Dwa pierwsze opowiadania mnie nie porwały, ale trzecie (już w zasadzie mikropowieść) całkiem przyjemne, parę bardzo dobrych motywów i mój ulubiony bohater Robert Storm. Jak w starych tomach Światów Pilipiuka.

Dwa pierwsze opowiadania mnie nie porwały, ale trzecie (już w zasadzie mikropowieść) całkiem przyjemne, parę bardzo dobrych motywów i mój ulubiony bohater Robert Storm. Jak w starych tomach Światów Pilipiuka.

Pierwsza polska książka o Ayahuasce. Napisana przez niezwykłą osobę, Agni, podróżniczkę, nonkonformistkę poza wszelkimi schematami, która brała udział i pomagała w kilkudziesięciu ceremoniach Ajałaski, rzecz jasna za każdym razem też ją przyjmując, mieszkając przez długi czas w dżungli amazońskiej. Książka składa się z trzech części: beletryzowanej opowieści, praktycznego przewodnika i rozmów z osobami, które też mają za sobą ceremonie. E-book, obecnie niedostępny (mam wielką nadzieję, że wróci w tej czy innej formie), zawiera wszystkie trzy części, a audiobook tylko pierwszą. Książka dostarcza dużo praktycznej wiedzy zarówno o samej medycynie, jak i o poszukiwaniu ośrodka, tak by nie trafić na szarlatanów, o przygotowaniach, diecie, różnych stylach ceremonii w poszczególnych regionach i własnej pracy z Ajałaską. Cenny materiał od doświadczonej psychonautki dla wszystkich, którzy są zainteresowani pracą z roślinami ku wyzwoleniu z traum, lęków, uzależnień, blokad, depresji, neurozy i innych chorób cywilizacyjnych. To podróż prosto do serca Amazonii. Audiobook zawiera unikalne nagrania - dźwięki dżungli w tle. Można też usłyszeć icaros i trochę się o nich dowiedzieć. Polecam, jest to unikat w polskiej literaturze, a Autorka jest osobą, która wiele osiągnęła na ścieżce duchowego rozwoju i wie, o co chodzi w życiu. Jej przenikliwa mądrość potrafi zaskoczyć.

Pierwsza polska książka o Ayahuasce. Napisana przez niezwykłą osobę, Agni, podróżniczkę, nonkonformistkę poza wszelkimi schematami, która brała udział i pomagała w kilkudziesięciu ceremoniach Ajałaski, rzecz jasna za każdym razem też ją przyjmując, mieszkając przez długi czas w dżungli amazońskiej. Książka składa się z trzech części: beletryzowanej opowieści, praktycznego...

Nie na tym polega situationship, co autorzy piszą.

Nie na tym polega situationship, co autorzy piszą.

Zasadniczy temat został potraktowany dość płytko. Nie ma podejścia do Potęgi teraźniejszości i Transerfingu rzeczywistości. Styl mocno amerykański.

Zasadniczy temat został potraktowany dość płytko. Nie ma podejścia do Potęgi teraźniejszości i Transerfingu rzeczywistości. Styl mocno amerykański.

Nie na temat.

Nie na temat.

Książka opowiada o tym, co jest NAJLEPSZE w USA, więc nie ma obowiązku pisać o tym, co najgorsze, ani nie powinno się jej oceniać za brak opisu tegoż. Dla spragnionych tej wiedzy w bardzo trafnej diagnozie: https://www.reddit.com/r/collapse/comments/gv7ofn/the_us_is_a_shithole_country/

Nazywanie rdzennych Amerykanów "Indianami"? Serio?

SUV-y są bezpieczniejsze może dla ich kierowców, a nie dla reszty użytkowników dróg, i mają gorszą widoczność od sedanów, stąd tyle potrąceń dzieci. Nie są bardziej ekologiczne od sedanów. Ich popularność jest nakręcana przez producentów jako wyznacznik prestiżu klasy średniej. Jeżdżenie tymi SUV-ami dosłownie wszędzie wynika z samochodocentrycznego zaplanowania miast i tym bardziej przedmieść, braku chodników (!) i niebezpieczeństwa poruszania się czymkolwiek innym, co w starciu z masywnym SUV-em się rozsypie. Dziwne, że wśród przytoczonych przez Autorkę, znalezionych w internecie powodów tej popularności SUV-ów wśród Amerykanów nie ma najpopularniejszego - jako rekompensata rozmiaru wiadomego.

Książka opowiada o tym, co jest NAJLEPSZE w USA, więc nie ma obowiązku pisać o tym, co najgorsze, ani nie powinno się jej oceniać za brak opisu tegoż. Dla spragnionych tej wiedzy w bardzo trafnej diagnozie: https://www.reddit.com/r/collapse/comments/gv7ofn/the_us_is_a_shithole_country/

Nazywanie rdzennych Amerykanów "Indianami"? Serio?

SUV-y są bezpieczniejsze może dla...

Udany debiut, ciekawie opowiedziana historia, przyjemnie się czyta. Na pewno zapadną w pamięć barwne opisy życia na Malcie.

Udany debiut, ciekawie opowiedziana historia, przyjemnie się czyta. Na pewno zapadną w pamięć barwne opisy życia na Malcie.

Nierówna - jak to u Sumlińskiego. Oryginalna część 7/10, może nawet 8/10, zostawia niedosyt, reszta to przeklejki z pozostałych książek, kilkanaście razy wałkowane te same historie, więc trudno to ocenić wyżej

Nierówna - jak to u Sumlińskiego. Oryginalna część 7/10, może nawet 8/10, zostawia niedosyt, reszta to przeklejki z pozostałych książek, kilkanaście razy wałkowane te same historie, więc trudno to ocenić wyżej

Taka sobie. W tej tematyce znacznie lepiej posłuchać albo poczytać Eckharta Tolle'a i Alana Wattsa.

