Kumpelki, randki i... kosmiczne pocałunki

Książka rozbrajająca. Konny i Sanny są tak zabawni, że w niejednej sytuacji nie idzie wręcz opanować śmiechu. Książka lekka, przyjemna, w sam raz jako dodatek między grubymi tomiskami. Jednakże moim zdaniem i tak nie ma lepszej części od "1000 powodów, żeby (nie) cierpieć z miłości"

Czytając tę książkę, z niejaką przyjemnością weszłam w świat bogatych, rozpuszczonych dzieciaków. Z powodu realistycznego przedstawienia owego świata czytało mi się tę powieść lekko i przyjemnie. Jedyne, co mi sie naprawde nie podobało, to to, że 12-letnie bohaterki za wszelką cenę próbują być dorosłe. Poza tym, książka całkiem fajna. Czytałam gdzieś wywiad z autorką i dowiedziałam się z niego, że bohaterki powieści były wzorowane na jej bliskich, zaś sam pomysł powstał nie po to, by gloryfikować rozpieszczone panienki z bogatych domów, a po to, by pokazać, że one także są ludźmi i że również mają swoje wady i słabości. Dla mnie na plus, ponieważ lubię szukać głębszych treści w pozornie banalnych książkach. Warto dodać, że seria w oryginalnym języku liczy 15 tomów i są one niemal 2 razy grubsze niż ich polskie tłumaczenia.

Oceniając całą serię, powiem jedno słowo : FANTASTYCZNA. Dużo humoru, opisów, dialogów. Naprawdę jestem zachwycona. Autorka ma naprawdę nie mało poczucia humoru. Wydaje mi się otwarta i przyjazna co z pewnością wpływa na książki całej seri. Uważam że każda dziewczyna co weźmie do ręki chodź jedną z nich może zobaczyć tam siebke. Daje to dowód na kolejną dobrą ceche książki - uniwersalność. Polecam szczerze. Zapraszam na mojego bloga na WP modablankiwillows

"Nie da rady bez czekolady" ma właściwości tej brązowej słodyczy. Świetnie nadaje się jako przekąska, wypełniacz między cięższymi posiłkami. Sprawia, że czujemy przyjemność i zadowolenie. I odbija swe pozytywne skutki na wskaźniku wagi, powoduje wyrzuty sumienia u osób stosujących dietę lub utrzymujących zdrowy tryb życia.

Szesnastoletnia Emily (dla przyjaciół Em) do szkoły jeździ autobusem. Jest on bardzo ważnym miejscem spotkań i dobrą okazją do obserwacji. Em spotyka w nim swoje przyjaciółki- Star oraz Lizzie, a także (jakżeby inaczej) Pana Okropnego, który zna jej wstydliwy sekret i bardzo chce wyjawić go światu, jak również Chłopca z Tubą, Panią z Wózkiem i wiele innych ciekawych postaci. W szkole nadchodzą egzaminy, w weekend impreza, a w nocy ciasto czekoladowe. Czego chcieć więcej?

Ja chciałam więcej.Więcej stron. Wiem, że gdyby ta książka miała kilka kartek więcej, spełniłby się kiczowaty scenariusz zakończenia, jaki przyszedł mi na myśl po przeczytaniu opisu książki. Gdybym spotkała się w niej z tym zakończeniem, odłożyłabym ją na bok bez zastanowienia, momentalnie o niej zapominając, klasyfikując ją jako odmóżdżacz i już. Ale ta pozycja nie mieści się w tej rubryce. Gdzie mogę ją więc zakwalifikować?

Bez wahania mogę powiedzieć, jak zamierzałam ją zaszufladkować: jako lekką, mało ambitną lekturę do przeczytania dla odciążenia zmęczonego szkołą umysłu. Chciałam przy tej pozycji po prostu odpocząć. Udało mi się to. Prawie. Książka wciągnęła mnie na tyle, że nie przerwałam lektury aż do ostatniej strony. Wiąże się to z tym, iż poszłam spać później niż zwykle i nie wyspałam się. A w sumie warto było. Tak myślę. Choć... co właściwie tak mnie urzekło?

Na pewno język powieści. Choć czytało się szybko, irytowało mnie używanie wyrażeń typu 3maj się, xaminy itd. Główna bohaterka też nie. Choć dziewczę było miłe, nie odznaczało się powalającą osobowością, w dodatku większość czasu spędzała na pielęgnacji i medytacji na temat własnych stóp. Podobnie banalnie przedstawiono jej przyjaciółkę Lizzie. Została obdarzona pospolitymi cechami szalenie ładnej podrywaczki. Po 2 dniach od przeczytania książki nie potrafiłam przypomnieć sobie jej imienia. Na pamięć się nie uskarżam, więc to chyba o czymś świadczy.

