Kilka nocy poza domem

Recenzja z punkowego zina „Pasażer” nr 17 (wiosna / lato 2003 r.):
Warszawa z tej książki to ohydne miasto, w którym ludzie przetaczają się bezustannie z jednego budynku do drugiego. Mieszkanie - redakcja - bloki - komisariat - knajpa - willa itd. Cholernie duszna opowieść. Właściwie prawie nic tu nie dzieje się na otwartej przestrzeni. Kiedy już bohater znajduje się na moment na dworze, to albo zaczyna lać i trzeba gdzieś umknąć, albo czeka na taxę, albo idzie do jakiegoś innego pomieszczenia. Właściwie tylko epizod pod blokiem Rabina rozgrywa się pod gołym niebem, choć trudno na tym blokowisku poczuć jakąś przestrzeń.

„Kilka nocy poza domem”, poza klaustrofobicznym klimatem, nie pozostawia cienia wątpliwości, że mieszkańcy współczesnego Metropolis są przeraźliwie samotni, a kiedy już próbują nawiązać jakąś bliższą więź z drugim człowiekiem, to czeka ich tylko rozczarowanie. Ludzie z książki Piątka są przeważnie egoistyczni, wyzuci by nie powiedzieć - szaleni. Każdy jest w coś uwikłany, a nad tym unosi się jeszcze sieć technologii, układu wielkomiejskiego.

Główny bohater - Maciek - pewnego dnia wychodzi z domu, bez świadomości, że nie będzie dane mu do niego wrócić. Ale ten jego „schron” też nie jest wcale taki miły. Ciasne przestrzenie, przypadkowi sąsiedzi, czy chce się wracać do takiego domu? Fajnym efektem, który potęguje uczucie duszności jest wprowadzenie motywu sauny. Już sam opis obsługi tego „urządzenia” przyprawia o zawrót głowy.

Mimo, że „Kilka nocy poza domem” napisano lekkim, zwykłym językiem, a historia nie ma żadnych wielopoziomowych powikłań, to wyszła z tego bardzo dobra rzecz. Jest tu sporo celnych uwag o współczesnych mediach i ludziach. Choć ci, którzy zachwycili się funkcjonowaniem książkowej redakcji, zwłaszcza z jej zapleczem finansowym, niech porzucą nadzieję. Większość tego rodzaju firm nie zachowuje się jak krezus, a wręcz odwrotnie. (Pat)

zapraszam na blog: tesinblog.wordpress.com

Recenzja z punkowego zina „Pasażer” nr 17 (wiosna / lato 2003 r.):
Warszawa z tej książki to ohydne miasto, w którym ludzie przetaczają się bezustannie z jednego budynku do drugiego. Mieszkanie - redakcja - bloki - komisariat - knajpa - willa itd. Cholernie duszna opowieść. Właściwie prawie nic tu nie dzieje się na otwartej przestrzeni. Kiedy już bohater znajduje się na...

Dziś W Internecie

Ameryka wstrząśnięta słowami Trumpa
ostra reakcja Ministerstwa Finansów
Stanowcze słowa w programie Lisickiego
nowe fakty w sprawie mordu w Elblągu
mocne słowa o przyszłości Lewego
ludzie którzy wypełnili ten test znaleźli miłość
znaleźli miłość

Arek Jakubik

Jest gęsto , szybko i czasem śmiesznie....ale...ponieważ noce poza domem nie do końca tkwią w mojej pamięci...obawiam się , że z tą książką będzie podobnie...

Dziś W Internecie

Ameryka wstrząśnięta słowami Trumpa
ostra reakcja Ministerstwa Finansów
Stanowcze słowa w programie Lisickiego
nowe fakty w sprawie mordu w Elblągu
mocne słowa o przyszłości Lewego
ludzie którzy wypełnili ten test znaleźli miłość
znaleźli miłość

Arek Jakubik

Jest gęsto , szybko i czasem śmiesznie....ale...ponieważ noce poza domem nie do końca tkwią w...

Kilka nocy spędzonych na zajebistym czytanku.

Dziennikarz w warszawskiej redakcji próbuje rozwiązać zagadkę tajemniczych morderstw, z pozoru nic szczególnego, ale kurwa… nic bardziej mylnego. Magiel wydarzeń przez który zostaje przewalcowany ten koleś to tomaszopiątkowa specjalność. Może nie jest tak patologicznie jak w Kartofladzie ale mamy rzyganie marchewką, ćwiartowane zwłoki, skacowane przemyślenia w saunie, sekty, a specyficzny zwariowany świat nie pozwala na chwile wytchnienia. Dla inteligentnych mamy nawet zawowalowany koncept myślozbrodni, dystopijny program telewizyjny i satanistyczne przesłania.

Zakończenie jest bez sensu albo go nie odkryłem w pełni, może w tym przypadku śmierć jest rozwiązaniem. Mimo tego całość jest prosta w odbiorze i niesamowicie lekka ale niesubtelna niczym zapach brudnych skarpet.

Żądam prequela z Rabinem.

Kilka nocy spędzonych na zajebistym czytanku.

Dziennikarz w warszawskiej redakcji próbuje rozwiązać zagadkę tajemniczych morderstw, z pozoru nic szczególnego, ale kurwa… nic bardziej mylnego. Magiel wydarzeń przez który zostaje przewalcowany ten koleś to tomaszopiątkowa specjalność. Może nie jest tak patologicznie jak w Kartofladzie ale mamy rzyganie marchewką, ćwiartowane...

No cóż, zupełnie nie mój klimat, nie moja bajka. Wyjątkowo się zmęczyłam czytaniem tej historii. Nie mówię, że autor jest kiepski, po prostu to nie książka dla mnie.