Taka sobie. W tej tematyce znacznie lepiej posłuchać albo poczytać Eckharta Tolle'a i Alana Wattsa.

Właściwie nie wiadomo, o czym jest ta książka. Autor tak bardzo skupia się na detalach, opisach przyrody i popisach erudycyjnych, że fabuła gdzieś umyka. Książka może ewentualnie bronić się jako powieść drogi, jednak trzeba tu czegoś więcej. Bohaterowie płascy, psychologia postaci szczątkowa, akcji niemal brak, literackiej wartości niewiele. Mamy za to olbrzymie nawarstwienie przemycanych opisów czynności, instrukcji technicznych i survivalowych, opisów przyrody, dydaktyzmów, jakby powieść była jedynie dla nich sztafażem. Już od paru lat zaobserwować można zjazd w tym kierunku. A przecież Autor ma na koncie całe serie o Wędrowyczu i Światy Pilipiuka (np. Rzeźnik Drzew), gdzie jest i klimat, i groza, psychologia, wciągające historie i humor na dużo wyższym poziomie. To kolejna powieść, która utwierdza mnie w przekonaniu, że Andrzej Pilipiuk radzi sobie znacznie lepiej w krótszych formach.

Właściwie nie wiadomo, o czym jest ta książka. Autor tak bardzo skupia się na detalach, opisach przyrody i popisach erudycyjnych, że fabuła gdzieś umyka. Książka może ewentualnie bronić się jako powieść drogi, jednak trzeba tu czegoś więcej. Bohaterowie płascy, psychologia postaci szczątkowa, akcji niemal brak, literackiej wartości niewiele. Mamy za to olbrzymie...

Schwärmerei

Schwärmerei

fajne rozważania o istocie psychiki i psychologii

fajne rozważania o istocie psychiki i psychologii

Amanita Muscaria, Tybetańska Księga Umarłych, realizm magiczny, świetny język, kobieca perspektywa i wiele innych wspaniałości.

Amanita Muscaria, Tybetańska Księga Umarłych, realizm magiczny, świetny język, kobieca perspektywa i wiele innych wspaniałości.

Nieporozumieniem jest wystawianie opowiadaniu niskiej oceny "za objętość". To nie jest powieść, choć dla wielu komentujących to chyba bez znaczenia, bo oceniają "książkę". A w formule opowiadania ten utwór wypada doskonale. Warto również zapoznać się z esejem Autorki dołączonym do polskiego wydania.

Nieporozumieniem jest wystawianie opowiadaniu niskiej oceny "za objętość". To nie jest powieść, choć dla wielu komentujących to chyba bez znaczenia, bo oceniają "książkę". A w formule opowiadania ten utwór wypada doskonale. Warto również zapoznać się z esejem Autorki dołączonym do polskiego wydania.

Superprodukcja to chyba najlepiej zrealizowany audiobook, jakiego słuchałem.

Superprodukcja to chyba najlepiej zrealizowany audiobook, jakiego słuchałem.

Pozwala lepiej zrozumieć powieści Dostojewskiego w odniesieniu do wydarzeń z życia pisarza, konkretnych osób, ale też do epoki. Zawiera zarys tła historyczno-politycznego XIX-wiecznej Rosji. Dość zwięzła - czuć pewien niedosyt, taki typowy dla biografii.

Pozwala lepiej zrozumieć powieści Dostojewskiego w odniesieniu do wydarzeń z życia pisarza, konkretnych osób, ale też do epoki. Zawiera zarys tła historyczno-politycznego XIX-wiecznej Rosji. Dość zwięzła - czuć pewien niedosyt, taki typowy dla biografii.

Jeden z najlepszych wykładów. Bez owijania w bawełnę, bardzo rzeczowo wyjaśnione, czym jest ego, co to właściwie dla nas znaczy i wszystko, co na ten temat warto wiedzieć.

Jeden z najlepszych wykładów. Bez owijania w bawełnę, bardzo rzeczowo wyjaśnione, czym jest ego, co to właściwie dla nas znaczy i wszystko, co na ten temat warto wiedzieć.

O tym, jak reguły językowe warunkują sposoby myślenia użytkowników różnych języków. Czy jesteśmy więźniami języka? Czy podział na podmiot i orzeczenie jest zawsze słuszny? Jak wygląda rzeczywistość pozajęzykowa? Czy potrafimy myśleć w takich kategoriach?

O tym, jak reguły językowe warunkują sposoby myślenia użytkowników różnych języków. Czy jesteśmy więźniami języka? Czy podział na podmiot i orzeczenie jest zawsze słuszny? Jak wygląda rzeczywistość pozajęzykowa? Czy potrafimy myśleć w takich kategoriach?

Moje ulubione z tego zbioru: Zielona łąka, Aż wyschną głębie mórz i oczywiście tytułowe. Eksploracja kilku fascynujących motywów. Polecam tym, którzy chcieliby zapoznać się z owym "weird fiction".

Moje ulubione z tego zbioru: Zielona łąka, Aż wyschną głębie mórz i oczywiście tytułowe. Eksploracja kilku fascynujących motywów. Polecam tym, którzy chcieliby zapoznać się z owym "weird fiction".

Powieść egzystencjalna.

Powieść egzystencjalna.