Rewizja

Bardzo wciąga.

Bardzo wciąga.

„Rewizja” Remigiusz Mróz wydawnictwoczwartastronakryminału
#3 część cyklu Joanna Chyłka
Tym razem sprawa dotyczy Roma z warszawskiego Ursynowa, który w jednej chwili traci wszystko: żonę i córkę. Kobiety giną w tragicznych, nie do końca wyjaśnionych okolicznościach. Polisa na życie opiewa na tak ogromną kwotę, że ubezpieczyciel zamiast współczuć zaczyna podejrzewać. Pada oskarżenie o podwójne morderstwo. Prokuratura szybko podejmuje temat. Z człowieka pogrążonego w żałobie robi się główny podejrzany.
Na scenę wchodzi Joanna Chyłka, prawniczka, która sama ma już swoje problemy i wcale nie jest w najlepszym momencie życia. Towarzyszy jej oczywiście Oryński. I choć relacja tej dwójki od początku serii bywa napięta, tutaj wyraźnie czuć, że coś między nimi się zmienia. Mróz bardzo sprawnie pokazuje, jak cienka jest granica między lojalnością a ambicją, między wsparciem a rywalizacją.
To, co w „Rewizji” robi największe wrażenie, to starcie jednostki z wielką machiną. Szary człowiek kontra potężna korporacja i bezduszny system. Autor nie moralizuje wprost, ale wyraźnie zadaje pytania o to, jak łatwo przykleić komuś łatkę i jak trudno ją potem odkleić. Wątek dyskryminacji i społecznych uprzedzeń nie jest tu tylko tłem, momentami staje się osią całej historii.
Fabuła pędzi. Rozdziały są krótkie, dialogi ostre, a salę sądową czuć niemal fizycznie. Mróz ma talent do budowania napięcia, które trzyma do ostatniej strony. Końcówka zostawia z poczuciem, że nie wszystko jest czarno-białe, a sprawiedliwość bywa bardziej skomplikowana, niż chcielibyśmy wierzyć.
„Rewizja” to mocna odsłona serii z Chyłką. Bardziej dojrzała, bardziej emocjonalna i wyraźnie pokazująca, że w tej historii stawką nie są tylko wyroki sądu, ale też ludzkie życie, reputacja i godność. Jeśli ktoś śledzi losy Chyłki i Oryńskiego, nie będzie zawiedziony.

„Rewizja” Remigiusz Mróz wydawnictwoczwartastronakryminału
#3 część cyklu Joanna Chyłka
Tym razem sprawa dotyczy Roma z warszawskiego Ursynowa, który w jednej chwili traci wszystko: żonę i córkę. Kobiety giną w tragicznych, nie do końca wyjaśnionych okolicznościach. Polisa na życie opiewa na tak ogromną kwotę, że ubezpieczyciel zamiast współczuć zaczyna podejrzewać. Pada...

Jeśli Kasacja była o podważaniu wyroków, a Zaginięcie o lęku przed pustką, to Rewizja jest o rachunku wystawionym za wcześniejsze wybory.

W trzecim tomie Mróz przesuwa punkt ciężkości. Już nie tylko sprawa jest w centrum. W centrum jest Chyłka. I to nie jako błyskotliwa prawniczka z ironicznym komentarzem na ustach, lecz jako człowiek uwikłany w przeszłości, w konsekwencjami własnych decyzji, w sprawach, które nie chcą pozostać zamknięte.

Tytułowa rewizja to przecież coś więcej niż czynność procesowa. To przeszukanie. Wejście w czyjąś przestrzeń bez zaproszenia. Odkrywanie tego, co miało pozostać ukryte.
I dokładnie to się dzieje w tej części - zarówno na poziomie fabularnym, jak i symbolicznym. Przeszukiwane są mieszkania, dokumenty, zależności. Ale przeszukiwana jest też lojalność. Zaufanie. Granice między zawodowym obowiązkiem a osobistą odpowiedzialnością.

