Atramentowe serce

Wiele lat temu miałam okazję obejrzeć film "Atramentowe serce". Nie wiedziałam wówczas, że jest to adaptacja powieści, dlatego bardzo się cieszę, że po latach ta książka otrzymała wznowienie - i to w tak pięknej oprawie graficznej! Miałam okazję wysłuchać jej w formie audiobooka (liczę, że kolejne tomy także ukażą się w formacie audio) i był to bardzo przyjemnie spędzony czas. Choć jest to książka przeznaczona głównie dla dzieci, radość z czytania jej mogą czerpać także starsi czytelnicy.

Sam koncept książki jest bardzo ciekawy! Mamy tu do czynienia z darem, który sprawia, że tekst czytany na głos może stać się rzeczywistością - przedmioty i istoty ze świata książki mogą przenieść się do naszego, jednak ma to swoje konsekwencje. A w momencie, gdy książkowi złoczyńcy zaczynają stanowić prawdziwe zagrożenie, mamy do czynienia z konsekwencjami konsekwencji...

Tę historię przepełnia miłość do książek, która zdaje się płynąć w całej rodzinie Maggie. Zarówno prostoduszny i troskliwy ojciec, jak i charakterna, nieco strachliwa ciotka kochają książki wszelkiej maści. Ponadto w tekście pojawiają się liczne cytaty i nawiązania do znanych powieści, co jedynie dodaje jej klimatu. Fabuła opowiada o klasycznej walce dobra ze złem, jednak także o rodzinie, domu, przyjaźni, zaufaniu, odwadze i odkrywaniu własnych możliwości. Nie brakuje tu zwrotów akcji, która sama w sobie płynie w odpowiednim tempie - przyspiesza i spowalnia, by nie przytłoczyć i nie uśpić czytelnika.

Bardzo przyjemnie spędziłam przy tej książce czas i z chęcią sięgnę w przyszłości po kolejne tomy z tej serii. Jednak jeśli nie będę mieć takiej możliwości, to pierwszy tom zapewnia ładne zakończenie historii. "Atramentowe serce" otrzymuje ode mnie 10/10 i polecam tę książkę osobom 12+

Wiele lat temu miałam okazję obejrzeć film "Atramentowe serce". Nie wiedziałam wówczas, że jest to adaptacja powieści, dlatego bardzo się cieszę, że po latach ta książka otrzymała wznowienie - i to w tak pięknej oprawie graficznej! Miałam okazję wysłuchać jej w formie audiobooka (liczę, że kolejne tomy także ukażą się w formacie audio) i był to bardzo przyjemnie spędzony...

Ciekawie wymyślona, przyjemnie się czytało. Polecam

Ciekawie wymyślona, przyjemnie się czytało. Polecam

Chyba każde z nas, pomyślało kiedyś, jaką niesamowitą przygodą byłoby znaleźć się na kartach swojej ulubionej książki. A gdyby ożyła? Nie w postaci miernej ekranizacji, ale tak zupełnie prawdziwie. Co by było, gdybyśmy spotkali jej bohaterów?
"Atramentowe serce" pokazuje nieco perspektywy, jak mogłyby czuć się, zachowywać i rozwijać postacie z książek, gdyby nagle pojawiły się w naszym świecie.

Zdecydowanie widać, że jest to literatura dziecięca. Mimo akcji, która ma w niej miejsce, nadal pozostawiła we mnie wrażenie lekkiej i miłej lektury.
Chociaż nie jestem już chyba w wieku, w którym mogłabym się utożsamiać z bohaterami, będę ich wspominać ciepło. Począwszy od łatwowiernej Meggie, aż po Smolipalicha, któremu mimo wszystko po części współczułam.
Czarne charaktery wydały mi się trochę przerysowane, czasem wręcz komicznie, ale dodawało to pewnego uroku i szczerze mówiąc, całkowicie im to pasowało 😉

Chyba każde z nas, pomyślało kiedyś, jaką niesamowitą przygodą byłoby znaleźć się na kartach swojej ulubionej książki. A gdyby ożyła? Nie w postaci miernej ekranizacji, ale tak zupełnie prawdziwie. Co by było, gdybyśmy spotkali jej bohaterów?
"Atramentowe serce" pokazuje nieco perspektywy, jak mogłyby czuć się, zachowywać i rozwijać postacie z książek, gdyby nagle pojawiły...

