Czarne dziury. Klucz do zrozumienia Wszechświata

Książka niezwykle przystępna jak na temat, o którym traktuje, ale przystępność jest tu względna, bowiem wymaga skupienia i determinacji by przetrawić niektóre zawiłości fizyki kwantowej i analogii przedstawianych przez autorów. Niemniej jedna z lepszych pozycji na polskim rynku, zdecydowanie aktualna bo pogłębiona o najnowsze dane naukowe, polecam fascynatom tematu i zachęcam tych, co dopiero startują z eksploracją tematu by mimo wszystko dali szansę tej książce ;)

Książka niezwykle przystępna jak na temat, o którym traktuje, ale przystępność jest tu względna, bowiem wymaga skupienia i determinacji by przetrawić niektóre zawiłości fizyki kwantowej i analogii przedstawianych przez autorów. Niemniej jedna z lepszych pozycji na polskim rynku, zdecydowanie aktualna bo pogłębiona o najnowsze dane naukowe, polecam fascynatom tematu i...

Lektura pasjonująca, ale bardzo trudna. Mając w miarę sensowne podstawy fizyki i tak musiałem niektóre fragmenty czytać dwa razy lub uzupełniać wiedzę w innych źródłach. Nie mniej, to świetne i kompletne opracowanie aktualnego stanu wiedzy na temat czarnych dziur.

Lektura pasjonująca, ale bardzo trudna. Mając w miarę sensowne podstawy fizyki i tak musiałem niektóre fragmenty czytać dwa razy lub uzupełniać wiedzę w innych źródłach. Nie mniej, to świetne i kompletne opracowanie aktualnego stanu wiedzy na temat czarnych dziur.

Świetnie napisana książka, momentami wymagająca dużego skupienia i przetrawienia informacji, ale pozostawiająca satysfakcję, ponieważ wszystkie najważniejsze aspekty czarnych dziur są opisane przystępnie i prostym językiem.

Fascynujące jest to, jak coś, co jakby przypadkiem wyniknęło z teorii względności, doprowadziło naukowców do wysnucia teorii na temat tego, skąd bierze się przestrzeń, jak można skonstruować komputer kwantowy, czy że być może żyjemy w holograficznym świecie. Lektura tej książki to niesamowita uczta intelektualna, otwierająca nowe możliwości, tylko czekające, żeby się nad nimi pozastanawiać.

Świetnie napisana książka, momentami wymagająca dużego skupienia i przetrawienia informacji, ale pozostawiająca satysfakcję, ponieważ wszystkie najważniejsze aspekty czarnych dziur są opisane przystępnie i prostym językiem.

Fascynujące jest to, jak coś, co jakby przypadkiem wyniknęło z teorii względności, doprowadziło naukowców do wysnucia teorii na temat tego, skąd bierze...

Wybitna książka, autor rewelacyjnie krok po kroku wyjaśnia na wielu grafach co prawdopodobnie się stanie z obserwatorem który odważy się spotkać oko w oko z czarną dziurą. Opisuje co nauka wie, a czego się domyśla na temat owych tworów, czy oby na pewno "istnieją" one jak i my sami.

Wybitna książka, autor rewelacyjnie krok po kroku wyjaśnia na wielu grafach co prawdopodobnie się stanie z obserwatorem który odważy się spotkać oko w oko z czarną dziurą. Opisuje co nauka wie, a czego się domyśla na temat owych tworów, czy oby na pewno "istnieją" one jak i my sami.

Ogólnie bardzo dobra pozycja w tematyce czarnych dziur i osobliwości, w niemal optymalnym rozmiarze i stylistyce.