Niepochlebnych słów nie znajduję jednak dla drugiej przyjaciółki Em, Star. Jej prawdziwe imię- Amarylis pewnie na długo pozostanie mi w pamięci. Podobnie jak jej charakter. Może i sztampowy, ale taki... znajomy. (tak, Star to książkoholiczka) I naprawdę miły.
Będąc przy bohaterach warto wspomnieć o rewelacyjnym Jono i postaciach epizodycznych- Chłopcu z Tubą czy Pani z Wózkiem- świetni!

Choć akcję dało się przewidzieć, nie była nudna. Miłe urozmaicenie stanowiły przepisy na różne potrawy (choć może lepiej ich nie wypróbowywać?). Zaskoczyła mnie trochę fabuła- nie spodziewałam się po tej książce żadnych poważnych tematów, realnych problemów, tylko samych kłopotów miłosnych. Była to miła niespodzianka i odmiana w stosunku do typowych młodzieżówek, takich jak "Nie da rady bez czekolady" mogłoby być więcej.

Książkę polecam nastolatkom lubiącym takie tematy i dopiero rozpoczynającym przygodę z czytaniem. Doświadczonym czytelnikom- tylko do odprężenia w ciężkie dni. Inaczej cała czekolada może pójść w boczki,a tego byśmy nie chcieli, prawda?

Każda napisana takim samym schematem: problem, borykanie się z tym problemem, rozwiązanie. Bohaterkami są cztery (najpierw trzy) dziewczyny, a każda książka pisana jest z punktu widzenia innej (pierwsza Lucy, druga Izzie, itd.). Najważniejszym wątkiem w całej serii jest przyjaźń bohaterek i ich wzajemne wsparcie, zrozumienie i zaufanie. Każda niesie jakąś wartość. Wewnątrz tomy są przyozdobione różnymi obrazkami, ilustrującymi (podsumowującymi) dany wątek. To czytadełka na jedną godzinę, czyta się szybko i przyjemnie. Jak to książki dla młodzieży. Kto lubi takie książki, to polecam.

Trzecia, po Szkole dla blondynek i Brunetki kontratakują, zabawna i wciągająca opowieść o przygodach Annisy. Annisa odniosła już w nowej szkole kilka ważnych sukcesów: poradziła sobie z panującą tu niechęcią do brunetek, zdobyła wymarzonego chłopaka i razem ze swoją drużyną cheerleaderek wygrała zawody krajowe. Teraz jednak czeka ją zupełnie nowe wyzwanie: cheerleaderki stały się koedukacyjne! I jej chłopak został przyjęty do drużyny! z początku pomysł wydaje się jej świetny, lecz z czasem walka płci zaczyna zagrażać nie tylko drużynie, ale i związkowi Annisy i Daniela... Ciekawa, ale nie tak, że biegnę żeby przeczytać.

Książka bardzo ciekawa. Jak zwykle autorka świetnie wykreowała postacie i bardzo je zróżnicowała. Jej język jak zwykle jest lekki i przyjemny, przez co książkę czyta się bardzo szybko. Momentami jest nieprzewidywalna, jednak nadal jest to typowo amerykańska historia. Książka jak zwykle idealna dla 11- 15 latków.

Laura przyjaźni się z bogatymi dziewczynami ze swojej szkoły, mimo że znacznie się od nich różni: jest inteligentna i ma talent - projektuje i szyje sobie ubrania. Z kolei jej przyjaciółki interesuje tylko jedno - impreza z okazji ich szesnastych urodzin. Mają na tym punkcie obsesję. Każda chce zorganizować niezapomniane przyjęcie, które przyćmi przyjęcia koleżanek. Nawet jeśli po kwiaty trzeba będzie polecieć prywatnym odrzutowcem do Holandii...

Świetna książka dla młodych i odważnych dziewcząt. Czytałam ją 10 lat temu i nadal pamięta, co u mnie raczej się nie zdarza. Wciągająca, dość realistyczna jak na "nastolatkowe lekturki". Z chęcią obejrzałabym ekranizację. Obie części bardzo dobre.

