Według mnie to przykład typowej dla Simaka twórczości - amerykańska prowincja (ew. jak kto woli - nieduże miasto), najazd kosmitów, nieprzygotowany do międzygalaktycznego spotkania obywatel. Ciekawym pomysłem jest powód, dla którego UFO przybyło na Ziemię. Warto przeczytać, mimo że nie są to może wyżyny science fiction.

Według mnie to przykład typowej dla Simaka twórczości - amerykańska prowincja (ew. jak kto woli - nieduże miasto), najazd kosmitów, nieprzygotowany do międzygalaktycznego spotkania obywatel. Ciekawym pomysłem jest powód, dla którego UFO przybyło na Ziemię. Warto przeczytać, mimo że nie są to może wyżyny science fiction.

Daję 5 tylko ze względu na moją słabość do autora i "Odysei...". Zakończenie cyklu wypada blado na tle swych ciekawszych poprzedników. Mnie fabuła nie porwała, a nawet czuję pewien niedosyt.

Daję 5 tylko ze względu na moją słabość do autora i "Odysei...". Zakończenie cyklu wypada blado na tle swych ciekawszych poprzedników. Mnie fabuła nie porwała, a nawet czuję pewien niedosyt.

Słabe zakończenie wpłynęło na obniżoną ocenę.

Słabe zakończenie wpłynęło na obniżoną ocenę.

Jeżeli ktoś spodziewa się zwyczajnej kontynuacji losów Endera, może być zawiedziony. "Mówca umarłych" nie jest drugą częścią cyklu dla młodzieży - jest poważną powieścią poruszającą poważne tematy. Dla mnie to stanowczo wyższa półka. Chociaż "Gra Endera" i "Mówca..." należą do jednego cyklu, nie jestem w stanie ich porównać, bo są one tak od siebie różne.
Dla mnie "Mówca umarłych" to mistrzostwo świata.

Jeżeli ktoś spodziewa się zwyczajnej kontynuacji losów Endera, może być zawiedziony. "Mówca umarłych" nie jest drugą częścią cyklu dla młodzieży - jest poważną powieścią poruszającą poważne tematy. Dla mnie to stanowczo wyższa półka. Chociaż "Gra Endera" i "Mówca..." należą do jednego cyklu, nie jestem w stanie ich porównać, bo są one tak od siebie różne.
Dla mnie "Mówca...

Tak naiwnie śmieszne, że aż wciągające. Nic mnie tak ostatnio nie rozbawiło, jak wizja przyszłości, w której każdy (nawet najpoważniejszy) problem jest rozwiązywany w mgnieniu oka.

Tak naiwnie śmieszne, że aż wciągające. Nic mnie tak ostatnio nie rozbawiło, jak wizja przyszłości, w której każdy (nawet najpoważniejszy) problem jest rozwiązywany w mgnieniu oka.

Dziwna to książka... Nie zaciekawiła mnie porywającą fabułą, wiele razy wywołała uśmiech politowania (brzunio-brzuchy?! futroszorstki?!), czasem nawet irytowała. Ale mimo wszelkich jej wad, warto było się zapoznać z tą pozycją - wizja umierającego świata tętniącego życiem jest niezapomniana! Pięknie wykreowany przez Aldissa świat porywa i fascynuje. Szkoda, że historia umieszczona w nim była dla mnie tak nudna...

Dziwna to książka... Nie zaciekawiła mnie porywającą fabułą, wiele razy wywołała uśmiech politowania (brzunio-brzuchy?! futroszorstki?!), czasem nawet irytowała. Ale mimo wszelkich jej wad, warto było się zapoznać z tą pozycją - wizja umierającego świata tętniącego życiem jest niezapomniana! Pięknie wykreowany przez Aldissa świat porywa i fascynuje. Szkoda, że historia...

Oj, a miało być tak pięknie... Dla mnie zbyt przekombinowana fabuła - miało być ciekawie, a wyszedł chaos. Ponadto bohaterowie bez wyrazu... Miałam nadzieję, że będzie dobrze, ale niestety się zawiodłam.

Oj, a miało być tak pięknie... Dla mnie zbyt przekombinowana fabuła - miało być ciekawie, a wyszedł chaos. Ponadto bohaterowie bez wyrazu... Miałam nadzieję, że będzie dobrze, ale niestety się zawiodłam.

Jedno z najpozytywniejszych zaskoczeń literackich ostatnich lat. Książka naprawdę wciąga i zmusza do myślenia.

Jedno z najpozytywniejszych zaskoczeń literackich ostatnich lat. Książka naprawdę wciąga i zmusza do myślenia.

Oto przykład niewykorzystanego potencjału. Pomysł na kreację świata naprawdę niezły - osłabiona ludzkość po kilku epidemiach walczy o przetrwanie. Konieczna jest wzmożona opieka medyczna, dążąca do kontrolowania każdego aspektu życia. I tak człowiek stał się niewolnikiem dbania o zdrowie, o urodę, o przedłużanie życia. Biznes medyczny kwitł, a ludzie stawali się coraz bardziej zagubieni w świecie zdominowanym przez cielesność. Główna bohaterka, Mia-Maja, po udanym zabiegu odmładzania, mając ponad 90 lat dostała od lekarzy ciało 20-latki. Czytelnik obserwuje jej odyseję w poszukiwaniu własnego ja. Podróż po Europie, poznawanie różnych ludzi i subkultur pomaga jej w zrozumieniu siebie i świata.
Niestety mimo tak zachęcającej fabuły mnie całokształt znużył. Może bohaterowie zbyt mało wyraziści, może akcja zbyt powolna... To po prostu dobre, rzetelne SF, ale bez szczególnego polotu.