Książka bardzo przystępnie i płynnie wprowadza czytelnika w niuanse tych tajemniczych obiektów kosmicznych, od zupełnych podstaw poprzez coraz głębsze szczegóły za pomocą przyjaznych frameworków (jak diagramy Penrose'a).
Oczywiście, w miarę kolejnych podrozdziałów przydatna jest coraz większa własna wiedza z obszaru (astro)fizyki - z kolei ostatnie fragmenty już traktują o mocno skomplikowanych teoriach, i prawdopodobnie z tego tytułu autorzy też dość pobieżnie po nich przechodzą, starając się jedynie przytoczyć najważniejsze wnioski.

Generalnie, opisanie czarnych dziur w jednym dziele dla szerokiej publiki o różnym poziomie wiedzy jest zadaniem mocno karkołomnym - ale jeżeli jakaś książka mogłaby zbliżyć się możliwie najbliżej tego celu, wskazałbym tą jako pierwszy przykład.

Ogólnie bardzo dobra pozycja w tematyce czarnych dziur i osobliwości, w niemal optymalnym rozmiarze i stylistyce.

Książka bardzo przystępnie i płynnie wprowadza czytelnika w niuanse tych tajemniczych obiektów kosmicznych, od zupełnych podstaw poprzez coraz głębsze szczegóły za pomocą przyjaznych frameworków (jak diagramy Penrose'a).
Oczywiście, w miarę kolejnych...

Ta książka to niesamowita gimnastyka dla umysłu. Temat czarnych dziur jest pasjonujący, choć podany tu raz w bardziej, raz w mniej przystępny sposób przez znanych profesorów i popularyzatorów fizyki. Niektóre przykłady były dla mnie mało czytelne i musiałem mocno się skupić, lub czytać dwa razy, ale warto było.

Ta książka to niesamowita gimnastyka dla umysłu. Temat czarnych dziur jest pasjonujący, choć podany tu raz w bardziej, raz w mniej przystępny sposób przez znanych profesorów i popularyzatorów fizyki. Niektóre przykłady były dla mnie mało czytelne i musiałem mocno się skupić, lub czytać dwa razy, ale warto było.

Pomimo tego, że bardzo (na amatorskim poziomie) interesuję się fizyką książka była dla mnie niemal całkowicie niezrozumiała. Bełkot ilustrowany stertą wzorów i diagramów, których niestety nie zrozumiałem. Lektura okazała się prawdziwą męczarnią niemal od pierwszej do ostatniej strony.

Pomimo tego, że bardzo (na amatorskim poziomie) interesuję się fizyką książka była dla mnie niemal całkowicie niezrozumiała. Bełkot ilustrowany stertą wzorów i diagramów, których niestety nie zrozumiałem. Lektura okazała się prawdziwą męczarnią niemal od pierwszej do ostatniej strony.

(To nie jest recenzja, a wskazanie, co dobrego dała mi ta książka)
Dzięki Brianowi Coxowi i diagramom Penrose'a nabyłem ogólnego pojęcia o czarnych dziurach. A raczej po sokratejsku - wiem więcej, jak wiele nie wiem. Rozbudzona została moja ciekawość odnośnie pojęcia czasu, przestrzeni, odwracającej się geometrii w czarnej dziurze. Z zapartym tchem czytałem o tunelach czasoprzestrzennych i (nie)możliwości podróżowania między wszechświatami. Czułem się jednocześnie mały na tyle, żeby docenić nieskończoność, ale i wystarczająco duży, żeby razem z Błękitkiem, Pomarańczką i innymi astronautami wyposażonymi w ogromne silniki rakietowe i muzykę Joy Division przemierzać czasoprzestrzeń, wypatrując osobliwości, ryb fotonowych i uważając na spaghettizację. Jestem wdzięczny za tę niepokojącą podróż.

(To nie jest recenzja, a wskazanie, co dobrego dała mi ta książka)
Dzięki Brianowi Coxowi i diagramom Penrose'a nabyłem ogólnego pojęcia o czarnych dziurach. A raczej po sokratejsku - wiem więcej, jak wiele nie wiem. Rozbudzona została moja ciekawość odnośnie pojęcia czasu, przestrzeni, odwracającej się geometrii w czarnej dziurze. Z zapartym tchem czytałem o tunelach...

