The Epic of Gilgamesh

Tekst ma 4 tys. lat, a sama historia musowo jeszcze jest starsza. Jak tedy oceniać? Nijak.
Czytanie tego to po prostu czyste obcowanie z historią.
Oczywiście, nie ujmując tytanicznej pracy tłumaczy, mam wątpliwości ile z tego jesteśmy w stanie zrozumieć. Dziś, przy tej technologii i narzędziach, tłumacz żywego języka potrafi odwrócić sens zdania lub nie wychwycić przenośni. Odnośnie do martwego języka sprzed tysięcy lat to, jestem przekonany, większość aluzji, odwołań, metafor, związków frazeologicznych czy idiomów, pozostało nierozpoznanych.

Osobiście z lektury jestem zadowolony.

Tekst ma 4 tys. lat, a sama historia musowo jeszcze jest starsza. Jak tedy oceniać? Nijak.
Czytanie tego to po prostu czyste obcowanie z historią.
Oczywiście, nie ujmując tytanicznej pracy tłumaczy, mam wątpliwości ile z tego jesteśmy w stanie zrozumieć. Dziś, przy tej technologii i narzędziach, tłumacz żywego języka potrafi odwrócić sens zdania lub nie wychwycić przenośni....

tematyka, ujęcia uczuć czynności, powtórzenia - niezwykła aura najstarszej powieści, dzieła dotyczącą wszystkich śmiertelnych…

tematyka, ujęcia uczuć czynności, powtórzenia - niezwykła aura najstarszej powieści, dzieła dotyczącą wszystkich śmiertelnych…

Mezopotamia podzielona była na miasta-państwa, które ciągnęły się jedno po drugim wzdłuż dwóch koryt rzeki Eufrat. Jednym z tych miast było URUK...
Czytelniku "Epos o Gilgameszu"czytasz na czytniku, który 64 lata temu jak przez mgłę wyobrażał sobie LEM,
Ale ty oczami wyobraźni widzisz glinianą tabliczkę i czujesz podniecenie wywołane świadomością w jak bardzo dawne czasy właśnie się się zapuściłeś.

Mezopotamia podzielona była na miasta-państwa, które ciągnęły się jedno po drugim wzdłuż dwóch koryt rzeki Eufrat. Jednym z tych miast było URUK...
Czytelniku "Epos o Gilgameszu"czytasz na czytniku, który 64 lata temu jak przez mgłę wyobrażał sobie LEM,
Ale ty oczami wyobraźni widzisz glinianą tabliczkę i czujesz podniecenie wywołane świadomością w jak bardzo dawne czasy...

Wydawanie jakiejś opinii (nie wspominając już nawet o czymś takim jak jakaś forma recenzji!) na temat dzieła tak starego (około 4000 lat!) i tak ważnego dla kultury i literatury światowej jest pozbawione sensu. Równie dobrze można wydawać jakieś sądy o Biblii, mitach greckich czy pieśniach buddyjskich.
Gilgamesz to postać na wpół legendarna, wg eposu w dwóch trzecich bóg, w jednej trzeciej człowiek. Nie ma sensu streszczać tutaj fabuły, bo ta potrafi być naprawdę zaskakująca, a na początku nawet zabawna (mam tu na myśli pewną kwestię związaną z Enkidu:)). To co jeszcze zaskakuje to to, że....to się naprawdę DOBRZE CZYTA. Niby są jakieś luki (nie wszystkie tabliczki się zachowały, ale to nie szkodzi),jakieś powtórzenia, ale tekst jest jasny, zrozumiały, nie trzeba mieć jakiejkolwiek wiedzy o mitach Mezopotamii. Lektura tego dzieła to ciekawe doświadczenie, pozwala przenieść się, choć na chwilę, do świata odległej przeszłości, bogów i herosów, ale żyjących wtedy ludzi trapiły te same egzystencjalne pytania co nas współcześnie.
Aha. Sugeruję szukać wydania od wydawnictwa Agade (Antologia Literatury Mezopotamskiej). To gwarancja jakości przekładu z języków oryginalnych, z przypisami i obszernym komentarzem, a także ukazaniem różnic między różnymi wersjami eposu, znajdywanymi w różnych obszarach Bliskiego Wschodu. Przekład Roberta Stillera to tylko swobodna parafraza.

Wydawanie jakiejś opinii (nie wspominając już nawet o czymś takim jak jakaś forma recenzji!) na temat dzieła tak starego (około 4000 lat!) i tak ważnego dla kultury i literatury światowej jest pozbawione sensu. Równie dobrze można wydawać jakieś sądy o Biblii, mitach greckich czy pieśniach buddyjskich.
Gilgamesz to postać na wpół legendarna, wg eposu w dwóch trzecich bóg,...

Nie spodziewałbym się po około 4000 letnim tekście tak ciekawej i zaskakującej historii. Jest to za równo motywujące do rozważań jak i inspirujące do działań dzieło kultury starożytnej. Warty przeczytania, szczególnie z faktu jaki wpłynął na późniejszą oraz współczesną literaturę :)

Nie spodziewałbym się po około 4000 letnim tekście tak ciekawej i zaskakującej historii. Jest to za równo motywujące do rozważań jak i inspirujące do działań dzieło kultury starożytnej. Warty przeczytania, szczególnie z faktu jaki wpłynął na późniejszą oraz współczesną literaturę :)

„Który wszystko widział – słowa te rozpoczynają nowoasyryjską opowieść o Gilgameszu i tak właśnie – od pierwszych słów utworu – nazywali go Babilończycy i Asyryjczycy. Epos spisano na dwunastu tabliczkach, choć ze względu na niespójność treści, niektórzy badacze wyłączają z tej wersji poematu ostatnią z nich” – tak pisze Krystyna Łyczkowska, która epos przetłumaczyła z języka akadyjskiego.

