Piastowie. Przeklęty testament

Akcja raczej wartko prze do przodu, bez przynudzania i nadmiaru szczegółów.

Akcja raczej wartko prze do przodu, bez przynudzania i nadmiaru szczegółów.

Amatorszczyzna, jak wszystkie wypociny Lesniewskiego.

Amatorszczyzna, jak wszystkie wypociny Lesniewskiego.

Jasno - jak na niezwykle skomplikowane czasy rozbicia dzielnicowego - opisana historia Piastów do rządów Łokietka. Uwielbiam książki pana Leśniewskiego. mam nadzieję, że napisze ich jeszcze wiele, w tym opisze pozostałe powstania i kilka znaczniejszych postaci historycznych. czekam na to z niecierpliwością!

Jasno - jak na niezwykle skomplikowane czasy rozbicia dzielnicowego - opisana historia Piastów do rządów Łokietka. Uwielbiam książki pana Leśniewskiego. mam nadzieję, że napisze ich jeszcze wiele, w tym opisze pozostałe powstania i kilka znaczniejszych postaci historycznych. czekam na to z niecierpliwością!

Dla miłośników tematu.
Ja do nich należę.
Dobrze się czyta, a o to chodzi.
POLECAM !!!

Dla miłośników tematu.
Ja do nich należę.
Dobrze się czyta, a o to chodzi.
POLECAM !!!

Książka wciągająca; opisane wydarzenia przedstawione w interesujący sposób. Autor stara się je przedstawić w miarę obiektywny sposób, ale daje się zauważyć jego negatywny stosunek do chrześcijaństwa.

Książka wciągająca; opisane wydarzenia przedstawione w interesujący sposób. Autor stara się je przedstawić w miarę obiektywny sposób, ale daje się zauważyć jego negatywny stosunek do chrześcijaństwa.

