Przetaina

Szliśmy...szliśmy...i doszliśmy . Pilipiuk niejedno ma imię ale młodzieżowego jeszcze nie znałam. Książka toczy się wolniutko i spokojnie . Młodzi ludzie są tacy correct , aż się łezka kręci w oku . Bogini na tyle niebogobojna, ża da się lubić . A król - piekarz - dla mnie do przyjęcia .Tylko ta okładka...Kolejny raz grafik nawet streszczenia nie czytał . Chyba że to ma być portret autora ..?

Szliśmy...szliśmy...i doszliśmy . Pilipiuk niejedno ma imię ale młodzieżowego jeszcze nie znałam. Książka toczy się wolniutko i spokojnie . Młodzi ludzie są tacy correct , aż się łezka kręci w oku . Bogini na tyle niebogobojna, ża da się lubić . A król - piekarz - dla mnie do przyjęcia .Tylko ta okładka...Kolejny raz grafik nawet streszczenia nie czytał . Chyba że to ma być...

Hmm, wbrew pozorom i swojemu własnemu zaskoczeniu, całkiem przyjemna pozycja.

Dla mnie książka jest chyba bardziej przygodowa niż fantasy, choć tego drugiego również nie brakuje.

Czasami określa się ją jako zawierającą elementy postapo, ponieważ ludzkość odbudowuje się na ruinach starej cywilizacji, ale ja nie potrafiłem spojrzeć na tę pozycję w ten sposób.

Przypadła mi do gustu prawdopodobnie dlatego, że sam uwielbiam wędrować, nawet przez kilka dni, i nocować wtedy na zewnątrz. W jakiś sposób utożsamiałem się więc z bohaterami.

Aczkolwiek zdaję sobie sprawę, że książka może nużyć. To nie jest powieść epicka z rozmachem, raczej spokojna historia. Nic, co bym szczególnie polecał, ale też nic, czego bym odradzał.

Hmm, wbrew pozorom i swojemu własnemu zaskoczeniu, całkiem przyjemna pozycja.

Dla mnie książka jest chyba bardziej przygodowa niż fantasy, choć tego drugiego również nie brakuje.

Czasami określa się ją jako zawierającą elementy postapo, ponieważ ludzkość odbudowuje się na ruinach starej cywilizacji, ale ja nie potrafiłem spojrzeć na tę pozycję w ten sposób.

Przypadła mi...

To opinia dotyczy tylko fragmentu książki. Nie przeczytałem całej. Była nudna.

To opinia dotyczy tylko fragmentu książki. Nie przeczytałem całej. Była nudna.

Bardzo przyjemna lektura. Nie spodziewałem się po Pilipiuku takiej lepiej, przyjemnej w odbiorze... baśni/ To chyba odpowiednie słowo. Przyjemnie się czytało tą powieść.
Opowieść o podróży, wartościach, przyjaźni, nienawiści i szukaniu swojego miejsca na świecie.

Bardzo przyjemna lektura. Nie spodziewałem się po Pilipiuku takiej lepiej, przyjemnej w odbiorze... baśni/ To chyba odpowiednie słowo. Przyjemnie się czytało tą powieść.
Opowieść o podróży, wartościach, przyjaźni, nienawiści i szukaniu swojego miejsca na świecie.

Pierwszym, co rzuciło mi się w oczy była „znajoma” okładka. Skojarzyła mi się z trzecim tomem „Kłamcy” J. Ćwieka. (tym wydanym jeszcze w Fabryce Słów). Wrażenie było tak silne, że aż musiałam sprawdzić, czy przypadkiem za obie okładki nie odpowiadała ta sama osoba. (Tak)
Jeśli zaś chodzi o samą historię opowiedzianą w „Przetainie”, to ani trochę mnie nie wciągnęła. (Niestety) Przeczytałam, żeby przeczytać. Problem zaczął się już na początku. Kilka razy zaczynałam tę książkę i nie mogłam przebrnąć przez pierwszy rozdział. Był po prostu straszliwie nudny.
Miałam nadzieję, że w miarę rozwoju fabuły jakoś się rozkręci (jak to zwykle u Pilipiuka) ale nie. Ta historia jest niesamowicie monotonna. Bohaterowie są nijacy. (jedyną trochę bardziej wyrazistą postacią jest tu Tyra, która jest, nie oszukujmy się postacią drugoplanową. A już ta scena rodem z filmu sensacyjnego z gatunku „zabili go i uciekł”. Bez komentarza.
To nie jest ten Pilipiuk, którego lubię. Mam wręcz wrażenie, że ktoś się bezczelnie podszył pod Autora.

Pierwszym, co rzuciło mi się w oczy była „znajoma” okładka. Skojarzyła mi się z trzecim tomem „Kłamcy” J. Ćwieka. (tym wydanym jeszcze w Fabryce Słów). Wrażenie było tak silne, że aż musiałam sprawdzić, czy przypadkiem za obie okładki nie odpowiadała ta sama osoba. (Tak)
Jeśli zaś chodzi o samą historię opowiedzianą w „Przetainie”, to ani trochę mnie nie wciągnęła....

