Sowieckie tajemnice II wojny światowej

Polecam

Polecam

Polecam

Polecam

Czytałam sporo książek o tematyce wojennej, ale zawsze ciągnie mnie do tematów, które nie są oczywiste i powtarzane w nieskończoność. Dlatego pokusiłam się o lekturę książki K. Drozdowskiego. Już sam tytuł obiecuje, że nie będzie to kolejna sucha relacja z frontów, ale próba dotarcia do tego, co przez lata pozostawało ukryte lub niewygodne. Autor skupia się na kulisach działań Związku Sowieckiego - państwa, które z jednej strony było sojusznikiem aliantów, a z drugiej miało swoje własne, mroczne oblicze. Pokazuje, jak ogromną rolę odgrywała propaganda, dezinformacja i zwykłe zatajanie faktów. Lektura uświadamia, że wojna nie toczyła się tylko na polach bitew, ale też w gabinetach, archiwach i na łamach gazet.
Podobał mi się styl: książka nie jest akademickim opracowaniem, które wymaga znajomości dziesiątek dat i nazwisk. Drozdowski pisze przystępnie, a jednocześnie nie upraszcza. Momentami miałam wrażenie, że zaglądam „za kulisy” historii; do miejsc, gdzie decyzje polityczne ważyły więcej niż losy tysięcznych armii.
Niektóre wątki potrafią naprawdę zaskoczyć. Np. kulisy współpracy NKWD z Gestapo w pierwszych latach wojny, polityczne gry Stalina wobec Zachodu czy nawet...kanibalizm podczas oblężenia Leningradu. Autor umiejętnie łączy fakty z interpretacją, dzięki czemu czytelnik nie tylko dowiaduje się „co się stało”, ale też dostaje narzędzia, by samemu wyciągać wnioski. Dla mnie ta książka była trochę jak odkrywanie kolejnej warstwy znanej już wszystkim opowieści. II wojna światowa to temat niby wyczerpany, ale Drozdowski pokazuje, że wciąż są obszary pełne niedopowiedzeń i sekretów. Polecam tę lekturę każdemu, kto szuka czegoś więcej niż dat i bitew, komu zależy na zrozumieniu, jak bardzo złożona i niejednoznaczna była rola Związku Sowieckiego w tym konflikcie. Ocena: 7/10.

Czytałam sporo książek o tematyce wojennej, ale zawsze ciągnie mnie do tematów, które nie są oczywiste i powtarzane w nieskończoność. Dlatego pokusiłam się o lekturę książki K. Drozdowskiego. Już sam tytuł obiecuje, że nie będzie to kolejna sucha relacja z frontów, ale próba dotarcia do tego, co przez lata pozostawało ukryte lub niewygodne. Autor skupia się na kulisach...

Kilka ciekawostek, perełek się znajdzie. Ale dla osób siedzących mocno w temacie za wiele ich nie będzie. Fajnie sobie co nieco odświeżyć, czegoś się dowiedzieć. Szybko się czyta (dwa wieczory). Ogólnie spoko, czekam na kolejne pozycje autora. Warto.

Kilka ciekawostek, perełek się znajdzie. Ale dla osób siedzących mocno w temacie za wiele ich nie będzie. Fajnie sobie co nieco odświeżyć, czegoś się dowiedzieć. Szybko się czyta (dwa wieczory). Ogólnie spoko, czekam na kolejne pozycje autora. Warto.

O wiele ciekawsze niż Polskie tajemnice..., chociaż to nadal nie ma tutaj niczego odkrywczego czy nowego.

O wiele ciekawsze niż Polskie tajemnice..., chociaż to nadal nie ma tutaj niczego odkrywczego czy nowego.

Krzysztof Drozdowski to autor, którego książki od dawna cenię za rzetelność, przystępny styl oraz zdolność odkrywania mało znanych faktów historycznych. Jego sposób pisania sprawia, że historia przestaje być jedynie suchym zestawieniem dat i wydarzeń, a staje się fascynującą opowieścią pełną tajemnic, nieoczywistych zwrotów akcji i nieznanych dotąd faktów. Dlatego z ogromnym zainteresowaniem sięgnęłam po jego książkę „Sowieckie tajemnice II wojny światowej”, będącą drugą częścią cyklu poświęconego nieznanym i często pomijanym aspektom działań Związku Radzieckiego w czasie wojny.

Autor szczegółowo analizuje działania ZSRR zarówno przed wybuchem wojny, jak i w jej trakcie. Już na samym początku książki Drozdowski porusza temat współpracy radziecko-niemieckiej, która miała miejsce jeszcze przed atakiem III Rzeszy na ZSRR. Ukazuje, jak oba państwa, mimo ideologicznych różnic, wspólnie rozwijały swoje siły zbrojne, wymieniały się doświadczeniami i prowadziły tajne operacje wojskowe. Ta część książki otwiera oczy na to, jak skomplikowane były relacje między Hitlerem a Stalinem i jak bardzo polityka może zmieniać bieg historii.