Rewizja jest bardziej brutalna emocjonalnie. Tu już nie chodzi wyłącznie o sprytne manewry prawne. Chodzi o reputację. O przetrwanie. O to, jak cienka bywa granica między obrońcą a oskarżonym.

Chyłka w tej części pęka - może nie spektakularnie, może nie na oczach wszystkich - ale wystarczająco, by czytelnik zobaczył rysy. Jej pewność siebie przestaje być niewzruszona. Ironia nie zawsze chroni. A świat kancelarii, dotąd pole walki, zaczyna przypominać pole minowe.

Relacja z Oryńskim nabiera nowego wymiaru. To już nie tylko relacja mentorka - uczeń. To napięcie między dwojgiem ludzi, którzy coraz mocniej, zdają sobie sprawę, że ich decyzje mają wpływ nie tylko na klientów, ale i na siebie nawzajem. W Rewizji czuć, że każde słowo ma wagę, każde milczenie - jeszcze większą.

Interpretacyjnie to powieść o utracie kontroli. O tym, że nawet najbardziej przenikliwy umysł nie jest w stanie przewidzieć wszystkiego. Ze przeszłość nie znika tylko dlatego, że przestajemy o niej mówić.
Mróz pokazuje, że system prawny to nie tylko paragrafy, lecz również ambicje, układy i słabości. Sprawiedliwość nie jest abstrakcyjną ideą - jest negocjacją między ludźmi. A ludzie bywają omylni. Albo bezwzględni.

Rewizja zostawia czytelnika z pytaniem: czy można być lojalnym wobec innych, nie zdradzając siebie? I odwrotnie - czy można ocalić siebie, nie krzywdząc nikogo po drodze?
To najmniej komfortowa część z dotychczasowych, bo odbiera złudzenie, że bohaterowie zawsze mają plan. Tu plan bywa iluzją.

Po zamknięciu książki nie zostaje adrenalina, zostaje cisza. Świadomość, że każde działanie zostawia ślad. Że rewizja może dotknąć każdego z nas - w najmniej spodziewanym momencie.
I może właśnie dlatego Rewizja jest momentem przełomowym serii. Bo przestaje chodzić o wygrane sprawy, a zaczyna chodzić o to, kim jesteśmy, gdy wszystko zaczyna się chwiać.

Jeśli Kasacja była o podważaniu wyroków, a Zaginięcie o lęku przed pustką, to Rewizja jest o rachunku wystawionym za wcześniejsze wybory.

W trzecim tomie Mróz przesuwa punkt ciężkości. Już nie tylko sprawa jest w centrum. W centrum jest Chyłka. I to nie jako błyskotliwa prawniczka z ironicznym komentarzem na ustach, lecz jako człowiek uwikłany w przeszłości, w...

Wiecznie pijana Chyłka nie jest moją faworytką. Strasznie mnie nie wciągała.... Cieszę się, że dobrnęłam do końca i mam nadzieję, że kolejna część będzie dużo ciekawsza

Wiecznie pijana Chyłka nie jest moją faworytką. Strasznie mnie nie wciągała.... Cieszę się, że dobrnęłam do końca i mam nadzieję, że kolejna część będzie dużo ciekawsza

Z tego, co zdążyłam już zauważyć, każdy tom to jedna duża sprawa.
I bardzo mi się to podoba.

Pomimo grubości książek, sprawy sądowe i prawnicze nie są opisane w sposób przeciętny ani nudny.
Wręcz przeciwnie, wciągają.

W "Rewizji" dostałam odpowiedzi na pytania, które zadawałam sobie podczas czytania pierwszego tomu.
Szybko się ziściły, prawda?
Nie w stu procentach, ale w sporym stopniu.

Zresztą, jeśli chodzi o Chyłkę, wszystko musi być
z przytupem.
I gdzieś w tym wszystkim - on. Jej podopieczny.
Duet.
Tam, gdzie ona, tam i on.
Do tego wszyscy zdążyli się przyzwyczaić.

BAM!

Wszystko rozpadło się jak domek z kart.

Oryński kontra Chyłka.
Chyłka kontra Oryński.