Czarne dziury. Klucz do zrozumienia Wszechświata.
Brian Cox, Jeff Forshaw

Możecie wyobrażać sobie wiele rzeczy, które wybiegają poza zrozumienie ludzkiego umysłu. Jednak sam Wszechświat, a tym bardziej czarne dziury są czymś czego przeciętny ludzki umysł nie jest w stanie do końca zrozumieć i pojąć. Jak wspominałem w jednym z poprzednich postów na temat tej książki, warto mieć choćby podstawową wiedzę z zakresu fizyki aby zrozumieć co autorzy mają na myśli, lub też bardzo bujną i kreatywną wyobraźnię. Chociaż najlepiej wypadnie połączenie wiedzy i wyobraźni.

Autorzy, bardzo sprawnie przeprowadzają nas za rękę po przez historię badań czarnych dziur. Od samej ogólnej teorii względności Einsteina poprzez badania wszystkich wielkich umysłów fizyki tego świata, wcale nie kończąc na Stephenie Hawkingu. Czytając tę książkę, możemy popaść w dwie skrajności (na szczęście ta pierwsza towarzyszyła mi bardzo krótko),depresję po przez to, że nic tak na prawdę możemy nie znaczyć w całym ogromie Wszechświata, niewiele wiemy o wszystkim co nas otacza na Ziemi, a tym bardziej tam, wysoko, setki milionów lat świetlnych od nas. Z drugiej natomiast strony, możemy być pełni entuzjazmu ponieważ w tak krótkim czasie ludzkość odkryła tak wiele. I jak wiele zostało jeszcze do odkrycia przed nami?

Pozwolę zacytować sobie kilka fragmentów, które wywarły na mnie osobiście największe wrażenie.

„Najszybszy dotąd odkryty pulsar, znany jako PSR J1748-244ad, wiruje 716 razy na sekundę.”

„…LIGO zarejestrował zmarszczki czasoprzestrzeni spowodowane kolizją dwóch czarnych dziur, która miała miejsce 1,3 miliarda lat świetlnych od Ziemi… Podczas zderzenie szczytowa wyemitowana moc przekroczyła pięćdziesięciokrotnie moc wszystkich gwiazd obserwowalnego Wszechświata.”

Niektóre liczby starałem się zapisać na kartce, nie róbcie tego i tak jest to nie do ogarnięcia i jest w tym wszystkim doza tajemniczości, nieodkrytej wszechrzeczy, początku i przyszłego końca.

Czy z czarnej dziury na pewno nie może się nic wydostać?

Na koniec mojego krótkiego wywodu zostawie Was z dwoma osób, które niesamowicie przyczynity sie do rozwoju tego, co wiemy o czarnych dziurach, mysle, ze pokaze Wam to, jak momentami podchodza do tego najwieksze umysty tego swiata.
„Nikt nie miat bladego pojecia, o cho chodzi." Joseph Polchinski
„Czarne dziury nie sa czarne." Stephen Hawking

Czarne dziury. Klucz do zrozumienia Wszechświata.
Brian Cox, Jeff Forshaw

Możecie wyobrażać sobie wiele rzeczy, które wybiegają poza zrozumienie ludzkiego umysłu. Jednak sam Wszechświat, a tym bardziej czarne dziury są czymś czego przeciętny ludzki umysł nie jest w stanie do końca zrozumieć i pojąć. Jak wspominałem w jednym z poprzednich postów na temat tej książki, warto...

Ciekawa ale trudna. Trzeba się pogodzić z tym, że wiele spraw czytelnik zrozumie tylko przez analogię (albo w ogóle). Cóż zrobić, trudna ta dziedzina nauki...

Ciekawa ale trudna. Trzeba się pogodzić z tym, że wiele spraw czytelnik zrozumie tylko przez analogię (albo w ogóle). Cóż zrobić, trudna ta dziedzina nauki...