Świąteczna księgarnia

Zapowiadało się ciekawie, mała księgarnia na którą trzeba znaleźć sposób , żeby znów rozkwitła. Ale coś nie wyszło, może to wina tłumacza, który z nie potrafił oddać atmosfery i przeżyć . Główna bohaterka nie zachwyciła , nie wciągnęła mnie w swoje życie - ,infantylna , narzekająca, o zerowej charyźmie. Dwaj konkurenci, też nie do życia. Słowem bohaterowie na nie , akcja rozciągnięta do granic przyzwoitości też na nie. Przeczytać można, bez zachwytu.

Zapowiadało się ciekawie, mała księgarnia na którą trzeba znaleźć sposób , żeby znów rozkwitła. Ale coś nie wyszło, może to wina tłumacza, który z nie potrafił oddać atmosfery i przeżyć . Główna bohaterka nie zachwyciła , nie wciągnęła mnie w swoje życie - ,infantylna , narzekająca, o zerowej charyźmie. Dwaj konkurenci, też nie do życia. Słowem bohaterowie na nie , akcja...

Główna bohaterka „Świątecznej księgarni” to Carmen. Całe życie czuję się jak gorsza siostra, bo jest samotna i aktualnie bez pracy, a jej siostra ma idealnego męża, dobrą pracę i czwarte dziecko w drodze. Decyduje się jednak przeprowadzić w listopadzie do siostry Sofii, która załatwia jej pracę w podupadającej księgarni. Carmen musi odczarować to miejsce i sprowadzić na nie większe zyski. Oprócz tego próbuje nawiązać bliższą relacje z siostrą i jej dziećmi…

Święta to czas wspólnoty, radości i pojednania. Ta książka to nam zdecydowanie potwierdzi. Po wielu burzach wyjdzie słońce do naszej bohaterki Carmen, a wraz z nią przeżyjemy całą gamę uczuć. Oprócz oczywiście próby ratowania księgarni, której oddaje serduszko, bo była to piękna inicjatywa, to na horyzoncie Carmen pojawiają się dwa zupełnie różni od siebie mężczyźni… uwielbiam takie miłosne zawirowania w świątecznych książkach!

Robi się cieplej na serduszku i jest przemiło czytać taką książkę. Dialogi dzieci mnie rozczulały i czasem wywoływały śmiech.

Urocza świąteczna historia to naprawdę absolutny obowiązek, aby wprawić się w świąteczny nastrój.
Bardzo Wam polecam ❤️

Główna bohaterka „Świątecznej księgarni” to Carmen. Całe życie czuję się jak gorsza siostra, bo jest samotna i aktualnie bez pracy, a jej siostra ma idealnego męża, dobrą pracę i czwarte dziecko w drodze. Decyduje się jednak przeprowadzić w listopadzie do siostry Sofii, która załatwia jej pracę w podupadającej księgarni. Carmen musi odczarować to miejsce i sprowadzić na nie...

Przeczytanie tej książki zajęło mi dłużej, niż myślałam. Z jednej strony faktycznie wprawiła mnie w miły nastrój. Podobało mi się, że te dobre, rozczulające momenty były czasem przecinane realistycznymi elementami, np. czyimś mało miłym komentarzem. Cieszę się z zakończenia. Z drugiej strony miałam wrażenie, że w tej książce występuje za dużo "zbyt": poszczególne postaci były zbyt idealne, zbyt nachalne lub zbyt męczące, ludzie zbyt życzliwi (albo to ja żyję w zbyt pesymistycznej bańce, żeby uwierzyć, że to prawda),zbiegi okoliczności zbyt częste, a wątek "przez niedopowiedzenia i przypadki będziemy się mijać w kółko" zbyt oczywisty i frustrujący. Szkoda, że niektóre wątki nie były moim zdaniem dokończone lub rozwinięte, np. spory między siostrami - nie wiem, jak do niego podejść. Z jednej strony wszystko wyszło dobrze, ale zastanawiam się, czy to nie powierzchowne. Były pojedyncze sceny, wątki, wypowiedzi, epilog, które mnie urzekły, rozbawiły lub miło zaskoczyły. Ciekawy wątek selekcji książek dla dzieci tak, by nie martwić ich motywem śmierci czy choroby, lub refleksja Carmen na temat tego, czy na pewno chciałaby żyć życiem, o jakim marzyła tyle lat.
Zwróciłam uwagę na byki językowe. Korektorzy to też ludzie, ale chyba ktoś nie zrobił drugiego czytania:
"Papier był w dotyku był miękki, zgnieciony".
"...Sofia przecież skończyła prawo z wyższym stopnie niż on była lepiej wykształcona".
"Jeżeli chce pan wzbudzić we mnie wyrzuty sumienia, (...) to oszczędź sobie trudu (...)".
"Pana żona żona nie ma nic przeciwko?".