Kolejnym ważnym tematem poruszanym w książce są czystki w Armii Czerwonej. Stalin w obawie przed utratą władzy przeprowadził brutalne represje wobec własnych oficerów, eliminując wielu doświadczonych dowódców. Drozdowski ukazuje konsekwencje tych działań – osłabienie zdolności bojowych armii tuż przed atakiem Niemiec, co miało katastrofalne skutki dla ZSRR w początkowej fazie wojny.

Jednym z najbardziej przejmujących fragmentów książki jest opis oblężenia Leningradu. Autor przedstawia dramatyczne losy mieszkańców, którzy przez ponad dwa lata walczyli o przetrwanie w warunkach głodu, zimna i nieustannych bombardowań. W książce znajdziemy relacje świadków, a także wstrząsające informacje o przypadkach kanibalizmu, które były wynikiem skrajnego wyczerpania i desperacji. Drozdowski nie unika trudnych tematów, dzięki czemu jego książka pozwala zrozumieć, jak ogromne cierpienie towarzyszyło wojnie.

Książka porusza również temat sowieckich eksperymentów wojskowych. Drozdowski opisuje m.in. projekt „latającego czołgu” – konstrukcji, która miała zrewolucjonizować pole walki, ale ostatecznie nie została wprowadzona do użytku. Opisuje także historię Olega Antonowa, jednego z najważniejszych radzieckich konstruktorów lotniczych, którego projekty odegrały kluczową rolę w rozwoju lotnictwa wojskowego.

Nie zabrakło również wątków szpiegowskich. Drozdowski analizuje operacje radzieckiego wywiadu w III Rzeszy, przytaczając historie agentów, którzy odegrali kluczową rolę w zdobywaniu informacji dla Stalina. Szczególnie interesująca jest historia rzekomego szpiega działającego w najbliższym otoczeniu Hitlera. Autor przedstawia różne hipotezy dotyczące jego tożsamości, co dodatkowo wciąga czytelnika w świat wojennych intryg.

Ogromnym atutem tej książki są liczne zdjęcia i mapy. Dzięki nim czytelnik może lepiej zrozumieć opisywane wydarzenia i zobaczyć miejsca, które odegrały kluczową rolę w wojennej historii ZSRR. To doskonałe uzupełnienie treści, które sprawia, że książka nabiera jeszcze większej wartości.

„Sowieckie tajemnice II wojny światowej” to pozycja obowiązkowa dla wszystkich miłośników historii, szczególnie tych, którzy interesują się mniej znanymi aspektami II wojny światowej. To książka zarówno dla osób, które już dobrze znają ten okres, jak i dla tych, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z tematyką wojenną. Drozdowski pisze w sposób przystępny, ale jednocześnie bardzo szczegółowy, co sprawia, że jego książki pochłania się z ogromnym zainteresowaniem.

Dla mnie była to niezwykle wartościowa i wciągająca lektura. Już nie mogę się doczekać trzeciej części tego cyklu – „Polskie tajemnice II wojny światowej”, której premiera zapowiadana jest na koniec marca. Jestem pewna, że Drozdowski ponownie dostarczy fascynujących informacji i odkryje kolejne nieznane karty historii.

Krzysztof Drozdowski to autor, którego książki od dawna cenię za rzetelność, przystępny styl oraz zdolność odkrywania mało znanych faktów historycznych. Jego sposób pisania sprawia, że historia przestaje być jedynie suchym zestawieniem dat i wydarzeń, a staje się fascynującą opowieścią pełną tajemnic, nieoczywistych zwrotów akcji i nieznanych dotąd faktów. Dlatego z...

“W czasie II wojny światowej ponad milion obywateli ZSRR chciało zbrojnie przeciwstawić się… Armii Czerwonej i Stalinowi”.

Udział Związku Radzieckiego w II wojnie światowej miał tylko jeden cel - wygrana. Nic i nikt się nie liczyło. Sowieci zawierali sojusze i przymierza, a po cichu je łamali. Toczyli swoją brutalną, brudną, prowadzoną bez skrupułów grę. Na uwadze mieli tylko własne interesu, a chciwe, niebezpieczne zapędy Stalina sięgały coraz dalej. Zwycięstwo najstraszniejszej z wojen Sowieci okupili strasznymi stratami. Niezliczone, niepotrzebne ofiary, nieudolne dowództwo, złe decyzje, polityczne knowania, intrygi, mordy, gwałty, pozostawione za sobą zgliszcza...

Przerażające prawdy wychodzą z ukrycia, ile ich jeszcze czeka na odkrycie?

