King. Biografia

Niesamowita książka, Martin luther King jest tutaj pokazany z najbardziej ludzkiej strony nie tylko męczennika oraz wyidealizowanego Bohatera co jednak nie ujmuje mu zasług oraz waleczności tej postaci. Książka jest napisana niesamowicie i bardzo komfortowo się ją czyta.

Niesamowita książka, Martin luther King jest tutaj pokazany z najbardziej ludzkiej strony nie tylko męczennika oraz wyidealizowanego Bohatera co jednak nie ujmuje mu zasług oraz waleczności tej postaci. Książka jest napisana niesamowicie i bardzo komfortowo się ją czyta.

Jest to naprawdę dobra książka. Mimo iż autor nie ukrywa wad Kinga (Jak plagiaty z dzieł innych autorów w pracach pastora czy dość swobodne podejście Kinga do kwestii wierności żonie ) to jednak z tego dzieła wyłania się obraz Martina Luthera Kinga jako bohatera. Traktowanie Czarnych w Stanach Zjednoczonych w czasie segregacji rasowej urągało bowiem wszystkim cywilizowanym standardom i biali gotowi byli zrobić wszystko by tak pozostało (Od wyrzucania z pracy niepokornych czarnoskórych po mordy) King urodził się we względnie uprzywilejowanej rodzinie pastora z klasy średniej i miał o wiele więcej możliwości życiowych niż przeciętny Czarny z Południa (Który harował za grosze u białego pracodawcy i mógł zostać natychmiast zwolniony gdyby chlebodawcy przyszło to akurat do głowy) Dlatego bohaterstwo pastora było tym większe bo mógł (Gdyby chciał ) skupić się na w miarę komfortowym ustawieniu się w życiu, zamiast być wiele razy więzionym a w końcu zamordowanym w młodym wieku (W chwili śmierci pastor miał 39 lat )

Jest to naprawdę dobra książka. Mimo iż autor nie ukrywa wad Kinga (Jak plagiaty z dzieł innych autorów w pracach pastora czy dość swobodne podejście Kinga do kwestii wierności żonie ) to jednak z tego dzieła wyłania się obraz Martina Luthera Kinga jako bohatera. Traktowanie Czarnych w Stanach Zjednoczonych w czasie segregacji rasowej urągało bowiem wszystkim cywilizowanym...

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Od dawna chciałam wiedzieć więcej o Martinie L. Kingu, więc jak pojawiła się nowa (i to nagrodzona Pulitzerem) biografia o nim, rzuciłam się natychmiast.
No jest to kobyła - 700 stron, choć trzeba uczciwie przyznać, że około 100 to bibliografia.
Książka napisana ciekawie, wciągająco. Pokazuje głównie życie i działania Kinga z lekkim tłem geograficzno-społecznym. Tzn. dowiaduję się z niej, jak wyglądały relacje czarnych i białych w pierwszej połowie (i w latach 60) zwłaszcza w Montgomery i Atlancie.
Ale jednak trochę za mało mi tu tego tła było, a za dużo nazwisk i informacji związanych konkretnie z ruchem Kinga.
Co tu dużo mówić - stwierdziłam w połowie, że chyba nie jestem nim aż tak zainteresowana, by czytać do końca. Tzn. że moja wiedza na jego temat jest już wystarczająca.
A pozostaję przy opinii, że dobra biografia to taka, że mimo że osoba Cię w ogóle nie interesuje (a mnie King interesuje),to jednak czyta się ją z wypiekami.
Polecam, ale tylko zainteresowanym bardziej.

Od dawna chciałam wiedzieć więcej o Martinie L. Kingu, więc jak pojawiła się nowa (i to nagrodzona Pulitzerem) biografia o nim, rzuciłam się natychmiast.
No jest to kobyła - 700 stron, choć trzeba uczciwie przyznać, że około 100 to bibliografia.
Książka napisana ciekawie, wciągająco. Pokazuje głównie życie i działania Kinga z lekkim tłem geograficzno-społecznym. Tzn....

Segregacja w komunikacji miejskiej, parki tylko dla określonej rasy, segregacja w restauracjach-to nie jest okupowana Warszawa, to południowe stany USA, jeszcze w latach 50-tych, 60-tych. Już po tym jak USA stała się synonimem walki o wolność z rasistowskim reżimem III Rzeszy... ta jakby nie patrzeć schizofrenia w Polsce to bardzo słabo znany temat. W literaturze praktycznie nie obecny.