Epos o Gilgameszu jest najstarszym znanym poematem epickim, powstałym blisko pięć tysięcy lat temu, a tytułowy bohater utożsamiany jest z historycznym królem Uruk. Do dzisiaj poznanych zostało 70 fragmentów utworu, co stanowi 50-60% oryginalnego tekstu. Według badaczy najciekawsza jest treść jedenastej tabliczki eposu z opisem potopu, ponieważ wyprzedza ona jego biblijny opis.

Sam epos zawiera wiele archetypicznych motywów: przyjaźni, rywalizacji, walki, drogi, śmierci, na których opiera się przecież także współczesna literatura.

Trudno jest mi ocenić ten utwór, bo z jednej strony palma pierwszeństwa i „ciężar” historycznoliteracki oraz antropologiczny jakie na nim spoczywają, czynią go dziełem ponad dziełami. Pospolity czytelnik, do których też się zaliczam, chcąc jedynie poznać ten utwór, szybko się zniechęci „odbijając się” od języka i niemodnych dzisiaj oraz nieżyciowych treści.

Jednak, mimo że lektura była wymagająca, bardziej poznawcza niż rozrywkowa, mam ogromną satysfakcję z sięgnięcia po nią chociażby dlatego, że jest to literackie praźródło, o którym warto było się dowiedzieć.

@PanKracy dziękuję za współczytanie i mentalne wsparcie.

„Który wszystko widział – słowa te rozpoczynają nowoasyryjską opowieść o Gilgameszu i tak właśnie – od pierwszych słów utworu – nazywali go Babilończycy i Asyryjczycy. Epos spisano na dwunastu tabliczkach, choć ze względu na niespójność treści, niektórzy badacze wyłączają z tej wersji poematu ostatnią z nich” – tak pisze Krystyna Łyczkowska, która epos przetłumaczyła z...

Podobno najstarsza znana nam książka na świecie. Spodziewać się można języka i poziomu nudy jak z lektur szkolnych, tylko tak 42 razy bardziej.
I wiecie co? Nic bardziej mylnego. Jest to jedna z najfajniejszych książek jakie czytałem. Humor już od pierwszych stron. Historia, która skłania do refleksji. Losy bohaterów, którymi ze strony na stronę, co raz bardziej się przejmujemy. Końcówka książki wycisnęła ze mnie szczere łzy.
Jest to fantastyczna spuścizna antycznej kultury, kolebki wielu cywilizacji, o której znajdujemy tak wiele informacji, że garstka tłumaczy nie nadąża z ich tłumaczeniami. A jednocześnie jest to kultura, która w naszej świadomości niemal nie istnieje.
Dlatego warto jest poświęcić tej lekturze czas. Czas, który pokaże nam człowieka sprzed epok, o czym myślał i czym się martwił i to, jak bliski nam był.

Podobno najstarsza znana nam książka na świecie. Spodziewać się można języka i poziomu nudy jak z lektur szkolnych, tylko tak 42 razy bardziej.
I wiecie co? Nic bardziej mylnego. Jest to jedna z najfajniejszych książek jakie czytałem. Humor już od pierwszych stron. Historia, która skłania do refleksji. Losy bohaterów, którymi ze strony na stronę, co raz bardziej się...

Epopeja dla wytrwałych i wytrwanych koneserów mezopotamskiego antyku. "Epos o Gilgameszu" w tłumaczeniu Krystyny Łyczkowskiej jest jakby surową wersją bez literackiego ugładzenia, to wersja źródłowa bardziej dla badaczy niż miłośników literatury pięknej. Jest tam wiele ważkich myśli, jak chociażby sens życia i śmierci człowieka, ale zagłębienie się w jego istotę to niełatwa praca interpretacyjna z tym tekstem. "Epos o Gilgameszu" jest kompilacją wersji pochodzących z różnych stanowisk archeologicznych i różnych okresów historycznych, których bazą jest standardowa wersja pochodząca z Niniwy z biblioteki asyryjskiego króla Asurbanipala.

Epopeja dla wytrwałych i wytrwanych koneserów mezopotamskiego antyku. "Epos o Gilgameszu" w tłumaczeniu Krystyny Łyczkowskiej jest jakby surową wersją bez literackiego ugładzenia, to wersja źródłowa bardziej dla badaczy niż miłośników literatury pięknej. Jest tam wiele ważkich myśli, jak chociażby sens życia i śmierci człowieka, ale zagłębienie się w jego istotę to...

Petryfikacja władcy z I dynastii z Uruk jako półboga, chcącego zalegitymizować swą boskość oraz praworządną zwierzchność nad narodem sumeryjskim.
Pierwsza pozycja przeczytana w gmachu BGUG'u.

Petryfikacja władcy z I dynastii z Uruk jako półboga, chcącego zalegitymizować swą boskość oraz praworządną zwierzchność nad narodem sumeryjskim.
Pierwsza pozycja przeczytana w gmachu BGUG'u.

Interesującym okazało się zapoznanie z pierwszym znanym dziełem literackim.

Czytałem w wersji Michała Lange.

Interesującym okazało się zapoznanie z pierwszym znanym dziełem literackim.

Czytałem w wersji Michała Lange.