Hrabina Cosel

Bardzo cienię Kraszewskiego za wszechstronności i łączenie dbałości o realia historyczne z dobrą fabułą. Może nie są to teraz popularne książki, ale dla mnie bardzo dobre!

Bardzo cienię Kraszewskiego za wszechstronności i łączenie dbałości o realia historyczne z dobrą fabułą. Może nie są to teraz popularne książki, ale dla mnie bardzo dobre!

Kto kiedykolwiek zwiedzał Drezno, z pewnością słyszał o hrabinie Annie Cosel, najsłynniejszej metresie elektora saskiego Franciszka Augusta I, a jednocześnie króla Polski, znanego u nas jako August II Mocny.
Józef Ignacy Kraszewski, nasz płodny pisarz powieści historycznych, spędził dużą część swojego życia w Dreźnie. Jedną z napisanych przez niego książek to właśnie "Hrabina Cosel", pierwsza część tzw. trylogii saskiej, w której pisarz snuje niezwykłą opowieść o tej nietuzinkowej postaci, ale i o Auguście II Mocnym i jego dworze.
Monarsze temu historia nie wystawiła zbyt dobrego świadectwa- hulaka, bawidamek, intrygant, fałszem podszyty. Byl jednak niezwykle silny (gołymi rękami łamał podkowy i zgniatał kielichy),sprytny, ambitny, głodny władzy. Dlatego też udało mu się zdobyć koronę Polski, co było dla niego wyniesieniem i chlubą (choć niekoniecznie działało to w drugą stronę...). Trzeba jednak mu przyznać, że to za jego czasów Drezno stało się tak pięknym miastem oraz liczącym się europejskim ośrodkiem kultury.
Monarcha ten był bardzo kochliwy, zmieniał swoje faworyty jak rękawiczki, i bynajmniej nie był im wierny.
Piękna Anna Konstancja, uważana była za bóstwo: piękna, wrażliwa, bystra, inteligentna, obyta. Król długo zabiegał o jej względy...Lecz gdy już ją zdobył, został nią całkowicie zauroczony. Budował dla niej pałace, obdarzał dobrami, zasypywał klejnotami. Do czasu...
Gdy nastały dla Anny ciężkie czasy jej przeznaczeniem stała się tułaczka, a w końcu niewola.
Dlaczego hrabina Cosel została odepchnięta?
I dlaczego nie mogła sobie żyć w spokoju, podobnie jak i inne faworyty króla przed nią i po niej?
No i jak zakończyła się jej historia?
Pięknie, ciekawie napisana opowieść o niepospolitej kobiecie, wesołym dworze saskim i wiernym słudze.
Czyta się szybko, zwłaszcza jeśli zna się miejsca, o których pisze Kraszewski. Można przenieść się zarówno w czasie jak i w przestrzeni oraz poczuć atmosferę niemieckiej Saksonii w XVIII wieku.
Bardzo polecam ♥️

Kto kiedykolwiek zwiedzał Drezno, z pewnością słyszał o hrabinie Annie Cosel, najsłynniejszej metresie elektora saskiego Franciszka Augusta I, a jednocześnie króla Polski, znanego u nas jako August II Mocny.
Józef Ignacy Kraszewski, nasz płodny pisarz powieści historycznych, spędził dużą część swojego życia w Dreźnie. Jedną z napisanych przez niego książek to właśnie...