Chmm.... mam mieszana odczucia. Na pewno nie jest to najlepsze dzieło Wielkiego Grafomana.
Z PLUSÓW:
- ciekawy świat
- dobra bohaterka drugoplanowa, dzikuski nie da się nie lubić
- całkiem niezły klimat archeologiczno - przygodowy
- klasyczny motyw powieści drogi, przez wielu czytelników fantasy uwielbiany
- wytrzymałość bohaterów i ich zmagania. Książka pokazuje, że życie nie jest lekkie i czasem trzeba się natrudzić, by przetrwać.
Z MINUSÓW:
- nudny początek
- większość bohaterów jest słabo napisana, co dziwi. Postacie Andrzeja Pilipiuka prawie zawsze są intrygujące.
- zbyt wiele opisów
- mała ilość potworów. Lubię różne monstra i chciałbym ich tu więcej.
Byłbym ostrożny w polecaniu tej książki. Może się czytelnikowi bardzo spodobać albo wcale. Kończąc moje rozważania: całkiem niezła historia z dość poważnymi problemami.

Chmm.... mam mieszana odczucia. Na pewno nie jest to najlepsze dzieło Wielkiego Grafomana.
Z PLUSÓW:
- ciekawy świat
- dobra bohaterka drugoplanowa, dzikuski nie da się nie lubić
- całkiem niezły klimat archeologiczno - przygodowy
- klasyczny motyw powieści drogi, przez wielu czytelników fantasy uwielbiany
- wytrzymałość bohaterów i ich zmagania. Książka pokazuje, że...

Przeczytałem i żałuję. Umiarkowanie ciekawy świat, fabuła zdawkowa, postacie drugoplanowe ciekawsze od głównego bohatera i najgłupszy punkt kulminacyjny jaki w życiu widziałem

Przeczytałem i żałuję. Umiarkowanie ciekawy świat, fabuła zdawkowa, postacie drugoplanowe ciekawsze od głównego bohatera i najgłupszy punkt kulminacyjny jaki w życiu widziałem

Od wielu lat sięgam po książki Pilipiuka. Jest to jeden z moich ulubionych polskich pisarzy fantastyki. Lubię jego postrzeganie świata i pomysły na fabułę. Jednak tym razem nie zaiskrzyło, a wręcz przeciwnie coś ciągle zgrzytało. Z sentymentu dla autora ocena i tak lekko zawyżona.
Plusy:
+ lubię książki z cyklu, wyprawa w celu ratowania nacji czy klanu;
+ wybuchy wulkanów, trzęsienia ziemi i w końcu epidemia zmuszają społeczność do szukania innego miejsca do życia i funkcjonowania;
+ zebranie drużyny, trudna w realizacji i niebezpieczna misja przez góry;
+ świat rządzi się lokalnymi prawami, które każdy klan interpretuje po swojemu;
+ odkrywanie tajemnic pozostawionych po przodkach, nieznanych narzędzi;
+ świat jest okrutny, nie ma miejsca na sentymenty i litość dla wrogów;
+ sporo się dzieje, niespodziewane zwroty akcji zaskakują czytelnika;
+ pokazanie wielu wierzeń i przesądów z dawnych czasów.
Minusy:
- pomysł na fabułę tak oklepany, że trudno wymyślić coś innowacyjnego;
- powieść fantasy z elementami romansu nie przypadła mi do gustu;
- przeciętnie wykreowane postacie, miejscami sztuczne i sztywne dialogi.
Ogółem książka dobra, ale liczyłem na więcej.

Od wielu lat sięgam po książki Pilipiuka. Jest to jeden z moich ulubionych polskich pisarzy fantastyki. Lubię jego postrzeganie świata i pomysły na fabułę. Jednak tym razem nie zaiskrzyło, a wręcz przeciwnie coś ciągle zgrzytało. Z sentymentu dla autora ocena i tak lekko zawyżona.
Plusy:
+ lubię książki z cyklu, wyprawa w celu ratowania nacji czy klanu;
+ wybuchy wulkanów,...

Nie jest to Pilipiuk wybitny. Zdecydowanie lepiej radzi sobie w opowiadaniach, a inne cykle powieściowe były znacznie lepsze. Wykreowany świat spójny choć skromny. Główny bohater jest tak nijaki, że jestem w ciężkim szoku, że do życia powołał go Wielki Grafoman. Jednak Pilipiukowy klimat jest. Czyta się lekko i przyjemnie. Niestety nic porywającego. Zobaczymy, czy kontynuacja będzie lepsza.

Nie jest to Pilipiuk wybitny. Zdecydowanie lepiej radzi sobie w opowiadaniach, a inne cykle powieściowe były znacznie lepsze. Wykreowany świat spójny choć skromny. Główny bohater jest tak nijaki, że jestem w ciężkim szoku, że do życia powołał go Wielki Grafoman. Jednak Pilipiukowy klimat jest. Czyta się lekko i przyjemnie. Niestety nic porywającego. Zobaczymy, czy...

Największym mankamentem tej powieści jest to, że jest ona po prostu nudna. Akcja rozwija się w ślamazarnym tempie, dzieje się bardzo mało. A szkoda bo historia miała spory potencjał i można było to bardzo fajnie pociągnąć, wykreować niesamowity, bardziej złożony świat.
Można przeczytać ale to książka raczej dla fanatyków Pilipiuka i raczej tych młodszych niż starszych.

Największym mankamentem tej powieści jest to, że jest ona po prostu nudna. Akcja rozwija się w ślamazarnym tempie, dzieje się bardzo mało. A szkoda bo historia miała spory potencjał i można było to bardzo fajnie pociągnąć, wykreować niesamowity, bardziej złożony świat.
Można przeczytać ale to książka raczej dla fanatyków Pilipiuka i raczej tych młodszych niż starszych.