Zbrodnia lorda Artura Savile

"Gdy młoda panna miłością się spłoni,
I migdał zakwitnie po latach tylu,
Wówczas duch w murach przestanie gonić
I pokój nastanie w Canterville'u."
Jakże lekkie i dowcipne bywało pióro w ręku Oscara Wilde'a! A "Upiór rodu Canterville" to taka cudowna perełeczka! Zawsze powtarzam, że są książki, do których trzeba dorosnąć. Nawet, a może przede wszystkim, te dla dzieci. I Oscar Wilde właśnie jest mistrzem takiej prozy. Przez co uczynił ją nieśmiertelną. I ponad czasową. Takich pisarzy brakuje. Pięknych i prostych a jednak opowiadających takie historie, że włos się na głowie jeży... Miłuję Pana, panie Wilde. Choć Pan by mnie nie umiał umiłować ;o)

"Gdy młoda panna miłością się spłoni,
I migdał zakwitnie po latach tylu,
Wówczas duch w murach przestanie gonić
I pokój nastanie w Canterville'u."
Jakże lekkie i dowcipne bywało pióro w ręku Oscara Wilde'a! A "Upiór rodu Canterville" to taka cudowna perełeczka! Zawsze powtarzam, że są książki, do których trzeba dorosnąć. Nawet, a może przede wszystkim, te dla dzieci. I...

Pomimo upływu lat, wciąż wspaniale się czyta te opowiadania. Świetnie napisane, inteligentne, zabawne, mieniące się aforyzmami.

Pomimo upływu lat, wciąż wspaniale się czyta te opowiadania. Świetnie napisane, inteligentne, zabawne, mieniące się aforyzmami.

Rewelacja szkoda że takie krótkie

Rewelacja szkoda że takie krótkie

Arcydzieło. Prześmieszne, groteskowe, absurdalne, inteligentny, intrygujące, bardzo angielskie. Trafia idealnie w moje gusta. Naprawdę dawno tak się nie ubawiłam przy żadnej książce. Chcę więcej!:)

Arcydzieło. Prześmieszne, groteskowe, absurdalne, inteligentny, intrygujące, bardzo angielskie. Trafia idealnie w moje gusta. Naprawdę dawno tak się nie ubawiłam przy żadnej książce. Chcę więcej!:)

Audiobook.
Moje pierwsze spotkanie z twórczością Oscara Wilde'a i odsłuchałem dwóch opowiadań. Szczególnie mi przypadła do gustu ta opowieść o duchu z nietypowym problemem ale drugie opowiadanie też było git.
Dużo słyszałem dobrego o autorze także niema u mnie zaskoczenia że mi się podobało 😉
Polecam.

Audiobook.
Moje pierwsze spotkanie z twórczością Oscara Wilde'a i odsłuchałem dwóch opowiadań. Szczególnie mi przypadła do gustu ta opowieść o duchu z nietypowym problemem ale drugie opowiadanie też było git.
Dużo słyszałem dobrego o autorze także niema u mnie zaskoczenia że mi się podobało 😉
Polecam.

Rewelacyjnie złośliwe poczucie humoru, nieco leciutkiej groteski, a wszystko to okraszone ładnym językiem i klimatem ponurego zamczyska.
Po tylu latach nadal żadne z opowiadań się nie zdezaktualizowało, wręcz przeciwnie - dzięki temu, że świat jest taki, a nie inny i że podejścia do określonych konwencji literackich się zmieniają, utwory Wilde'a mogą nam się wydać jeszcze zabawniejsze.
Błyskotliwe i cudne, a do tego akurat ta seria Wydawnictwa Literackiego (z czasów, gdy nie wychodziły tym jeszcze miernoty typu Michalak) wyjątkowo udana.

Rewelacyjnie złośliwe poczucie humoru, nieco leciutkiej groteski, a wszystko to okraszone ładnym językiem i klimatem ponurego zamczyska.
Po tylu latach nadal żadne z opowiadań się nie zdezaktualizowało, wręcz przeciwnie - dzięki temu, że świat jest taki, a nie inny i że podejścia do określonych konwencji literackich się zmieniają, utwory Wilde'a mogą nam się wydać jeszcze...

Dwa bardzo ciekawe opowiadania. Mimo, że jest to literatura grozy, oba zawierają elementy humorystyczne. Zdecydowanie bardziej podobał mi się "Upiór rodu Canterville'ów", historia z jednej strony zabawna, ale z drugiej niezwykle poruszająca.

