Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Niezapominajka. Czego nie widać w świetle

Okładka książki Niezapominajka. Czego nie widać w świetle autora Kerstin Gier, 9788382650945
Okładka książki Niezapominajka. Czego nie widać w świetle
Kerstin Gier
7,2 / 10
Wydawnictwo: Must Read Cykl: Niezapominajka (tom 1) literatura młodzieżowa
416 str. 6 godz. 56 min.
Kategoria:
literatura młodzieżowa
Format:
papier
Cykl:
Niezapominajka (tom 1)
Tytuł oryginału:
Vergissmeinnicht - Was man bei Licht nicht sehen kann
Data wydania:
2024-03-13
Data 1. wyd. pol.:
2024-03-13
Liczba stron:
416
Czas czytania
6 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788382650945
Tłumacz:
Elżbieta Ptaszyńska-Sadowska
Średnia ocen
7,2 7,2 / 10
94 opinii 250 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Niezapominajka. Czego nie widać w świetle w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Niezapominajka. Czego nie widać w świetle

Średnia ocen
7,2 / 10
250 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
18 ocen
9
30 ocen
8
54 ocen
7
65 ocen
6
52 ocen
5
22 ocen
4
5 ocen
3
2 ocen
2
2 ocen
1
0 ocen

Opinia

avatar
45
36
francis
07.03.2026
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Super styl pisania, poczucie humoru, ale sama historia i bohaterowie... tym razem nie w moim guście. Dużo odniesień do mocno katolickiej rodziny, która ma swoje za uszami, jakieś cliche. Gdybym nie czytała nic innego tej autorki wcześniej, to myślę, że odłożyłabym tę książkę i nie chciała kontynuować. Jednak wygrała sympatia, okładka także wyglądała zachęcająco.

Super styl pisania, poczucie humoru, ale sama historia i bohaterowie... tym razem nie w moim guście. Dużo odniesień do mocno katolickiej rodziny, która ma swoje za uszami, jakieś cliche. Gdybym nie czytała nic innego tej autorki wcześniej, to myślę, że odłożyłabym tę książkę i nie chciała kontynuować. Jednak wygrała sympatia, okładka także wyglądała zachęcająco.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

847 użytkowników ma tytuł Niezapominajka. Czego nie widać w świetle na półkach głównych
  • 543
  • 298
  • 6
169 użytkowników ma tytuł Niezapominajka. Czego nie widać w świetle na półkach dodatkowych
  • 81
  • 25
  • 17
  • 15
  • 13
  • 11
  • 7

Inne książki autora

Więcej
więcej
Kerstin Gier
Kerstin Gier
Niemiecka autorka powieści dla kobiet i powieści młodzieżowych. Sukces Trylogii Czasu (Czerwień Rubinu, Błękit Szafiru, Zieleń Szmaragdu) z dnia na dzień zrobił z niej jedną z najlepiej sprzedających się pisarzy niemieckojęzycznych. Studiowała edukację biznesową i psychologię komunikacji, próbowała swoich sił w wielu miejscach pracy, by w 1995 roku zacząć pisać powieści dla kobiet. Pierwsza powieść Mężczyźni i pozostałe katastrofy odniosła sukces. Przy kolejnych było coraz lepiej. „Niemoralna superoferta” w 2005 roku przyniosła Gier nagrodę Delia dla najlepszej powieści kobiecej roku. W swoim dorobku ma kilkanaście tytułów. Aktualnie mieszka wspólnie z mężem i synem w okolicach Bergische Land. Towarzyszy im kot.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Coś jakby magia Emma Mills
Coś jakby magia
Emma Mills
Ogólnie bardzo sympatyczna książka i mega przyjemnie się ją czytało, tak lekko i bardzo szybko. Była to naprawdę fajna historia, ale jakby coś mi w niej brakowało… strasznie też irytowało mnie zachowanie głównej bohaterki, Aureli.. Mimo że historia mi się podobała, to aż tak nie zachwyciła żebym myślała o przeczytaniu jej kolejny raz..