Obserwowanie ich osobno było dziwne.
Dla mnie — i, mam wrażenie, dla nich samych również.

Jak funkcjonowali bez siebie?

Wydaje mi się, że Chyłce przyszło to łatwiej niż Zordonowi.

Stanąć przeciwko byłej patronce?
Stanąć przeciwko byłemu aplikantowi,
który wie o tobie wiele?

Co to były za emocje!
Jak dobrze zbudowane!

I właśnie dlatego trudno się od tej serii oderwać,
bo kiedy myślisz, że już wiesz, dokąd to zmierza,
ona nagle skręca zupełnie gdzie indziej.

Z tego, co zdążyłam już zauważyć, każdy tom to jedna duża sprawa.
I bardzo mi się to podoba.

Pomimo grubości książek, sprawy sądowe i prawnicze nie są opisane w sposób przeciętny ani nudny.
Wręcz przeciwnie, wciągają.

W "Rewizji" dostałam odpowiedzi na pytania, które zadawałam sobie podczas czytania pierwszego tomu.
Szybko się ziściły, prawda?
Nie w stu procentach, ale w...

W „Rewizji” Remigiusz Mróz wychodzi z założenia, że skoro w poprzednich tomach było trudno, to teraz trzeba bohaterom zafundować absolutny koniec świata. Jeśli myśleliście, że brak dowodów w poprzedniej części był problemem, to tutaj mamy sytuację, w której dowody są tak przytłaczające, że Joanna Chyłka musiałaby chyba wyczarować królika z togi, żeby coś ugrać.

Nasza niezniszczalna mecenas ląduje poza burtą wielkiej korporacji i musi odnaleźć się w rzeczywistości, w której nie ma służbowego BMW, a biuro dzieli z... no cóż, z rzeczywistością, która nie pachnie luksusem. Jednak Joanna, nawet bez gabinetu z widokiem na Warszawę, zachowuje poziom pewności siebie, przy którym Kanye West wydaje się skromnym ministrantem. Pije więcej, pyskuje mocniej i udowadnia, że do wygrania sprawy wystarczy jej paczka papierosów i pogarda dla autorytetów.

Tym razem sprawa dotyczy tragedii w romskiej społeczności i ubezpieczenia na miliony złotych. Klient ma przeciwko sobie wszystkich: policję, opinię publiczną, ubezpieczyciela i fakt, że nikt mu nie wierzy. Idealne warunki dla Chyłki. Dla niej im bardziej sprawa śmierdzi przegraną, tym lepiej smakuje burger w przerwie obiadowej.

Kordian „Zordon” Oryński w tym tomie zasługuje na pokojową nagrodę Nobla. Jego lojalność wobec Chyłki jest tak wielka, że gdyby Joanna kazała mu skoczyć w ogień, prawdopodobnie zapytałby tylko, czy ma wziąć ze sobą teczkę z aktami. Ich relacja wciąż iskrzy bardziej niż stara instalacja elektryczna, a dialogi są cięte jak riposty na Twitterze o trzeciej nad ranem.

Sąd w „Rewizji” to miejsce, gdzie kodeks postępowania karnego pełni rolę luźnego zbioru anegdot. Mróz tak podkręca akcję, że momentami zapominasz, czy to jeszcze thriller prawniczy, czy już finał „Mission Impossible”. Sala sądowa ponownie zamienia się w ring, gdzie zamiast argumentów latają granaty werbalne, a logika momentami chowa się pod ławkę sędziowską i płacze.

„Rewizja” to jazda bez trzymanki dla ludzi o mocnych nerwach i jeszcze większym dystansie do rzeczywistości. Jeśli kupujesz fakt, że Chyłka jest nie do zdarcia nawet na dnie, to będziesz się bawił wybornie.

OSTRZEŻENIE: Po lekturze możesz odczuwać nagłą chęć rzucenia wszystkiego i zostania adwokatem od spraw beznadziejnych, ale lojalnie uprzedzam – w prawdziwym życiu za takie pyskowanie w sądzie sędzia nie rzuca granatów dymnych, tylko nakłada grzywny, których nie spłacisz do emerytury.

