucenia, samotności, krzzywdy dziecka i braku poczucia bezpieczeństwa w miejscach, w których powinno ono być. Mimo odrobiny przytłoczenia, daje jednak przestrzeń na nadzieję i pokazuje, że przeszłość nie musi definitywnie przekreślać przyszłości.
Na uwagę zasługuje też symbolika ognia. To nie tylko element związany z zawodem Damiana, ale może stanowić metaforę emocji: gniewu, starej traumy, ale też nadziei i oczyszczenia. Ten motyw zdecydowanie nadaje historii głębi.
Tytułowe „ognie lotne” można odczytywać bardzo symbolicznie: jako niszczące wydarzenia, ale też jako przebłyski nadziei.
Damian i Karolina poznają się w domu dziecka. Oboje noszą w sobie ból i doświadczenia, które odciskają ślad na ich życiu. On, po tragicznym wydarzeniu we własnym domu, ona po przeżyciach związanych z ojcem. Choć są różni, od początku coś ich łączy. Po tragicznym wydarzeniu ich drogi się rozchodzą.
Ponownie spotkają się po latach w Tczewie. Damian jest strażakiem, a Karolina...
1938 rok, Podhale. Główna bohaterka,
młoda góralka Władka, pracuje w schronisku w Tatrach i kocha życie w górach. Poznaje Pawła, w którym się zakochuje i wszystko wydaje się układać dobrze, dopóki nie wybucha II wojna światowa.
Całkowicie zmieniają się ich losy. Codzienność staje się trudna i niebezpieczna, a bohaterowie muszą mierzyć się z okupacją i strachem. Władka i Paweł angażują się w działania przeciwko okupantom...
🏞️Książka to bardzo emocjonalna i poruszająca historia. Największym jej atutem jest połączenie wątku miłosnego z realiami wojny, dzięki temu czytelnik widzi, jak wszystko wpływa na zwykłych ludzi. Całość okraszono miłością do swojego miejsca na ziemi, pięknem gór i wspomnieniami beztroskich chwil z dawnego, przedwojennego życia bohaterów.
Atutem opowieści jest sama główna bohaterka.
Silna, ciekawa, odważna, nie pozostaje nigdy bierna, tylko walczy o siebie. Cudowny jest też klimat Tatr, który nadaje historii wyjątkowy charakter.
Nie jest to jednak lekka historia, to opowieść o stracie, trudnych wyborach i przetrwaniu.
Ogólnie to książka, która może skłonić do refleksji nad tym, ile człowiek jest w stanie znieść i jak wielką siłę daje miłość oraz nadzieja – nawet w najgorszych czasach.
W książce wykorzystano historie, które wydarzyły się naprawdę i były udziałem realnych postaci.
🏞️ „W największej rozpaczy zawsze jest coś, co może cię ocalić.”
Polecam!
1938 rok, Podhale. Główna bohaterka,
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo tomłoda góralka Władka, pracuje w schronisku w Tatrach i kocha życie w górach. Poznaje Pawła, w którym się zakochuje i wszystko wydaje się układać dobrze, dopóki nie wybucha II wojna światowa.
Całkowicie zmieniają się ich losy. Codzienność staje się trudna i niebezpieczna, a bohaterowie muszą mierzyć się z okupacją i strachem. Władka i...