Kasia F - awatar Kasia F
ocenił na 7 2 miesiące temu
Bliźniacze korony Catherine Doyle
Bliźniacze korony
Catherine Doyle Katherine Webber
Wciągające fantasy, choć momentami czuło się, że jest bardziej skierowane do młodszych czytelników i niektóre zachowania bohaterek były dość spłycone, dziecinne lub nie aż tak zagłębione jakbym tego oczekiwała (dlatego trochę zawiodło pod tym względem, szczególnie, że cała historia ma naprawdę duży potencjał). O wiele bardziej podobał mi się wątek romantyczny Rose (Shen lo the man that you are), bo z kolei ten u Wren po pierwsze mnie zaskoczył, bo miałam nadzieję, że będzie mieć romans z przydzielonym do niej strażnikiem, a nie przydzielonym do kogoś innego? Ale szczególnie zaskoczyła mnie jej postawa gdy nagłe postawiła "granicę" między ich relacją, trakując to nagle jako tylko przelotny romans kiedy widać było, że Tor brał to nieco poważniej i ona sama wydawała się w nim zakochana? Jakby, czemu w ogóle z nim flirtowałaś jak nagle stwierdzasz, że to nie ma sensu 😭 No ale nic! Ciekawi mnie jak to wszystko potoczy się w drugim tomie, łącznie z jej relacją z Alarikiem, choć trochę martwi mnie motyw trójkątu miłosnego na który natrafiłam gdzieś w spoilerach, ale mam nadzieję, że nie będzie tak źle jak myślę. Co do samych czarownic, choć mam wrażenie, że powinnam czuć się, że stoję po ich stronię, tak momentami były strasznie irytujące, jakby wcale nie szukały zjednoczenia tylko dokładnie tego samego co u człowieka, którego nienawidziły—władzy. Plus, nie podobał mi się sposób w jaki potraktowały Rose (przynajmniej na początku) uważając, że mają do tego prawo, kiedy ona dosłownie nic im nie robiła, a one same wymusiły na niej przyjście do wioski, nagle oczekując, że wszystko od tak zaakceptuje żyjąc całe życie w kłamstwie. Ale! Reasumując. Jeśli ktoś chce poczytać coś z akcją, przeplataną chumorem i wątkami romantycznymi to ta książka jest w sam raz. Choć trzeba liczyć się z tym, że nie można oczekiwać od niej zbyt wiele!
taru - awatar taru
ocenił na 7 4 miesiące temu
Mali złodzieje Margaret Owen
Mali złodzieje
Margaret Owen
Jakie to było dobre. Zupełnie nie to czego człowiek się spodziewa - ale na szczęście na plus. Kompletnie inny punkt widzenia niż w innych książkach, oryginalny pomysł i misterne wykonanie. Czytelnik nie podejrzewa co może się stać dopóki się nie wydarzy. Połknęłam w jeden dzień i myślę, że na pewno do niej wrócę. Autorka trzyma w napięciu i zabiera na emocjonalny rollercoaster. Zdecydowanie polecam!
HaniaTheBest - awatar HaniaTheBest
ocenił na 9 3 dni temu
Księga drzwi Gareth Brown
Księga drzwi
Gareth Brown
Przyjemna książka rozrywkowa u sprytny pomysł na świat przedstawiony. Jedyne uwagi jakie mam to kilka dziur fabularnych bo o ile pomysł na magiczne książki jest sprytny to autor nie panuje nad nim w stu procentach, co nie zmienia faktu że to bardzo przyjemna rozrywka.
Chrumi - awatar Chrumi
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Co zostało utracone Kerstin Gier
Co zostało utracone
Kerstin Gier
Cudo ✨ Jedyne co mi przeszkadzało to nawiązania do „Trylogii Snów” i „Trylogi Czasu”. Tak, tak kocham Xemeriusa ale czy naprawdę potrzebujemy tu jego drugiej wersji? Bax się od niego różni, fakt ale ja nie lubię powtórek. Gorsze jednak jest to że okazuje się że mamy tam DOSŁOWNIE korytarze snów. Myślę że wciśnięcie je tu było bez sensu bo „Trylogia Snów” właśnie na nich się opierała. Matilda mogła się dostać do Kręgu w jakiś inny sposób ale Kerstin postanowiła zrobić powtórkę. Pomimo tego daje 9 gwiazdek bo bez tego ksiązka jest fenomenalna.