Tę serię nabyłam na wakacjach na targach książki, przekonana że będzie po prostu lekką książką, nad którą nie trzeba za dużo myśleć. I nie pomyliłam się. Główni bohaterowie mają problemy z rodzicami. Jemmy nie idą z duchem czasu - sądzą, że dziewczyna powinna chodzić do szkoły w sweterkach. Oprócz tego nazywają ją "kwiatuszkiem". Mama Laury pozwala się obściskiwać Melvynowi na parkingu obok Tesco. Sumithy chcą, żeby przestrzegała hinduskich tradycji. Jona są przekonani, że ich syn to geniusz. A matka Chelsea pisze do lokalnej gazety. Książka bardzo mi się spodobała i nie uważam ją za stracony czas. Uśmiech na twarzy wywoływały kłótnie bohaterów z rodzicami. Nie ukrywam jednak, że ma ona trochę minusów. Niektórzy bohaterowie są delikatnie mówiąc denerwujący, tak jak na przykład Sumitha czy, niekiedy, Laura (którą akurat polubiłam). Rozdziały z perspektywy rodziców również mogą trochę przynudzać, ale nie jest to książka tylko i wyłącznie dla młodzieży, więc uważam, że nie ujmuje to punktów całej fabule. Czego nie mogłam zdzierżyć to egoizmu Sumithy i ogólnie całej jej postaci. To chyba dobrze, że czuję takie emocje w stosunku do bohaterki książki, ale przez całą książkę miałam jej dosyć. Jednak ogólnie bohaterowie tej książki są różnorodni i mają jasno określone charaktery, z góry wiemy czego można się po nich spodziewać. To pozwala nam się z nimi identyfikować i utożsamiać. Moim numerem 1 jest Laura :) Książka idealna dla osób, które chcą odpocząć od poważniejszych lektur. Nadaje się na takie okazje jak ferie czy wakacje. Być może nie zmieni twojego punktu widzenia na świat, ale przynajmniej nie będziesz się z nią musiał długo męczyć. Ocena: 6/10

Nowa komórka wnosi w życie Hanny wiele zamieszania. Po szkolnej imprezie Hanna zaczyna otrzymywać telefony i SMS-y od tajemniczego wielbiciela. Czyżby to był ekscytujący początek wielkiej miłości? Książka o nastolatkach dla nastolatków. Miłosne perypetie nastoletniej Hanny i jej przyjaciółek, Mili i Katii. Kto jest tajemniczym wielbicielem Hanny? Pewny siebie Mark, nieśmiały Tobias, a może przystojny Branko? Polecam głównie młodszym czytelniczkom.

Emma jest wychowywana przez tatę i dziadków ( jej mama nie żyje;(). Tato ma dla córki wiadomość: ponownie bierze ślub!!!! Emma jest jednocześnie zadowolona,zaskoczona i zdenerwowana. Dziewczyna bardzo lubi swoją przyszłą macochę Irene, natomiast mimo najszczerszych chęci nie może się dogadać z jej córką Mają, swoją rówieśnicą, która na domiar złego,będzie nową uczennicą w klasie...... I jest jeszcze Sasha, najlepszy przyjaciel Emmy, do którego (z wzajemnością) dziewczyna zaczyna czuć coś więcej..... ;) Jak rozwinie się akcja?... Jeżeli jesteście ciekawi dalszych losów Emmy, gorąco zachęcam do tej krótkiej, aczkolwiek bardzo pouczającej i poruszającej lektury!!!!!!!! ;) :D

Jest to książka typowo dla nastolatków. Można się przy niej pośmiać i zasmucić. Jest lekka i przyjemna. Choć nie ma fabuły, która wyróżnia się z tłumu to warto ją przeczytać. Autorka ma lekki i przyjemny styl pisania. Jest to powieść, która była po prostu ok bez żadnych ochów i achów.

Bardzo ciekawa, miła książka dla młodzieży i nie tylko opowiada o piątce przyjaciół, którzy się przyjaźnią ze sobą. Główna bohaterka Chloe to dziewczyna atrakcyjna, obyto towarzysko zaprzyjaźnia się z Sinead, która nie zyskuje żadnej popularności cierpi z tego powodu bardzo. A Jasmin maskuje swym uśmiechem..każdy z nastolatków ma swoje problemy. Rozerwałam się przy tej książce, odprężyłam się, dla relaksu to fajna, przyjemna lektura, o miłości, o uczuciach młodych ludzi. Świetnie się czytało!!!

Poczytałam o niej trochę na jakimś blogu i nie da się ukryć zainteresowała mnie. Chodziła za mną i cieszę się, że zdecydowałam się ją wypożyczyć. Niby klasyczne romansidło dla młodzieży, ale sprawi , że choć na chwile wyrwiesz się z realistycznego świata :)

Czytałam to jak miałam bodajże dziesięć lat. Lana jest zwykłą nastolatką. Jedzie na wakacje z rodzicami i z przyjacielem. Poznaje tam chłopaka, w którym bezgranicznie się zakochuje i próbuje się dla niego zmienić. Jej przyjaciel tez wpadł pewnej dziewczynie w oko. Akcja nabiera całkiem innych obrotów podczas dnia spędzanego na plaży. Lekka, fajnie się ją czyta.

Całkiem niezła, ale po opisie spodziewałam się czegoś lepszego... Średniej długości, akcja toczy się szybko, ale poczułam jakiś taki niedosyt. Mimo to polecam tak dla osób w moim wieku - 14 lat. Fajnie się czyta :) A w Kubie po prostu się zakochałam, nie wiem nawet, dlaczego :D