Słońce w kałuży

Pewnie autorka chciała oddać to jak umysł nastolatka jest skomplikowany, nie mniej w pewnych momentach się dłuży. Sama jako całokształt nawet ciekawa.

Pewnie autorka chciała oddać to jak umysł nastolatka jest skomplikowany, nie mniej w pewnych momentach się dłuży. Sama jako całokształt nawet ciekawa.

Historia opowiadająca o 16-letnim chłopcu nastolatku Wojtku, który pisze listy do swojej dziewczyny, w której się kochał.
Książeczka małych rozmiarów i cieniutka, ale psychologiczna to powieść.
Na swój wiek był dojrzałym, dobrym chłopcem urzekła mnie i wzruszyła do łez ta książka poruszyła bardzo,złapała mnie za serce.
Pani Ewa Nowacka napisała bardzo mądrą i pouczającą książkę.
Którą przeczytałam z czystej przyjemności, a było warto!!!

Historia opowiadająca o 16-letnim chłopcu nastolatku Wojtku, który pisze listy do swojej dziewczyny, w której się kochał.
Książeczka małych rozmiarów i cieniutka, ale psychologiczna to powieść.
Na swój wiek był dojrzałym, dobrym chłopcem urzekła mnie i wzruszyła do łez ta książka poruszyła bardzo,złapała mnie za serce.
Pani Ewa Nowacka napisała bardzo mądrą i pouczającą...

Fragmenty:
• „Osobę, którą się kocha trzeba całować; jakby była okazja, to nie zaszkodzi też i coś więcej”
• „Niekiedy łatwiej się zdobyć na wielki gest, który potomni będą wspominali po wiek wieków, niż na rodzaj codziennej, szarej i nieefektownej odwagi”
• „Nagle zdaję sobie sprawę, że każde z nas kryje coś przed innymi”
• „…ale kiedy myślę, wierzę, że istnieje świat całkiem niepodobny do tego, który znam najlepiej. I w tamtym świecie – niepodobnym świecie, może zdarzyć się coś, co naprawdę zdarzyć się nie może”
• „Nikt nie chce być zwyczajny”
• „…chodzi o to, że czuję się obcy, niepotrzebny i zupełnie inny niż wszyscy, którzy mnie otaczają”
• „Przecież tęsknię do niezwykłości. Wstając rano, przychwytuję się na nadziei, że ten właśnie dzień przyniesie coś, czego się nie spodziewam”
• „Może to deszcz, nie łzy, przecież ja nie płaczę, dlaczego miałbym płakać, kiedy wierzę, bardzo mocno wierzę, że będzie tak, jak sobie wyobrażam”
• „Jest za dużo osób, które czytają tylko to, co trzeba koniecznie przeczytać”
• „Gdy jestem sam, wydajesz mi się o stokroć bliższa, niż wtedy, kiedy mogę iść obok ciebie”
• „Miłość to brak egoizmu”
• „Z całą pewnością widziałem to mnóstwo razy, ale widzieć, a zobaczyć, to zupełnie coś innego”
• „Czas kładzie się ciężarem na moich ramionach, czas wyciska na mnie swoją pieczęć”
• „Mamroczę uparcie swoje, niczym ślepiec o kolorach, chcę wiedzieć, nie znając”
• „… ale nie mogę znieść tego spojrzenia, które nie widzi i tych słów, które nic nie znaczą”
• „Przebywałem tam jedynie skrawkiem duszy”
• „We mgle mijam się z cieniami, ktoś prawie biegnie, chociaż tak ślisko, ktoś inny kroczy statecznie, oni nie mają twarzy, jesteśmy częścią tego wieczoru, a może wcale nas nie ma, ani mnie, ani ich, nie ma niczego…”
• „…miałem nadzieję, że właśnie dziś coś się zmieni. Nie zmieniło się nic, ale tamto uczucie będzie towarzyszyło mi wiernie – właśnie dziś, za godzinę, za kwadrans, zaraz…”

Fragmenty:
• „Osobę, którą się kocha trzeba całować; jakby była okazja, to nie zaszkodzi też i coś więcej”
• „Niekiedy łatwiej się zdobyć na wielki gest, który potomni będą wspominali po wiek wieków, niż na rodzaj codziennej, szarej i nieefektownej odwagi”
• „Nagle zdaję sobie sprawę, że każde z nas kryje coś przed innymi”
• „…ale kiedy myślę, wierzę, że istnieje świat...

Bardzo ciekawa książka. razem z Wojtkiem często zastanawiałam się nad sensem życia, nad miłością, czym jest i jaka być powinna. Po tych przemyśleniach doszłam do bardzo wielu wniosków. Lubię psychologiczne książki. Wojtek jest dojrzały jak na swój wiek, bo po głębszym zastanowieniu potrafi stwierdzić, że jest jeszcze dzieckiem.
Książka ta wprowadza też w melancholijny, a jednocześnie radosny nastrój. Wycisza. Gorąco polecam.

Bardzo ciekawa książka. razem z Wojtkiem często zastanawiałam się nad sensem życia, nad miłością, czym jest i jaka być powinna. Po tych przemyśleniach doszłam do bardzo wielu wniosków. Lubię psychologiczne książki. Wojtek jest dojrzały jak na swój wiek, bo po głębszym zastanowieniu potrafi stwierdzić, że jest jeszcze dzieckiem.
Książka ta wprowadza też w melancholijny, a...

fajna ksiazka

fajna ksiazka