Miasto permutacji

Pomysły są tu bardzo ciekawe, zwłaszcza jak na 1994 rok. Sądzę, że twórcy Black Mirror mocno się inspirowali tą powieścią tworząc niektóre odcinki. Jednak fabularnie jest słabiutko, zwłaszcza, że książka jest opisywana jako thriller. Nie ma tu żadnego napięcia, fabuła toczy się przewidywalnie z punktu A do punktu B i tyle.

Pomysły są tu bardzo ciekawe, zwłaszcza jak na 1994 rok. Sądzę, że twórcy Black Mirror mocno się inspirowali tą powieścią tworząc niektóre odcinki. Jednak fabularnie jest słabiutko, zwłaszcza, że książka jest opisywana jako thriller. Nie ma tu żadnego napięcia, fabuła toczy się przewidywalnie z punktu A do punktu B i tyle.

Skoro świat realny, rzeczywisty, składa się z atomów, te z protonów i neutronów, a te z kolei z kwarków, to czy w podobnym sensie możemy spróbowac zbadać składowe świadomości? A co jeśli rozrzucimy nasze elementy i poskładamy od nowa? Czy w nieskończonej ilości kombinacji złożymy znów świadomość? A gdzie była, gdy jej nie było? Ech, to tylko jedno z wielu pytań, które zadaje autor powieści „Miasto Permutacji”, Greg Egan. Więcej na kanale Mutahominid :)

Skoro świat realny, rzeczywisty, składa się z atomów, te z protonów i neutronów, a te z kolei z kwarków, to czy w podobnym sensie możemy spróbowac zbadać składowe świadomości? A co jeśli rozrzucimy nasze elementy i poskładamy od nowa? Czy w nieskończonej ilości kombinacji złożymy znów świadomość? A gdzie była, gdy jej nie było? Ech, to tylko jedno z wielu pytań, które...

Wybitne dzieło SF. Książka reklamowana jako cyberpunk, co jest niemal mezaliansem, bo jest kilkakrotnie bardziej ambitna niż przeciętne teksty cyberpunkowe. Ambitna w kwestii rozważań o: (1) życiu, śmierci, nieśmiertelności, (2) technologii, światach wirtualnych, matrixowych symulacjach, (3) tożsamości osobowej w świetle skanowania umysłów i ich kopiowania, (4) ewolucji. Do tego dochodzi kilka bardzo osobistych dramatów - historii ludzi którzy korzystają z tych technologii aby przeleczyć własne traumy. Dzieło ambitne na tyle że niektóre rozdziały wymagają uwagi i spowolnionego czytania. Ale na tyle umiejętnie skonstruowane, że kiedy po pierwszych rozdziałach już załapiemy podstawowe reguły rządzące światem, to dalej akcja już płynie wartkim strumieniem, a my unosimy się na tej fali bez poczucia zagubienia, mimo że czytamy o Kopiach, marionetkach, teorii pyłu i innych pogmatwanych, abstrakcyjnych zagadnieniach. Fantsatyczny warsztat i wizjonerstwo - jak na książkę sprzed 30 lat, to jej koncepty są genialnie przemyślane i wyjaśnione. I tylko żal ściska że jest tak krótka. Jak dla mnie mogłaby być i 2x dłuższa, wprowadzać jeszcze więcej konceptów albo opowiedzieć więcej o Planecie Lamberta, a ja dalej czytałbym z zapartym tchem. Polecam!

Wybitne dzieło SF. Książka reklamowana jako cyberpunk, co jest niemal mezaliansem, bo jest kilkakrotnie bardziej ambitna niż przeciętne teksty cyberpunkowe. Ambitna w kwestii rozważań o: (1) życiu, śmierci, nieśmiertelności, (2) technologii, światach wirtualnych, matrixowych symulacjach, (3) tożsamości osobowej w świetle skanowania umysłów i ich kopiowania, (4) ewolucji. Do...

Przekombinowana. Książka jest chaotyczna trzeba być mocno skupionym, żeby sie nie pogubić. Pierwsze 100 ston, było drogą przez mękę. Sam koncept jest bardzo ciekawy, ale język jakim jest ta książka napisana jest mam wrażenie na siłę udziwniony mocno naukowymi sformułowaniami - po co? Można było to samo napisac bez górnolotnych określeń. Dla osob bez obeznania w naukach ścisłych słownik pojęć użytych wysoce wymagany.

Przekombinowana. Książka jest chaotyczna trzeba być mocno skupionym, żeby sie nie pogubić. Pierwsze 100 ston, było drogą przez mękę. Sam koncept jest bardzo ciekawy, ale język jakim jest ta książka napisana jest mam wrażenie na siłę udziwniony mocno naukowymi sformułowaniami - po co? Można było to samo napisac bez górnolotnych określeń. Dla osob bez obeznania w naukach...

Książka ze świetnym pomysłem na fabułę, z bardzo ciekawym tematem przewodnim - pogoni za nieśmiertelnością poprzez ucieczkę do cyfrowego świata. Powieść została zrealizowana z dużym rozmachem, z mocnym "odjazdem" technologicznym, tym bardziej imponującym, że książka liczy sobie już ponad 30 lat. Niestety, słabą stroną jest umiejętność budowania napięcia, którego po prostu brakuje, nieszczególnie też udała się kreacja bohaterów, co powoduje, że jest to lektura, która dość mocno dłuży się podczas czytania.

