Od zawsze próbujemy znaleźć narzędzia, by uodpornić się od błędów pokoleń. Tymczasem w kwestii naszych emocji, żądz, pragnień nieprzerwanie pozostajemy bezradni- ulegamy im naiwnie sądząc, że konsekwencje nie będą aż tak drastyczne. Później jednak następuje wybuch, wylew cierpienia i niedowierzanie, że byliśmy aż tak głupi...

Od zawsze próbujemy znaleźć narzędzia, by uodpornić się od błędów pokoleń. Tymczasem w kwestii naszych emocji, żądz, pragnień nieprzerwanie pozostajemy bezradni- ulegamy im naiwnie sądząc, że konsekwencje nie będą aż tak drastyczne. Później jednak następuje wybuch, wylew cierpienia i niedowierzanie, że byliśmy aż tak głupi...

Środowisko wspinaczkowe wydaje się być prawdziwą areną charakterów. Męski monopol próbuje podważyć drobna, aczkolwiek o prawdziwej, by nie rzecz chłopskiej krzepie -Halina. Przez przedstawienie jej jako osoby o niezwykłym temperamencie, mam jakiś niedosyt...niedosyt Haliny- przekopuję Internet, by ją zobaczyć w ruchu, a może usłyszeć, soczyste przeklenstwa w jej wydaniu ;) Taka to swojska była babka- szacunek dla osiągnięć.

Środowisko wspinaczkowe wydaje się być prawdziwą areną charakterów. Męski monopol próbuje podważyć drobna, aczkolwiek o prawdziwej, by nie rzecz chłopskiej krzepie -Halina. Przez przedstawienie jej jako osoby o niezwykłym temperamencie, mam jakiś niedosyt...niedosyt Haliny- przekopuję Internet, by ją zobaczyć w ruchu, a może usłyszeć, soczyste przeklenstwa w jej wydaniu...

W życiu codziennym szukamy furtek, by obejść przykazania i często chcemy negocjować z Bogiem warunki ich wypełnienia. Dekalog jest dla nas raczej wykazem niewygodnych, bo wymagających wysiłku i wyrzeczen "rozporządzen" aniżeli drogą dla bardziej wartościowego życia. Autor oprócz dosłownego, zachęca do głębszego spojrzenia na przykazania i tym samym do przyjęcia postawy ufności wobec Boga, którego działania zawsze są skierowane na dobro człowieka.

W życiu codziennym szukamy furtek, by obejść przykazania i często chcemy negocjować z Bogiem warunki ich wypełnienia. Dekalog jest dla nas raczej wykazem niewygodnych, bo wymagających wysiłku i wyrzeczen "rozporządzen" aniżeli drogą dla bardziej wartościowego życia. Autor oprócz dosłownego, zachęca do głębszego spojrzenia na przykazania i tym samym do przyjęcia postawy...

Pomimo, że nigdy nie miałam do czynienia z szachami, to jednak jako czytelnik wyczuwałam wręcz nastrój umysłowej orki, jaki panował wśród bohaterów. Polecam.

Pomimo, że nigdy nie miałam do czynienia z szachami, to jednak jako czytelnik wyczuwałam wręcz nastrój umysłowej orki, jaki panował wśród bohaterów. Polecam.

Wiara wkracza wtedy, gdy wszelkie racjonalne formy poznania już zawiodły.

Wiara wkracza wtedy, gdy wszelkie racjonalne formy poznania już zawiodły.

Są dla mnie takie powieści, które nie poddają się upływowi czasu. Losy 3 braci, tak różnych, choć przecież złączonych jednymi więzami krwi, za którymi jak cień skrada się piętno dzieciństwa. Będąc z natury powściągliwą, uderza mnie, a nawet i drażni gwałtowność, porywczość postaci, którą chciałoby się czasem stłumić i przygasić. Niemniej, w mojej opinii, to chyba najlepiej oddaje "rosyjskiego" ducha-pełnego namiętności. Nasuwa też refleksję nad tym, jak bardzo człowiek jest w stanie żyć sprzecznie ze sobą, ze światem, byleby sycie nakarmić swoje ego. Z drugiej jednak strony, ukazuje że człowiek przede wszystkim pragnie miłości i w jej imię jest stanie się upodlić, jak i zdobyć na największe poświęcenia,. Poza tym, lubię gdy książka przenosi czytelnika w czasie, a tu autor oferuje Ci darmowy bilet na podróż jakieś ponad 100 lat wstecz.

Są dla mnie takie powieści, które nie poddają się upływowi czasu. Losy 3 braci, tak różnych, choć przecież złączonych jednymi więzami krwi, za którymi jak cień skrada się piętno dzieciństwa. Będąc z natury powściągliwą, uderza mnie, a nawet i drażni gwałtowność, porywczość postaci, którą chciałoby się czasem stłumić i przygasić. Niemniej, w mojej opinii, to chyba najlepiej...

Po dosyć mocno przychylnych recenzjach, oczekiwałam czegoś lepszego, niestety książka mnie nie porwała. Podczas gdy doświadczenia głównego bohatera są druzgocące i ciężko pogodzić się z tym, że los napisał mu taki scenariusz, to w przypadku Zuzy z trudem przychodzi mi wykrzesać dla niej choć trochę współczucia. Niemniej każdy ma swój horyzont i swój koniec świata. Narracja również mnie nie porwała.

Po dosyć mocno przychylnych recenzjach, oczekiwałam czegoś lepszego, niestety książka mnie nie porwała. Podczas gdy doświadczenia głównego bohatera są druzgocące i ciężko pogodzić się z tym, że los napisał mu taki scenariusz, to w przypadku Zuzy z trudem przychodzi mi wykrzesać dla niej choć trochę współczucia. Niemniej każdy ma swój horyzont i swój koniec świata. Narracja...