Swallow. Nadzieja umiera ostatnia

Autorka wspięła się tutaj na wysoki poziom. Wszystko jest dopracowane, a relacje między bohaterami angażują i zostają w głowie. Ogromny plus także dla wersji audio. Interpretacja Poli Błasik świetnie oddaje klimat historii i sprawia, że słucha się tego z jeszcze większym zaangażowaniem. To książka, która potrafi zaskoczyć i zdecydowanie zasługuje na uwagę.

Autorka wspięła się tutaj na wysoki poziom. Wszystko jest dopracowane, a relacje między bohaterami angażują i zostają w głowie. Ogromny plus także dla wersji audio. Interpretacja Poli Błasik świetnie oddaje klimat historii i sprawia, że słucha się tego z jeszcze większym zaangażowaniem. To książka, która potrafi zaskoczyć i zdecydowanie zasługuje na uwagę.

Ogólnie to na pierwszej części nawet dobrze się bawiłam, nie było o dziwo bardzo "cringowo" jak na książki w tej tematyce, których ogólnie nie lubię. Aczkolwiek następne części jak dla mnie tragedia wydawały się takie naciągane momentami no i niezręczne. Niektóre dialogi miałam wrażenie, że się powtarzają. I na koniec uważam, że opisywanie tej samej sytuacji i dialogów kilka razy z różnej perspektywy, gdzie zazwyczaj nie wnosiło to nic nowego, dosłownie prawie słowo w słowo powtórzona sytuacja, to marnowanie czasu czytelnika. Ja większość tych powtórzeń pomijałam. Myślę że trylogia mogłaby być zdecydowanie krótsza i historia na tym by nic nie straciła.

Ogólnie to na pierwszej części nawet dobrze się bawiłam, nie było o dziwo bardzo "cringowo" jak na książki w tej tematyce, których ogólnie nie lubię. Aczkolwiek następne części jak dla mnie tragedia wydawały się takie naciągane momentami no i niezręczne. Niektóre dialogi miałam wrażenie, że się powtarzają. I na koniec uważam, że opisywanie tej samej sytuacji i dialogów...

Cudowna książka🩷🎉
Z początku nie wydawała się być zachwycająca ale im dalej w las tym lepiej😉🩷. Sopdziewałam sie typowej książki o parze ludzi z traumami którzy zakochują się w sobie. Ale dostałam coś o wiele lepszego🎉🩷 a książka zdecydowanie nie była typowa.

Już sam początek to było zaskoczenie bardzo nietypowy😂 ale zarazem tak bardzo ciekawy i odświeżający w porównaniu do innych książek.

Bohaterowie jak dla mnie super!Jeszce nie spotkałam się z takim typem mężczyzny w książce ale zdecydowanie mi się sopdobał👍🏻- skrywający tajemnicę Rion z mrokiem w oczach👀 i pustką w sercu🩷😢. Jego postać była na prawdę ciekawa i absorbująca przez całą książkę wraz z główną bohaterką poszukiwałam odpowiedzi 🧐. I snułam różne teorie na jego temat. Ostatecznie po części zgadłam ale zakończenie i tak mnie powaliło.Ostatnie 30 stron czytałam z zapartym tchem dosłownie pożerając tę
książkę.

✨️Haelyn✨️ z początku się zniechęciłam bo z wyglądu za bardzo przypominała osobę z mojego życia jednakże okazała się być świetną narratorką👍🏻. Czasami podejmuje cringowe zachowania ale ogólnie mówiąc nie jest głupia co jest dużym plusem🩷. Oprócz tego też jest straumatyzowana nie spodziewałam się tego co wydarzyło się w jej życiu i naprawde mnie to zaciekawiło.

🤣Humor🤣 jest świetny może nie wybitny bo zdarzały się lepsze ale napradę było z czego się pośmiać co dla mnie jest bardzo ważne👈🩷.

No i oczywiście 🩷Romans🩷 który rozwija się pomiędzy głównymi bohaterami. Jest naprawdę dobry🩷. (Z napięciem czekałam na lierwszy pocałunek🫣🩷)Rozwija się w swoim czasie i nie zagłusza innych wątków moim zdaniem wpasowuje się idealnie w akcję.

Całością książka jest naprawdę MEGA.
Zdecydowanie polecam 👍🏻bohterowie , humor i wszystko inne co opisałam składa się na świetną całość🎉. Nie licząc jednej sceny oceniam ją na 15+.