Zofia - awatar Zofia
oceniła na 9 28 dni temu
Jad z mroku i słodyczy Judy I. Lin
Jad z mroku i słodyczy
Judy I. Lin
Herbata schodzi na drugi plan, przysłania ją mrok, który nadciąga nad państwo. Czytelnik spodziewałby się, że główna bohaterka zostanie wielkim wybawcą, będzie chciała wszystkich uratować, ale postać wykreowana jest inna. Jest bardzo ludzka, a w tym też nieperfekcyjna, pozbawiona przesadzonego bohaterstwa, chce być po prostu dobrym człowiekiem i uratować swoich bliskich.
Klaudson - awatar Klaudson
ocenił na 6 6 miesięcy temu
Fallen Princess Mona Kasten
Fallen Princess
Mona Kasten
Miła odmiana, można napisać książkę fantasy w której autorka skupia się na fabule a nie na romansach. Fajnie poprowadzona zagadka, rozwiązanie wbrew pozorom nie oczywiste. Jedynie Zoey drażniła mnie swoją naiwnością. Poza tym nie mam uwag. Język i stylistyka poprawne. Poza drobną literówką. Polecam, a ja sięgam po II część.
Kasia1101998 - awatar Kasia1101998
ocenił na 7 2 miesiące temu
Gdzie słychać szepty Kate Pearsall
Gdzie słychać szepty
Kate Pearsall
To zdecydowanie moja ulubiona książka tegorocznego urlopu. Chociaż teoretycznie to historia z gatunku ya, bawiłam się przy niej świetnie. To połączenie historii kryminalnej, obyczajowej z delikatnym wątkiem miłosnym, z opowieścią o wielopokoleniowej rodzinie kobiet, które można śmiało nazwać współczesnymi czarownicami. Tłem tej historii są Appalachy, chyba ostatnio mój ulubiony książkowy zakątek USA, z ich nieokiełznaną przyrodą, historią i pradawnymi legendami. Niezwykle klimatyczna książka, z dawką realizmu magicznego i vibem z Totalnej magii. Kogo zachęciłam?​
Marta_czyta - awatar Marta_czyta
oceniła na 7 2 miesiące temu
Osobliwy dar Vanilli Bourbon Mańka Smolarczyk
Osobliwy dar Vanilli Bourbon
Mańka Smolarczyk
Ciekawa intryga, która z łatwością wciąga czytelnika. Natomiast mi udało się przewidzieć kto stanowił największe zagrożenie, zresztą sam kulminacyjny moment był bardzo pospiesznie przedstawiony. Miałam wrażenie że najbardziej trzymająca w napięciu scena, która wyjaśnia całą intrygę, do której odkrycia dążyliśmy, trwała stronę czy dwie. Było to dla mnie nieco rozczarowujące. Dodatkowo nie czułam, żeby główna bohaterka zachowywała się jakby naprawdę miała 17 lat, może poza scenami romantycznymi, gdzie jednak była dużo śmielsza i mniej wycofana. Swoją drogą ta zmiana, z początkowo nieco zamkniętej, zdystansowanej względem innych zamieniła się (jak dla mnie w sekundę) w dziewczynę, która bez problemu jest w relacji romantycznej z Axelem, otwarcie mówi mu o swoich uczuciach, emocjach jakie jej towarzyszą. Rozumiem skąd ten zabieg i co on miał na celu, ale jego uzasadnienie dla mnie nie istnieje. Szczególnie kiedy na koniec główna bohaterka uważa że wymyśliła naprawdę sprytny plan, któremu jednak daleko do tego, aby być sprytnym. Ty ponownie miałam wrażenie, że zachowuje się nieodpowiednio do swojego wieku, brakowało mi w niej większej dojrzałości na przestrzeni całej historii. Mimo wszystko książka jest warta przeczytania, gdyż jest lekką, przyjemną i wciągającą historią, którą czyta się naprawdę szybko.
