Krzyżowcy

„Krzyżowcy” autorstwa Zofii Kossak to jedna z najwybitniejszych polskich powieści historycznych XX wieku. To monumentalne, epickie dzieło, które z rozmachem i ogromną dbałością o realia przedstawia czasy wypraw krzyżowych, ukazując zarówno wielką historię, jak i losy jednostek uwikłanych w burzliwe wydarzenia.

Autorka z niezwykłą plastycznością odtwarza klimat średniowiecznej Europy i Bliskiego Wschodu – czytelnik niemal czuje kurz bitew, żar pustyni i napięcie religijnych sporów. Kossak nie ogranicza się jednak do suchej rekonstrukcji faktów. Tworzy barwne, wielowymiarowe postacie, które zmagają się z wiarą, honorem, miłością i własnymi słabościami. Dzięki temu powieść jest nie tylko lekcją historii, ale przede wszystkim głęboką opowieścią o człowieku.

Ogromnym atutem książki jest język – styl podniosły, ale przystępny, pełen emocji i literackiej elegancji. Autorka z powodzeniem łączy dynamiczne sceny batalistyczne z refleksją moralną i duchową. Widać jej znakomite przygotowanie historyczne oraz pasję do opisywanego tematu.

„Krzyżowcy” autorstwa Zofii Kossak to jedna z najwybitniejszych polskich powieści historycznych XX wieku. To monumentalne, epickie dzieło, które z rozmachem i ogromną dbałością o realia przedstawia czasy wypraw krzyżowych, ukazując zarówno wielką historię, jak i losy jednostek uwikłanych w burzliwe wydarzenia.

Autorka z niezwykłą plastycznością odtwarza klimat...

nie dałem rady... porzuciłem po 60 stronach, nie mój styl, nie mój język i mimo, że lubię historię w tle poczułem się zmęczony narracją...

nie dałem rady... porzuciłem po 60 stronach, nie mój styl, nie mój język i mimo, że lubię historię w tle poczułem się zmęczony narracją...

Autorka po mistrzowsku opowiedziała najważniejszą prawdę o pierwszej krucjacie: dzieło święte, wykonane przez ludzi, którym do świętości było bardzo daleko. Literacko - jak by nie liczyć, Krzyżowcy zawsze znajdą się na liście trzech najwybitniejszych polskich powieści historycznych. Tak, to jest arcydzieło.

Autorka po mistrzowsku opowiedziała najważniejszą prawdę o pierwszej krucjacie: dzieło święte, wykonane przez ludzi, którym do świętości było bardzo daleko. Literacko - jak by nie liczyć, Krzyżowcy zawsze znajdą się na liście trzech najwybitniejszych polskich powieści historycznych. Tak, to jest arcydzieło.

Zofia Kossak, nazywana czasem Sienkiewiczem w spódnicy, pisząca w duchu i tradycji noblisty jak i Ignacego Kraszewskiego, stworzyła jedną z najlepszych powieści historycznych poświęconych średniowieczu. Napisana językiem barwnym i plastycznym, stylizowanym na mowę dawną, czyta się jednym tchem. Wiele wydarzeń i postaci występujących w "Krzyżowcach", znajduje potwierdzenie w faktach, co można wywnioskować choćby z lektury "Dziejów wypraw krzyżowych" Runcimana - podstawowej pozycji do poznania historii krucjat.
Nie może być inaczej jak najwyższa ocena. Bóg tak chce!

Zofia Kossak, nazywana czasem Sienkiewiczem w spódnicy, pisząca w duchu i tradycji noblisty jak i Ignacego Kraszewskiego, stworzyła jedną z najlepszych powieści historycznych poświęconych średniowieczu. Napisana językiem barwnym i plastycznym, stylizowanym na mowę dawną, czyta się jednym tchem. Wiele wydarzeń i postaci występujących w "Krzyżowcach", znajduje potwierdzenie w...

Nie przypadła mi do gustu .
Bardzo sie męczyłem czytając .

Nie przypadła mi do gustu .
Bardzo sie męczyłem czytając .

Klasyka

Klasyka

Niegdyś tą powieścią zachwycałam się, jako bardzo młoda czytelniczka. Nawet zdobyłam autograf autorki na Targach Książki, wówczas pod Pałacem Kultury. Dziś już nie bardzo gustuję w tego rodzaju literaturze historycznej, ale książkę wciąż wspominam z sentymentem.

Zofia Kossak pisała wspaniałym, barwnym językiem, nie gorzej niż Sienkiewicz. Widać, że przedtem zbadała temat rzetelnie. Umieściła w powieści mnóstwo faktów, postaci, opisów miejsc, wydarzeń, zachowań, obyczajów, przesądów. Bitew, oblężeń, rzezi, ale i czynów heroicznych. Rzecz jasna, ze pisała z pobudek katolickich i sama idea wyprawy krzyżowej w calu odzyskania Grobu Chrystusa była dla niej oczywistą oczywistością. Mimo to nie przemilczała ani nie wybielała wielu strasznych, skandalicznych faktów, bynajmniej nie broniąc krzyżowców i popełnionych przez nich niegodnych czynów. Potępiła przykładnie wiarołomstwo Bizantyjczyków, oddała sprawiedliwość dzielnym, uczciwym muzułmanom. Dlatego powieść jest wartościowa nawet jako źródło wiedzy o epoce, a nie tylko jako pasjonująca powieść przygodowa.