Cudowna książka🩷🎉
Z początku nie wydawała się być zachwycająca ale im dalej w las tym lepiej😉🩷. Sopdziewałam sie typowej książki o parze ludzi z traumami którzy zakochują się w sobie. Ale dostałam coś o wiele lepszego🎉🩷 a książka zdecydowanie nie była typowa.

Już sam początek to było zaskoczenie bardzo nietypowy😂 ale zarazem tak bardzo ciekawy i odświeżający w porównaniu...

Ksiazka to zbior cringu.
Pomysl jakiś był,ale jego wykonanie średnio
Ksiazke dalo się napisac dużo krócej i mniej papieru zmarnować.
Ksiazka slaba, styl pisania tragiczny,ogrom bledow i brak logiki.
Bohaterow nei da się polubić a ksiazka ogolnie nudna. Zakonczenie książki srednie
Probowalam znaleźć jakiekolwiek plusy ale nie umiem...
Wiem,ze beda/sa kolejne czesci ale nie zamierzam sie katowac nimi

Ksiazka to zbior cringu.
Pomysl jakiś był,ale jego wykonanie średnio
Ksiazke dalo się napisac dużo krócej i mniej papieru zmarnować.
Ksiazka slaba, styl pisania tragiczny,ogrom bledow i brak logiki.
Bohaterow nei da się polubić a ksiazka ogolnie nudna. Zakonczenie książki srednie
Probowalam znaleźć jakiekolwiek plusy ale nie umiem...
Wiem,ze beda/sa kolejne czesci ale nie...

Książka strasznie mi się dłużyła. Świetny pomysł na fabułę, barwne i realistyczne postaci, ładny styl pisania, ale historia niestety źle poprowadzona. Za dużo zbędnych opisów i powtarzanie tego samego z perspektywy dwóch bohaterów. Czuję rozczarowanie, bo powieść ma naprawdę ogromny potencjał. Rozumiem, że autorka chciała pokazać slow burn i ogólne wolniejsze tempo wydarzeń, ale jednak męczyłam się podczas czytania. Poczułam ulgę, gdy z trudem dotarłam do końca. Na myśl o jeszcze dwóch tomach i dodatku, gdzie każdy z nich liczy ok. 500 stron czuję jedynie zniechęcenie z delikatną nutą ciekawości. Ale nie ma tu radosnej ekscytacji i smutku, że historia dobiega końca. Z wysiłkiem brnęłam przez kolejne strony, a to przecież nie o to chodzi w dobrej książce. Nie wiem, czy będę kontynuować tę serię, mam mocno mieszane uczucia, pomimo, że cenię sobie styl Aleksandry Muraszki.

Książka strasznie mi się dłużyła. Świetny pomysł na fabułę, barwne i realistyczne postaci, ładny styl pisania, ale historia niestety źle poprowadzona. Za dużo zbędnych opisów i powtarzanie tego samego z perspektywy dwóch bohaterów. Czuję rozczarowanie, bo powieść ma naprawdę ogromny potencjał. Rozumiem, że autorka chciała pokazać slow burn i ogólne wolniejsze tempo...

https://www.instagram.com/p/DUZIClmDK8j/?igsh=ejFpbGN0MXVob2h5

https://www.instagram.com/p/DUZIClmDK8j/?igsh=ejFpbGN0MXVob2h5

Bardzo mi się dłużyła i nużyła. Powtarzalność scen, zachowań, wydarzeń, no naprawdę niewiele się działo, a książka ma prawie 600 stron! Na spokojnie można by ją skrócić o 150-200 stron, a nic nie straci z treści, a może nawet zyska. Szczerze mówiąc to po jej wymęczeniu, nawet ten cliffhanger w postaci ostatniego zdania, nie zachęca mnie do kontynuacji serii...

Bardzo mi się dłużyła i nużyła. Powtarzalność scen, zachowań, wydarzeń, no naprawdę niewiele się działo, a książka ma prawie 600 stron! Na spokojnie można by ją skrócić o 150-200 stron, a nic nie straci z treści, a może nawet zyska. Szczerze mówiąc to po jej wymęczeniu, nawet ten cliffhanger w postaci ostatniego zdania, nie zachęca mnie do kontynuacji serii...

