Klub Dzikiej Róży

Nie wiem.... Może przez to, że przyswajałam ją w formie audiobooka, a może coś innego, ale na początku byłam bardzo zainteresowana i dobrze się bawiłam, ale druga połowa to dla mnie niestety porażka.

Nie wiem.... Może przez to, że przyswajałam ją w formie audiobooka, a może coś innego, ale na początku byłam bardzo zainteresowana i dobrze się bawiłam, ale druga połowa to dla mnie niestety porażka.

To moja druga książka autorki. Oczywiście nie zawiodłam się. Wciągająca, ciekawa lektura o przyjaźni kobiet, kobiet z których każda ma swoją własną trudną historię, szukających nowego życia w wielkim kraju.

To moja druga książka autorki. Oczywiście nie zawiodłam się. Wciągająca, ciekawa lektura o przyjaźni kobiet, kobiet z których każda ma swoją własną trudną historię, szukających nowego życia w wielkim kraju.

Wciągająca, przyjemna książka. Taka z gatunku tych, że wszystko się ułoży, że będzie lepiej i że zawsze jest jakieś rozwiązanie.

Wciągająca, przyjemna książka. Taka z gatunku tych, że wszystko się ułoży, że będzie lepiej i że zawsze jest jakieś rozwiązanie.

O dziwo, najmniej niepokojącym aspektem tej książki jest jej klasyfikacja - kryminał/thriller.
"Klub dzikiej róży" zdecydowanie nie jest kryminałem, ma za to bardzo powoli rozwijającą się fabułę opartą raczej na budowaniu charakterów - o ile można powiedzieć, że faktycznie zbudowano tam jakiekolwiek charaktery.
W moim odczuciu, postacie były raczej "na szybko" nakreślone i raczej bez określonych cech charakteru, każdą z postaci reprezentowało raczej jedno zdarzenie lub pewien powtarzający się ciąg zdarzeń.
Dodatkowo, autorka chciała stworzyć dla każdej z bohaterek zamkniętą historyjkę życia, która pokazywała, dlaczego dana osoba zachowuje się w jakiś dziwny/negatywny sposób i jak jedna sytuacja w teraźniejszości zwykle pozwala im przezwyciężyć swoje trudności i zjednać się z innymi. Niestety, mimo chęci pokazania, że każdy ma swoją historię i uświadomienia czytelnikowi, że w zasadzie nie wiemy co się dzieje "za zamknięty drzwiami", to mimo wszystko nie wszystkie postacie dostały (chyba na potrzeby lepszej fabuły?) swoje szczęsliwe zakończenie lub usprawiedliwienie. Niektóre z nich dostały po prostu łatkę typowego "złola" z filmów. Zero wyjaśnień zachowań, które były z mojej perspektywy ekstremalne, a jedynie pokazanie jak cała reszta kobiet się zjednoczyła i z nimi walczyła.
Aspekt, który również mi bardzo przeszkadzał było ciągłe uwypuklanie i podkreślanie "amerykańskiej wolności" dla absolutnie wszystkich żyjących tam osób (pomimo wszelkich różnic) - mi się on wydał absolutnie sztuczny.

O dziwo, najmniej niepokojącym aspektem tej książki jest jej klasyfikacja - kryminał/thriller.
"Klub dzikiej róży" zdecydowanie nie jest kryminałem, ma za to bardzo powoli rozwijającą się fabułę opartą raczej na budowaniu charakterów - o ile można powiedzieć, że faktycznie zbudowano tam jakiekolwiek charaktery.
W moim odczuciu, postacie były raczej "na szybko" nakreślone i...

przepiękne, zachwycające i poruszające

przepiękne, zachwycające i poruszające

„Klub Dzikiej Róży” to książka o pamięci i odkupieniu. O tym, że prawda może zniszczyć, ale też wyzwolić. Że przeszłość nie znika, dopóki ktoś jej nie wypowie. I że kobiety – nawet jeśli różni je wszystko – potrafią stworzyć wspólnotę, która staje się schronieniem.

To powieść, którą się nie tylko czyta, ale przeżywa – jak spacer po starym domu, w którym każdy pokój ma swoją historię, a za każdym drzwiami czai się echo dawnych emocji. Dla mnie „Klub Dzikiej Róży” to nie tylko literacka podróż w czasie, ale też głęboka medytacja o sile kobiecej solidarności, o potrzebie prawdy i o tym, jak miejsca – podobnie jak ludzie – potrafią pamiętać więcej, niż chcielibyśmy, by pamiętały.