W „Rewizji” Remigiusz Mróz wychodzi z założenia, że skoro w poprzednich tomach było trudno, to teraz trzeba bohaterom zafundować absolutny koniec świata. Jeśli myśleliście, że brak dowodów w poprzedniej części był problemem, to tutaj mamy sytuację, w której dowody są tak przytłaczające, że Joanna Chyłka musiałaby chyba wyczarować królika z togi, żeby coś ugrać.

Nasza...

No muszę powiedzieć, że cieszę się, że już ją skończyłam haha. Książka dobra jak zawsze ale mam na myśli to rozdzielenie Zordona i Chyłki. Nie mogę patrzeć jak nie są razem. Bardzo bardzo liczę na rozwój ich relacji w kolejnej części. Bo ile można Remek? Ja wiem napięcie itd. ale no ja już potrzebuje wybuchu tych emocji. Co do samej sprawy to ciekawa ale zakończenie jakoś mnie nieusatysfakcjonowało. Liczyłam na więcej. Mamy powrót Langera. Do akcji wprowadza wiele emocji ale typ jest okropny. Nie wiem jak niektórzy go mogą romantyzować. Historia oparta na Romach i ich kulturze. Trochę o dyskryminacji. No i bardzo dużo o alkoholu ale to już temat dotyczący Joanny. Przykre, że tak się niszczy sama. A z drugiej zaskakujące, że mimo problemu i tak wygrywa. Co prawda zobaczmy gdzie ją to "partnerstwo" doprowadzi ale na pewno sobie poradzi, kto jak nie ona. I jeszcze co do Kormaka. Kocham go, naprawdę super koleś. Oby wrócił jakoś do Wwa i do dwójki prawników. Do następnego spotkania, oby szczęśliwego dla Zordona i Chyłki.

No muszę powiedzieć, że cieszę się, że już ją skończyłam haha. Książka dobra jak zawsze ale mam na myśli to rozdzielenie Zordona i Chyłki. Nie mogę patrzeć jak nie są razem. Bardzo bardzo liczę na rozwój ich relacji w kolejnej części. Bo ile można Remek? Ja wiem napięcie itd. ale no ja już potrzebuje wybuchu tych emocji. Co do samej sprawy to ciekawa ale zakończenie jakoś...

,,Chyłka. Rewizja."- Remigiusz Mróz
• 5/5⭐

Po dość burzliwych wydarzeniach z ostatniej rozprawy, Chyłka trafia do budki w centrum handlowym i tam ciężko zarabia dość marne grosze, które za to bez trudu wydaje na swój nowy ulubiony napój. Coraz mocniej popada w nałóg, nad któym powoli nie panuje i nic nie wskazuje na to by coś miało się zmienić. W końcu trafia jej się większa sprawa, w którą nieświadomie się wplątuje. Kobieta z córką zostają brutalnie zgwałcone a następnie zamordowane a pewien Rom potrzebuje pomocy, bo jedno jest pewne, to on będzie głównym podejrzanym. Dlaczego? Bo w tle wydarzeń jest ogromna firma ubezpieczeniowa, która nie zamierza wypłacać żadnej polisy i zrobi wszystko, by do tego doprowadzić. To może być wielka szansa na ponowne wejście na szczyt, albo całkowity upadek na samo dno. Po której stronie znajdzie się Chyłka?