Niezwykła seria ... teraz jeszcze ładniej wydana ... Z pewnością warta uwagi! Czy można żyć literaturą? W jaki sposób odczytywać słowo pisane, aby poruszać czytelników? A jeśli pojawią się przeciwności, to w jaki sposób je pokonać? Akcja książki toczy się w dwóch światach: realnym i tym baśniowym, oba w niezwykły sposób się przenikają. Okazuje się, że otaczająca nas rzeczywistość może być atrakcyjna dla nie zawsze moralnie postępujących bohaterów ... dla innych jest powodem zagubienia czy osamotnienia ... Dzielna główna bohaterka musi odnaleźć najbliższych ... pokonać wiele trudności... Czy dzięki swej lojalności i odwadze zaprowadzi swoisty ład, odzyska rodzinę ...? Koniecznie przeczytajcie!

Niezwykła seria ... teraz jeszcze ładniej wydana ... Z pewnością warta uwagi! Czy można żyć literaturą? W jaki sposób odczytywać słowo pisane, aby poruszać czytelników? A jeśli pojawią się przeciwności, to w jaki sposób je pokonać? Akcja książki toczy się w dwóch światach: realnym i tym baśniowym, oba w niezwykły sposób się przenikają. Okazuje się, że otaczająca nas...

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Znam film doskonale na pamięć i bardzo go lubie może też ze względu na Brendan'a Fraser'a, który gra tam Mo. Gdy dowiedziałam sie po latach, że film jest na podstawie książki od razu zapragnęłam ją przeczytać. Aż w końcu zrobili dodruk w pięknych nowych wydaniach i jak sie okazuje wyszły kolejne tomy co daje nam 4 części Atramentowego świata. Książka, różni się od filmu ale nie szkodzi to ani jednemu ani drugiemu. Po 1 tomie nie mam większych emocji, łatwo sie słuchało (tom 1 wybralam audiobook) znałam historię i skupiałam sie glownie na różnicach. Dobra opowieść lecz nie porywa mojego serca tak jak za dziecięcych lat. Jednak mocny nacisk jest na książki, slowo pisane i czytanie w tej historii i na początku każdego rozdzialu mamy cytaty roznych dzieł literackich co bardzo mnie urzekło i jednoczy wszystkich miłośników ksiazek. Opowieść ta pokazuje jaki potrafią mieć ludzie szacunek do literatury i z jaką pasja sie do niej odnosić. Totalnie sie z tym utożsamiam dlatego dalej chce poznawać ten świat.

Znam film doskonale na pamięć i bardzo go lubie może też ze względu na Brendan'a Fraser'a, który gra tam Mo. Gdy dowiedziałam sie po latach, że film jest na podstawie książki od razu zapragnęłam ją przeczytać. Aż w końcu zrobili dodruk w pięknych nowych wydaniach i jak sie okazuje wyszły kolejne tomy co daje nam 4 części Atramentowego świata. Książka, różni się od filmu ale...

Mi książka bardzo się ciągła.

Mi książka bardzo się ciągła.

Niestety „Atramentowe serce” wynudziło mnie niemiłosiernie i po przeczytaniu odłożyłem je z ulgą na półkę. Tak, wiem że jest to książka dla młodszych odbiorców i podczas lektury próbowałem w ten sposób do niej podchodzić, lecz mam wrażenie, że nawet 11-letni ja po raz pierwszy sięgający po „Pottery” szybko by się od tego tytułu odbił.
Do zalet zdecydowanie zaliczyłbym oryginalny pomysł - jeden z bohaterów posiada umiejętność „wyczytywania” różnych postaci z kart książek i umieszczania ich w „naszej” rzeczywistości, co prowadzi do niezwykle ciekawych sytuacji.
Niestety nie zmienia to faktu, że całość jest mocno statyczna i dzieje się w zaledwie 2-3, mocno ograniczonych lokacjach. Nie było by to problemem, gdyby nie fakt często występujących dłużyzn, po których postaci dosłownie wracają tam skąd przybyły, by zaraz znów pojawić się w tam gdzie przebywały w poprzednim rozdziale. Strasznie mnie to w „Atramentowym sercu” irytowało.
Dodatkowo sami uczestnicy opowieści są niezwykle nijacy i żadnego z bohaterowie polubiłem. Brakowało im jakiegokolwiek charakteru, stanowili raczej kołki stworzone tylko i wyłącznie do obsadzenia ich w konkretnej roli.
Polecam tylko i wyłącznie młodszym czytelnikom bez wygórowanych oczekiwań, mających ochotę zagłębić się w świecie, w którym baśnie ożywają i nie boją się samointerpretacji na nowo.

