Teraz albo nigdy

Lekko napisana książka o miłości. A jednak temat wychodzi z bardzo trudnej scenerii, bo z wojny w Kosowie. Trudne doświadczenia a wśród nich przyjaźń, miłość i oszustwo. Jak rozpoznać prawdziwe uczucie? A jeśli już je znamy to jak go nie stracić? Zadziwiające, ile dobra można znaleźć wokół obłudy i kłamstwa. Trzeba się jednak nagimnastykować aby je rozróżnić. A po tym jak nas oszuka ktoś bliski, trudno jest ponownie zaufać. Ale, podobno, prawdziwe uczucie nie boi się szczerości. Polecam na odprężenie, choć nie brak krótkich chwil ściskających za serce będąc z bohaterami na wojnie:-( Polecam:-)

Jak dla mnie dobry kryminał na wakacyjne dni. Zastanawiałam się , czy lepiej jest walczyć za wszelką cenę o przypomnienie sobie okropnych przeżyć z przeszłości, czy zacząć życie od nowa ? Co postanowi Casey? Kto jej pomoże w podjęciu decyzji, a kto będzie utrudniał ? Czy matka jest jej prawdziwą przyjaciółką? Czy wszyscy lekarze psychiatrzy,którzy leczyli Casey postępują zgodnie ze złożoną przysięgą Hipokraesa i czy kłamstwa można na zawsze ukryć? Ciekawe zakończenie.

Świetna książka oparta na trzech liniach czasowych, które przeplatają się ze sobą i przenoszą nas w różne epoki. Służą też wstrzymaniu akcji, dają chwilę na złapanie oddechu, przemyślenia. Właściwa akcja to czasy współczesne. Anna za namową ciotki wyjeżdża na wycieczkę do Egiptu. Jest to podróż jej życia, podróż śladami prababki Luizy, znanej malarki. Anna zabiera ze sobą pamiętnik Luizy i flakonik na wonności, który prababka przywiozła z wyprawy egipskiej. Podczas rejsu dziewczyna czyta pamiętnik i odkrywa przerażającą prawdę o flakoniku. Właściwa akcja przerywana jest fragmentami z pamiętnika Luizy. To z niego dowiadujemy się, w jaki sposób znalazł się on w posiadaniu malarki, dlaczego chciała się go pozbyć i jak za każdym razem do niej wracał. Trzeci tor akcji, to tzw. wprowadzenie do rozdziałów. Fragmenty te opowiadają historię flakonika, która zaczyna się już w starożytnym Egipcie. Dzięki tym wyjaśnieniom, rozdział po rozdziale, dowiadujemy się, jakie spustoszenie siał ten mały przedmiot wśród mężczyzn, którzy chociaż przez chwilę mieli go w posiadaniu. Poznajemy też historię dwóch kapłanów Izydy, którzy podążają za flakonikiem, bo tak naprawdę od nich wszystko się zaczęło. Może i są w książce jakieś niedociągnięcia. Może główna bohaterka jest momentami mało asertywna, łatwowierna, ale nie ma to większego wpływu na moją ocenę powieści, bo lubię ten sposób prowadzenia akcji. Dla mnie jest to książka, którą warto przeczytać.

Kolejna powieść Jackie Collins w klimatach Hollywoodu, miasta ludzi bogatych i sławnych. Trzy bohaterki; młodziutka ekscentryczna reżyserka, seksowna latynoska gwiazda filmowa i utalentowana angielska aktorka. Marzą o sukcesie szczęściu i rodzinie. Walczą o pieniądze i sławę. Są silne i niezależne i mają swoje wzloty i upadki. Wciągająca, pełna akcji i troszkę bulwersująca książka (jak wszystkie bestsellery tej pisarki).

Po książce "Kiedy moja siostra śpi" to druga pozycja Barbary Delinsky, którą przeczytałam. Muszę przyznać, że książki tej autorki dobrze mi się czyta. Dotykają trudnych problemów życiowych, nie są to jakieś płytkie romansidła. Tutaj mamy zamkniętą, zżytą społeczność małego miasteczka, w którą nagle wkrada się wielki świat polityki i jego problemy. Mieszkańcy tego nie chcą i nieufnie traktują każdego obcego, który się tutaj pojawia. Kobieta, która 14 lat temu pojawiła się tutaj znikąd, ale została już zaakceptowana i wrosła w miasteczko, zaczyna mieć problemy, bo wychodzi na jaw jej przeszłość. Przyjaciele jednak robią wszystko, by jej pomóc. Książka porusza wiele problemów: miłość, przyjaźń, wybaczenie, wzajemną pomoc, niepełnosprawność, adopcję. Naprawdę fajna książka głównie dzięki stylowi pisania autorki, który nie nuży i ciekawej historii, która w trakcie czytania wciąga coraz bardziej.

