Małe historie o wielkich marzeniach

Sprężynka zrobił Antoś. Zupełnie przypadkiem, z nudów, w szpargałach znalazł kawałek starej sprężyny z niedziałającego zegara. Stara solniczka, zakrętka od butelki, małe widelczyki i pasek, stały się jego kolejnymi elementami. Następnie Antoś domalował fioletowe piegi i w taki sposób powstał wesoły, ciekawski ludzik, który stał się nieodłącznym przyjacielem Antosia. Sprężynek powstał z niczego - to recyklingowa zabawka, która dzięki Antosiowi dostała drugie życie. Drugie życie może dostać wiele Twoich rzeczy. Razem ze Sprężynkiem i Antosiem możesz pokazać dziecku czym jest recykling i szeroko rozumiana ochrona środowiska. "Sprężynek na tropie tajemnic" to zbiór ekologicznych opowiadań, które tłumaczą i uczą, czym jest dbałość o otaczające nas środowisko. Dzięki Antosiowi, Sprężynek uczy się, jak postępować, by nie wyrządzać szkody otoczeniu, uczy się segregacji śmieci, oszczędności wody i prądu. Dowiaduje się, dlaczego czasem lepiej zamienić samochód na rower, a foliowe torebki na wielorazowe. Rodzina Antosia jest proekologiczna - by nie używać detergentów, samodzielnie robią płyn do mycia naczyń, z szacunkiem podchodzą do zwierząt i nie marnują jedzenia - Sprężenek i czytelnicy dostają tu wiele wartościowych lekcji. W każdy rozdział wplecione są pełne humoru rymowane utwory, które bez wątpienia zasługują na uwagę. Dowcipne i mądre stanowią doskonałe uzupełnienie opowiadań. Podoba mi się takie przeplatanie dwóch rodzajów literackich - taki zabieg pozwoli poznać język w różnych odsłonach i wskazać różnice między wierszem a prozą. Jeśli nie znacie jeszcze ekologicznych przygód Sprężynka, polecam zajrzeć. To kawał porządnie podanej wiedzy, która przydać się może nie tylko dzieciom.

Urocza historia, w której trudny temat dziecięcej choroby zostaje pokazany w sposób dodający otuchy i budzący nadzieję. Rzeczywistość nie jest tu sztucznie kolorowana, co nie wyklucza stworzenia opowieści o tym, że nie warto się załamywać i nawet chorując, nie przestawać marzyć.

Ta książka zaintrygowała mnie nie tylko zaskakującym tytułem, ale i okładką. W pierwszym momencie nie mogłam oderwać spojrzenia od smutnej, może trochę rozkapryszonej dziewczynki, którą otaczały kolorowe stosy książek. Od razu w mojej głowie zaczęła kołatać myśl, dlaczego ta mała osóbka jest nieszczęśliwa? Co te książki jej zrobiły, że ona ich nie lubi? Brzmi znajomo? Tak, bo chyba każdy z nas zna kogoś, kto nie przepada, delikatnie mówiąc, za książkami. Jeśli tak jest, to polecam Waszej uwadze historię Michaliny, która faktycznie nie lubi książek, ale ciągle dostaje je w prezencie albo w ramach nagrody. Co z nimi robi, skoro ich nie czyta? Przekonajcie się sami i sięgnijcie po tę pozycję, a dowiecie się, co takiego wydarzyło się pewnej nocy, kiedy książki w pokoju Michaliny się zbuntowały. Miłej lektury!

'To najbardziej psi dom w okolicy! Żółtą kamienicę znają wszyscy mieszkańcy osiedla. Wyróżnia się nie tylko wesołym kolorem, zielonymi balkonami, różanymi kwietnikami, ale też tym, że jej mieszkańcy kochają psy.' Po przedstawieniu wszystkich mieszkańców kamienicy i ich pupili, udajemy się z bohaterami na wystawę obrazów, na których namalowane są właśnie te czworonogi. Nagle... znika Puplo, bojaźliwy mops. Wszyscy lokatorzy włączają się w poszukiwania. Szukają między innymi na wybiegu dla psów, w Domku Trolli, w lasku, na łące... Przepadł jak kamień w wodę. Właścicielka, Pani Adela, odchodzi od zmysłów. Na szczęście ta historia kończy się dobrze. Okazało się, że Pulpo schował się tam, gdzie zawsze. Czyli gdzie? Dowiecie się sami sięgając po tę książkę. W 'Gdzie jest Pulpo?' opisany jest wspólny czas spędzany z psami na różnych aktywnościach i pokazana jest piękna przyjaźń zwierzęcia z człowiekiem. Tę książkę bardzo przyjemnie się czyta i ogląda. Stonowane barwy ilustracji są atrakcyjne dla oka i pozwalają skupić się na treści. Książka przeznaczona dla dzieci w wieku 3-5 lat.

