Stara baśń

To była pierwsza przeze mnie przeczytana książka o historii Polski !!!
Odkryta na strychu u dziadka w wielkim wiklinowym koszu na pranie, pełnym książek.
Uczyłem się na niej introligatorstwa, gdzieś tak w czwartej klasie podstawówki.

AUTOR, POLAK PATRIOTA !!!
Jeden z moich ulubionych polskich pisarzy.
Nazywany " Ojcem polskiej powieści ".
Współzałożyciel Macierzy Polskiej.
Sejm Rzeczpospolitej Polskiej ustanowił rok 2012 Rokiem J. I. Kraszewskiego.

Pisarz szybki jak AK-47 i tak samo niezawodny.
Dwutomową powieść potrafił napisać w ciągu 10 dni.
Pisał przez 57 lat.
Rekordzista pod względem liczby napisanych książek, ok. 600 w tym 232 powieści, 88 to powieści historyczne.
Książka napisana pięknym językiem, niesamowite opisy itd, itp. za długo by trwało wypisywanie tych wszystkich naj.. naj...
Arcydzieło polskiej literatury.
Cały czas szukam współczesnego polskiego pisarza, obdarzonego przynajmniej namiastką talentu autora.

Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To jest jednym z nich.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie , albo wcale nie oceniać.
Przeczytać tak czy tak, MUSISZ.
Z czystym sumieniem POLECAM !!!

To była pierwsza przeze mnie przeczytana książka o historii Polski !!!
Odkryta na strychu u dziadka w wielkim wiklinowym koszu na pranie, pełnym książek.
Uczyłem się na niej introligatorstwa, gdzieś tak w czwartej klasie podstawówki.

AUTOR, POLAK PATRIOTA !!!
Jeden z moich ulubionych polskich pisarzy.
Nazywany " Ojcem polskiej powieści ".
Współzałożyciel Macierzy...

Bardzo cienię Kraszewskiego za wszechstronności i łączenie dbałości o realia historyczne z dobrą fabułą. Może nie są to teraz popularne książki, ale dla mnie bardzo dobre!

Bardzo cienię Kraszewskiego za wszechstronności i łączenie dbałości o realia historyczne z dobrą fabułą. Może nie są to teraz popularne książki, ale dla mnie bardzo dobre!

Kto lubi opowieści o dawnym życiu Słowian, legendy o początkach naszego narodu a także zagrożeniach z zewnątrz i wewnątrz, znajdzie to wszystko w chyba najbardziej znanej powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego zatytułowanej "Stara baśń" ♥️
Poznamy tu losy knezia na Kruszwicy- okrutnego Pepełka zwanego Chwostkiem, oraz jego wrednej niemieckiej żony Brunhildy. Przeczytamy o tym, jak żyli kmiecie i jak trudno było im mówić jednym głosem. Autor zaznajomi nas z obyczajami i tradycjami dawnych Słowian, ich wierzeniami oraz stylem życia.
W pierwotnych nieprzebytych puszczach, wśród bagien i mokradeł, spotkamy nie tylko leśną zwierzynę, ale i wiedźmę Jaruhę, wędrownych guślarzy czy obcych szpiegów.
W "Starej Baśni" historia przenika się z legendami i podaniami, dawni bogowie współistnieją z wiarą w Jedynego Boga, Słowianie mieszają się z Germanami, Pomorcami czy Kaszubami.
Akcja powieści rozgrywa się głównie w okolicach Gopła i Lednicy, ale spotykamy tu też Słowian Połabskich czy przybyszów z Czech i Moraw.
W powieści poznajemy nieco inne wersje podań o Popiele, którego myszy zjadły, oraz o dobrym bartniku Piaście, który pogodził zwaśnione rody, odparł najazd wrogów, oraz zawarł upragniony pokój.
"Stara Baśń" pełna jest czarów i magii, pokazuje niejednorodność narodu słowiańskiego oraz różne typy ludzkie. Do tego obfituje w piękne opisy przyrody.
Jesli lubicie takie klimaty, to warto po nią sięgnąć ❤️

Kto lubi opowieści o dawnym życiu Słowian, legendy o początkach naszego narodu a także zagrożeniach z zewnątrz i wewnątrz, znajdzie to wszystko w chyba najbardziej znanej powieści Józefa Ignacego Kraszewskiego zatytułowanej "Stara baśń" ♥️
Poznamy tu losy knezia na Kruszwicy- okrutnego Pepełka zwanego Chwostkiem, oraz jego wrednej niemieckiej żony Brunhildy. Przeczytamy o...