Rozbicie dzielnicowe w Polsce. Historia i legenda.
„Ich niekończące się konflikty stanowią doskonałą okazję do przedstawienia bogatej galerii pełnokrwistych postaci, w dobrym i złym tego słowa znaczeniu, i prześledzenia ich dokonań, które po czasach długotrwałego upadku skierowały ostatecznie Polskę na drogę wiodącą ku późniejszej potędze”.
Swego czasu w Polsce, ale i na świecie, bardzo popularna była saga pod tytułem „Gra o tron”. Wszyscy z zapartym tchem śledzili losy bohaterów, których celem było zdobycie upragnionego tronu. Oczywiście była to literatura fantasy.
Jako, że zdecydowanie bardziej wolę historię, to od razu nasunęło mi się pewne skojarzenie. Po co tworzyć wyimaginowaną „grę o tron”, skoro historia Polski przez dwa wieki (XII – XIV) była taką właśnie grą o tron. Grą, w której celem był tron w Krakowie, a stawką bardzo często ludzkie życie. Grą, w której książęta walczyli ze sobą, zawierali sojusze, dopuszczali się krzywoprzysięstwa i okrutnych zbrodni. Grą, w której wszystkie chwyty były dozwolone.
Mowa oczywiście o okresie rozbicia dzielnicowego. Po słynnym testamencie Bolesława Krzywoustego Polska wkroczyła w niespokojny okres, który mógł doprowadzić do upadku państwowości. Całe szczęście tak się nie stało.
Właśnie o tym burzliwym okresie opowiada najnowsza książka Sławomira Leśniewskiego pod tytułem „Piastowie. Przeklęty testament”. Ukazała się ona nakładem wydawnictwa Literackiego. Autor jest znanym popularyzatorem historii, co jednak zawsze podkreślam nie jest historykiem. Widać to zresztą w jego pracach.
Najpierw kilka zastrzeżeń. Leśniewski bardzo zirytował mnie swoją ostatnią książką o Jagiellonach. Byłem pewny, że już więcej nie sięgnę po jego książki. Jednak postanowiłem dać mu jeszcze jedną szansę. Oczywiście Leśniewski nie porzucił swego specyficznego stylu. Nadal zarzucam mu więc nadmierne nagromadzenie cytatów z innych autorów, często zaburzających narrację. Chciałbym czytać jednak Leśniewskiego, po Andrzeja Nowaka albo Jasienicę sięgnę sam. Oczywiście bierze się to stąd, że autor nie będąc historykiem podpiera się opiniami innych. W tym miejscu kolejna uwaga. Dużo cytatów jest ze starszych autorów, gdy tymczasem są naprawdę nowsze opracowania.
Kolejna rzecz to tytuł. Tytuł mocno wartościujący, niejako wbrew późniejszej treści. Czy testament Krzywoustego rzeczywiście był „przeklęty”? Oczywiście możemy tak mówić znając późniejsze wydarzenia. Jednak Krzywousty mógł widzieć i widział sprawę całkiem inaczej. Sam walczył z bratem o władzę. Walczył brutalnie. Wcześniej równie nieoczywiste było, czy po władzę sięgnie Bolesław Chrobry. Wiedząc o tym wszystkim i mając w pamięci własny konflikt ze Zbigniewem, Krzywousty chciał w przyszłości uniknąć takiej sytuacji. Tworząc odpowiednie regulacje miał nadzieję, że jego synowie będą żyć ze sobą w zgodzie i harmonii. Uważał, że dzięki jasnym wskazówkom unikną bratobójczych walk.
Historia pokazała, jak bardzo się mylił. Zawiódł bowiem czynnik ludzik. Ambicje i pragnienia poszczególnych braci nieuchronnie popychały ich do konfliktu o władzę. Każdy z nich chciał być tym najważniejszym. Kolejna sprawa, której raczej nie przewidział Krzywousty to pojawienie się potomków swoich synów. To sprawiało, że dzielnice były dalej dzielone. Tworzono coraz mniejsze księstwa, które chciały być sobie równe.
Okres rozbicia dzielnicowego to okres bardzo burzliwy i fascynujący zarazem. Wcale nie czarno-biały. Z jednej strony upadek władzy centralnej i silnego państwa. Z drugiej rozwój lokalnych księstw, które rywalizowały ze sobą. Każdy z Piastów chciał by jego ziemia była bogata i silna. Oczywiście posługiwali się w tym celu różnymi metodami, wybierali różne drogi, jednak mieli instynkt państwowy. Nawet, jeśli bardzo słaby.
Sławomir Leśniewski przybliża barwne sylwetki kolejnych Piastów. Pisze o ich ambicjach, planach i marzeniach. Pisze o ich słabościach, podłościach, zdradach, podstępach. O truciu politycznych przeciwników, sięganiu po wsparcie u zagranicznych sąsiadów.
Dlaczego niektórym się udało, a innym nie? Dlaczego jednych pamiętamy jako wybitnych władców, a o innych utrwalona opinia jest zgoła odmienna? Czy możliwe było zjednoczenie ziem Polskich przez Piastów śląskich? Czy możliwa była unia polsko-czeska, w miejsce późniejszej polsko-litewskiej? Czy Łokietek był skazany na sukces?
„Piastowie. Przeklęty testament” to książka popularnonaukowa. Sławomir Leśniewski w zwięzły sposób przybliża czytelnikowi burzliwy okres rozbicia dzielnicowego w Polsce. To była prawdziwa „gra o tron”. Warto poznać jej przebieg i bohaterów.
Wojciech Sobański

Rozbicie dzielnicowe w Polsce. Historia i legenda.
„Ich niekończące się konflikty stanowią doskonałą okazję do przedstawienia bogatej galerii pełnokrwistych postaci, w dobrym i złym tego słowa znaczeniu, i prześledzenia ich dokonań, które po czasach długotrwałego upadku skierowały ostatecznie Polskę na drogę wiodącą ku późniejszej potędze”.
Swego czasu w Polsce, ale i na...

Czyta się dobrze. Efekt psuje czasami wręcz nieznośne moralizatorstwo czynione z pozycji współczesnego człowieka. Polecam wszystkim tym, co zaniedbywali naukę historii w szkole.

Czyta się dobrze. Efekt psuje czasami wręcz nieznośne moralizatorstwo czynione z pozycji współczesnego człowieka. Polecam wszystkim tym, co zaniedbywali naukę historii w szkole.

Dla mnie kolejna bardzo dobra pozycja autora. Naprawdę bardzo trudni przedstawić tak zawiłe losy Piastów po rozbiciu dzielnicowym. Mimo moich najszczerszych chęci i tak nie raz się gubiłem ;) ale naprawdę kawał dobrej roboty, aby postarać się to jakoś poukładać w sensowną całość. Ważna pozycja dla czytelników lubiących te czasu. Osobiście polecam.

