O niedogodności narodzin

świadomość bycia wszystkim i oczywistość bycia niczym :)

świadomość bycia wszystkim i oczywistość bycia niczym :)

Książka ok, ale słabsza od "Na szczytach rozpaczy". Pomysł układu książki w formie aforyzmów nieszczególnie mnie kupił, ale Cioran zachował swój oryginalny styl

Książka ok, ale słabsza od "Na szczytach rozpaczy". Pomysł układu książki w formie aforyzmów nieszczególnie mnie kupił, ale Cioran zachował swój oryginalny styl

Niewiarygodny dół, ale wewnętrznie umeblowany ze smakiem, inteligencją i gustem. Duże jest poczucie zderzenia, kiedy się w ten dół nurkuje - lecz zdecydowanie warte świeczki.

Niewiarygodny dół, ale wewnętrznie umeblowany ze smakiem, inteligencją i gustem. Duże jest poczucie zderzenia, kiedy się w ten dół nurkuje - lecz zdecydowanie warte świeczki.

Kolejna książka ciorana za mną… rozumiem jak ludzie mówią, że coś ich przeciorało

Kolejna książka ciorana za mną… rozumiem jak ludzie mówią, że coś ich przeciorało

Emil Cioran to literalnie ja. Gdyby zrobili o nim film biograficzny, powinien zagrać go Ryan Gosling.

A już na poważnie, tak rezonującej emocjonalnie książki nie czytałem od dawna. Aforyzmy są krótkie, esencjonalne a nawet zabawne. Ciorana trzeba jednak traktować z dystansem, bo w przeciwnym razie traci się wolę do życia. Jeśli jednak z wami zarezonuje, prawdopodobnie wyniesiecie z tego sporo.

Emil Cioran to literalnie ja. Gdyby zrobili o nim film biograficzny, powinien zagrać go Ryan Gosling.

A już na poważnie, tak rezonującej emocjonalnie książki nie czytałem od dawna. Aforyzmy są krótkie, esencjonalne a nawet zabawne. Ciorana trzeba jednak traktować z dystansem, bo w przeciwnym razie traci się wolę do życia. Jeśli jednak z wami zarezonuje, prawdopodobnie...

Cioran oh Cioran, jak ja Cię uwielbiam <3

Nie miałam pojęcia o jego istnieniu, aż pewnego dnia, jedna z moich uczennic chciała omawiać ze mną fragmenty jego książek na lekcji. Zakochałam się od razu i od tego momentu chciałam wiedzieć o nim więcej. Kupiłam więc na początek 2 jego książki i zaczęłam od 'The Trouble with Being Born' - czytałam angielską wersje, wg mnie angielski przekazuje myśli lepiej, niż nasz polski.

Cóż to była za książka! <3 toż to jeden wielki cytat! Setki przypadkowych myśli Ciorana zebranych w jedno miejsce, Praktycznie każda z nich otwierająca oczy i skłaniająca do refleksji. Tyle mądrości. Raczej z tych depresyjnych. Po co my się wgl rodzimy? Jaki jest sens naszego życia? Wychodziłoby na to, że po nic. Istniejemy tylko po to, żeby umrzeć; każdego dnia, każdej sekundy zbliżając się do celu. Być może niektórym po tej lekturze chwilowo odechce się żyć. Zapewne większości. Jednak nawet jeśli jego słowa odbierają czytelnikom sens istnienia i pozbywają jakiejkolwiek nadziei, to książka, którą warto przeczytać!. W końcu nie napisał tam nic, o czym sami byśmy czasem nie myśleli. My jesteśmy jedynie zbyt ślepi by widzieć to na co dzień.

Nikt tak pięknie nie pisze o bezcelowości życia jak Cioran <3

Cioran oh Cioran, jak ja Cię uwielbiam <3

Nie miałam pojęcia o jego istnieniu, aż pewnego dnia, jedna z moich uczennic chciała omawiać ze mną fragmenty jego książek na lekcji. Zakochałam się od razu i od tego momentu chciałam wiedzieć o nim więcej. Kupiłam więc na początek 2 jego książki i zaczęłam od 'The Trouble with Being Born' - czytałam angielską wersje, wg mnie...