To moja druga powieść Egana i jeśli miałbym komuś polecić tego autora, to jednak zdecydowanie bardziej rekomendowałbym przeczytanie "Diaspory".

Książka ze świetnym pomysłem na fabułę, z bardzo ciekawym tematem przewodnim - pogoni za nieśmiertelnością poprzez ucieczkę do cyfrowego świata. Powieść została zrealizowana z dużym rozmachem, z mocnym "odjazdem" technologicznym, tym bardziej imponującym, że książka liczy sobie już ponad 30 lat. Niestety, słabą stroną jest umiejętność budowania napięcia, którego po prostu...

Porównując do Diaspory, na pewno łatwiejsza książka. Ciekawa, pogmatwana i na swój sposób klimatyczna cokolwiek by to mogło znaczyć :D

Porównując do Diaspory, na pewno łatwiejsza książka. Ciekawa, pogmatwana i na swój sposób klimatyczna cokolwiek by to mogło znaczyć :D

7,9
Szalenie ciekawa tematyka, choć niektóre wątki nieprzyjemnie spłycone.
Wcale nie taka ciężka jak sugerują niektóre recenzje.
W sumie to liczyłem na więcej technicznych i egzystencjonalnych rozterek - stąd oczko w dół za niespełnione oczekiwania ;)
Jednak mimo wszystko polecam

7,9
Szalenie ciekawa tematyka, choć niektóre wątki nieprzyjemnie spłycone.
Wcale nie taka ciężka jak sugerują niektóre recenzje.
W sumie to liczyłem na więcej technicznych i egzystencjonalnych rozterek - stąd oczko w dół za niespełnione oczekiwania ;)
Jednak mimo wszystko polecam

Książka w sumie o nieśmiertelności, próbie ucieczki przed śmiercią w cyfrowy świat. Na pewno bardzo wymagająca i potrzeba dużo skupienia by się nie zgubić w teoriach od budowy myśli po kształtowanie wszechświata. Jest to też w sumie taki traktat o idei Boga. Początek ciężki , właściwie pierwsza połowa, potem robi się lżej, bo wszystko staje się klarowne :).

Książka w sumie o nieśmiertelności, próbie ucieczki przed śmiercią w cyfrowy świat. Na pewno bardzo wymagająca i potrzeba dużo skupienia by się nie zgubić w teoriach od budowy myśli po kształtowanie wszechświata. Jest to też w sumie taki traktat o idei Boga. Początek ciężki , właściwie pierwsza połowa, potem robi się lżej, bo wszystko staje się klarowne :).

Każdy chciałby mieć swoje „Ślepowidzenie”.
„Miasto permutacji” to pierwsza książka od dawien dawna której nie dałem rady przeczytać do końca, a coś takiego zdarza mi się niezwykle rzadko. A czemu? Cóż. Fabuły praktycznie brak, książka to zbiór przeintelektualizowanych idei dotyczących transhumanizmu i innych temu podobnych cyberpunkowych wątków. Bohaterowie są skrajnie nieciekawi i służą bardziej jako pretekst do posuwania tekstu do przodu, autor natomiast momentami zachowuje się jakby za wszelką cenę chciał się popisać wiedzą z dziedzin nauk ścisłych i zapomniał, że książka służy przede wszystkim do czytania. Egan ma pomysły ale ma też potworny problem z przedstawieniem ich w strawny sposób. Ta książka udowadnia, że sam pomysł nie wystarczy. Wydmuszka, albo raczej jedna z tych książek które się czyta żeby się tym potem chwalić.

Każdy chciałby mieć swoje „Ślepowidzenie”.
„Miasto permutacji” to pierwsza książka od dawien dawna której nie dałem rady przeczytać do końca, a coś takiego zdarza mi się niezwykle rzadko. A czemu? Cóż. Fabuły praktycznie brak, książka to zbiór przeintelektualizowanych idei dotyczących transhumanizmu i innych temu podobnych cyberpunkowych wątków. Bohaterowie są skrajnie...

Moja opinia jest zdecydowanie negatywna. Jest wiele opinii, że książka jest trudna, ambitna, warta przeczytania. Cenię stare SF, z naukowym zacięciem. Tutaj jednak mam nieodparte wrażenie, że pod nowoczesnym słownictwem naukowym i technicznym kryje się brak pomysłu na powieść. Naprawdę rzadko mi się zdarza przeczytać ponad 100 stron, spytać się o co tu chodzi i schować książkę,
żeby nie kusiło do niej wracać. Bełkot okraszony najnowocześniejszymi pojęciami z informatyki i biologii, zero akcji, nie wiadomo kto jest bohaterem książki, luźne wątki, bełkot i bełkot. Jeśli ktoś widzi w tym genialne dzieło na miarę Stanisława Lema szacun. :) To jest taka powieść, którą niektórzy czytają, żeby móc napisać/powiedzieć, że ją przeczytali i jest absolutnie genialna, ale jak spytać o co w niej właściwie chodzi to już pustka w głowie i pojawiają się własne improwizacje ...

Moja opinia jest zdecydowanie negatywna. Jest wiele opinii, że książka jest trudna, ambitna, warta przeczytania. Cenię stare SF, z naukowym zacięciem. Tutaj jednak mam nieodparte wrażenie, że pod nowoczesnym słownictwem naukowym i technicznym kryje się brak pomysłu na powieść. Naprawdę rzadko mi się zdarza przeczytać ponad 100 stron, spytać się o co tu chodzi i schować...