Hrabina prawie na Książu

Do hrabiny Cosel czyli Anny Konstancji von Brockdorff, kochanki Augusta Mocnego, mam słabość. Z powodu filmu, który na ekrany kin wszedł w1968 roku. Dzieckiem oczywiście byłam, ale pobiegłam do „swego” kina „Oaza” w Wałbrzychu, w dzielnicy Nowe Miasto, by film obejrzeć. Powód był jasny. Część zdjęć kręcono właśnie w moim rodzinnym mieście, w zamku Książ. Książ robił za Drezno. Do dziś uwielbiam ten film, często włączam go i „przewijam” do miejsc, w których jest właśnie wałbrzyski zamek…. Oprócz tego film ujął mnie bogactwem barw, pięknymi kostiumami i historią miłosną. Bo zrozumiałam ją po dziecięcemu i po babsku. Wstrętny król uwiódł piękną hrabinę, a kiedy władza ponownie uderzyła mu do głowy, porzucił Annę dla innej.
Z tych tez powodów „Hrabinę Cosel” Józefa Ignacego Kraszewskiego przeczytałam po raz drugi.
Powieści tej nigdy nie traktowałam jako odkrywanie historii. Znałam ją przecież. Czytałam ją jako ciekawostkę, sprawdzając, jakie zmiany w treści wprowadzili realizatorzy filmu. Czytając po raz drugi, już je znałam, zatem lektura była po prostu sentymentalnym kaprysem na jesienne dni…
I jak to się zdarza…. Czasami powroty do starych opowieści są udane…. Czasami nie. Tym razem był to powrót udany. Do tego stopnia udany, iż postanowiłam odwiedzić Rodzinną Ziemię i pospacerować po „wałbrzysko – drezdeńsko – książowych” komnatach.
„Hrabina Cosel” należy do grupy najbardziej popularnych powieści naszego pisarza. Uznawana jest również za utwór bardzo wiarygodny, napisany z niewątpliwą znajomością postaci i epoki. Nic dziwnego. Kraszewski w Dreźnie spędził dwadzieścia lat. O ile jego pozostałym powieściom historycznym można zarzucić „żonglowanie” historią, o tyle w omawianym utworze wszystko raczej gra zgodnie ze źródłami historycznymi. Oczywiście cała opowieść ma charakter epicki i jest literaturą piękną, nie zaś faktu.
Czy oparła się czasowi? Nadal zachwyca? Nadal ciekawi jesteśmy losów Anny? Myślę, że nie do końca. Jest tekstem pisanym w starym stylu i nie należy po nim spodziewać się językowych fajerwerków. Oczywiście taki styl pisania może wzbudzić zainteresowanie, sentyment (jak u mnie),ale raczej dziś nie zachwyca. Losy hrabiny mogą zainteresować jedynie tych, co historii nie znają. W sumie dzięki Kraszewskiemu Anna Cosel stała się najsłynniejszą kochanką Augusta Mocnego. Oczywiście historycy sprzeczają się o to, czy rzeczywiście tak było, ale przy legendarnej ilości ukochanych, które posiadał ponoć słynny Sas, trudno znaleźć tę najważniejszą.
W każdym razie jeśli nie czytaliście tej powieści Kraszewskiego, a lubicie tego typu literaturę, sięgnijcie po nią. To jedna z ciekawszych i bardzo dobrze napisanych książek naszego multipisarza.

Hrabina prawie na Książu

Do hrabiny Cosel czyli Anny Konstancji von Brockdorff, kochanki Augusta Mocnego, mam słabość. Z powodu filmu, który na ekrany kin wszedł w1968 roku. Dzieckiem oczywiście byłam, ale pobiegłam do „swego” kina „Oaza” w Wałbrzychu, w dzielnicy Nowe Miasto, by film obejrzeć. Powód był jasny. Część zdjęć kręcono właśnie w moim rodzinnym mieście, w zamku...

Skończona za drugim podejściem i aż przykro mi, że to koniec.
Niesamowicie było przeżyć historię, która wydarzyła się tyle wieków temu, w miejscach, które miało się okazać odwiedzić. Historię, która wzbudziła chęć odwiedzenia tych miejsc ponownie, mając w myślach losy bohaterów Hrabiny Cosel.
Tytułowa bohaterka to tak skomplikowana postać – z jednej strony szalona, wywyższająca się i nieobliczalna, a z drugiej – wierna swojej miłości i zasadom, co było tak rzadkie wśród towarzystwa, w którym się otaczała. Z zewnątrz ostra, zimna i pełna pychy, w wewnątrz pełna emocji i oddana miłości, pragnącą jedynie tego – równie oddanej miłości i wierności.
Poczułam do niej sympatię, choć rozumiem, że innym może nie przypaść do gustu.
Przeszły mnie dreszcze w trakcie czytania fragmentu z Mlawą, jak i później z momentu z maskaradą wenecką. Były bardzo dobre, choć brakuje mi więcej takich momentów na przestrzeni całej książki. Bo czuję, że można byłoby wyciągnąć z tej historii więcej, choć wciąż to bardzo dobra powieść!