Urocza, rodzinna historia o tym jak wspólny cel łączy ludzi, nawet tych którzy za sobą nie przepadają i o tym, że na pomoc od drugiego człowieka zawsze można liczyć. Kot Ogryzek pojawia się w życiu Państwa Kociejków dość niespodziewanie, lecz od razu kradnie serca całej rodziny. Gdy nagle znika, zarówno dorośli jak i dzieci ruszają na poszukiwania, w których pomagają wszyscy mieszkańcy kamieniczki. Mieszkańcy, którzy przez lata często za sobą nie przepadają teraz odkrywają, że jednak miło jest razem spędzić czas. I choć poszukiwania spełzają na niczym wnoszą w życie lokatorów dużo dobrego. Ale jak w Wigilijną noc powiedział Ogryzek "Gdzie człowiek się wadzi tam kot poradzi". Na szczęście wszystko kończy się dobrze, a Ogryzek ma dla wszystkich niezwykłą niespodziankę. Wraz z Synkiem polecamy!!

Bardzo fajna, wartościowa książka, którą czyta się jednym tchem🥰 Ja się w niej zakochałam❤️ "Kto zgubił kapelusz" to ciepła historia o pokonaniu lęku/strachu przed nieznanym, życzliwości, empatii, przełamywaniu stereotypów, przyjaźni. Książka pokazuje, że wszyscy jesteśmy różni, że warto być uczciwym i kierować się tym, co serce nam podpowiada, oraz że nie trzeba bać się nowych rzeczy i tego co wydaje nam się straszne 🙂 Piękne przesłanie oraz ilustracje, dotykowa okładka i zaskakujące zakończenie🥰 tu chyba nic więcej nie trzeba pisać😁

Potrafi zaciekawić - podczas czytania dzieci częściej niż zwykle zadawały pytania dotyczące bohaterów. To historie rodzące sugestywne przesłania, które warto rozważać z najmłodszymi. Ponadto świetne rysunki sprawiają, że czytanie tej książki to olbrzymia przyjemność dla całej rodziny.

Dzisiaj mam dla was niezwykłą książkę, która ukazała się w ramach projektu Kreatywna Europa. Jest to opowieść utrzymana w baśniowej konwencji, której treść można traktowana jako alegorię naszych czasów. W prostej formie porusza istotne tematy, a niezliczone możliwości interpretacji stanowią świetne pole manewru do rozpoczęcia dyskusji o, nie zawsze prawidłowych, mechanizmach funkcjonowania państwa. W pewnym królestwie mieszkał chłopiec, który bał się ciemności, a że był księciem, który w przyszłości zostanie królem, postanowił wprowadzić jej całkowity zakaz. Gdy nadszedł ten dzień doradcy zaczęli rozsiewać plotki o ciemności. Ciemność jest zła... Ciemność jest nudna... Ciemność kradnie zabawki, cukierki oraz pieniądze... Mieszkańcy zaczęli bać się mroku, a niekontrolowany lęk sprawił, że lud uznał zakaz ciemnosci za swój pomysł. Nad pałacem zainstalowano wielkie, sztuczne słońce, a specjalna policja wlepiała mandaty każdemu kto zgasi światło. Mieszkańcy dość szybko zaczęli czuć się zmęczeni. Zrozumieli, że popełnili bład, a noc jest niezbędna do odpoczynku oraz prawidłowego funkcjonowania. Zaczęli się buntować... Brzmi znajomo prawda? "Król, który zakazał ciemności" to niezwykle aktualną opowieść o władzy i polityce. Nie trzeba daleko szukać, by znaleźć odniesienia w otaczającej nas rzeczywistości. Na każdym kroku jesteśmy bombardowani fake newsami i próbami manipulacji. Warto uwrażliwiać dzieci na problem i od najmłodszych lat uczyć przesiewania informacji oraz wyrabiania własnych opinii. Nieobliczalna władza, która nie zwraca uwagi na ludzi i ich problemy, a jedynie realizuje swoje własne, często totalnie bezsensowne, widzimisie prowadzi do destabilizacji państwa i buntu, niosącego za sobą długotrwałe konsekwencje. Czy w takim przypadku możemy mówić o państwie demokratycznym czy to już dyktatura? Lektura skałania do refleksji nad konsekwencjami swoich czynów. W ostateczności król nie okazał się, aż takim ignorantem i zrozumiał błąd znajdując inne rozwiązanie swoich problemów niż skazując poddanych na wieczną jasność. Co myślicie o tej książce? Czy takie zagadnienia warto poruszać z dziećmi?