IZZY - awatar IZZY
ocenił na 7 3 miesiące temu
Ten wieczny mrok Kate Pentecost
Ten wieczny mrok
Kate Pentecost
Bdb przygodowa fantastyka z delikatnym wątkiem romantycznym. Potwory, tajemnicze komnaty i questy do wykonania, poświęcenie. No naprawde super sie czyta (zajęło mi 1 dzień). Klimatem przypominało mi troche "Zorro" pomieszane z jakimś anime. Ja polecam 😄👌💜
agnesinthebooks - awatar agnesinthebooks
ocenił na 8 1 rok temu
Witamy w Fae Café Jennifer Kropf
Witamy w Fae Café
Jennifer Kropf
Elfi asasyni zmuszeni do pracy w kawiarni? Wiedziałam od razu, gdy to przeczytałam, że muszę sięgnąć po tę książkę. Ani trochę się nie zawiodłam. Pokochałam Kate i jej ludzkość, asasynów wkraczających jak małe dzieci do świata ludzi oraz błyskotliwe dialogi między bohaterami. Cały pomysł na fabułę jest bardzo oryginalny, a wykonanie w ogóle nie zawodzi. Na pewno zostanie w mojej głowie na długo.
HaniaTheBest - awatar HaniaTheBest
ocenił na 7 7 miesięcy temu
Róże i fiołki Gry Kappel Jensen
Róże i fiołki
Gry Kappel Jensen
„Róże i fiołki” to pierwszy tom Trylogii Rosenholm, autorstwa duńskiej pisarki znanej z tworzenia mrocznych, emocjonalnych historii osadzonych w klimacie tajemnicy i młodzieżowego niepokoju. Książka należy do nurtu literatury młodzieżowej z wyraźnymi elementami fantasy i dark academia. To opowieść o dojrzewaniu, ale ubrana w mroczną, magiczną aurę, w której codzienność miesza się z czymś niepokojącym i niewytłumaczalnym. Autorka zgrabnie łączy realizm emocjonalny z fantastyką, tworząc historię, która jest jednocześnie przystępna i pełna tajemnic. Akcja rozgrywa się w Akademii Rosenholm, elitarnej, owianej sekretami szkole z internatem. To miejsce, w którym nic nie jest do końca takie, jakim się wydaje, a przeszłość wciąż daje o sobie znać. Osią fabuły są losy czterech dziewczyn, które trafiają do Rosenholm z różnych powodów i z różnym bagażem doświadczeń. Kristine, Victoria, Kamille i Malou to bohaterki bardzo różne, ale dzięki temu niezwykle interesujące. Każda z nich wnosi do historii coś innego: wrażliwość, bunt, ambicję czy niepewność. Ich charaktery są dobrze zarysowane, a wewnętrzne konflikty wiarygodne i bliskie czytelnikowi. Autorka poświęca dużo uwagi relacjom między dziewczynami, ich wzajemnemu zaufaniu, zazdrościom i rodzącej się przyjaźni. „Róże i fiołki” poruszają wiele ważnych tematów: poszukiwanie własnej tożsamości, samotność, potrzebę przynależności, siłę przyjaźni, ale też poczucie winy, strach i konsekwencje dawnych decyzji. To książka o dorastaniu w świecie, który bywa niesprawiedliwy i mroczny, a jednocześnie o tym, jak bardzo potrzebujemy innych ludzi, by nie zagubić się w chaosie emocji. Styl Gry jest lekki, ale jednocześnie nasycony emocjami. Narracja płynie spokojnie, momentami refleksyjnie, innym razem przyspiesza, budując napięcie. Język jest przystępny, lecz nie banalny, autorka często operuje nastrojem, obrazami i delikatną symboliką, dzięki czemu klimat Akademii Rosenholm staje się niemal namacalny. To proza, którą czyta się z przyjemnością, ale też z uczuciem lekkiego niepokoju. Największą siłą tej książki jest bez wątpienia klimat, mroczny, tajemniczy, pełen niedopowiedzeń. Bardzo podobała mi się również konstrukcja bohaterek i sposób, w jaki autorka buduje relacje między nimi. Historia wciąga stopniowo, a świat przedstawiony jest na tyle intrygujący, że chce się poznać go lepiej i zostać w nim na dłużej. Jeśli miałabym wskazać słabsze strony, momentami tempo opowieści wydawało mi się nieco nierówne. Są fragmenty spokojniejsze, które mogą sprawiać wrażenie przeciągniętych, zwłaszcza dla czytelników oczekujących ciągłej akcji. Osobiście odebrałam „Róże i fiołki” jako książkę bardzo nastrojową i emocjonalną. To lektura, która mnie wciągnęła i zostawiła z poczuciem, że to dopiero początek większej historii.