No cóż, nie jest to może jakaś rewelacja, ale czyta się dobrze. Stare zamczysko, tajemnicza śmierć, atmosfera zagrożenia i ponure krajobrazy. Jeżeli ktoś jest fanem takich klimatów, to raczej ta książka mu się spodoba. Nawet jeżeli jest naiwna i przewidywalna.

Zaczyna się przewidywalnie. Młoda dziewczyna, godzi się na rzucenie na pożarcie z jednoczesną gwarancją nietykalności. Ma być chroniona przed fantastycznego szefa, zakochanego narzeczonego i wspierana przez cały sztab prawników. Prawda okazuje się mocno brutalna. I to na dodatek w znacznie większym wydaniu niż ktokolwiek, a przynajmniej ona, podejrzewał. W efekcie, zamiast natychmiastowego uznania szefa, oklasków ze strony pracowników firmy, narzeczonego z domem, jachtem, ślubem i wycieczką długą, ma malutką celę. Śpi z głową przy muszli klozetowej, i uczy się czerpać radość z nowego opakowania pasty do zębów. Zaczyna życie w świecie, w którym krem do rąk jest przepustką do lepszego życia, a opakowanie: tic taców potrafi zapewnia przychylność na długo. Książka opowiada o młodej Jennifer i kobietach z paki. Ciekawe historie, interesujące charaktery, niezłe przemyślenia. Ciekawa konstrukcja. Bohaterki poznajemy nie tylko w imiennych rozdziałach - niektóre w przypadku niektórych z nich pisane są w pierwszej osobie, ale również przez rozdziały innych. Rzeczywiście daje to przestrzenny obraz, niekiedy mocno ciekawy. Bardzo przyjemna książka w czytaniu. Napisana ładnym językiem. Z zadziwiająco sympatycznym i ludzkim podejściem do życia. Z zachowaniem dystansu. Grająca na czułych nutach. Może przedobrzona emocjonalnie pod koniec, ale przecież każdy lubi szczęśliwe zakończenia. Nie opowiada o niewinnych kobietach, które przypadkowo trafiły do wiezienia, ale o tych, które rzeczywiście popełniły przestępstwa i odsiadują za nie wyroki. Za każdą z tych kobiet stoi jej historia. Najczęściej smutna, niekiedy poruszająca, ale tym, co mnie ruszyło jest jej naturalność. Jedne przyznają się do błędów, przystosowują do nowych warunków i spokojnie odsiadują wyrok. Inne, pobyt w więzieniu traktują jak chwilową przerwę, z przekonaniem, ze pewnie niedługo tutaj wrócą. Resocjalizacja? Chyba nie w tej książce. Żal za winę? Raczej też nie do końca. Jest za to inny pomysł na życie za kratkami. Czy realny? Nie wiem. Nie umiem ocenić czy to cale zawirowanie to fantazja autorki czy rzeczywiście miałoby szansę powodzenia na rynku Amerykańskim. Jedno jest pewne niezależnie od szerokości czy długości geograficznej - świat za czterema wysokimi ścianami staje się domem tych kobiet. Malutkim pokoikiem ze zdewastowanym sedesem, znienawidzoną pralnią, kuchnią wydająca paskudne jedzenie oraz dużą, ale raczej pustą biblioteką. Nazywają to miejsce Domem. I jak to w życiu, gdy zagraża mu niebezpieczeństwo, ze spokojnych kobiet przeradzają się w waleczne. Stają do walki o Dom, o siebie, o ten brudny, rozpadający się sedes i miejsce gdzie Wiosna mogłaby sadzić swoje kwiaty. Udaje im się to i jeszcze wiele, wiele innych rzeczy. Polecam, moim zdaniem do książka do miłego przeczytania, do lektury z zadowoleniem i przyjemnością. Warto podejrzeć ten świat po drugiej stronie. Wróciłam do niej po latach i nadal twierdzę, że warta jest przeczytania.

Opuszczony dom, zniknięcie, niepewność, tajemnica. W ten oto sposób zaczynamy powieść autorki Susan Howatch „Tajemnica April”. Intryga kryminalna z wątkiem miłosnym w tle, osadzona w realiach Szkocji końca lat 60 tych. Małżeństwo Karen o Nevillea rozpadło się przed kilku laty z powodu April - siostry Karen pięknej i zarazem egoistycznej. Po kilku latach separacji byli małżonkowie, pragną pogodzić się i spędzić ponowny miesiąc miodowy na farmie w Szkocji. Zadanie to trudne kiedy okazało się, że siostra Karen tytułowa April postanowiła męża Karen "zagarnąć" dla siebie, na której to farmie wszystko się "skończyło". Karen nie utrzymywała kontaktów z siostrą od czasu separacji - okazuje się, że nikt nie widział April przez ostatnie trzy lata, czyli od momentu dramatycznego rozstania. W pewnym momencie Karen odnajduje walizki z rzeczami April, ukryte w pobliżu farmy i domyśla się, że jej siostra została zamordowana. Tymczasem morderca uderza ponownie... Książka dobrze napisana, czyta się lekko i z dobrymi opisami. Akcja dzieje się szybko. A kto, dlaczego i znów – dowiemy się po przeczytaniu tej pozycji.

