Śmierć może mieć skrzydła

Zdecydowanie źle oznaczony rodzaj. To przecież powieść. W dodatku bardzo fajnie poprowadzona, choć moim zdaniem, to taka próba zrobienia powieści- czegoś-na-kształt "doliny-Issy" -dla-młodzieży :) Jakie cudowne, poetyckie zakończenie...
Stylem pisarskim przypomniało mi to "Niebieskie migdały" Adama Sygora. Aż niesamowite jest dla mnie, że te dwie książki nie wyszyły spod pióra tej samej osoby. Cóż, widocznie tak się kiedyś pisywało...

Zdecydowanie źle oznaczony rodzaj. To przecież powieść. W dodatku bardzo fajnie poprowadzona, choć moim zdaniem, to taka próba zrobienia powieści- czegoś-na-kształt "doliny-Issy" -dla-młodzieży :) Jakie cudowne, poetyckie zakończenie...
Stylem pisarskim przypomniało mi to "Niebieskie migdały" Adama Sygora. Aż niesamowite jest dla mnie, że te dwie książki nie wyszyły spod...

Zastanawiające, że tego rodzaju sensacyjne historyjki wychodziły w KAWie w latach 80ych (sygnowane 9.08.1985, wydane 1986) w stutysięcznych nakładach... I tak nie było co drukować? A może dla powieści niemal kryminalnej to nic nadzwyczajnego? Choć nie jest to kryminał typowy. Mamy tu do czynienia jakoby z powieścią-wspomnieniem księgowego, zamieszanego w dramatyczne wypadki na wiejskim letnisku w szlacheckim dworze w Przyszowej, na przedgórzu beskidzkim. Dwór uniknął parcelacji, ponieważ jeszcze przed socjalistyczną reformą rolną stracił większość gruntów. Trudno określić w jakich latach dzieje się akcja - mogłyby być i 60te i 80te. Dramat na wsi rozgrywa się z powodu pozostałych gości: ekipy filmowej z Warszawy, w której mężczyźni, dość wstrętne typy, są dla narratora tylko tłem dla dwóch kobiet - Hani, młodej sekretarki planu, i dojrzałej, lecz wciąż pięknej "gwiazdy", Glorii. Obie zwierzają się niepozornemu księgowemu z Krakowa, o dziwo. Obie też starają się go wykorzystać... W życiu księgowy, bojąc się chyba kobiet, ceni tylko ich zdobywanie, porzucając natychmiast potem. Wyjątkiem wśród kobiet, które chciał zdobyć, była kiedyś właśnie Gloria, lecz ta, poznając w nim człowieka słabego, odtrącała go ze wstrętem, zarazem tworząc sobie z niego postać wiernego, bo niespełnionego adoratora. Gwiazda, która dla samopotwierdzenia potrzebuje stalkera? Do intrygi damsko-męskiej dołącza wątek kryminalny - kradzież cennej monety z kolekcji przechowywanej od pokoleń przez ciotkę pani domu.

Właściwie jedynymi pełnokrwistymi postaciami tej opowiastki są kobiety: Gloria - silna, niezależna, sama wybierająca sobie mężczyzn, lecz około pięćdziesiątki w dziwny sposób uzależniająca się akurat od żonatego golca-reżysera, nie stroniącego wobec niej od przemocy i upokarzającego ją publicznie.
Hania - biedne dziecko z rozbitej rodziny, zdeterminowane, by się z biedy wyrwać, dlatego gdy jako dorosła młoda kobieta chwyta Pana Boga za nogi zatrudniając się w filmie bez wyrzutów sumienia staje się dziewczyną do wszystkiego i dla wszystkich - ceni tylko pieniądze i marzy o wyjeździe na Zachód.
Ciekawie przedstawione są też kolejne dwie - ciotki-dziwaczki: "jasna" zbiera zioła, leczy ludzi, zna zabobony, miewa prorocze sny; "ciemna"- pilnuje kolekcji rzadkich numizmatów, które odziedziczyła po ojcu. Obie są pewnie personifikacjami pasji profesora - numizmatyki oraz demonologii i medycyny ludowej. Zapewne nie przypadkiem książkę poprzedza motto z wiersza Lechonia: "Pytasz, co w moim życiu z wszystkich rzeczą główną" (życie i śmierć). I właśnie przy okazji obu ciotek autor, profesor i kolekcjoner krakowski, specjalista od sztuki, wierzeń ludowych i numizmatyki, raczy nas najciekawszymi historiami w tej książce. Przynajmniej dla mnie.

Autor nie bryluje w dialogach, pewnie dlatego nie napisał dramatu (mimo że powieść otwiera spis dramatis personae): lepiej czuje się w monologach, najlepiej w opisie.
Z ciekawszych monologów można wymienić jeszcze niezwykle uczone rozważania młodego, wiejskiego doktora nad powołaniem lekarza nie tylko do leczenia, lecz i zapewnienia dobrej śmierci. Drugi - zupełnie chyba nieprawdopodobny - to notatka policjanta o podejrzanym w zabójstwie, w istocie rozprawka prawno-psychologiczna godna raczej biegłego, niż oficera śledczego.
Zgodnie z zainteresowaniami autora, cała historia niepozbawiona jest duchów i zjaw, mimo kryminalnego wątku mocno trzymającego się kobiecych ciał i pieniądza. Kobiecych, soczystych ciał mocno trzymają się też ilustracje w książce autorstwa Bronisława Kurdziela.
Ciekawostka biograficzna: prof.Banach bywał naprawdę konsultantem filmowym, m.in. przy filmie Wajdy "Popioły".

Zastanawiające, że tego rodzaju sensacyjne historyjki wychodziły w KAWie w latach 80ych (sygnowane 9.08.1985, wydane 1986) w stutysięcznych nakładach... I tak nie było co drukować? A może dla powieści niemal kryminalnej to nic nadzwyczajnego? Choć nie jest to kryminał typowy. Mamy tu do czynienia jakoby z powieścią-wspomnieniem księgowego, zamieszanego w dramatyczne wypadki...

książka bardzo fajne tylko zakończenie rozczarowujące i niewyjaśniające kilku wątków. czytając ją czułam ze przenoszę się w czasie :)

książka bardzo fajne tylko zakończenie rozczarowujące i niewyjaśniające kilku wątków. czytając ją czułam ze przenoszę się w czasie :)