Opowiem Wam dziś o przejmującej książce. Książce o stracie i odzyskaniu, o poszukiwaniu i odnalezieniu. "Wszędzie i we wszystkim" to bardzo symboliczna książka. Główną bohaterką jest Yolanda, której mama z dnia na dzień umiera. Dziewczynka bardzo za nią tęskni i zastanawia się nad tym gdzie teraz jest jej mama, skoro nie ma jej tuż obok. Rozpoczyna poszukiwania, obserwuje, pyta najbliższych, uważnie słucha, rozgląda się, dostrzega i czuje. Gdzie Yolanda odnajduje swoją mamę? Wszędzie i we wszystkim - w rozmowach młodszego brata z Misiem, we wszystkim tym, czego dotykała i używała mama oraz w tym, co stworzyła i lubiła, w zdjęciach, w odpowieściach, w przyrodzie, w wietrze, pośród gwiazd, a nawet w samej Yolandzie. Jej mama jest właśnie tam - wszędzie. Bardzo poruszający obraz dziecka próbującego pogodzić się ze stratą najbliższej osoby. Poszukiwania Yolandy są formą przeżywania żałoby. To właśnie dzięki Yolandzie pozostali członkowie rodziny również odnajdują ukochaną córkę, siostrę, przyjaciółkę. Każdy z nich stracił kogoś bliskiego, a ta mała dziewczynka pomaga im poradzić sobie z poczuciem żalu i tęsknoty. Piękne ilustracje pozwalają dogłębnie poczuć nostalgiczny charakter książki. To bardzo ważna pozycja wspierająca nie tylko najmłodszych w najtrudniejszym momencie ich życia.

Interaktywna książka, do której nie są potrzebne baterie? Oczywiście, że tak! Zapraszam Was do poznania książki "Wielkie małe zwierzę" - książki niezwykłej, która doskonale sprawdzi w procesie aktywnego czytania. Już na wstępie, narrator zaprasza małego czytelnika do podążania śladem głównej bohaterki, którą jest mała mieszkanka bieszczadzkiego lasu, mrówka rudnica. Ma ona wielki plan - chce wspiąć się na szczyt buku. Jak postanawia - tak robi. Nie zwlekając, rusza przed siebie. Po drodze spotyka inne zwierzęta. Niejednokrotnie zazdrości im, że są od niej większe i z pewnością dużo łatwiej byłoby jej osiągnąć zamierzony cel gdyby była ich wielkości, ale ostatecznie za każdym razem dochodzi do wniosku, że jednak mimo wszystko zdecydowanie woli pozostać sobą - mrówką rudnicą z czułkami na czubku głowy. Czy wystarczy jej determinacji, by dotrzeć na szczyt drzewa...? "Wielkie małe zwierzę" to wielofunkcyjna książka - uczy, fascynuje, zachwyca cudownymi ilustracjami, doskonali umiejętność koncentracji uwagi i spostrzeganie wzrokowe, rozwija sprawność motoryki małej oraz koordynację wzrokowo-ruchową. Ponadto buduje poczucie własnej wartości - nie trzeba być dużym, by dokonywać wielkich rzeczy. Wystarczy siła wewnętrzna i determinacja. Choć czasem okazuje się, że pomimo naszych poważnych planów i ogromu starań, los płata nam figle, bo ma na nasze życie zupełnie inny pomysł.