„Klub Dzikiej Róży” to książka o pamięci i odkupieniu. O tym, że prawda może zniszczyć, ale też wyzwolić. Że przeszłość nie znika, dopóki ktoś jej nie wypowie. I że kobiety – nawet jeśli różni je wszystko – potrafią stworzyć wspólnotę, która staje się schronieniem.

To powieść, którą się nie tylko czyta, ale przeżywa – jak spacer po starym domu, w którym każdy pokój ma...

Szczęśliwa (?) Siódemka
Akcja „Klubu Dzikiej Róży” rozgrywa się z Waszyngtonie w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Trwa akurat polowanie na komunistów zorganizowane przez komisję śledczą prowadzoną przez senatora Josepha Raymonda „Joe” McCarthy’ego badającej powiązania z komunistami osób zatrudnionych w urzędach państwowych. To również czas segregacji rasowej oraz czas, gdy kobieta znaczyła niewiele. Jej rola ograniczała się do roli matki i gospodyni domowej. To również moment, gdy już tylko chwila a na rynek wejdzie tabletka antykoncepcyjna…. Pracowały tylko panny na stanowiskach biurowych albo jako nauczycielki i opiekunki. Panny pracujące często wynajmowały umeblowane pokoje gdzie nie były narażone na kontakt z mężczyznami, gdyż ich dobrego imienia strzegły gospodynie domu. Takim miejscem był Dom pod Dziką Różą. Tani, podupadły pensjonat z oszczędną i zrzędliwą gospodynią. Kate Quinn zameldowała w nim siedem kobiet. Mieszkanki to : Fliss, Nora, Bea, Arlene, Claire i Reka i Grace. Grace March jest nowa i to ona zaczyna spajać dziewczyny, organizować wspólne spotkania, pomoc wzajemną…. Kobiety zaczynają się przyjaźnić i wspierać. Nawet dom się zmienił. Pojaśniał. Dziewczyny są różne i mają swoje zmartwienia i problemy. Dzięki więzi jaką nawiązały przy pomocy Grace ich życie stało się łatwiejsze. Jedna z kobiet dźwiga niebezpieczną tajemnicę. Jej odkrycie wstrząśnie mieszkańcami domu i pokaże ile warta była przyjaźń jego mieszkanek. Próbą będzie również trup w salonie, bo chociaż ta książka nie jest kryminałem to trup się w niej pojawił. Nawet dwa…. Kulminacyjnym momentem powieści jest spotkanie na kolacji w Święto Dziękczynienia w salonie Domu pod Dziką Różą. To ta chwila, gdy wyjaśni się wszystko i rozwiążą się zagadki. Książka jest świetna. Ciekawa, napisana dynamicznie, przedstawia różne charaktery i losy kobiet a nawet wartości. Jest różnorodnie. Ciekawym zabiegiem jest uczynienie domu narratorem. Wiele osób przewija się przez tę opowieść i każda jest ważna, każda ma swoją rolę do odegrania. Dawno nie czytałam tak dobrej książki. Polecam bez mrugnięcia okiem i bez wahania.

Szczęśliwa (?) Siódemka
Akcja „Klubu Dzikiej Róży” rozgrywa się z Waszyngtonie w latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku. Trwa akurat polowanie na komunistów zorganizowane przez komisję śledczą prowadzoną przez senatora Josepha Raymonda „Joe” McCarthy’ego badającej powiązania z komunistami osób zatrudnionych w urzędach państwowych. To również czas segregacji rasowej oraz...

Dziwnie było czytać powieść autorstwa Kate Quinn, której akcja nie jest umiejscowiona w czasie jednej z wojen światowych. Jest też inna pod innymi względami, choć niezmiennie tchnie feministycznym duchem – jeżeli ktoś chciałby się przekonać, jak długą historię ma walka o prawa kobiet, to tu jest dobry przykład. Bohaterki nie są wprawdzie przedstawicielkami tego ruchu, ale wspierając się w trudnych sytuacjach zgotowanych im przez mężczyzn, przekonanych o swojej bezkarności i podpartych obyczajowością tamtych czasów, pokazują swoją siłę.

W powieści nie brakuje realistycznych, skomplikowanych postaci (także męskich),które uczą się na błędach, zmieniają poglądy i podejmują odważne, często desperackie decyzje. Fabuła jest poprowadzona dwutorowo – „współcześnie” w Domu pod Dziką Różą w Święto Dziękczynienia popełnione zostaje morderstwo, a czytelnik przez bardzo długi czas nie wie nie tylko, kto umarł, ale jakiej płci jest ofiara. Większość fabuły poświęcona jest jednak historiom mieszkanek Domu, poczynając od pojawienia się w nim cztery lata wcześniej tajemniczej Grace March. Mijające się do tej pory jak statki nocą pensjonariuszki wkrótce zaczynają się spotykać w pokoju „nowej” na cotygodniowych kolacjach, poznając się nawzajem i zadzierzgując więzi, a także sprowadzają kochanków, narzeczonych i przyjaciół. I choć każda z nich skrywa swoje sekrety i boryka się z poważnymi problemami, pod subtelnym wpływem pani March odnajdują wyjście z sytuacji.