The_secret_Bookmark - awatar The_secret_Bookmark
ocenił na 6 3 miesiące temu
Największa gra Jennifer Lynn Barnes
Największa gra
Jennifer Lynn Barnes
Książka bardzo wciągająca, nie trzeba czytać "The Inheritance Games" żeby przeczytać. Nie podobał mi się jedynie wątek Gigi, jakoś nie pociągał mną, za to mój ulubiony to Rohan (jakżeby inaczej). Dobrze że to już jakby kolejna seria tylko z postaciami ze starej, ponieważ ta starsza już jest kompletnie wyczerpana i w ostatniej książce było to czuć.
Alikifikimiki - awatar Alikifikimiki
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Nieśmiertelność. Love story Dana Schwartz
Nieśmiertelność. Love story
Dana Schwartz
Hazel nie ma pewności czy wydarzenia sprzed roku były prawdziwe, czy były jedynie wytworem jej wyobraźni; zamek Hawthornden popada w ruinę, a ona sama zostaje wciągnięta w wir wydarzeń. Po niefortunnej wizycie jednego z pacjentów trafia do więzienia, jednak zamiast wyroku otrzymuje propozycję, by stać się lekarką chorej księżniczki Charlotte. Dzięki tej roli Hazel znajduje się bliżej poznania tajemnicy eliksiru zapewniającego nieśmiertelność. I wreszcie, choć ma nowego adoratora na wyciągnięcie ręki, to w jej pamięci tli się wspomnienie dawnej miłości. Po raz kolejny udało się autorce wykreować ciekawy klimat, którego akcja tym razem toczy się na królewskim dwór w Londynie i intrygi, do jakich na nim dochodzi. Poza tym charakteru powieści nadają ponownie wątek medycyny, ale i tajemne laboratoriów, pogłębiona historia eliksiru nieśmiertelności i wreszcie tajny klub. To przykuwa uwagę i wprowadza uczucie przyjemnego napięcia. Niestety kontynuacja nie wypada tak dobrze jak pierwsza część. Nagromadzenie wątków choć działające na plus dla klimatu opowieści, nie zostały w pełni rozwinięte, a raczej zaznaczone i potraktowane po macoszemu. Choć całość jest dalej całkiem ciekawa, to jednak rozwój wydarzeń nie zachwyca. Jest sporo niekonsekwencji w tempie akcji. Książka długo przygotowuje czytelnika na najważniejsze wydarzenia, które z kolei dzieją się w zbyt szybkim, nieadekwatnym tempie. Przez to książkę czyta się z zainteresowaniem, a momentami z… lekkim znużeniem. Ponownie postać głównej bohaterki jest tą, która ciekawi najbardziej; dziewczyna przeżywa rozterki jeszcze innej natury niż tylko te, jakich doświadczała w pierwszym tomie. Tym samym płytkość niektórych postaci drugoplanowych rzuca się bardziej w oczy. Jednak mimo wszystko chyba najbardziej rozczarowuje postać Jacka, która wręcz przybiera charakter widma; trudno o pełnoprawną kontynuację historii jego i Hazel, co szczególnie podkreśla tempo wydarzeń. Miałam większe oczekiwania po pierwszej części, przez co czuję, że ta kontynuacja nieco mnie zawiodła. Liczyłam na rozwinięcie pewnych wątków z pierwszej części, a poza nimi dostałam kilka kolejnych, które dodatkowo zostały skondensowane. Fabuła nie rozwija się tak płynnie, brakuje wyrazistej siły napędowej, która pchnęłaby tę historię do przodu. Przez to druga część tej dylogii to dość długie pożegnanie z bohaterami, które śmiałoby można byłoby skrócić i zawrzeć od razu w jednej części lub rozwinąć, dając postaciom więcej przestrzeni na różnorodne działania.