Narratorem jest 13-letni Wiktor, to właśnie on zaprasza nas do kamienicy tętniącej życiem i pozwala poznać bliżej siebie oraz sąsiadów. Z Wiktorem i jego nową przyjaciółką Ninką przeżywamy ciekawe przygody podczas lockdownu. Spacerujemy z wypożyczonym od pana Kopcia psem- Asem, tęskno wypatrujemy powrotu do szkoły, wysłuchujemy domowych awantur, wspieramy i pomagamy do tej pory obcym nam sąsiadom. Przez okna kamienicy podziwiamy cyrkowe przedstawienia, dbamy o bezdomnego Cypka-Skrzypka, gonimy nawet uciekającego węża! Złościmy się na manipulującą Zmorę, współczujemy Pani Cybulskiej ataków ze strony tej pierwszej. Wspieramy lokalnych przedsiębiorców, uczymy się języka migowego i wyobraźcie sobie, ratujemy kobietę będącą ofiarą przemocy domowej! Naprawdę wiele się dzieje, a to przecież nie wszystko! . Autorka w tej książce skupiła się na pozytywnych aspektach pandemii koronawirusa, o ile można to tak ująć. Dzięki temu opowieść czyta się przyjemnie oraz lekko, bez uczucia przygnębienia. Co nie znaczy, że brak w niej ważnych i trudnych tematów, wręcz przeciwnie! Książka pozwala spojrzeć na te wydarzenia z zupełnie innej perspektywy, otwiera serca na innych ludzi, a także pozwala docenić to, co mamy. Przepełniona jest po brzegi emocjami, oryginalnymi postaciami i współczesnymi problemami. Uważam, że warto zostawić książkę na domowej półce. Będzie swego rodzaju pamiątką po pandemii, powrotem do przeszłości i okazją, by za kilka lat sięgnąć pamięcią z dziećmi lub wnukami do wydarzeń z 2020 roku.

„Było gdzieś kiedyś królestwo. Nie pamiętam dokładnie, jak się nazywało ani gdzie leżało. Wiem, że było wyjątkowe”. O tak! Uwierzcie mi na słowo, było wyjątkowe. Pod pewnymi względami przypominało wiele innych królestw, ale jednocześnie różniło się od nich. Królestwo znajdowało się na wyspie. Panował tu hawajski klimat i rosły palmy kokosowe. Pośrodku była góra, na którą padał śnieg. Od góry aż po piaszczyste plaże ciągnęły się pola ziemniaków. Superziemniaków! Pewien ogrodnik naukowiec wyhodował ziemniaki, które rosły już jako gotowe usmażone frytki. Pychota! Ludzie nie musieli obierać ziemniaków, tylko od razu mieli gotowe frytki. Poznajcie króla, królową, do której wszyscy mówią „miłościwa pani”, ich córkę królewnę Tuberozę, królową bakę i jej mopsa Pusia.Pewnego dnia królewna zaczęła się nudzić, choć miała wszystko. Wszystko było dla niej bez sensu. No bo jaki jest sens w pościeleniu łóżka rano, kiedy wieczorem znów trzeba je pościelić? Recenzja na: http://zycieipasje.net/2020/06/01/poczytaj-mi-na-ucho-krolestwo-jakich-wiele-katarzyna-wasilkowska-recenzja-audiobooka/

Dawno nie czytałam tak świetnej książki że swoimi dziećmi. Zachwycająca grafika. A treść? Jeszcze lepsza. Opisana jest tu nie tylko sama góra, ale cały region, w którym się znajduje. Z uwzględnieniem fauny, flory, religii, kultury, geografii itp. Ponadto fachowa wiedza np. geodezyjna czy alpinistyczna jest opisana w bardzo przystępny sposób. Informacje przeplatane są legendami, przez co cały czas utrzymuje uwagę. Jest to świetna pozycja, dla osób które chcą, nie tylko miło spędzić czas przy książce, ale również pogłębić wiedzę swoich dzieci, ale również własną.

Pewien niedźwiedź budzi się na wiosnę i stwierdza, że zniknęły wszystkie znajome zwierzęta. Nie ma ani lisa, ani bobra. Jak się okazuje, wszyscy nie wiedzieć czemu, nagle przeprowadzili się do miasta. Miś postanawia zatem sprawdzić, dlaczego do tego doszło. Dlaczego miasto jest o wiele atrakcyjniejsze dla zwierząt aniżeli las? W mieście są przecież podgrzewane jaskinie, jest pyszne jedzenie i nie ma myśliwych. Tak przynajmniej twierdzi jastrząb. Sam niedźwiedź nie chce się rzucać w oczy, zatem chowa się za słonecznymi okularami i pod kapeluszem. Jego przyjaciele – przyczajeni w różnych miejscach i norkach natychmiast go rozpoznają – jednak trudno im się spotkać z niedźwiedziem oko w oko. Zawsze coś stoi na przeszkodzie. To są takie dziwaczne sytuacje, w których znajome zwierzaki w ostatnim momencie wkraczają do akcji i ratują niedźwiedziowi „skórę” i to w taki sposób, że ten w ogóle tego nie zauważa. Zakończenie jest tak zaskakujące i śmieszne, że faktycznie – dawno tak się nie uśmiałam. Ciekawe, kto tak naprawdę kogo ratuje z opresji. Ale na to pytanie – niech sobie odpowie czytelnik już sam. Zabawna historyjka, nieprzewidywalna, ekologiczna, pokazująca wyższość lasu nad innym środowiskiem, z zabawnym tekstem i ilustracjami. Zakręcona fabuła, tygiel różnych omyłek, dziwnych zwrotów akcji i przypadków. No cóż, przypadki przecież chodzą po niedźwiedziach – i to dobrze widać w tej książce. Super!