Niestety „Atramentowe serce” wynudziło mnie niemiłosiernie i po przeczytaniu odłożyłem je z ulgą na półkę. Tak, wiem że jest to książka dla młodszych odbiorców i podczas lektury próbowałem w ten sposób do niej podchodzić, lecz mam wrażenie, że nawet 11-letni ja po raz pierwszy sięgający po „Pottery” szybko by się od tego tytułu odbił.
Do zalet zdecydowanie zaliczyłbym...

"mocne “meh”, ale może dlatego, że nie jestem targetowanym odbiorcą"

Tę książkę mogłam przeczytać dzięki @_z_okladka_mi_do_twarzy, która zorganizowała ten booktoru (za co cieplutko dziękuję!) i całkiem dobrze się bawiłam przy “Atramentowym sercu” chociaż nie jest to książka, po którą sięgnęłabym po raz kolejny. Jest ona w porządku, ale osobiście nie potrafiłam się w niej zatracić.

W tej książce bohaterowie są prosto opisani, zbudowani na standardowych schematach. Nie mogę powiedzieć, że potrafili mnie zaskoczyć. Ich zachowania były przewidywalne, choć nie były (że tak to ujmę) “od czapy”. Nie mogę też powiedzieć, że jakaś postać wzbudziła we mnie jakoś szczególnie dużo sympatii. Wiem na pewno, że jednej z postaci nie cierpię od samego początku, choć zapewne nie miało się to wydarzyć aż tak szybko (czy wiecie o kim mogę mówić?).

Książka jest niezwykle przewidywalna, wręcz przewidywalna do bólu. I może nie jestem w grupie dedykowanych odbiorców, ale uważam, że zbyt dużo dostajemy na tacy niemalże od razu. Jeśli pojawia się jakiś wątek, prawie ze stu procentową dokładnością możemy prawie natychmiast odgadnąć jak on się rozwinie i skończy. Wybitnie nie lubię takiego zabiegu, odbiera mi to większą część frajdy z czytania - bo po co mam czytać książkę, którą przewidziałam po pięćdziesięciu stronach?

Nie znalazłam ani jednego momentu w książce, który mógłby być nazwany “zwrotem akcji”, naprawdę. Jeśli ktoś nie potrafi świadomie ignorować pewnych faktów, to całą fabułę dostanie na tacy, ledwie dotrwawszy do połowy książki, a każdy “zwrot akcji” zostanie wyjaśniony
zanim na dobre pojawi się na stronach książki. Taki zabieg sprawił, że nawet nie potrafiłam kibicować bohaterom, bo jak mam to robić, kiedy doskonale wiem, że podejmują złe decyzje i ufają niewłaściwym bohaterom?

Ta książka nie jest zła. Osobiście uważam ją za niezwykle przewidywalną i nieco nudną, ale może po prostu nie jestem odpowiednim odbiorcą - to jest równie prawdopodobny scenariusz. “Wymęczyłam” tę książkę. Trochę kojarzyła mi się
z “Czarnym sercem” Elisy Puricelli Guerry... Wielką fanką “Atramentowego serca” nie zostanę, ale hejterką również - tę książkę określiłabym mocnym i stabilnym “meh”.

"mocne “meh”, ale może dlatego, że nie jestem targetowanym odbiorcą"

Tę książkę mogłam przeczytać dzięki @_z_okladka_mi_do_twarzy, która zorganizowała ten booktoru (za co cieplutko dziękuję!) i całkiem dobrze się bawiłam przy “Atramentowym sercu” chociaż nie jest to książka, po którą sięgnęłabym po raz kolejny. Jest ona w porządku, ale osobiście nie potrafiłam się w niej...

To jedna z ukochanych historii z mojego dzieciństwa. Nie do końca się przekonałam do nowego wydania, ale czytałam tę historię tyle razy, że znam ją na pamięć i każdy powrót do Atramentowego Świata jest dla mnie nostalgiczną podróżą.

To jedna z ukochanych historii z mojego dzieciństwa. Nie do końca się przekonałam do nowego wydania, ale czytałam tę historię tyle razy, że znam ją na pamięć i każdy powrót do Atramentowego Świata jest dla mnie nostalgiczną podróżą.