W pogoni za rozumem

Rereading

Bridget Jones to zdecydowanie książka, która nie jest pouczająca i dająca głębokie refleksje - to książka ku temu, aby poczytać coś totalnie innego, może i nawet odmóżdżającego; aby trochę się rozluźnić, dobrze bawić, czasem odczuwając przeraźliwie lodowaty cringe.
Nie wiem czemu, ale pomimo iż druga książka jest fajnie napisana, a forma dziennika nadal jest zabiegiem perfekcyjnym, to jednak znów bardziej podobał mi się film; może to przez te moje małe, jesienno-zimowe maratony jakie robię sobie co roku, niemniej to nie znaczy iż przez tą lekturę przebrnęłam na siłę.
Nadal zbyt mocno krytyczna względem siebie Bridge podbija moje serce, bo czasem odnajduję w niej... siebie, choć może i nawet wstyd to przyznać. Pewnie nie raz i nie dwa jeszcze zdarzy mi się po nią sięgnąć :)

Rereading

Bridget Jones to zdecydowanie książka, która nie jest pouczająca i dająca głębokie refleksje - to książka ku temu, aby poczytać coś totalnie innego, może i nawet odmóżdżającego; aby trochę się rozluźnić, dobrze bawić, czasem odczuwając przeraźliwie lodowaty cringe.
Nie wiem czemu, ale pomimo iż druga książka jest fajnie napisana, a forma dziennika nadal jest...

Druga część przygód Bridget w formie krótkiego dziennego pamiętnika.
W tej części Brigdet bierze udział w corocznym pikniku organizowanym w jej rodzinnym miasteczku. Zdobywa na nim uwagę upatrzonego mężczyzny, ale ... zanim pójdzie na randkę trafia do azjatyckiego więzienia. Zostaje bowiem w trakcie krótkiego wyjazdu oskarżona o przemyt narkotyków.

Czy Bridget znalazła rozum? Nie wiem czy go w ogóle goniła jak to zapowiada tytuł książki.

Kolejna banalna pozycja książkowa na którą szkoda czasu. Wbrew założeniom nie jest śmieszna, lecz żałosna. Po tej książce przestałam sięgać po szeroko reklamowane "hity" z zagranicy, bo po prostu szkoda czasu.

Druga część przygód Bridget w formie krótkiego dziennego pamiętnika.
W tej części Brigdet bierze udział w corocznym pikniku organizowanym w jej rodzinnym miasteczku. Zdobywa na nim uwagę upatrzonego mężczyzny, ale ... zanim pójdzie na randkę trafia do azjatyckiego więzienia. Zostaje bowiem w trakcie krótkiego wyjazdu oskarżona o przemyt narkotyków.

Czy Bridget znalazła...

Ekranizacje dwóch pierwszych powieści o Bridget Jones należą do moich filmów ,,guilty pleasure". Dlatego też do owych książek podchodziłam z bardzo dobrym nastawieniem. Niestety, trochę się zawiodłam. Nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo ekranizacje różnią się od pierwowzorów literackich - w tym przypadku na niekorzyść. Filmowa Bridget jest naiwna i może nie superinteligentna, ale daleko jej do książkowej wersji, która jest po prostu głupia. I tak jak ekranizacje mogę oglądać co tydzień, tak do powieści raczej już nie wrócę.

Ekranizacje dwóch pierwszych powieści o Bridget Jones należą do moich filmów ,,guilty pleasure". Dlatego też do owych książek podchodziłam z bardzo dobrym nastawieniem. Niestety, trochę się zawiodłam. Nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo ekranizacje różnią się od pierwowzorów literackich - w tym przypadku na niekorzyść. Filmowa Bridget jest naiwna i może nie...

​Patrząc na ten tom z dystansem, widzę w nim klasyczny problem sequela, który próbuje być lepszy, a wyszedł słabszy.

Bridget przestała być kobietą z krwi i kości, a stała się karykaturą samej siebie. Analizując jej zachowania, trudno nie odnieść wrażenia, że autorka celowo odebrała jej resztki inteligencji, żeby wykręcić jeszcze więcej komediowych sytuacji. Bridget w tej części po prostu nie ogarnia rzeczywistości w sposób, który przestaje być wiarygodny.

Cała akcja w więzieniu była trochę nudna. Zdecydowanie ten wątek lepiej wypadł w filmie, który ogólnie uważam za lepszy niż ta książka.

Mimo tych wad, „W pogoni za rozumem” to nadal całkiem przyjemna lektura, jeśli podejdzie się do niej bez żadnych oczekiwań. Fielding ma dar pisania o bzdurach w sposób, który nie męczy głowy, co czyni tę pozycję idealnym wyborem kiedy nie mamy nic lepszego pod ręką albo chcemy zrelaksować się przy niezbyt wymagającej lekturze.

​Patrząc na ten tom z dystansem, widzę w nim klasyczny problem sequela, który próbuje być lepszy, a wyszedł słabszy.

Bridget przestała być kobietą z krwi i kości, a stała się karykaturą samej siebie. Analizując jej zachowania, trudno nie odnieść wrażenia, że autorka celowo odebrała jej resztki inteligencji, żeby wykręcić jeszcze więcej komediowych sytuacji. Bridget w tej...

Ambitny humor to nie jest, ale parę razy się zaśmiałem.

Ambitny humor to nie jest, ale parę razy się zaśmiałem.

Daniel Ty kurwo.

Daniel Ty kurwo.

Nie ukrywam, ale uważam, że ta część jest już słabsza niż pierwsza. Może to wynika z sentymentu do filmów, a w filmie kilku wątków tu nie ma. Narracja jest trochę rozwleczona. Ciężko mi było uwierzyć w ślepą wiarę dla poradników. Postać mamy również jest już coraz bardziej męcząca. Przyjaciółki podobnie - az chwilami ich porady doprowadzały mnie na skraj nerwów.

Nie ukrywam, ale uważam, że ta część jest już słabsza niż pierwsza. Może to wynika z sentymentu do filmów, a w filmie kilku wątków tu nie ma. Narracja jest trochę rozwleczona. Ciężko mi było uwierzyć w ślepą wiarę dla poradników. Postać mamy również jest już coraz bardziej męcząca. Przyjaciółki podobnie - az chwilami ich porady doprowadzały mnie na skraj nerwów.

Wielki sentyment do Bridget!

Wielki sentyment do Bridget!

Nie była to książka dla mnie. Rozumowanie głównej bohaterki (zresztą chyba nie tylko jej, a wszystkich bohaterów) jest dla mnie głupie i irracjonalne. Czytało też mi się to dość ciężko, momentami się strasznie gubiłam.

Nie była to książka dla mnie. Rozumowanie głównej bohaterki (zresztą chyba nie tylko jej, a wszystkich bohaterów) jest dla mnie głupie i irracjonalne. Czytało też mi się to dość ciężko, momentami się strasznie gubiłam.

Ta książka jakoś bardzo źle się zestarzało.
Głupota głównej bohaterki powala, a fabuła jest zupełnie niewiarygodna.

Ta książka jakoś bardzo źle się zestarzało.
Głupota głównej bohaterki powala, a fabuła jest zupełnie niewiarygodna.