Świat szeroko zamknięty

"Świat szeroko zamknięty" Izabeli Sowy - na tę książkę spoglądałem od dłuższego czasu, stała na regale i nęciła, przyciągała wzrok okładka, zachęcał do lektury tytuł dzieła i jego opis. Postanowiłem w końcu dać jej szansę i bardzo mi ta powieść się spodobała. Po jej lekturze mogę wystawić ocenę bardzo dobrą.
To klasyczna powieść obyczajowa. Nie znajdziemy w niej żadnej zawrotnej akcji, niesamowitych lub mrożących krew w żyłach wydarzeń, superbohaterów lub przygód w egzotycznych krajobrazach. Życie. Po prostu samo życie. Tylko tyle i aż tyle, bo codzienne, normalne i zwykłe życie opisać, ukazać w sposób interesujący wcale nie jest łatwo. Autorka pokazuje życie głównej bohaterki Emilii i osób z nią związanych. Mamy tu przy okazji garść ciekawych dialogów, interesujących opisów oraz całkiem sporo niebanalnych obserwacji życiowych i wartych przeczytania przemyśleń książkowych bohaterów. Są momenty smutne, są chwile wesołe, fragmenty mniej lub bardziej poważne - jak to w życiu przecież bywa. Spędziłem z tą powieścią kilka udanych godzin i wpisała się ona pozytywnie w moją codzienność oraz pozostanie już na zawsze częścią mojego życia.
Książka, którą dobrze czyta się popijając dobrej jakości herbatę, bo herbata to ulubiony napój głównej bohaterki (mój też) i pojawia się ten napój bardzo często na kartach tej powieści. Nie jest to literacka rewelacja, książkowe dzieło wybitne, ani też w żadnej mierze czytelnicze arcydzieło. Nie jest to także z całą pewnością czytadło mierne, nudne lub nieudane. Jeszcze raz powtórzę - oceniam ja bardzo dobrze i stąd ocena 7/10.

"Świat szeroko zamknięty" Izabeli Sowy - na tę książkę spoglądałem od dłuższego czasu, stała na regale i nęciła, przyciągała wzrok okładka, zachęcał do lektury tytuł dzieła i jego opis. Postanowiłem w końcu dać jej szansę i bardzo mi ta powieść się spodobała. Po jej lekturze mogę wystawić ocenę bardzo dobrą.
To klasyczna powieść obyczajowa. Nie znajdziemy w niej żadnej...

Pozycja przewrotna, sarkastyczna do bólu. Nawet niektóre sformułowania, ba: całe rozdziały budziły we mnie obawy, czy każdy czytelnik ten sarkazm zrozumie.
Wszak kłamstwo powtarzane kilkakrotnie staje się prawdą.
Brawa dla autorki za rozdział na ten relacji z Bogiem!

Pozycja przewrotna, sarkastyczna do bólu. Nawet niektóre sformułowania, ba: całe rozdziały budziły we mnie obawy, czy każdy czytelnik ten sarkazm zrozumie.
Wszak kłamstwo powtarzane kilkakrotnie staje się prawdą.
Brawa dla autorki za rozdział na ten relacji z Bogiem!

Dowcipna. Prawdziwa. Dla mnie wiele rzeczy już znanych i wdrożonych, a właściwie wyeliminowanych bo to w końcu antyporadnik. Wiele z opisanych ćwiczyłam przez lata. Kilka jeszcze ciągle aktualnych. Warto więc sobie o nich przypomnieć. Warto odświeżyć spojrzenie na to co "moje", żeby po czasie może nie rozpaczać, że się straciło

Dowcipna. Prawdziwa. Dla mnie wiele rzeczy już znanych i wdrożonych, a właściwie wyeliminowanych bo to w końcu antyporadnik. Wiele z opisanych ćwiczyłam przez lata. Kilka jeszcze ciągle aktualnych. Warto więc sobie o nich przypomnieć. Warto odświeżyć spojrzenie na to co "moje", żeby po czasie może nie rozpaczać, że się straciło

Zastosuj się do wspaniałych rad a zostaniesz samotną wyspą o której napisano legendy...

Zastosuj się do wspaniałych rad a zostaniesz samotną wyspą o której napisano legendy...

Taka książka gorzko-słodka. Opowieść o życiu, w którym ważne są rytuały i codzienność.

Taka książka gorzko-słodka. Opowieść o życiu, w którym ważne są rytuały i codzienność.

Nie widzę w jaki sposób można by ocenić tą książkę na coś innego niż "dobra". Robi dokładnie to, czym się chwali w tytule - kompleksowo, i klarownie wyjaśnia co zrobić aby stracić bliskich nam ludzi. Po trosze się tego spodziewałem, ale o ile sposobów jest faktycznie bardzo wiele, są one raczej zdroworozsądkowe i mało odkrywcze. Mocno cyniczny i miejscami żartobliwy ton działa tutaj dobrze, chociaż męczy miejscami. Nie zachęciła mnie do ani krztyny rozmyślań, dlatego też przyznaję się bez bicia, że przez ostatnią 1/3 przekartkowałem.

Nie widzę w jaki sposób można by ocenić tą książkę na coś innego niż "dobra". Robi dokładnie to, czym się chwali w tytule - kompleksowo, i klarownie wyjaśnia co zrobić aby stracić bliskich nam ludzi. Po trosze się tego spodziewałem, ale o ile sposobów jest faktycznie bardzo wiele, są one raczej zdroworozsądkowe i mało odkrywcze. Mocno cyniczny i miejscami żartobliwy ton...

Zabawna forma przekazania człowiekowi, że sam działa na swoją niekorzyść. Czasami świadomie, czasami nie. Może i dużo jest tam takich spraw, które wydają się oczywiste, a jednak często sobie nie uświadamiamy jak cegiełka po cegiełce rujnujemy mur naszych relacji, który przez lata budowaliśmy. Często bywa że to właśnie my sami jesteśmy powodem ich zerwania czy przyczyniamy się do tworzenia dystansu, a obwiniamy i doszukujemy się winy w innych.

Zabawna forma przekazania człowiekowi, że sam działa na swoją niekorzyść. Czasami świadomie, czasami nie. Może i dużo jest tam takich spraw, które wydają się oczywiste, a jednak często sobie nie uświadamiamy jak cegiełka po cegiełce rujnujemy mur naszych relacji, który przez lata budowaliśmy. Często bywa że to właśnie my sami jesteśmy powodem ich zerwania czy przyczyniamy...

Niby wielowątkowa i dotycząca uniwersalnie ważnych tematów: samotność, starość, rodzinne nieporozumienia. Jednak zdecydowanie brakuje tu humoru, występuje natomiast przesyt truizmów i maksym typu "korzystaj z życia, nim będzie za późno". Szału nie ma, po tej autorce spodziewałabym się czegoś więcej.

Niby wielowątkowa i dotycząca uniwersalnie ważnych tematów: samotność, starość, rodzinne nieporozumienia. Jednak zdecydowanie brakuje tu humoru, występuje natomiast przesyt truizmów i maksym typu "korzystaj z życia, nim będzie za późno". Szału nie ma, po tej autorce spodziewałabym się czegoś więcej.

Takiej Izabeli Sowy nie znałam, ale też mi się podobała.

Takiej Izabeli Sowy nie znałam, ale też mi się podobała.

Same truizmy - ale sympatyczne

Same truizmy - ale sympatyczne