Po przeczytaniu pierwszej części przygód mieszkańców kamienicy przy Ulicy Pazurkowej, której akcja koncentrowała się głównie na Ogryzku, a właściwie Ogryzce, zakupiliśmy drugą część serii. Tym razem wątkiem przewodnim jest pojawienie się nowych sąsiadów - rodziców i chłopca z psem. Franek, Milka, Mikrus, Wojtek i Marysia bardzo chcą poznać nowego kolegę. Już w dniu pojawienia się rodziny Nowicjuszów, dzieci zapraszają Karolka do wspólnej zabawy w ich domku na drzewie, jednak spotykają się z uprzejmą odmową chłopca, co nieco ostudziło ich zapał. Szybko jednak okazuje się, że pies Pieróg nie bez powodu nie opuszcza Karolka na krok. Początkowe obawy rodziców chłopca szybko się rozwiewają, kiedy mali mieszkańcy kamienicy traktują niepełnosprawność Karolka niemal jak supermoc. Zapowiadają się wspaniałe wakacje w wesołym i niezwykle życzliwym gronie. Bardzo ciepła opowieść o przyjaźni, bezwarunkowej akceptacji i empatii wśród młodych ludzi. Książka rozwija w odbiorcy wrażliwość i tak naprawdę pokazuje, że dla dzieci nie ma rzeczy niemożliwych, a coś, co w oczach dorosłych może wydawać się ograniczeniem, w odbiorze dzieci otwiera drogę na nowe rozwiązania.

Zbiór dość fajnie napisanych opowiadań o owadzich bohaterach. Z jednej strony będą to opowieści o ich różnych przygodach: o tym, jak pająk znalazł na leśnej ścieżce gumę do żucia, jak mucha niemal przypłaciła życiem spotkanie z rosiczką, jak owady zorganizowały wybory najpiękniejszego spośród nich, jak pajączki szykowały się do odlotu z babim latem - i wiele innych. Niewątpliwą zaletą tych opowiadań jest to, że przy okazji tych owadzich przygód młody czytelnik sporo dowie się na temat świata, rozpościerającego się u jego stóp. Dowie się m.in. o tym, jak długo rozkłada się taka wyrzucona na ziemię guma, dlaczego muchy wabi najgorszy smród, jaka jest rola trzmieli, o tym, że ćma z trupią czaszką tylko wygląda strasznie, że pasikoniki zrzucają skórę - i wiele, wiele innych ciekawostek. Przede wszystkim jednak będzie mógł uświadomić sobie istnienie tego owadziego uniwersum i olbrzymią rolę, jaką te niepozorne stworzonka odgrywają w ekosystemie. Zdecydowanie warta polecenia.

Słonik Stefek zgubił swojego pluszaka. Na każdej stronie książeczki pyta inne zwierzątko, czy widziało jego ulubioną zabawkę. A każde zwierzątko odpowiada z inną emocją: żabka była znudzona, sowa mówiła spokojnie, lisek odpowiadał wspaniałomyślnie.... Słonik też doświadczał całej gamy emocji w tej wędrówce: był zmartwiony, podekscytowany, zdenerwowany, wściekły, zakłopotany, zalękniony, zawstydzony, dumny, rozczarowany, ufny, zadowolony, zdziwiony i szczęśliwy. Na każdej stronie gdzieś ukrywa się mały jeżyk. Co ma wspólnego ze Słoniem Stefciem? Na ostatniej stronie się tego dowiecie:)