Akcja rozwija się powoli ale jest to charakterystyczne dla starszych książek. Nie przeszkadzało mi to, cieszyłam się lekturą. Końcówka miała lekki vibe Obecności, taki horror melodramat. Jest to moja druga książka tej autorki i nie ostatnia 😉 Nie wymagałam nie wiadomo czego od tej powieści. Jak ktoś lubi czytać książki dla samego klimatu to polecam.

"Clara prowadziła bardzo ożywione życie towarzyskie. W szalonej atmosferze lat międzywojennych, kiedy to każdy chciał szybko przeżyć jak najwięcej, jej rezydencja na ulicy Malakoff niemal każdego wieczoru tonęła w powodzi świateł." 1945 rok, Vallonue, Prowansja Piękna Clara jest seniorką bogatego rodu Morvanów. Jej mąż Henri zginął w czasie wojny. Kobieta ma dwóch dorosłych synów Charlesa i Edouarda, którzy założyli już swoje rodziny. Ma też szóstkę ukochanych wnuków, dla których jest w stanie zrobić wszystko. Pewnego ranka Clarę budzi huk wystrzału. Kobieta odnajduje w gabinecie swojego syna Edouarda. Mężczyzna nie żyje, obok niego na biurku leży rewolwer ojca. Przybyli na miejsce policjanci stwierdzają samobójstwo. Mijają lata, Clara dbając o dobro rodziny ciągle pomnaża swój majątek. Szczególną troską otacza ukochanych wnuków. Bardzo niepokoi ją los młodszego syna Charlesa, który w czasie wojny stracił w obozie koncentracyjnym ukochaną żonę i córeczkę. Charles coraz bardziej pogrąża się w apatii, tęskniąc za tym co bezpowrotnie minęło. Dorosłe wnuki Clary zaczynają szukać swojej drogi i własnego szczęścia. Kobieta za wszelką cenę chce utrzymać członków klanu razem bo najważniejsza dla niej jest rodzina. Ale Clara ukrywa też przed nimi pewien sekret z przeszłości. Czy tragiczne fatum, które zawisło nad klanem Movanów da o sobie znać? Czy prawda o wydarzeniach z 1945 roku ujrzy światło dzienne? Bardzo lubię ten charakterystyczny francuski klimat w powieściach i tu go odnalazłam. Przepiękny Paryż, klimatyczna wiejska posiadłość w Prowansji, niedaleko Awinionu i opisy przyrody zachwycają. A w tym wszystkim członkowie rodu Morvanów ze swoimi skrywanymi tajemnicami, radościami i smutkami codziennego życia. Śledzimy losy wszystkich wnuków Clary przez dzieciństwo aż po ich dorosłość i życiowe wybory. "Sekret Clary" to ciepła i mądra opowieść o miłości, potędze pieniądza, karierze i kobiecej sile. Zakończenie książki jest bardzo zaskakujące. Ja mam to szczęście, że mogę sięgnąć po 2 część "Potomkowie Clary", która jest kontynuacją tej historii.

O kobiecie skazanej za zabójstwo męża, która po wyjściu na wolność próbuje dociec, kto naprawdę jest za to odpowiedzialny. Trochę kryminał, trochę thriller medyczny, literacko niewybitny, ale trzymający w napięciu i w dużej mierze zaskakujący, a bohaterka uwikłana w spisek, otoczona przez całą galerię fałszywych postaci, może budzić sporo współczucia.

Opis tej książki mnie zaintrygował, ale nie spodziewałam się, że spodoba mi się tak samo, jak powieści Lindy Howard - mojej ulubionej pisarki tego gatunku literatury. Określiłabym tę powieść jako thriller romantyczny, innymi słowy romans z naprawdę dobrą fabułą, ze zbrodnią i akcją w tle. Napisany jest ciekawie, trzyma w napięciu i ma zaskakujące zakończenie, czego chcieć więcej? Inną typową cechą dla tego typu powieści jest główna męska postać, w której ma zakochać się każda czytelniczka ;) Polecam na długie wieczory, idealne dla odprężenia po ciężkim dniu :)

To pierwsza książka Jackie Collins którą przeczytałam, wciągnęła mnie i sprawiła że potem sięgnęłam po inne książki tej autorki. Czytałam ją z wypiekami na twarzy, szybka akcja, niebanalne rozwiązania, piękni i zepsuci bohaterowie. Przepych, luksus, intrygi. Dla mnie na plus.