Dla mnie kolejna bardzo dobra pozycja autora. Naprawdę bardzo trudni przedstawić tak zawiłe losy Piastów po rozbiciu dzielnicowym. Mimo moich najszczerszych chęci i tak nie raz się gubiłem ;) ale naprawdę kawał dobrej roboty, aby postarać się to jakoś poukładać w sensowną całość. Ważna pozycja dla czytelników lubiących te czasu. Osobiście polecam.

Jakże wielu z nas , na pytanie: "Kto lubi lekcje historii w szkole?", nie podniesie ręki ani nie odpowie twierdząco. Jest to przecież wymagający przedmiot, który nie dopuszcza przerw i niedociągnięć w nauce. Dlaczego? Ponieważ przystanki i nieuczenie się powoduje mnóstwo luk, przede wszystkim w łączeniu faktów oraz wyciąganiu wniosków o przebiegu i skutkach różnorodnych działań i decyzji władców czy dyktatorów.
Książka Sławomira Zielińskiego pt. :"Piastowie. Przeklęty testament" kusząca wspaniałą, mieniącą się złotem okładką, przeczy założeniu, że historia jest nudna i nieciekawa. Z treścią tego tytułu jest zupełnie inaczej... Autor z nutą gawędziarza, od początku wie o czym opowiada. Opowieść zawiera cytowania licznych źródeł historycznych, ale nie przeszkadza to pisarzowi w niezwykły sposób wprowadzić czytelnika w klimat lat wczesnego panowania Piastów. Sławomir Zieliński, z zawodu adwokat, jest autorem ponad trzydziestu książek historycznych. Moim zdaniem, pisze niesamowicie. Bez zadęcia historyka, który wie wszystko i podpiera się szeregiem, nudnych dla czytelnika dat. Dla przeciętnego odbiorcy historii, to nawałnica faktów i dat jest nie do przełknięcia w poznawaniu i rozumieniu elementów przeszłości.
Sławomir Zieliński ma niezwykły talent do opowiadania o rzeczach trudnych. Okres rozbicia dzielnicowego, bardzo bolesny w historii Polski starał się przedstawić ( i udało się to w 200%) przez pryzmat odwiecznych starć w naturach ludzkich. Tutaj reflektor wnikliwego badacza dziejów, bardzo często, pada na związki bratobójcze. Często ludzkie namiętności prowadziły do krwawych i bezlitosnych rozgrywek pomiędzy potomkami Bolesława Krzywoustego.

"Scenariusz wydarzeń zaczęły pisać silne, przynależne ludziom namiętności- miłość, nienawiść, zazdrość. ”

Moim zdaniem, ta książka jest rewelacyjnym zaproszeniem do odkrywania na nowo i w swoim tempie zakamarków przeszłości Polski. Stanowi, na pewno, bardzo ciekawą zachętę dla młodego czytelnika, znudzonego lekcjami historii w szkole. Mamy w opowieści różnorodny wachlarz postaci historycznych, zarówno polskich jak i m.in. niemieckich książąt, którzy poświęcili czasami życie aby wspiąć się jak najwyżej na drabinie władzy. Okrutna, momentami barbarzyńska walka o władzę opisana jest tak zajmująco, że momentami naprawdę zapomina się, czytając tę książkę, że jest to rzecz historyczna.

Chylę czoła i biję gromkie brawa autorowi!
Zachęcam do sięgnięcia po ten tytuł!

Książka bierze udział w wyzwaniu 20 książek na 2025 r:
pkt.17 : Książka z królem/księciem z dynastii Piastów


Dziękuję Wydawnictwu Literackiemu za egzemplarz recenzencki książki.

Jakże wielu z nas , na pytanie: "Kto lubi lekcje historii w szkole?", nie podniesie ręki ani nie odpowie twierdząco. Jest to przecież wymagający przedmiot, który nie dopuszcza przerw i niedociągnięć w nauce. Dlaczego? Ponieważ przystanki i nieuczenie się powoduje mnóstwo luk, przede wszystkim w łączeniu faktów oraz wyciąganiu wniosków o przebiegu i skutkach różnorodnych...