placebetweenpages - awatar placebetweenpages
ocenił na 6 5 miesięcy temu
Co wie rzeka Isabel Ibañez
Co wie rzeka
Isabel Ibañez
Na palcach jednej ręki mogę policzyć książki, które po prostu przeżywałam. I choć nie uważam się za trudnego do zaspokojenia czytelnika, niewiele jest historii, które po prostu wryły mi się w mózg, z postanowieniem, że nie dadzą mi spokoju i nie zostawią mnie już nigdy. „Co wie rzeka” może i nie jest wielkim dziełem literackim, ale jest czymś, na co ja czekałam całe moje czytelnicze życie. To hisptira, która wraz z upływem kolejnych mieisęcy wciąż sieje w mojej głowie spustoszenie. Nie pamiętam, kiedy ostatni raz podczas czytania śmiałam się w głos, miałam łzy w oczach i zostałam pozostawiona w tak głębokim szoku, że nawet teraz wciąż mam problem, by przetrawić to, w jaki sposób autorka zagrała na moich emocjach. Sięgając po tę opowieść dostajemy dużą dawkę historii starożytnego Egiptu, masę niejasności i plot twisty, których nie jesteśmy w stanie w żaden sposób przewidzieć. Na naszej drodze stają bohaterowie, którzy pod żadnym względem nie są tacy, jacy wydają się być. Autorka tworzy emocjonującą relację między zadziorną Inez i tajemniczym Whitem, w którą wierzy się już od pierwszego kontaktu bohaterów. Inez, która nie jest tak potulna i ułożona, jak młoda dama powinna być i Whit, który nosi tak wiele masek, że nie sposób stwierdzić, która z nich jesrt prawdziwa, są boharerami autentycznymi i wzbudzającymi ogromne pokłady sympatii. „Co wie rzeka” to historia dla osób, które szukają przygody, tajemnicy i zakazanego romansu, który dostaje czas, by się rozwinąć. Wszystko to okraszone magią, która nie wybija się mocno, jednak jest ważnym elementem. Sięgnijcie po Rzekę, jeśli poszukujecie opowieści, która czerpie siłę z tajemnic egiptu, która będzie Was trzymać w napięciu i pozostawi z milionem pytań i całą masą wątpliwości.
book_of_exis - awatar book_of_exis
ocenił na 9 2 miesiące temu
Obietnica smoka Elizabeth Lim
Obietnica smoka
Elizabeth Lim
Niestety podobała mi się mniej niż pierwsza część. Tamta miała niesamowity klimat - naprawdę czułam się, jakbym razem ze Shiori była uwięziona gdzieś w zamku na dalekiej północy. Tutaj też mamy dużo ciekawych lokacji, ale zmieniają się tak szybko, że nie ma czasu, żeby zbudować ich atmosferę. Akcji też nie brakuje, ale nie wiem, czy nie jest jej aż za dużo - momentami wszystko było już zbyt chaotyczne i nieskładne; zwłaszcza końcówka, gdzie jedno wydarzenie się kończyło, zanim w ogóle zrozumiałam, o co w nim chodzi. No i w tej części żałowałam, że mamy tak niskie ograniczenie wiekowe, bo przydałoby się więcej romantycznej pikanterii - przede wszystkim do wątku z Seryu. Autorka chciała zrobić jakiś niby trójkąt romantyczny, ale wypada to bardzo koślawo, bo bohaterka jest jeszcze niedojrzała erotycznie. Równocześnie doceniam, że jej związek z Takkanem jest taki "zdrowy" i nie mamy tu żadnych toksycznych zachowań pod płaszczykiem miłości. Tak że były lepsze i gorsze momenty, ale ogólnie na plus i do pozostałych książek tej autorki też na pewno sięgnę.
Gretta - awatar Gretta
oceniła na 6 6 dni temu
Kingsbane. Zguba królestwa Claire Legrand
Kingsbane. Zguba królestwa
Claire Legrand
Trzymająca poziom kontynuacja pierwszej części, warta każdej minuty spędzonej na czytaniu. Bohaterki są spójne w swoich rozterkach, a czekające na nie wyzwania sprawiły, że dosłownie nie mogłam się oderwać od lektury. To jest fantastyka, w której jest wszystko - od intryg, poprzez magiczne stworzenia, aż do zwrotów akcji, których nikt by się się spodziewał. Ostatnie strony zrobiły mi z mózgu sieczkę, ale w najlepszy z możliwych sposobów. Jedynym minusem była kwestia podróży w czasie, które moim zdaniem były ciut za mało podkreślone. Nie czułam tego motywu, chociaż jest w pewnym stopniu kluczowy dla fabuły. Ale może to tylko moje odczucia
Justyna Misz - awatar Justyna Misz
ocenił na 9 1 miesiąc temu
Furyborn. Zrodzona z furii Claire Legrand
Furyborn. Zrodzona z furii
Claire Legrand
Z minusów: motywy przechodzenia prób, który jest w mojej ocenie bardzo oklepany, a tutaj nie było w tym nic ciekawego, zaskakującego. Koniec minusów 😁 Natomiast z plusów: książka ciekawa, intrygujące dwuosobowe POV, które pozwala nam poznać jednocześnie dwie linie czasowe, historię i "teraźniejszość". Czuć tu rozterki Rielle, jej niestabilność emocjonalną i potrzeby, przez które podejmuje konkretne decyzje. Ale widać też jej walkę i to, że nie chce się poddać złym podszeptom. Eliana z kolei przez prawie całą książkę jest taką bohaterką, na jaką ją wykreowano: bezlitosna, egoistyczna, skupiona tylko na sobie i swojej rodzinie. I to jest dobre, bo czytelnik może dokładnie poznać proces jej przemiany, a ona jest autentyczna, o co czasem naprawdę trudno. Jak podsumowałabym tę książkę? Tu dobro i zło mieszają się, czarne okazuje się białe, a białe czarne.