Otrzymałam od tej książki znacznie więcej, niż się po niej spodziewałam. Nie przypuszczałam, że losy głównej bohaterki wciągną mnie tak bardzo. Klimatyczna, kornwalijska rezydencja porwała mnie bez reszty. Chciałam poznać każdy jej zakamarek, podobnie jak całą okolicę, w której żyli Menfreyowie - rodzina wywodząca się ze starego rodu, mająca znaczenie, choć łączona z niejednym skandalem. To właśnie do tej rodziny wżeniła się Harriet. Spełniła swoje największe marzenie, poślubiając niezwykłego Bevila Menfreya. Niestety, życie po ślubie szybko ściągnęło ją na ziemię, gdy okazało się, że jej wyobrażenia o mężu i jego bliskich były jedynie... no właśnie, wyobrażeniami. Ogromna rezydencja skrywa wiele tajemnic, a gdzie się nie obejrzeć - intrygi, i to uknute przez najbliższych. Muszę przyznać, że choć fabuła rozwijała się początkowo dość powoli - co zupełnie mi nie przeszkadzało, ponieważ właśnie za to uwielbiam literaturę angielską - później zdecydowanie nabrała tempa. Łaknęłam kolejnych rozdziałów, by wreszcie dowiedzieć się, czy podejrzenia Harriet i jej ukochanej Fanny wobec Bevila są słuszne, zwłaszcza jeśli chodzi o jego wierność. Nie sposób było nie współodczuwać z główną bohaterką. Przeżywałam razem z nią zarówno rozczarowania, jak i krótkie chwile szczęścia, choć momentami irytowała mnie jej naiwność. W pewnym momencie sama już nie wiedziałam, co jest prawdą, a co tylko złudzeniem, wcześniej nie znałam twórczości autorki, więc nie zdawałam sobie sprawy, jak znakomicie potrafi wodzić czytelnika za nos. Świetnie spędziłam czas z tym tytułem. Właśnie czegoś takiego potrzebowałam - uroku przepięknego, kornwalijskiego klifu, starej rezydencji z jej nieidealnymi mieszkańcami, pięknych widoków i licznych tajemnic.

I jak ja mam ją ocenić? Jeżeli ktoś od czasu do czasu sięga po thrillery to może mu się spodobać, bo jest dobrze napisana i nie ma błędów logicznych. Postać bohaterki może być denerwująca, ale ja jej wybaczam, bo naprawdę są takie osoby, które dają się tak omamić i pozwolić komuś obezwładnić zdrowy rozsądek. Początkowe rozdziały o przesłodzonym romansie trzeba przeczekać. Jeżeli ktoś jednak czyta więcej, to ta historia jest jak wiele innych tego typu już napisanych w wielu aranżacjach.

Jak dla mnie - rewelacja. Kolejna świetna powieść pani Holt, od której trudno było się oderwać. Znowu barwni, ciekawi i wielowymiarowi bohaterowie. Oraz ich poplątane koneksje i niezwykle losy. Trochę może za dużo powtarzających się "rozkminek" głównej bohaterki. Ale fabuła spójna i bardzo ciekawa... a zakończenie po prostu wbiło mnie w fotel. Zupełnie się nie spodziewałam... szok i niedowierzanie ;) Doskonała lektura, polecam i zachęcam!

Powtórzę co napisałam kiedyś, co jak się okazuje nie straciło na aktualności. Najkrócej jak można. Podobała mi się ta książka. . Nawet bardzo. A w niej właściwie wszystko. I klimat, i bohaterowie, historia, wszelkie okołoorleańskie opowieści, otoczka voodoo. I wszelakie opowieści rodzinne. I Mary. I Val. I właściwie każdy z bohaterów, choć niemal wszyscy drugoplanowi kreśleni byli bardzo silnie. Ale nawet jeśli zabrakło w nich półcieni, to ja nie planuję się czepiać. Bo podobało mi się. I Val mi się podobał. Wpasował się w całość i nawet pasowało to co robił źle i jak był okropny. Właściwie wszystko ma tutaj i ręce i nogi. Czyta się, wbrew moim wcześniejszym obiekcjom, szybko i bardzo przyjemnie. Bez przeładowania emocjonalnego, historycznego czy obyczajowego. Dobra jakościowo historia opowiedziana w miły dla czytelnika sposób. Romansem bym Dziedzictwa Nowoorleańskiego nie nazwała i nie w takich kategoriach patrzę na tę książkę. Polecam, to naprawdę fajna historia. Taka, która może zaciekawić, zainteresować i pozostać w nas, mimo upływających dni czy nawet miesięcy. Po prostu dobra literatura. Szczególnie dobra w kategorii.