Skończona za drugim podejściem i aż przykro mi, że to koniec.
Niesamowicie było przeżyć historię, która wydarzyła się tyle wieków temu, w miejscach, które miało się okazać odwiedzić. Historię, która wzbudziła chęć odwiedzenia tych miejsc ponownie, mając w myślach losy bohaterów Hrabiny Cosel.
Tytułowa bohaterka to tak skomplikowana postać – z jednej strony szalona,...

Kraszewski z wielką dbałością odtwarza realia epoki, choć jego styl bywa momentami ciężki.

Kraszewski z wielką dbałością odtwarza realia epoki, choć jego styl bywa momentami ciężki.

Oparta na faktach historycznych przygoda miłosna króla Augusta II do pięknej Heleny żony podskarbiego na dworze monarchy. Historia ukazująca wzlot i upadek namiętności międzyludzkich, gdzie każdy aktor inaczej postrzegał swoją rolę . Dla króla była to kolejna i nigdy nie ostatnia próba zaspokojenia własnych zapędów seksualnych , dla szlachcianki wyniesionej do statusu hrabiny miłość życia.

Autor powieści skrzętnie opisuje tło wydarzeń historycznych ówczesnej epoki ze szczególnym uwzględnieniem relacji międzyludzkich warstw uprzywilejowanych. August , jako król przedstawiony jest niemal wyłącznie , jako ciągle niespełniony, niezaspokojony i zawsze poszukujący nowych doznań seksualnych osiłek, którego bodaj jedyną powinnością życia było zaspokajać rozbudzone fantazje zmysłowe. Śmiało można powiedzieć, że właśnie ta przypadłość , owego absolutnego władczy, w dużej mierze przyczynił się do upadku podmiotowości państwowej na arenie międzynarodowej, skoro nic co wykraczało poza relacje damsko-męskie nie zaprzątało jego uwagi.

Hrabina Cosel jest pięknością sama w sobie. Jej charakter, postawa, determinacja, samokontrola i niezachwiana miłość do monarchy sprawia wrażenie postaci autentycznej , a autor stara się udowodnić, że jest osobą prawą i godną sympatii czytelnika.

Czy aby na pewno? Istotnie ukazuje się nieprzeciętna swoją urodą i inteligencja na tle innych przedstawicielek swojej epoki, ale mimo wszystko jest jedna z nich, kobieta warstwy uprzywilejowanej , która myśli wyłącznie o sobie.

Wchodząc w strefę zainteresowania monarchy jest mężatką, wprawdzie nieszczęśliwa i zdradzana , ale jednak pozostająca w oficjalnym związku małżeńskim , który dla niej samej jest instytucją świętą. Wie równie dobrze , że król jest żonaty i osobą niewierną swej królowej. Mimo to przystaje na układ , bo inaczej tego związku nazwać nie należy, i rozpoczyna burzliwe życie kochanki królewskiej. Oficjalny rozwód z mężem , przyrzeczenie pisemne Augusta, że pewnego dnia zostanie jego królową , wystarczyło , aby rzucić się w wir życia dworskiego.

Mijają lata , rodzą się dzieci, inteligencji i urodzie hrabiny nie ubywa ani na jotę, ale nikt nie żyje w próżni. Kokieterie dworskie , wrogość części otoczenia sprawia , że w interesie dworu jest , aby wokół króla pojawiały się stale nowe kobiety, który mogłyby zająć miejsce hrabiny. W tej walce nie bierze się rannych. Żony, matki, wdowy i panny oferowane niemal hurtem , wszystko aby zaskoczyć Augusta powiewem nowości i odsunąć Cosel na drugi tor. I to też się dzieje. Po ośmiu latach faworyzowania losy monarchy i Cosel rozchodzą się. Pojawia się ktoś młodszy , bo tego również oczekuje ego króla.

Hrabina zostaje sama ze swą dumą i niezachwianą, acz ślepą miłością. Prześladowana przez dawne otoczenie i skazana na osadzenie w odosobnieniu przez dawnego kochanka żyje w przeświadczeniu do końca swych dni , że nie zawinił August , a jedynie źli ludzi z jego otoczenia. Nie potrafi odnaleźć sensu swego istnienia bez króla. Szuka ukojenia w Biblii i medytacji ciągle wierząc , że król pewnego dnia wróci w jej ramiona. Nawet po śmierci monarchy nie przestaje idealizować swego związku i miłości do monarchy, gdzie w rzeczywistości była wyłącznie zabawka w rękach absolutnego władcy, który nasyciwszy swe żądze z biegiem czasu przeniósł swe popędy na inne damy.