Porządnie napisana proza.

Porządnie napisana proza.

Pierwsze oklo 30 stron, to dla mnie katorga, za dużo opisów, plus przyzwyczajenie się do stylu prowadzenia historii i stylu języka. Sam język próbuje być staromową, która autor przeplata ze współczesną mową, co daje dziwny misz masz moim zdaniem średnio pasujący, ale idzie się przyzwyczaić. Mitologia słowiańska, niestety w dużej części nieprawdziwa. Sama historia i prowadzenie bohaterów rozkręca się. Nie wiem czy bardziej na porównywać do książek akcji czy Fantastyki. Dlatego, że autor zbiera do kupy baśnie, opowiadania o Polskich Starosłowianach i modyfikuje na swoją modłe, a przynajmniej takie odniosłem wrażenie. Jak się przebrnie przez te pierwsze wspomniane przeze mnie 30 może 50 stron to czyta się nawet z przyjemnością. Choć po przeczytaniu wydaje mi się że duża część można pominąć i dalej będzie się wiedzieć gdzie występuje.

Pierwsze oklo 30 stron, to dla mnie katorga, za dużo opisów, plus przyzwyczajenie się do stylu prowadzenia historii i stylu języka. Sam język próbuje być staromową, która autor przeplata ze współczesną mową, co daje dziwny misz masz moim zdaniem średnio pasujący, ale idzie się przyzwyczaić. Mitologia słowiańska, niestety w dużej części nieprawdziwa. Sama historia i...

Klasyka.

Klasyka.

Troche zapomniana i często pomijana książka, a moim zdaniem niesłusznie. Opowiada ona ciekawą historię, sięga do dawnych podań, no i ma bardzo fajny słowiański klimat.

Troche zapomniana i często pomijana książka, a moim zdaniem niesłusznie. Opowiada ona ciekawą historię, sięga do dawnych podań, no i ma bardzo fajny słowiański klimat.

To nie jest epicki rozmach prastarej codzienności naszych przodków, a opis zbrojnego powstania uciśnionego ludu, który miał dosyć pana na własnościach.

To nie jest epicki rozmach prastarej codzienności naszych przodków, a opis zbrojnego powstania uciśnionego ludu, który miał dosyć pana na własnościach.

Pamiętałem, że książka bardzo przypadła mi do gustu w czasach studiowania. Wróciłem do niej po 15 latach, a wraz z ponowną lekturą, pojawiły się też nowe przemyślenia. Owszem, obecnie może być cięższa w odbiorze z powodu archaizmów - od form po składnię. Tempo akcji też jest wolniejsze, a postacie bardziej toporne niż przy współczesnych pisarzach, ale nie warto się zrażać. "Stara baśń" to nie tylko rozbudowana powieść w ciekawy sposób interpretująca legendę o Popielu i Piaście. To początek długiej sagi dziejów naszej ojczyzny. Kolejne tomy na mnie czekają, ale przy obecnym cały czas przychodziła mi na myśl saga Kingsbridge Kena Folletta. Pomijając przedawniony język i ówczesne prawidła, możemy dostrzec wiele podobieństw. Tu również głównym bohaterem nie jest konkretna osoba, ale przede wszystkim sama historia. Mamy zdrady, problemy miłosne i tragiczne finały. Gdyby Kraszewski tworzył w naszych czasach, Follett miałby godnego konkurenta.

Pamiętałem, że książka bardzo przypadła mi do gustu w czasach studiowania. Wróciłem do niej po 15 latach, a wraz z ponowną lekturą, pojawiły się też nowe przemyślenia. Owszem, obecnie może być cięższa w odbiorze z powodu archaizmów - od form po składnię. Tempo akcji też jest wolniejsze, a postacie bardziej toporne niż przy współczesnych pisarzach, ale nie warto się zrażać....

Może byłaby ciekawa jak by nie była napisana językiem staropolskim. Ciężko się czytało i mnie męczyła.

Może byłaby ciekawa jak by nie była napisana językiem staropolskim. Ciężko się czytało i mnie męczyła.