Fiu fiu fiu, to się u Chyłki porobiło. Aż takiego upadku się po niej nie spodziewałam. Chociaż patrząc na ogół i tak ma ogromnego farta a wszystko idzie jej jak po maśle. Trochę zawiodłam się na Zordonie i działał mi na nerwy. Potem się trochę odkupił, ale i tak będę mięć to w pamięci. Mam też naprawdę dużą rozkminkę jeśli chodzi o Langera. Na samym końcu zachowywał się dosłownie jak nie on. Był do siebie niepodobny. I teraz pytanie, zrobił to tak po prostu, czy jednak miał ukrytą intencje, która wyjdzie kiedyś w kolejnych częściach. Mocno mnie to zastanawia. Ciekawa ta fabułka była wam powiem. Mocno trzymała w napięciu do samego końca, ale to już chyba po przeczytaniu kilku książek Mroza nie jest duże zaskoczenie. Jeśli było by inaczej, wtedy bym się zdziwiła.
Fajnie, że poruszono kwestie środowiska romów. Dużo się o nich nie mówi a mocno ocenia nie wiedząc dokładnie o ich zasadach i funkcjonowaniu. Duży plus za pokazanie ich w zupełnie innym świetle. Lubię, gdy porusza się takie mniej popularne wątki. Emocje podczas czytania były normalnie większe niż na grzybobraniu. Szok, śmiech, złość, pełna paleta barw. Do tego idealna pozycja do zarwania nocki, mi nie raz się zdarzyło bo tak mnie wciągneła, że nie mogłam przestać, ale nie żałuję. A jak dobrze sie po takiej lekturce śpi, naprawdę nie kłamie.🤭
Jak narazie seria z prawnikami jeszcze mnie nie zawiodła i oby tak zostało, bo naprawdę świetnie się bawie.

,,Chyłka. Rewizja."- Remigiusz Mróz
• 5/5⭐

Po dość burzliwych wydarzeniach z ostatniej rozprawy, Chyłka trafia do budki w centrum handlowym i tam ciężko zarabia dość marne grosze, które za to bez trudu wydaje na swój nowy ulubiony napój. Coraz mocniej popada w nałóg, nad któym powoli nie panuje i nic nie wskazuje na to by coś miało się zmienić. W końcu trafia jej się...

Sprawa Szlezyngerow spowodowała zakończenie współpracy Chyłki z kancelarią żelazny & McVay z nie małym hukiem. Mimo to prawniczka próbuje odnaleźć się poza murami kancelarii walcząc jednocześnie z swoimi problemami.. alkoholowymi. Przez które Chyłce nie brakuje przypałów i krzywych akcji. W tej części poruszono ciekawy temat mniejszości cygańskiej. To interesujące, że każdy tom to w zasadzie inna sprawa. Jednak w tym tomie, autor nawiązał nic łącząca się z pierwszym tomem. Cały ten zwrot akcji trzyma w napięciu do samego końca. W Zordonie zauważam delikatną przemianę. Jakby coś w nim zaczęło pękać i drążyło coraz bardziej.
Czy Chyłce uda się wygrać z swoim nałogiem? A może pogrąży zarówno siebie jak i swojego klienta?
Tego się dowiesz po przeczytaniu rewizji ;)

Sprawa Szlezyngerow spowodowała zakończenie współpracy Chyłki z kancelarią żelazny & McVay z nie małym hukiem. Mimo to prawniczka próbuje odnaleźć się poza murami kancelarii walcząc jednocześnie z swoimi problemami.. alkoholowymi. Przez które Chyłce nie brakuje przypałów i krzywych akcji. W tej części poruszono ciekawy temat mniejszości cygańskiej. To interesujące, że każdy...

Ogólnie niezła trzyma w napięciu. Jednak autor nie uniknął kilku wpadek.
1. Bukano szedł ulicą Marywilska przy
Dworcu Wileńskim
2. Bloki przy Lasku Brzozowym nie są slamsami..
3. Chyłka po zatrzymaniu miała 0,24 alkoholu we krwi.
Rzecz niemożliwa po kilkumiesięcznym nieprzerwanym chlaniu. Widać brak konsultacji autora z suchymi alkoholikami na temat zachowań i działaniami w pijanym widzie.

Ogólnie niezła trzyma w napięciu. Jednak autor nie uniknął kilku wpadek.
1. Bukano szedł ulicą Marywilska przy
Dworcu Wileńskim
2. Bloki przy Lasku Brzozowym nie są slamsami..
3. Chyłka po zatrzymaniu miała 0,24 alkoholu we krwi.
Rzecz niemożliwa po kilkumiesięcznym nieprzerwanym chlaniu. Widać brak konsultacji autora z suchymi alkoholikami na temat...