Justyna Misz - awatar Justyna Misz
ocenił na 8 1 miesiąc temu
Zabij mrok Stella Tack
Zabij mrok
Stella Tack
Mam mieszane odczucia wobec tej książki. Sama nie wiem co o niej myśleć. Z jednej strony była całkiem fajna, wiele momentów naprawdę zabawnych, że śmiać się chciało podczas czytania. Lore był naprawdę super, dodawał tej historii trochę magii, przez co jakoś lepiej się płynęło przez całość. Ogólnie cała fabuła, przedstawiony świat i demony, wszystko to naprawdę ciekawe. Jednak niektóre momenty bardzo głupie, a główna bohaterka irytująca, jej odzywki i zachowanie prostackie i naiwne. To co robiła na początku książki szczeniacko żenujące. Lore ratował mocno książkę, jednak po tych wszystkich zachwytach spodziewałam się czegoś na wyższym poziomie.
Beciorek - awatar Beciorek
ocenił na 6 18 dni temu
Wszystko, co lśni Gita Trelease
Wszystko, co lśni
Gita Trelease
,,Wszystko co lśni" czyli idealne połączenie prawdziwej historii i magii. Paryż. Dwór Marri Antoniny bawi się w najlepsze, podczas gdy biedni głodują i ledwo wiążą koniec z końcem. Nie powinno być dla nikogo zdziwieniem, że bunt powoli narasta w sercach biednych mieszkańców miasta miłości. W tym świecie Camille jest zmuszona opiekować się swoją młodszą, ukochana siostrą. Razem walczą o przetrwanie w tych ciężkich czasach. A brat pijak i hazardzista nie pomaga im tylko podkopuje pod nimi co raz głębsze dołki. Camilla, która jako jedyna z rodzeństwa odziedziczyła po matce magię, robi wszystko aby ich utrzymać przy życiu. Gdy ich brat przekracza pewną granicę, Camille ma dość. Chce ratować siebie i Sophie za wszelką cenę. Sięga wtedy po mroczną magię, która pozwala przybrać jej nową tożsamość. Staje się owdowiałą baronessa, które ma szczęście w kartach. Powoli nawiązuje tam znajomości i mimo początkowej niechęci do szlachty, zaczyna część z nich lubić. Problem pojawia się, gdy jako biedna dziewczyna poznaje konstruktora balonów, w którym się zakochuje i to nawet z wzajemnością!! Tylko naukowiec nie jest zwykłym chłopcem, jak się mogło na początku wydawać... Jest kimś ważnym w tym świecie. A Camille nadal jest tylko córką drukarza. Magia może i jest zakazana we Francji, jednak dwór w Wersalu aż nią kipi. Niestety nie ma tylko dobrych magów. Są też, którzy mają mroczne zamiary i nic ich nie powstrzyma aby dopisać swego...
Hania - awatar Hania
oceniła na 7 9 miesięcy temu

Cytaty z książki Niezapominajka. Czego nie widać w świetle

Więcej
Kerstin Gier Niezapominajka. Czego nie widać w świetle Zobacz więcej
Kerstin Gier Niezapominajka. Czego nie widać w świetle Zobacz więcej
Kerstin Gier Niezapominajka. Czego nie widać w świetle Zobacz więcej
Więcej