Oparta na faktach historycznych przygoda miłosna króla Augusta II do pięknej Heleny żony podskarbiego na dworze monarchy. Historia ukazująca wzlot i upadek namiętności międzyludzkich, gdzie każdy aktor inaczej postrzegał swoją rolę . Dla króla była to kolejna i nigdy nie ostatnia próba zaspokojenia własnych zapędów seksualnych , dla szlachcianki wyniesionej do statusu...

Anna Konstancja Cosel, żona wysokiego urzędnika na dworze Augusta II Mocnego, zgada się zostać królewską metresą. Stawia jednak twardy warunek: w przyszłości zostanie żoną monarchy. Anna wiedzie życie pełne przepychu, ciesząc się swym wpływem na króla, lecz z czasem i ona pada ofiarą dworskich intryg.
Wzruszająca historia zakochanej kobiety, wierzącej w siłę miłości.
Czy uda się jej przetrwać na pełnym szpiegów dworze?

Anna Konstancja Cosel, żona wysokiego urzędnika na dworze Augusta II Mocnego, zgada się zostać królewską metresą. Stawia jednak twardy warunek: w przyszłości zostanie żoną monarchy. Anna wiedzie życie pełne przepychu, ciesząc się swym wpływem na króla, lecz z czasem i ona pada ofiarą dworskich intryg.
Wzruszająca historia zakochanej kobiety, wierzącej w siłę miłości.
Czy...

Historycznie osadzone całkiem interesująco, niespotykany w literaturze obraz kobiety. Przyzwyczajona do Prusa, Kossakowej w Kraszewskim zawsze znajduje coś innego czasami coś interesujacego, czasami rażącego. To też dobra powieść.

Historycznie osadzone całkiem interesująco, niespotykany w literaturze obraz kobiety. Przyzwyczajona do Prusa, Kossakowej w Kraszewskim zawsze znajduje coś innego czasami coś interesujacego, czasami rażącego. To też dobra powieść.

Pamiętam, że byłam zachwycona jako nastolatka. Muszę sobie to odświeżyć :)

Pamiętam, że byłam zachwycona jako nastolatka. Muszę sobie to odświeżyć :)

Polak PATRIOTA !!!
Jeden z moich ulubionych polskich autorów.
Nazywany " Ojcem polskiej powieści ".
Współzałożyciel Macierzy Polskiej.
Sejm Rzeczpospolitej Polskiej ustanowił rok 2012 Rokiem J. I. Kraszewskiego.

Pisarz szybki jak AK-47 i tak samo niezawodny.
Dwutomową powieść potrafił napisać w ciągu 10 dni.
Pisał przez 57 lat.
Rekordzista pod względem liczby napisanych książek, ok. 600 w tym 232 powieści, 88 to powieści historyczne.
Książka napisana pięknym językiem, niesamowite opisy itd, itp. za długo by trwało wypisywanie tych wszystkich naj.. naj...
Arcydzieło polskiej literatury.
Cały czas szukam współczesnego polskiego pisarza, obdarzonego przynajmniej namiastką talentu autora.

Są dzieła literackie, które wypada i trzeba przeczytać.
To jest jednym z nich.
Gusty są różne.
Po przeczytaniu możesz oceniać pozytywnie, negatywnie , albo wcale nie oceniać.
Przeczytać tak czy tak, MUSISZ.
Z czystym sumieniem POLECAM !!!

P.S.
Na podstawie powieści zrealizowano w 1968 r. film w reżyserii J. Antczaka.
Równocześnie powstał 3- odcinkowy serial TV, od 2007 r. jest dostępna wersja kolorowa.

Polak PATRIOTA !!!
Jeden z moich ulubionych polskich autorów.
Nazywany " Ojcem polskiej powieści ".
Współzałożyciel Macierzy Polskiej.
Sejm Rzeczpospolitej Polskiej ustanowił rok 2012 Rokiem J. I. Kraszewskiego.

Pisarz szybki jak AK-47 i tak samo niezawodny.
Dwutomową powieść potrafił napisać w ciągu 10 dni.
Pisał przez 57 lat.
Rekordzista pod względem liczby napisanych...