Przypomniałam sobie o tej lekturze, kiedy czytałam biografię jej konkurentki na rynku literackim, Marii Rodziewiczówny. Otóż Rodziewiczówna ostro krytykowała Zofię Kossak właśnie za ten obiektywizm w przedstawianiu faktów. Uważała, że o krzyżowcach, chrześcijanach, katolikach, księżach należy pisać tylko dobrze albo wcale.

Dlatego właśnie zamieściłam tę recenzję, mimo że powieść czytałam po raz pierwszy jako nastolatka. Żeby tej wielkiej pisarce oddać sprawiedliwość. Zofia Kossak też zasługuje na porządną biografię.

Niegdyś tą powieścią zachwycałam się, jako bardzo młoda czytelniczka. Nawet zdobyłam autograf autorki na Targach Książki, wówczas pod Pałacem Kultury. Dziś już nie bardzo gustuję w tego rodzaju literaturze historycznej, ale książkę wciąż wspominam z sentymentem.

Zofia Kossak pisała wspaniałym, barwnym językiem, nie gorzej niż Sienkiewicz. Widać, że przedtem zbadała temat...

Powieściopisarka - polska patriotka i bohaterka ( przeczytaj biografię ),autorka " Pożogi " swojej najbardziej znanej, wstrząsającej i niezapomnianej książki, wydanej w 1922 r.
Jej działalności przyświecał katolicyzm i projekt odnowy moralnej społeczeństwa, rozumiany jako bezkompromisowa walka z wpływami komunizmu.

PANI ZOFIO, WRÓĆ !!!

Kandydatka do nagrody Nobla, za swoją twórczość literacką i działalność konspiracyjną podczas okupacji.
Skreślona z listy kandydatów na wniosek organizacji żydowskich za antysemityzm (sic!).
Współzałożycielka "Żegoty"organizacji pomagającej żydom podczas II wojny światowej.
Odznaczona medalem Sprawiedliwych wśród Narodów Świata.

" Każdy dobry uczynek zostanie prędzej czy później ukarany "
I. Karpowicz

W USA wielką popularnością cieszyły się jej powieści historyczne z serii " Krzyżowcy ".
Patrząc na kobiety obecne współcześnie w życiu politycznym i kulturalnym Polski mam wrażenie, że coś poszło nie tak.
Czy winą jest pochodzenie i wychowanie ?
Czy chęć robienia kariery za wszelką cenę, gdzie normy moralne i patriotyzm nie mają czego szukać ?
Nie wiem.
A Ty wiesz ?

Książki polecam, WIELKA LITERATURA !!!

Powieściopisarka - polska patriotka i bohaterka ( przeczytaj biografię ),autorka " Pożogi " swojej najbardziej znanej, wstrząsającej i niezapomnianej książki, wydanej w 1922 r.
Jej działalności przyświecał katolicyzm i projekt odnowy moralnej społeczeństwa, rozumiany jako bezkompromisowa walka z wpływami komunizmu.

PANI ZOFIO, WRÓĆ !!!

Kandydatka do nagrody Nobla, za...

Jak i innych czytelników, mnie również ujął język jakim napisana jest książka. Do tego bardzo obrazowy styl rozbudza wyobraźnię. Pani Kossak, przedstawia styl życia, zwyczaje, sposób myślenia średniowiecznych bohaterów zachęcając do zgłębienia wiedzy, co jest zdecydowanie wartością dodaną, której w literaturze szukam i doceniam. Bardzo ładnie opisana jest w pierwszym tomie rola konia i jego znaczenie dla rycerza. W drugim tomie jest świetna opowieść o postrzeganiu kobiet. Bardzo podoba mi się też jak przedstawiono bezmyślną wiarę w wyższość jednej religii nad drugą oraz znaczenie jej wpływu na świadomość średniowiecznej ludności gotowej dla wiary zrobić zdecydowanie zbyt wiele. Polecam. Świetna lektura!

Jak i innych czytelników, mnie również ujął język jakim napisana jest książka. Do tego bardzo obrazowy styl rozbudza wyobraźnię. Pani Kossak, przedstawia styl życia, zwyczaje, sposób myślenia średniowiecznych bohaterów zachęcając do zgłębienia wiedzy, co jest zdecydowanie wartością dodaną, której w literaturze szukam i doceniam. Bardzo ładnie opisana jest w pierwszym tomie...

Jestem przekonana, że to dobra powieść i piękny język. Tylko że ja po trzech rozdziałach wysiadłam ;-) Język trudny, dużo postaci historycznych, rodów, polityki, której już na wstępie nie jestem w stanie ogarnąć. Na pewno ciekawy opis ówczesnych wierzeń, tradycji, zabobonów. Może kiedyś będę gotowa na tę lekturę, teraz jest dla mnie za ciężka.

Jestem przekonana, że to dobra powieść i piękny język. Tylko że ja po trzech rozdziałach wysiadłam ;-) Język trudny, dużo postaci historycznych, rodów, polityki, której już na wstępie nie jestem w stanie ogarnąć. Na pewno ciekawy opis ówczesnych wierzeń, tradycji, zabobonów. Może kiedyś będę gotowa na tę lekturę, teraz jest dla mnie za ciężka.