Porównałabym moje przeżycia z tą książką do kubka gorącej czekolady: po lekturze miło i ciepło, ale mnie zemdliło, bo to był za duży kubek i za słodka czekolada.

Moje podsumowanie historii dla mnie:

Carmen jest czarną owcą w rodzinie, bo nie poszła na studia i pracuje w domu towarowym. Jej siostra Sofia odnosi sukces za sukcesami, jest wziętą prawniczką, ma trójkę dzieci, wspaniały dom i męża w delegacji. Wszyscy chcą pomóc Carmen, bo robi z siebie ofiarę. Zamieszkuje u Sofii i ma pomóc księgarzowi McCredie'owi stanąć na nogi, bo nie sprzedaje książek, stroni od ludzi. Carmen wkracza do akcji i księgarnia odżywa dzięki czytaniom książek dzieciom, . Wszyscy mieszkańcy ulicy są turbomili, pan McCredie wychodzi ze skorupy, odkrywa swoją historię i chce popłynąć na biegun. Carmen poznaje Blaira, zadufanego, rozchwytywanego autora autorozwojowych poradników. Z jednej strony pociąga ją wizja bycia "trophy wife", ale z drugiej pojmuje, że to nie dla niej. Nawiązuje relację z Oke, doktorem od drzew, kwakrem, ale oczywiście przez szereg niedopowiedzeń Oke myśli, że Carmen kręci z Blairem, Carmen myśli, że Oke kręci z kelnerką, i prawie się rozmijają. Carmen staje się fajną ciocią, sprawia radość dzieciakom i późno, ale lepiej późno niż wcale, wywala Skylar, nawiedzono-uduchowioną opiekunkę do dzieci, która je prześladuje, bo sama ma nieciekawą sytuację w domu (co to ma tłumaczyć trochę?),i która sabotowała relacje Carmen, bo sama smali cholewki do Blaira. Sofia rodzi czwarte dziecko, wszyscy są szczęśliwi, razem spędzają święta. A eliksir dla sióstr to nie dla Carmen i Sophii, tylko dla jej córek, które w kółko się kłócą.
Carmen - straszna męczybuła, która bierze absolutnie wszystkie wypowiedziane na świecie zdania do siebie, z początkami paranoi prześladowczej. Okazuje się, że jest fajną ciotką.
Sofia - postać sztywna jak kij, męcząca swoje dzieci zasadami 40-letnich kobiet na TikToku, ignorująca wszystkie sygnały, że jej dzieci nie mają szczęśliwego dzieciństwa; raczej nie przeżyła przemiany wewnętrznej, bo nie miała w sobie jakichś głębszych refleksji, a na zwykłe "czasem można pozwolić sobie na trochę bałaganu" się nie nabiorę.

Przeczytanie tej książki zajęło mi dłużej, niż myślałam. Z jednej strony faktycznie wprawiła mnie w miły nastrój. Podobało mi się, że te dobre, rozczulające momenty były czasem przecinane realistycznymi elementami, np. czyimś mało miłym komentarzem. Cieszę się z zakończenia. Z drugiej strony miałam wrażenie, że w tej książce występuje za dużo "zbyt": poszczególne...

