Zakochałem się w prozie Thomasa Bernharda. Widziałem na żywo boski spektakl Lupy na Podstawie "Kalkwerk". Czytałem tylko fragmenty tego dzieła. Genialne.
"Rozmowy..." są pełne gry i kokieterii Thomasa. Często trzeba wyczuwać bardziej, czy naigrawa się z rozmówczymi, czy mówi coś serio.

Zamieściłem listę książek TB, co nie oznacza, że chciałbym czytać tylko TB.
W utworze, który obecnie piszę TB jest bohaterem całkiem fantastycznych zdarzeń.

Artur

Zakochałem się w prozie Thomasa Bernharda. Widziałem na żywo boski spektakl Lupy na Podstawie "Kalkwerk". Czytałem tylko fragmenty tego dzieła. Genialne.
"Rozmowy..." są pełne gry i kokieterii Thomasa. Często trzeba wyczuwać bardziej, czy naigrawa się z rozmówczymi, czy mówi coś serio.

Zamieściłem listę książek TB, co nie oznacza, że chciałbym czytać tylko TB.
W utworze,...

więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

"Chodzenie" - mistrzowska forma. Kupa śmiechu. Sam chciałbym coś takiego napisać - minimum środków przy maximum wyrazu.

Artur Dudziński

"Chodzenie" - mistrzowska forma. Kupa śmiechu. Sam chciałbym coś takiego napisać - minimum środków przy maximum wyrazu.

Artur Dudziński

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Jest częścią "Autobiografii". Warto nabyć ten tom - jest tam całość próz autobiograficznych Thomasa.

Artur

Jest częścią "Autobiografii". Warto nabyć ten tom - jest tam całość próz autobiograficznych Thomasa.

Artur

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Wydaje się, że postać Pawła Wittgensteina jest postacią w pełni fikcyjną i niejako "techniczną" utworu - pretekstem do tego, aby Narrator - Thomas Bernhard mógł pisać o sobie wprost, aby jego, często wcześniej kamuflowana, biografia tutaj ukazała się w całkowitej nagości. To jest oczywiście mój skromny pogląd uważnego czytelnika, który nie jest krytykiem literatury. W tekście, co ciekawe, pojawia się przytoczone wprost nazwisko wiedeńskiego kompozytora z artystycznego kręgu Wiednia, z którym Bernhard identyfikował się na początku swojej twórczej drogi. Po latach, już w "Wycince", przedstawił tę osobę pod nazwiskiem fikcyjnym. I tak, jak w "Bratanku..." zasugerował tylko swój do niej stosunek, tak w "Wycince" ów stosunek i jego wyraz wydał owoc skandalu i pozwania Thomasa o zniesławienie.
Polecam jedną i drugą książkę. Polecam Thomasa Bernharda, który, w moim odczuciu, pisze o Polsce dnia dzisiejszego.

Artur Dudziński

Wydaje się, że postać Pawła Wittgensteina jest postacią w pełni fikcyjną i niejako "techniczną" utworu - pretekstem do tego, aby Narrator - Thomas Bernhard mógł pisać o sobie wprost, aby jego, często wcześniej kamuflowana, biografia tutaj ukazała się w całkowitej nagości. To jest oczywiście mój skromny pogląd uważnego czytelnika, który nie jest krytykiem literatury. W...

więcej mniej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Szczególnie polecam dla płaczu przez łzy.

Artur D.

Szczególnie polecam dla płaczu przez łzy.

Artur D.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Polecam.

Artur Dudziński

Polecam.

Artur Dudziński

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Polecam wszystkim, którzy są bliscy rezygnacji z marzeń. Wszystkim chorującym. Wszystkim ceniącym mocny akapit.

Artur Dudziński

Polecam wszystkim, którzy są bliscy rezygnacji z marzeń. Wszystkim chorującym. Wszystkim ceniącym mocny akapit.

Artur Dudziński

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to