„Swallow. Nadzieja umiera ostatnia” to książka, która zostawiła mnie z mieszanymi uczuciami. Początek czytało mi się naprawdę ciężko – momentami miałam wrażenie, że nie mogę się wciągnąć, a styl pisania i powolne tempo nie ułatwiały sprawy.

Opisy, choć miejscami poetyckie, bywały rozwleczone, a powtarzanie niektórych scen z dwóch perspektyw – Haelyn i Riona – zamiast wzbogacać historię, sprawiało, że fabuła chwilami się dłużyła i traciła intensywność.

Na szczęście w drugiej połowie książka zaczęła nabierać wyraźniejszego rytmu. Emocje bohaterów stawały się bardziej wyczuwalne, a ich relacja – choć oparta na znanym motywie „światła i ciemności” – zyskała głębię.

Pojawiło się też kilka momentów, które naprawdę mnie poruszyły i pozwoliły mi poczuć większe przywiązanie do postaci. Rion z czasem przestał być jedynie „tym chłopakiem, który pragnie śmierci”, a Haelyn, choć delikatna, pokazała siłę i determinację, które nadały jej charakterowi autentyczności.

Zakończenie zdecydowanie okazało się najmocniejszym punktem powieści. Było emocjonalne, nieoczywiste i zostawiło mnie z trudnym do opisania uczuciem – czymś pomiędzy smutkiem a nadzieją.

To właśnie te ostatnie rozdziały sprawiły, że mimo początkowego zniechęcenia, czułam, że warto było dotrwać do końca. Choć książka nie była idealna, ma w sobie coś, co zostaje w myślach na dłużej 🧡

„Swallow. Nadzieja umiera ostatnia” to książka, która zostawiła mnie z mieszanymi uczuciami. Początek czytało mi się naprawdę ciężko – momentami miałam wrażenie, że nie mogę się wciągnąć, a styl pisania i powolne tempo nie ułatwiały sprawy.

Opisy, choć miejscami poetyckie, bywały rozwleczone, a powtarzanie niektórych scen z dwóch perspektyw – Haelyn i Riona – zamiast...

Myślę, że wiele nastolatek będzie mocno wzruszonych, pojawia się łzy wzruszenia, zdenerwowania i bezsilności.
Dwoje głównych bohaterów-obydwoje w przeszłości doznali traumy której konsekwencje są w nich do dzisiaj...
Ona- była świadkiem morderstwa dlatego tak bardzo boi się śmierci.
On- odrzucony przez rodzinę, marzy o śmierci, po kilku próbach samobójczych.
Czy są w stanie pomóc sobie wzajemnie?
Chwilami się frustrowalam, momentami rozumiałam jedną stronę, czasami druga. Poza wątkiem romantycznym książka w prosty sposób pokazuje życie człowieka cierpiącego na depresję oraz strach ludzi w najbliższym otoczeniu.

Myślę, że wiele nastolatek będzie mocno wzruszonych, pojawia się łzy wzruszenia, zdenerwowania i bezsilności.
Dwoje głównych bohaterów-obydwoje w przeszłości doznali traumy której konsekwencje są w nich do dzisiaj...
Ona- była świadkiem morderstwa dlatego tak bardzo boi się śmierci.
On- odrzucony przez rodzinę, marzy o śmierci, po kilku próbach samobójczych.
Czy są w stanie...

Zwykle czytam inne gatunki, lecz tym razem postanowiłam przeczytać coś całkowicie innego. Swallow zaskoczyło mnie negatywnie. Słyszałam o tej książce wiele dobrego, lecz przedstawienie bohaterów i ich problemów według mnie zostało zrobione nieumiejętnie. Historia jest dość niespójna, autorka często mówi nam coś, po czym za kilka stron od nowa nam ten fakt przedstawia zachowując się jakby pierwszy raz ta informacja do nas trafiała, często nawet w tej samej perspektywie. 4 gwiazdki za dosyć ładny styl pisarski który był dosyć przyjemny dla oka

Zwykle czytam inne gatunki, lecz tym razem postanowiłam przeczytać coś całkowicie innego. Swallow zaskoczyło mnie negatywnie. Słyszałam o tej książce wiele dobrego, lecz przedstawienie bohaterów i ich problemów według mnie zostało zrobione nieumiejętnie. Historia jest dość niespójna, autorka często mówi nam coś, po czym za kilka stron od nowa nam ten fakt przedstawia...