Książkę najlepiej obrazuje słowo "przyjemna". Nie jest wybitna ani odkrywcza, ale czytając ją przyjemnie się spędza czas.

Książkę najlepiej obrazuje słowo "przyjemna". Nie jest wybitna ani odkrywcza, ale czytając ją przyjemnie się spędza czas.

📚: Muszę przyznać, że to bardzo komfortowa książka. I oczywiście, ma w sobie klimat świąt, choć nie jest nim całkowicie przesycona.

Jest to historia Carmen, która w życiu ma "trochę" pod górkę. I jak to bywa, każdy chce dla niej dobrze i próbuje pomagać. Kiedy zostaje zwolniona z pracy przed świętami, nie za bardzo ma wybór i musi spędzić święta u swojej starszej siostry, która wydaje się być jej zupełnym przeciwieństwem. Carmen zawsze czuła się od niej gorsza, ponieważ Sofia miała od dawna piękne i uporządkowane życie. Ciężko nie zazdrościć w takiej sytuacji. Za namową najbliższych, Carmen przeprowadza się do świątecznego Edynburga, gdzie podejmuje się pracy w podupadającej księgarni i próbuje tchnąć w nią trochę życia, ale czy jej się to uda?
Warto się przekonać. ♥️

Bardzo lubię książki tej autorki, bo mam poczucie, że są takie życiowe i ludzkie. Bohaterowie to często zwyczajni ludzie, mierzący się z problemami życia codziennego, których nie da się nie lubić. Książka jest niespieszna, bardzo klimatyczna, a poza tym porusza trudne życiowe tematy. Jest w niej miejsce na dojrzewające siostrzane relacje i miłość, która przychodzi w nieoczekiwanym momencie, żeby rozgrzać zimowe serce. ♥️
Niezwykle mądra lektura, pokazuje, co tak naprawdę się liczy w życiu i za czym warto podążać. Polecam, choć warto mieć na uwadze, że to taka bardzo spokojna lektura. 🙂

📚: Muszę przyznać, że to bardzo komfortowa książka. I oczywiście, ma w sobie klimat świąt, choć nie jest nim całkowicie przesycona.

Jest to historia Carmen, która w życiu ma "trochę" pod górkę. I jak to bywa, każdy chce dla niej dobrze i próbuje pomagać. Kiedy zostaje zwolniona z pracy przed świętami, nie za bardzo ma wybór i musi spędzić święta u swojej starszej siostry,...

Opinia pochodzi z mojej strony Zapiski przy Kawie.
Czy zdarzyło Wam się kiedyś, że przeczytaliście książkę, której akcja toczy się w jakimś uroczym miejscu i później pojechaliście tam, aby je zobaczyć? 📝☕🌷
Powiem Wam, że ja tak miałam już kilka razy. I teraz przyjdzie mi zwiedzić stolicę Szkocji!
Wszystko to za sprawą Jenny Colgan, która umiejscowiła akcję "Świątecznej księgarni" właśnie w Edynburgu. Jej bohaterka Carmen przeżywa wiele niepowodzeń, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Jest singielką, nie ma szczęścia w miłości, nie skończyła studiów i do tego została zwolniona z pracy w dużym domu towarowym. Wtedy jej matka postanawia wysłać ją do Edynburga, gdzie mieszka jej idealna siostra. Sofia ma piękny dom, bogatego męża, jest odnoszącym sukcesy prawnikiem i do tego oczekuje czwartego dziecka! Wyobraźcie sobie tylko, co może czuć biedna Carmen! No ale z braku innej możliwości wyjeżdża do Edynburga, pomaga siostrze przy dzieciach i zatrudnia się w upadającej księgarence, by pomóc jej starszemu, ekscentrycznemu właścicielowi tchnąć życie w zapomniany sklepik. Ta misja wydaje jej się jednak niemożliwa do spełnienia…
To tylko zarys fabuły, w powieści dostaniecie o wiele więcej!
Ach, jak bardzo podobała mi się ta książka! Autorka pięknie odmalowała klimat świątecznego Edynburga. Jarmark świąteczny, cudne sklepiki na Victoria Street i ta zapomniana przez ludzi księgarnia! To piękna powieść o sile rodzinnych więzów, szukaniu swego miejsca w życiu, o przyjaźni i oczywiście o miłości. Jenny Colgan ukazuje, że nie zawsze wszystko w życiu układa się po naszej myśli, czasem zdecydowanie mamy pod górkę. Jednak czyjaś wyciągnięta dłoń, bliskość i solidarność z innymi mogą zdziałać cuda. Dodatkowo znajdziecie tu niewielki, acz bardzo przejmujący wątek z drugiej wojny światowej. Wszystko to składa się na lekturę doskonałą. Aha, czy ja ja już pisałam, że chcę do Edynburga?
Polecam serdecznie 💙😘