I na koniec wielki minus dla wydawnictwa MAG - czytanie tej powieści w ich wydaniu fizycznie bolało. Zbyt wąski margines i "sztywne" klejenie sprawiało, że musiałam włożyć dużo wysiłku w otworzenie książki. Szkoda, że oszczędności wydawnictwa odbijają się w odbiorze powieści.

Oto przykład niewykorzystanego potencjału. Pomysł na kreację świata naprawdę niezły - osłabiona ludzkość po kilku epidemiach walczy o przetrwanie. Konieczna jest wzmożona opieka medyczna, dążąca do kontrolowania każdego aspektu życia. I tak człowiek stał się niewolnikiem dbania o zdrowie, o urodę, o przedłużanie życia. Biznes medyczny kwitł, a ludzie stawali się coraz...

Powieść ta jest przykładem na to, że literatura SF wcale nie musi być tylko błahą rozrywką i "czasozabijaczem":). Jestem humanistą, więc świat genetyki jest mi całkowicie obcy, ale dzięki "Radiu Darwina" zmuszona byłam nadrobić zaległości i przyswoić podstawową wiedzę. Okazało się, że książka ta to przyjemne z pożytecznym :). Mnie historia zafascynowała, wciągnęła i zachwyciła. Czułam się, jakbym czytała dokument, nie zaś literacką interpretację jednej z kontrowersyjnych hipotez naukowych.

Powieść ta jest przykładem na to, że literatura SF wcale nie musi być tylko błahą rozrywką i "czasozabijaczem":). Jestem humanistą, więc świat genetyki jest mi całkowicie obcy, ale dzięki "Radiu Darwina" zmuszona byłam nadrobić zaległości i przyswoić podstawową wiedzę. Okazało się, że książka ta to przyjemne z pożytecznym :). Mnie historia zafascynowała, wciągnęła i...

Ciekawa pozycja na zimowe wieczory. Wciągająca fabuła i swoboda narracji Carrolla sprawiają, że książkę czyta się naprawdę dobrze.

Ciekawa pozycja na zimowe wieczory. Wciągająca fabuła i swoboda narracji Carrolla sprawiają, że książkę czyta się naprawdę dobrze.

Po pierwszych kilkudziesięciu stronach powieści miałam ochotę zrezygnować z dalszego czytania. Ale motyw dryfującej w kosmosie dżungli z dzikimi plemionami na pokładzie spodobał mi się na tyle, że postanowiłam zacisnąć zęby i dać szansę na rozwinięcie fabuły. I cierpliwość się opłaciła. Dzięki temu na zawsze zapamiętam to uczucie klaustrofobii i beznadziei, które towarzyszą czytaniu tej książki, a które wywołują na czytelniku tak piorunujące wrażenie. Dla mnie to jedna z ciekawszych powieści SF, które udało mi się dotąd przeczytać.

Po pierwszych kilkudziesięciu stronach powieści miałam ochotę zrezygnować z dalszego czytania. Ale motyw dryfującej w kosmosie dżungli z dzikimi plemionami na pokładzie spodobał mi się na tyle, że postanowiłam zacisnąć zęby i dać szansę na rozwinięcie fabuły. I cierpliwość się opłaciła. Dzięki temu na zawsze zapamiętam to uczucie klaustrofobii i beznadziei, które towarzyszą...

Atmosfera smutku i beznadziei przenika tę powieść. Autorka uświadamia czytelnikowi, jak ważne dla każdego z nas jest wydanie potomstwa i przedłużenie gatunku. Wizja świata bez śmiechu dziecka... Smutne.

Atmosfera smutku i beznadziei przenika tę powieść. Autorka uświadamia czytelnikowi, jak ważne dla każdego z nas jest wydanie potomstwa i przedłużenie gatunku. Wizja świata bez śmiechu dziecka... Smutne.

Jako fanka SF wiele spodziewałam się po klasycznej powieści klasyka gatunku. Nie zawiodłam się - powieść wciąga, zaskakuje i zadziwia. Niezwykła historia życia Mullera zmusza czytelnika do refleksji nad istotą człowieczeństwa. Niebezpieczny, perfekcyjnie zbudowany labirynt staje się tu wręcz pełnoprawnym bohaterem z krwi i kości.
W wydaniu Solarisa znajduje się jeszcze jedna świetna powieść - "Stacja Hawksbilla". Metody działania totalitarnej władzy przedstawionej w tej powieści przerażają stokroć bardziej niż najokrutniejsze tortury średniowiecznej inkwizycji - osoby zagrażające systemowi wysyłane są do przeszłości bez możliwości powrotu. Samotność i beznadzieję obecnej sytuacji podkreśla obraz pozbawionej wszelkiego życia skalistej Ziemi wczesnego kambru. Naprawdę przeraża!

Jako fanka SF wiele spodziewałam się po klasycznej powieści klasyka gatunku. Nie zawiodłam się - powieść wciąga, zaskakuje i zadziwia. Niezwykła historia życia Mullera zmusza czytelnika do refleksji nad istotą człowieczeństwa. Niebezpieczny, perfekcyjnie zbudowany labirynt staje się tu wręcz pełnoprawnym bohaterem z krwi i kości.
W wydaniu Solarisa znajduje się jeszcze...