W obu opowiadaniach autor swego rodzaju satyrę na angielską szlachtę, dodatkowo w "Upiorze..." przeciwstawił jej trzeźwo myślących Amerykanów, co dało niesamowity efekt.

Dwa bardzo ciekawe opowiadania. Mimo, że jest to literatura grozy, oba zawierają elementy humorystyczne. Zdecydowanie bardziej podobał mi się "Upiór rodu Canterville'ów", historia z jednej strony zabawna, ale z drugiej niezwykle poruszająca.

W obu opowiadaniach autor swego rodzaju satyrę na angielską szlachtę, dodatkowo w "Upiorze..." przeciwstawił jej trzeźwo myślących...

"Upiór rodu Canterville’ów" Oscar Wilde'a to humorystyczna opowieść, która łączy elementy fantastyczne z satyrą społeczną, koncentrując się na problemach związanych z tradycją, staroświeckimi wartościami oraz nowoczesnością.

Akcja toczy się w angielskim zamku, który zamieszkuje upiór, Sir Simon, mający na celu straszenie mieszkańców. Kiedy amerykańska rodzina Otisów wprowadza się do zamku, ich pragmatyzm i brak strachu w obliczu nadprzyrodzonego zjawiska wywołują konsternację i frustrację ducha.

Wilde zderza ze sobą różnice kulturowe oraz nordycką brawurę Otisów z europejskim romantyzmem, co prowadzi do komicznych sytuacji.

W miarę postępu fabuły upiór staje się postacią tragiczną, zmagającą się z poczuciem winy i darem, który nadepnął na myśli i oczekiwania rodziny.

Przez tę opowieść autor podkreśla, jak istotne są więzi rodzinne oraz miłość, sugerując, że prawdziwe zrozumienie może pokonać nawet najbardziej upiorne przeszkody.

"Upiór rodu Canterville’ów" Oscar Wilde'a to humorystyczna opowieść, która łączy elementy fantastyczne z satyrą społeczną, koncentrując się na problemach związanych z tradycją, staroświeckimi wartościami oraz nowoczesnością.

Akcja toczy się w angielskim zamku, który zamieszkuje upiór, Sir Simon, mający na celu straszenie mieszkańców. Kiedy amerykańska rodzina Otisów...

Cóż, to dosyć dziwne opowiadanie
(co Virginia robiła z duchem???)

Cóż, to dosyć dziwne opowiadanie
(co Virginia robiła z duchem???)

Zbrodnia lorda Artura Savile wydaje się doprawdy szalona jak on sam. Nie oceniam negatywnie tego opowiadania, wręcz przeciwnie jest naprawdę intrygujące ale może wywołać w czytelniku mieszane uczucia. Powiedzmy sobie szczerze, wiara w zabobony, takie jak wróżenie z ręki, można uznać za mało wiarygodną. Tym bardziej bezkrytyczne wprowadzanie w życie przepowiedni samozwańczych proroków budzi wątpliwości.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"- Czcigodny lordzie - odpowiedział minister - przyjmuję upiora wraz z urządzeniem zamku jako dobrodziejstwo inwentarza.(...)"
Od dawien dawna wiadomo, że nawiedzone posiadłości, często kuszą niższymi cenami w ofertach sprzedaży.

Tytułowe opowiadanie, na swój sposób zabawne, przedstawia narrację samego upiora Canterville'ów. Zaskoczony oraz oburzony grubiaństwem nowych lokatorów nie może pogodzić się z niemocą wywołania w nich strachu. Upiór oczywiście nie pozostaje bierny wobec zniewag i planuje swoją zemstę.

Przyjemna a zarazem lekka alternatywa dla typowych historii o duchach, idealna do kawy/herbaty

@chlod_listopada

Zbrodnia lorda Artura Savile wydaje się doprawdy szalona jak on sam. Nie oceniam negatywnie tego opowiadania, wręcz przeciwnie jest naprawdę intrygujące ale może wywołać w czytelniku mieszane uczucia. Powiedzmy sobie szczerze, wiara w zabobony, takie jak wróżenie z ręki, można uznać za mało wiarygodną. Tym bardziej bezkrytyczne wprowadzanie w życie przepowiedni...