Opinia pochodzi z mojej strony Zapiski przy Kawie.
Czy zdarzyło Wam się kiedyś, że przeczytaliście książkę, której akcja toczy się w jakimś uroczym miejscu i później pojechaliście tam, aby je zobaczyć? 📝☕🌷
Powiem Wam, że ja tak miałam już kilka razy. I teraz przyjdzie mi zwiedzić stolicę Szkocji!
Wszystko to za sprawą Jenny Colgan, która umiejscowiła akcję "Świątecznej...

Trochę nie rozumiem zachwytu nad tą książką na YT i IG — dla mnie była po prostu średnia.

Trochę nie rozumiem zachwytu nad tą książką na YT i IG — dla mnie była po prostu średnia.

Jak święta, to i świąteczna książka. A co może być lepsze dla książkoholika, niż powieść okołoświąteczna, rozgrywająca się w księgarni?
Upadająca, stara księgarnia - niemalże antykwariat. Dwie siostry, które unikają się od lat. Dziewczyna starająca się ocalić nie tylko interes starszego pana...

Bardzo dobra powieść, tylko początek trzeba znieść, bo jest przyciężki, ale w okolicy setnej strony czytelnik orientuje się, że wpadł jak śliwka w kompot :)

Jak święta, to i świąteczna książka. A co może być lepsze dla książkoholika, niż powieść okołoświąteczna, rozgrywająca się w księgarni?
Upadająca, stara księgarnia - niemalże antykwariat. Dwie siostry, które unikają się od lat. Dziewczyna starająca się ocalić nie tylko interes starszego pana...

Bardzo dobra powieść, tylko początek trzeba znieść, bo jest przyciężki, ale w...

Lekka lektura do przeczytania w okolicach świąt pod kocykiem i z kubkiem gorącej czekolady w ręku. Mimo tego, że to historia trochę o przewartościowaniu życia i relacjach z innymi to postacie są mocno przerysowane, a fabuła bardzo cukierkowa - raczej nie doczekacie się tu jakiejś ambitnej historii. To raczej opakowana w drogi papier zabawkowa kolejka z dyskontu niż rękodzieło. Ale ze stron bił w moją stronę urok i ciepło tej księgarni, co sprawiło, że bardzo miło się ją czytało. Sama chętnie odwiedziłabym takie miejsce.

Lekka lektura do przeczytania w okolicach świąt pod kocykiem i z kubkiem gorącej czekolady w ręku. Mimo tego, że to historia trochę o przewartościowaniu życia i relacjach z innymi to postacie są mocno przerysowane, a fabuła bardzo cukierkowa - raczej nie doczekacie się tu jakiejś ambitnej historii. To raczej opakowana w drogi papier zabawkowa kolejka z dyskontu niż...

Zwykła opowieść o zagubionej kobiecie, ratującej mała księgarnie a tuż obok tego przewija się jeszcze miłość. Nic odkrywczego, ale zabawa całkiem niezła.

Zwykła opowieść o zagubionej kobiecie, ratującej mała księgarnie a tuż obok tego przewija się jeszcze miłość. Nic odkrywczego, ale zabawa całkiem niezła.