Włoskie zaręczyny

Ciężko mi było przebrnąć przez tą historię

Ciężko mi było przebrnąć przez tą historię

Przenieść się na południe Włoch... Marzenie ❤️ Luca zaryzykował. Zrezygnował z pracy, porzucił dotychczasowe życie i... Zaczęły się dziać niesamowite rzeczy 🥰 Jakie? Przekonajcie się sami!

Przenieść się na południe Włoch... Marzenie ❤️ Luca zaryzykował. Zrezygnował z pracy, porzucił dotychczasowe życie i... Zaczęły się dziać niesamowite rzeczy 🥰 Jakie? Przekonajcie się sami!

Pomysł na powieść całkiem ciekawy, ujęcie go w ramy słowne wyszło niestety... średnio.
W książce jest przytłaczająca ilość wątków - moim zdaniem wystarczyło by ich spokojnie na dwa tomy - przez co akcja pędzi jak szalona i odbiera cień realizmu. Czytelnik odnosi wrażenie, że wszystko przychodzi zbyt łatwo, co skutkuje tym, że ciężko zżyć i utożsamiać się z bohaterami.

Pomysł na powieść całkiem ciekawy, ujęcie go w ramy słowne wyszło niestety... średnio.
W książce jest przytłaczająca ilość wątków - moim zdaniem wystarczyło by ich spokojnie na dwa tomy - przez co akcja pędzi jak szalona i odbiera cień realizmu. Czytelnik odnosi wrażenie, że wszystko przychodzi zbyt łatwo, co skutkuje tym, że ciężko zżyć i utożsamiać się z bohaterami.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i jestem zachwycona. Po tytule „Włoskie zaręczyny” spodziewałam się zwykłego romansidła, a historia pochłonęła mnie i zawładnęła swym urokiem. Do samego końca coś się działo, momentami trzymała w napięciu i powodowała uśmiech na twarzy.

To doskonała, ciepła opowieść, gdzie łączą się dwa światy i stają się wspólną przestrzenią. Motyw chłopca był magiczny i niesamowity.

Przemiana Cosminy po poznaniu Luki w moim odczuciu przebiegła zbyt szybko i to odbiera historii trochę realności i uroku. Nadrabia Ma i Profesor Caradoc, oraz kolorowa jak na Włoszkę przystało Rosa.

Historia jest spójna, a każda z postaci wnosi do niej swoją opowieść. Co bardzo mnie ucieszyło, każdy nawet najmniejszy wątek został rozwiązany!

Owszem, zdarzały się momenty naiwne, banalne, ale w naszym szarym życiu czasem potrzebujemy zwykłych rodzinnych rozmów.

Chętnie wrócę jeszcze do innych książek autorki.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i jestem zachwycona. Po tytule „Włoskie zaręczyny” spodziewałam się zwykłego romansidła, a historia pochłonęła mnie i zawładnęła swym urokiem. Do samego końca coś się działo, momentami trzymała w napięciu i powodowała uśmiech na twarzy.

To doskonała, ciepła opowieść, gdzie łączą się dwa światy i stają się wspólną przestrzenią. Motyw...

Wspaniała, wzruszająca i wciągająca historia napisana pięknym językiem. Polecam.

Wspaniała, wzruszająca i wciągająca historia napisana pięknym językiem. Polecam.

Akcja książki "Włoskie zaręczyny" angielskiej pisarki Santy Montefiore rozgrywa się na południu Włoch, w malowniczym miasteczku Incantellaria.
Głównymi bohaterami są Luca, który po rozwodzie rzuca posadę w banku i przyjeżdża do palazzo Montelimone, by spędzić wakacje w posiadłości rodziców i odpocząć od przeszłości, oraz Cosima, mieszkanka urokliwej miejscowości, która jest w żałobie po śmierci sześcioletniego syna Francesca.
Początkowo znajomość tych dwojga nie rysuje zbyt optymistycznie. Pogrążona w smutku kobieta unika kontaktów z Lucą. Jednak gdy okazuje się, że mężczyzna jako jedyny widuje jej zmarłe dziecko, nawiązuje się między nimi nić porozumienia.
"Włoskie zaręczyny" to piękna, metafizyczna i jakże ciepła opowieść, gdzie dwa światy realny i duchowy stapiają się w jedną przestrzeń. Może są momenty naiwne, banalne, ale jak bardzo potrzebujemy takich właśnie chwil! Wystarczy przeczytać tę książkę, by odnieść wrażenie, że za mało w naszym życiu dobra i banalności, zapachu fig i aromatu cytryn.
Nie mam porównania z innymi książkami tej autorki, ponieważ ta jest moją pierwszą. Ale według mnie warta przeczytania. Przeniesie nas w deszczowe dni w piękne strony przesycone słońcem i pięknymi widokami.

Akcja książki "Włoskie zaręczyny" angielskiej pisarki Santy Montefiore rozgrywa się na południu Włoch, w malowniczym miasteczku Incantellaria.
Głównymi bohaterami są Luca, który po rozwodzie rzuca posadę w banku i przyjeżdża do palazzo Montelimone, by spędzić wakacje w posiadłości rodziców i odpocząć od przeszłości, oraz Cosima, mieszkanka urokliwej miejscowości, która...

Lubię Montefiore, ale to taki zwykły romans, do tego te duchowe wtręty. Dalej jest to miła książka, ale chyba "miła książka" to nie komplement.

Lubię Montefiore, ale to taki zwykły romans, do tego te duchowe wtręty. Dalej jest to miła książka, ale chyba "miła książka" to nie komplement.

Cieszę się, że nie zasugerowałam się średnimi recenzjami tej książki i jej sobie nie odpuściłam . Jest wspaniała ! Do samego końca coś się działo, momentami trzymała w napięciu. Uwielbiam takie historie i szczerze polecam każdej romantyczce i nie tylko 🙂🙂

Cieszę się, że nie zasugerowałam się średnimi recenzjami tej książki i jej sobie nie odpuściłam . Jest wspaniała ! Do samego końca coś się działo, momentami trzymała w napięciu. Uwielbiam takie historie i szczerze polecam każdej romantyczce i nie tylko 🙂🙂

Początek ciekawy, ale im dalej tym historia robiła się coraz nudniejsza. Główni bohaterowie za szybko się zeszli. Cosima z dnia na dzień zmieniła się w radosną i pozytywną osobę, co było absurdalne. Kolejna z rzeczy, która mi się nie podoba to tytuł zdradzajacy fabułę. Co innego, gdyby książka była o parze, ktora przygotowuje się do slubu, i ich historia zaczęła się od zaręczyn, a tak, od początku wiemy jak ta powieść się skończy.

Początek ciekawy, ale im dalej tym historia robiła się coraz nudniejsza. Główni bohaterowie za szybko się zeszli. Cosima z dnia na dzień zmieniła się w radosną i pozytywną osobę, co było absurdalne. Kolejna z rzeczy, która mi się nie podoba to tytuł zdradzajacy fabułę. Co innego, gdyby książka była o parze, ktora przygotowuje się do slubu, i ich historia zaczęła się od...

7

7