Pierwsza moja książka Ciorana - i od razu w nim się zakochałem. Po raz pierwszy tak się zgadzam z jakimś pisarzem, moje (a może każdego człowieka) ukryte myśli wyartykułowane na zewnątrz, w dodatku pięknym językiem. A forma aforyzmów dla mnie idealna, można otworzyć na dowolnej stronie i wszędzie zetknąć się z niebezpiecznie skrajnym i pozbawionym złudzeń spojrzeniem na świat, lecz jednocześnie wyzwalającym i ukazującym, że tak naprawdę najgorsze nie jest przed nami, lecz za nami.

Pierwsza moja książka Ciorana - i od razu w nim się zakochałem. Po raz pierwszy tak się zgadzam z jakimś pisarzem, moje (a może każdego człowieka) ukryte myśli wyartykułowane na zewnątrz, w dodatku pięknym językiem. A forma aforyzmów dla mnie idealna, można otworzyć na dowolnej stronie i wszędzie zetknąć się z niebezpiecznie skrajnym i pozbawionym złudzeń spojrzeniem na...

Ciekawe, jaką diagnozę otrzymałby Cioran, gdyby trafił do specjalisty od zdrowia psychicznego.

Ciekawe, jaką diagnozę otrzymałby Cioran, gdyby trafił do specjalisty od zdrowia psychicznego.

Ponownie mam problem z Cioranem. Z jednej strony część tekstów jest wyśmienita, natomiast zdecydowana większość to rzeczy, na które albo jestem zbyt głupi, albo są nie bardzo sensowne. Szukałem jakiejś książki, która omówiłaby jakiekolwiek sensowne argumenty za antynatalizmem, ponieważ bardzo ciekawi mnie ten temat. Niestety tytuł książki był dla mnie mylący. Co prawda Cioran nie jest osobą, która by wychwalała życie, natomiast tekstów stricte o antynatalizmie nie znalazłem. Dodatkowo zawiodłem się tym, że w przeciwieństwie do jego książki "na szczytach rozpaczy" jest to zbiór luźnio powiązanych ze sobą cytatów.

Ponownie mam problem z Cioranem. Z jednej strony część tekstów jest wyśmienita, natomiast zdecydowana większość to rzeczy, na które albo jestem zbyt głupi, albo są nie bardzo sensowne. Szukałem jakiejś książki, która omówiłaby jakiekolwiek sensowne argumenty za antynatalizmem, ponieważ bardzo ciekawi mnie ten temat. Niestety tytuł książki był dla mnie mylący. Co prawda...

Książki Ciorana jako dostarczycielki rozkoszy sardonicznie usposobionemu erudycie - szczególnie kiedy umowa dzierżawna z życiem wygasa.

"Słówko byt, obojętne czy pojawia się na ustach sklepikarza czy filozofa - tak bogate i urokliwe, tak z pozoru brzemienne w sens, w istocie nie znaczy nic" (281).

"Nigdzie ani cienia rzeczywistości; chyba tylko w moim doznaniu nierzeczywistości" (156).

###

"Ujrzeć światło dnia - oto jedyne prawdziwe nieszczęście" (18).

"Po cóż pisać, aby wypowiedzieć dokładnie to, co miało się do powiedzenie?" (21).

"Jeśli samo zbrzydzenie światem zapewniałoby świętość - trudna rada: nie wymigałbym się od kanonizacji" (39).

"-Co Pan robi od rana do wieczora?
- Doznaję siebie" (55).

"Zezwalając na człowieka, natura dopuściła się czegoś znacznie gorszego niż tylko błędu w rachunku - mianowicie zamachu na samą siebie" (116).

"Zachód - pachnąca zgnilizna, trup uperfumowany" (185).

"Moja wizja przyszłości jest tak precyzyjna, że gdybym miał dzieci, udusiłbym je natychmiast" (186).

"Wiara w postęp jest najfałszywszym i najgłupszym z przesądów" (187).

"Chciałoby się niekiedy być kanibalem - nie tyle gwoli pożarcia kogoś, ile raczej zwymiotowania go" (237).

"Człowiek wydziela woń szczególną: ze wszystkich zwierząt tylko on pachnie trupem" (292).

Książki Ciorana jako dostarczycielki rozkoszy sardonicznie usposobionemu erudycie - szczególnie kiedy umowa dzierżawna z życiem wygasa.

"Słówko byt, obojętne czy pojawia się na ustach sklepikarza czy filozofa - tak bogate i urokliwe, tak z pozoru brzemienne w sens, w istocie nie znaczy nic" (281).

"Nigdzie ani cienia rzeczywistości; chyba tylko w moim doznaniu...