Lektura wywołuje mieszane odczucia. Autor posługuje się prostym, zwięzłym, przystępnym językiem, czyta się dobrze. Otwiera oczy, ukazuje prawdy o których nie miałam pojęcia - w szkole uczono mnie innej historii. Suche fakty historyczne zajmująco połączone z intrygującymi opowieściami.
Z każdego kąta wyłaniają się szpiedzy i śmierć. Szpieguje każdy każdego, a wszystko to dla dobra “mateczki Rosji”. Stalin, który kreował się na skromną osobę, żył w ogromnym przepychu, tymczasem ludzie w oblężonym Leningradzie umierali z głodu. Jego sobowtór, intrygi, tajne laboratoria, doświadczenia, trucizny. Trudne tematy, brutalne opisy. Zbrodnia katyńska, próba jej zatuszowania. Pomoc aliantów dla Sowietów w postaci ogromnej ilości sprzętu i broni. Skomplikowane relacje polityczne z innymi państwami. I wiele, wiele innych nieznanych prawd.

Przykuwająca uwagę, rzuca nowe spojrzenie na mało znane prawdy. Spora dawka wiedzy, mrocznych faktów i tajemnic, które w końcu ujrzały światło dzienne. Całość wzbogacona licznymi zdjęciami. Wartościowa, mądra, potrzebna lektura, bardzo polecam!

“W czasie II wojny światowej ponad milion obywateli ZSRR chciało zbrojnie przeciwstawić się… Armii Czerwonej i Stalinowi”.

Udział Związku Radzieckiego w II wojnie światowej miał tylko jeden cel - wygrana. Nic i nikt się nie liczyło. Sowieci zawierali sojusze i przymierza, a po cichu je łamali. Toczyli swoją brutalną, brudną, prowadzoną bez skrupułów grę. Na uwadze mieli...

Przez całą II wojnę światową Sowieci grali w tylko sobie znaną brudną grę, przestawiając pionki na polu bitwy wedle własnego widzimisię. Za nic mieli obietnice i sojusze. Liczyła się tylko wygrana.
W cieniu obchodzonego co roku z wielką pompą Dnia Zwycięstwa ukrywają się mroczne sekrety, niezliczone bezsensowne ofiary, oszustwa, gwałty, mordy i zniszczenia.
Chcecie wiedzieć kim był najważniejszy szpieg Stalina?
A może ciekawi Was czy w oblężonym Leningradzie jedzono ludzi?
Z tej książki na pewno się tego dowiecie.

To była lektura od której nie mogłam się oderwać.
Napisana prostym językiem, w interesujący sposób obnaża sowieckie tajemnice, o których wcześniej niewiele wiedziałam. W szkole podstawowej uczono mnie, że to źli Niemcy napadli na dobry Związek Radziecki, a tutaj okaże się, że tak naprawdę Operacja Barbarossa była wyprzedzeniem ataku Sowietów.
W książce jest sporo o szpiegach, którzy inwigilowali na rzecz ,,mateczki" Rosji, o bunkrze Stalina, jego sobowtórach, tajnych labolatoriach, w których opracowywano truciznę, której nie dałoby się wykryć przy sekcji zwłok i oczywiście o zbrodni katyńskiej.
Kto pierwszy ją wymyślił, kto zatwierdził i dlaczego.
Jak potem próbowano zatuszować te mordy i obarczyć za wszystko winą Niemców.
Jest również o ogromnej pomocy aliantów, którzy pchali do Rosji mnóstwo broni i sprzętu dzięki czemu mogła się bronić.
To wszystko czyta się z ciekawością i taki czytelnik jak ja, który wcześniej nie miał zbyt dużego pojęcia o tych sprawach, może się czuć naprawdę usatysfakcjonowany.
Polecam!

Przez całą II wojnę światową Sowieci grali w tylko sobie znaną brudną grę, przestawiając pionki na polu bitwy wedle własnego widzimisię. Za nic mieli obietnice i sojusze. Liczyła się tylko wygrana.
W cieniu obchodzonego co roku z wielką pompą Dnia Zwycięstwa ukrywają się mroczne sekrety, niezliczone bezsensowne ofiary, oszustwa, gwałty, mordy i zniszczenia.
Chcecie wiedzieć...

O Sowietach nie uczono w szkole prawdy bo chodziłem do niej za komuny. Nawet dziś mało o tym uczą. Autor swietnie opisał czerwonych i poparł bibliografią. Polecam

O Sowietach nie uczono w szkole prawdy bo chodziłem do niej za komuny. Nawet dziś mało o tym uczą. Autor swietnie opisał czerwonych i poparł bibliografią. Polecam

Książka mówi o tym, o czym mówić i pisać nie było wolno: ale przecież ludzie mówili, dokumenty powstawały i zanim były utajnione, to ktoś je czytał. Drozdowski zebrał te wszystkie mało znane fakty w jedną spójną opowieść. Bardzo atrakcyjną opowieść. Dobrze się to czyta, świetnie się o tym rozmawia.

Książka mówi o tym, o czym mówić i pisać nie było wolno: ale przecież ludzie mówili, dokumenty powstawały i zanim były utajnione, to ktoś je czytał. Drozdowski zebrał te wszystkie mało znane fakty w jedną spójną opowieść. Bardzo atrakcyjną opowieść. Dobrze się to czyta, świetnie się o tym rozmawia.