To była bardzo zajmująca lektura. Cały czas nie tylko próbowałam domyślić się, kto i kogo zabił, ale także jak potoczą się losy poszczególnych bohaterów i bohaterek – ze szczególnym uwzględnieniem Nory, której historia oraz jej ostateczna konkluzja bardzo mi się podobała. Dopiero po pewnym czasie uświadomiłam sobie, że bohaterki łączy nie tylko miejsce zamieszkania, ale także coś, co nawiązuje do samej historii Stanów Zjednoczonych Ameryki. Autorka oparła swoje postaci na autentycznych ludziach, wplatając ich historię w życiorysy Róż oraz ich bliskich i znajomych. Polowanie na czarownice McCarthy’ego, krach na giełdzie, powstanie pigułki antykoncepcyjnej, wojna w Korei – to tylko niektóre z poruszanych w powieści faktów. Kate Quinn jak zwykle kreśli szeroki obraz – tym razem USA lat 50-ych XX wieku – i miesza powieść obyczajowo-historyczną z sensacyjnym kryminałem, podpierając się porządnym researchem.

Bardzo, bardzo polecam :)

Dziwnie było czytać powieść autorstwa Kate Quinn, której akcja nie jest umiejscowiona w czasie jednej z wojen światowych. Jest też inna pod innymi względami, choć niezmiennie tchnie feministycznym duchem – jeżeli ktoś chciałby się przekonać, jak długą historię ma walka o prawa kobiet, to tu jest dobry przykład. Bohaterki nie są wprawdzie przedstawicielkami tego ruchu, ale...

W domu pod Dziką Różą mieszka 7 kobiet, które nawet ze sobą nie rozmawiają. Później do pensjonatu dołącza Grace. Kobieta wymyśliła spotkania w każdy czwartek wszystkich domowników, aby mieszkańcy mogli się lepiej poznać. Grace zaburzyła spokój i porządek jaki panował do tej pory w pensjonacie. Dodatkowo nagle zostaje w pensjonacie znalezione ciało i nikt nie wie kto jest zabójcą.

Podobało mi się, że mogliśmy poznać historię wszystkich osób, ponieważ każdy rozdział jest poświęcony innej bohaterce. Historia była inspirowana prawdziwymi osobami oraz wydarzeniami.
Książka pokazuje jak ciężkie były powojenne czasy, jak wyglądało wtedy codzienne życie kobiet, ale nie tylko ich. Historia pokazuje siłę kobiet i jak ważna jest bezinteresowna pomoc. W książce nie zabraknie także męskich postaci. Przez to, że jest wiele wątków na pewno nie będziecie się przy niej nudzić.

W domu pod Dziką Różą mieszka 7 kobiet, które nawet ze sobą nie rozmawiają. Później do pensjonatu dołącza Grace. Kobieta wymyśliła spotkania w każdy czwartek wszystkich domowników, aby mieszkańcy mogli się lepiej poznać. Grace zaburzyła spokój i porządek jaki panował do tej pory w pensjonacie. Dodatkowo nagle zostaje w pensjonacie znalezione ciało i nikt nie wie kto jest...

Wzruszająca i porywająca historia domu pełnego kobiecych historii.
Historia rozpoczynająca się zabójstwem w domu kobiet. Dom pełniący funkcję narratora robi wstęp do opowieści, o każdej z Pań mieszkających w domu. Każda z nich zmagała się ze swoimi trudnościami. W retrospekcjach poznajemy ich losy i to jak zżyły się podczas pobytu, o otwarciu Klubu Dzikiej Róży i zdarzeniach, które doprowadziły je do końcowej sceny.

Wzruszająca i porywająca historia domu pełnego kobiecych historii.
Historia rozpoczynająca się zabójstwem w domu kobiet. Dom pełniący funkcję narratora robi wstęp do opowieści, o każdej z Pań mieszkających w domu. Każda z nich zmagała się ze swoimi trudnościami. W retrospekcjach poznajemy ich losy i to jak zżyły się podczas pobytu, o otwarciu Klubu Dzikiej Róży i...