MaleWielkieKsiazki.blogspot.com Współczesny świat stawia pewne znane od lat fakty pod znakiem zapytania. Są ludzie, którzy próbują zamienić społeczeństwo w twór o nowoczesnej formie. Nowe teorie, inne praktyki, musimy iść z postępem, bo kto tego nie robi - stoi, czyli właściwie się cofa. Czy aby na pewno? Czy my naprawdę potrzebujemy tych wszystkich "nowości" cywilizacji XXI w.? Ja osobiście nie potrzebuję. Dlatego książeczkę "O dziewczynkach i chłopcach" przyjmuję z niemałą ulgą i radością, że nie tylko ja "stoję w miejscu", a mogę przedstawić dzieciom taką publikację bez żadnych obaw i indywidualnej cenzury. Od razu zaznaczmy, że treść adresowana jest do rodziców bardziej konserwatywnych w poglądach, czyli takich, dla których podstawą rodziny jest mężczyzna i kobieta. Tutaj nie znajdziecie innych przykładów i nie ma co szukać sugestii na temat innych ewentualności, jakie obecnie proponują zachodnie, postępowe publikacje. Rozdziały: "o dzieciach i dorosłych", "o czułości", "o nagości i intymności", "skąd się biorą dzieci?". W każdym z nich, wyraźnie zaznaczona odrębność płci, zarówno ta widziana zewnętrznie, jak i przejawiająca się w osobowości. O różnicach napisano ze smakiem i w odpowiedni dla dzieci sposób. Ilustracje w barwny i przejrzysty sposób przedstawiają nam świat małych i dużych, dziewczynek i chłopców. Znajdziemy również wątki bardzo ważnych problemów, jakie należy omawiać z dziećmi. Kiedy mowa o okazywaniu sobie czułości, mamy wiele przykładów na to, jak przytulanie, całusy, czy głaskanie są czymś całkowicie naturalnym w rodzinie i wśród najbliższych. Nie zapomniano jednak o tym, że dzieci mają prawo stanowczo i bez jakichkolwiek skrupułów, odmówić okazywania uczuć, czy zezwalania na dotyk ludziom im nieznanym. Wyraźnie przedstawiona sytuacja na zdjęciu, dodatkowo wyjaśnia wszystko dziecku. Nagość i intymność jest tematem, o którym nie zawsze rodzice rozmawiają z dziećmi. Tutaj z pomocą przychodzi rozdział, w którym w jak najbardziej odpowiedni sposób opisano i zobrazowano najważniejsze zasady zachowań. Zabawnie ujęta różnica w ubiorze i wyglądzie, pozwala na porównanie i wytłumaczenie dziecku, że na przykład pani w spodniach i z krótkimi włosami nie zamienia się w mężczyznę, choć może się z nim kojarzyć, a i mężczyzna o długich włosach i szkockiej spódnicy, wcale nie jest kobietą, chociaż jego wygląd mógłby kogoś zmylić. Książka przeznaczona dla najmłodszych, pomoże jednak bardzo i ich rodzicom w odpowiedziach na trudniejsze pytania, zadawane przez maluchy. Starsze dzieci z łatwością samodzielnie zapoznają się z tekstem, zwłaszcza, że jego układ sprzyja początkującym czytelnikom i z pewnością zaciekawi. Odpowiedzi, jakie znajdą w tej książeczce są na tyle nieskomplikowane, że prawdopodobnie z większością tekstu poradzą sobie same. Wydanie w twardej oprawie, sprzyja wielokrotnemu używaniu książeczki. Warto zatem zainwestować, bo przyda się kolejnym pokoleniom. :)

Ciekawa propozycja do wspólnego czytania z dzieckiem. Książka zawiera 25 historii zagadek, które można rozwiązywać wspólnie z dzieckiem. Niektóre są całkiem proste, inne wymagają chwili zastanowienia. Można bawić się z dziećmi w konkurs, wymyślać rozwiązania wspólnie jako drużyna. Warto przeczytać.

To nasze pierwsze spotkanie z Pampiludkami i to bardzo udane. W książeczce znaleźliśmy kilka wspaniałych, ciepłych opowieści z morałem, których bohaterami są Gideon oraz Alimenek, mieszkańcy Pampilii. Wraz z bohaterami udamy się na wyprawę Szlakiem szczęścia, która nie zawsze jest łatwa i przyjemna, za to tym którzy dotrą do jego końca, spodka nagroda. Dość ważnym aspektem książki jest fakt, że w opowiadaniach poruszane jest Ośmiu Błogosławieństw. Dzięki niej w prosty i ciekawy sposób możemy je dziecku wytłumaczyć. Jednak nie tylko to. Opowiadania z książki są doskonałym początkiem rozmowy o miłości, sprawiedliwości, pokoju, empatii, a nawet o tym, kiedy ktoś ma dobre zamiary, a kiedy złe...... Cała recenzja na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2021/02/dreams-wydawnictwo-ksiazka-pt.html