No cóż, zupełnie nie mój klimat, nie moja bajka. Wyjątkowo się zmęczyłam czytaniem tej historii. Nie mówię, że autor jest kiepski, po prostu to nie książka dla mnie.

Nie rozumiem jak Piątek mógł wysmażyć taką kaszankę z cebulką. Coś jakby wziąć Żulczyka, udawać, że się go poprawia, a tylko polać keczupem.
Co najgorsze bardzo byłem zaintrygowany samym początkiem o lokatorze ze zrastającymi się ustami, toż to Topor, krzyknąłem, niestety... myliłem się bardzo. A szkoda, Tomku panie miły Piątku, weź się pan za absurd i groteskę.

Nie rozumiem jak Piątek mógł wysmażyć taką kaszankę z cebulką. Coś jakby wziąć Żulczyka, udawać, że się go poprawia, a tylko polać keczupem.
Co najgorsze bardzo byłem zaintrygowany samym początkiem o lokatorze ze zrastającymi się ustami, toż to Topor, krzyknąłem, niestety... myliłem się bardzo. A szkoda, Tomku panie miły Piątku, weź się pan za absurd i groteskę.

To i "Heroina". No i może jeszcze "Przypadek Justyny". Reszta książek autora zdecydowanie poniżej 5/10.

To i "Heroina". No i może jeszcze "Przypadek Justyny". Reszta książek autora zdecydowanie poniżej 5/10.

Czytane bardzo dawno. Pamiętam tylko wrażenie - dobre wspomnienie przeczytania czegoś ciekawego.

Czytane bardzo dawno. Pamiętam tylko wrażenie - dobre wspomnienie przeczytania czegoś ciekawego.

Niezły thriller. Tomasz Piątek miewa okrutne pomysły i oto jeden z nich. Książka pełna jest makabrycznych zbrodni przetykanych odrobiną seksu, co daje w efekcie lekturę z porządnym kopem. "Powieść dla ludzi o wyjątkowo mocnych nerwach" - głosi zachęcający blurb na tylnej stronie okładki i już wiadomo, że można się spodziewać czegoś ostrego. Rzeczywiście.

Bohater powieści i jednocześnie pierwszoosobowy narrator to młody, bo niespełna trzydziestoletni dziennikarz Maciej Niwiński, którego życie wypełnia praca w pogoni za kryminalnymi sensacjami. Akcja powieści trwa kilka dni i kilka tytułowych nocy, które Niwiński spędza poza domem, choć nie o lokalizację tu chodzi, lecz o fakt, że w tym czasie odkrywa najbardziej niesamowitą sprawę w całej swojej reporterskiej karierze, nie spodziewając się nawet dokąd go to zaprowadzi.

Tomasza Piątka fascynuje zło i mroczne aspekty duszy ludzkiej. Zwróćmy na to uwagę choćby przy postaci dziwnego rockowego wokalisty o ksywie Rabin lub obserwując warsztat dziennikarski Niwińskiego i jego twórcze, głęboko etyczne metody pracy w tym zacnym fachu. Można się tym delektować. No i zakończenie, naprawdę mocny zakręt przy końcu powieści. Polecam, jeśli macie ochotę zmierzyć się z obrazem wyrafinowanego zła podanym w bardzo apetyczny sposób.

Niezły thriller. Tomasz Piątek miewa okrutne pomysły i oto jeden z nich. Książka pełna jest makabrycznych zbrodni przetykanych odrobiną seksu, co daje w efekcie lekturę z porządnym kopem. "Powieść dla ludzi o wyjątkowo mocnych nerwach" - głosi zachęcający blurb na tylnej stronie okładki i już wiadomo, że można się spodziewać czegoś ostrego. Rzeczywiście.

Bohater powieści i...

Książkę po prostu pochłonęłam.
Do takich powieści trzeba mieć albo odpowiedni nastrój, albo trzeba być w odpowiednim wieku (podejrzewam, że w licealnym, skoro mi tak bardzo przypadła do gustu),albo trzeba mieć specyficzny gust. Choć nie wiem, czy ta książka jest taka specyficzna, ale wydaje mi się, że tak. Nie czytałam nigdy nic podobnego i to wrażenie nowości jak najbardziej na plus.
Może i nie jest to książka wybitna, ale nie o to tu chodziło, wydaje mi się. Powieści z takim językiem jak tutaj, z założenia już wybitne być nie mogą. Niemniej, akurat mi to odpowiadało. Trochę mi zbrzydł, a przynajmniej na ten moment mi zbrzydł, poetycki język, metafory i zbyt barwne opisy. Tutaj wszystko jest napisane prostym, wręcz kolokwialnym, nieco wulgarnym językiem. Na to po prostu trzeba mieć odpowiedni nastrój, wydaje mi się.
Końcówka zaskakująca.
Zdecydowanie polecam.

Książkę po prostu pochłonęłam.
Do takich powieści trzeba mieć albo odpowiedni nastrój, albo trzeba być w odpowiednim wieku (podejrzewam, że w licealnym, skoro mi tak bardzo przypadła do gustu),albo trzeba mieć specyficzny gust. Choć nie wiem, czy ta książka jest taka specyficzna, ale wydaje mi się, że tak. Nie czytałam nigdy nic podobnego i to wrażenie nowości jak...

Dno totalne. Ta ksiazka miala szanse byc dobra ksiazka, ale ze wzgledu na pewne fragmenty fabuly nie polecam jej nikomu.
'gygy' 'gege' ? wtf ?!

Dno totalne. Ta ksiazka miala szanse byc dobra ksiazka, ale ze wzgledu na pewne fragmenty fabuly nie polecam jej nikomu.
'gygy' 'gege' ? wtf ?!