Książka już na starcie ma zatem ogromną zaletę poznawczą. Wczytując się można wyjść z podziwu jak biali Amerykanie na południu (nie tylko) gardzili czarnymi. Zamieszki, burdy, zamachy, zabójstwo-wszystko byle np. nie jeździć razem autobusem, czy razem jeść w restauracji. Coś niesłychanego jak to zestawić ze stereotypem "wolnego świata" którego głównym ambasadorem były i wciąż są USA. I ogólnie, bardziej uniwersalnie rozpatrując, daje to refleksje nad siłą rasizmu/ksenofobii jaka tkwi w ludziach.

Książkę czyta się dobrze, niekoniecznie jak powieść. Jest też bardzo obszerna. King ma swoje wady i zostały one przedstawione w biografii, ale bez wątpienia był wielkim ideowcem oddanym słusznej sprawie, i który miał walny udział w zmianach które nastąpiły a których ikoną mogą być ustawy o prawach obywatelskich i prawie do głosowania.

Myślę że książkę należy przeczytać przede wszystkim dlatego że porusza ważny temat.

Segregacja w komunikacji miejskiej, parki tylko dla określonej rasy, segregacja w restauracjach-to nie jest okupowana Warszawa, to południowe stany USA, jeszcze w latach 50-tych, 60-tych. Już po tym jak USA stała się synonimem walki o wolność z rasistowskim reżimem III Rzeszy... ta jakby nie patrzeć schizofrenia w Polsce to bardzo słabo znany temat. W literaturze...

Jedna z najlepszych książek, jakie czytałem. Napisana prostym językiem i wciągającym.

Jedna z najlepszych książek, jakie czytałem. Napisana prostym językiem i wciągającym.

Monumentalna biografia człowieka, którego fraza: “mam marzenie” jest jednym z najbardziej znanych zdań w historii cywilizacji. Ta książka pozwala spojrzeć na to, skąd się wzięła, jaką drogę musiał przemierzyć jej autor, by ją wypowiedzieć. Jak wiele przeciwności losu musiał pokonać.

“Głodzenie dziecka to przemoc. Tłumienie kultury to przemoc. Kara dla matki i jej rodziny to przemoc. (...) Getto to przemoc. Ignorowanie potrzeb medycznych to przemoc. Pogarda dla biednych to przemoc.” - słowa wypowiedziane przez Corettę KIng na jednym z pierwszych wieców po śmierci jej męża, dobrze oddają to, z czym zmagali się Afroamerykanie od zniesienia niewolnictwa. Czytając, słuchałem audiobooka “Stany Podzielone Ameryki” (również Znak Horyzont),z której jednoznacznie wynika, że wiele ograniczeń, blokad, z jakimi zmagał się KIng choć zmieniło nazwę, formę wciąż ma się dobrze.

KIng, jaki wyłania się z tej książki, to pełnowymiarowy człowiek: od szczytnych celów, poświęcenia dla innych poprzez wątpliwości dotyczące słuszności swoich działań, kończąc na ludzkich słabościach, zdradach. To nie tylko opowieść o niekrystalicznym człowieku, który zainspirowany m.in. postępowaniem Gandhiego, natchnął innych do działania bez przemocy, ale to również opowieść o czasach, w których segregacja była faktem, a idea kraju wolności tylko ideą. To również opowieść o aparacie państwa zaprzęgniętym na podstawie mniej lub bardziej wydumanych zarzutów, do zdyskredytowania tego działacza społecznego, a co za tym idzie powstrzymanie zmian, jakie dokonywały się przy jego lub pod jego wpływem.

Eig zdobył za nią w tym roku nagrodę Pulitzera, jest świetnie napisana, poparta wieloma źródłami historycznymi,, rozmowami ze świadkami, (samych przypisów do źródeł jest prawie 100 stron). Pomimo objętości czyta się ją w tak dobrze, że od początku do końca trudno się oderwać.

Monumentalna biografia człowieka, którego fraza: “mam marzenie” jest jednym z najbardziej znanych zdań w historii cywilizacji. Ta książka pozwala spojrzeć na to, skąd się wzięła, jaką drogę musiał przemierzyć jej autor, by ją wypowiedzieć. Jak wiele przeciwności losu musiał pokonać.

“Głodzenie dziecka to przemoc. Tłumienie kultury to przemoc. Kara dla matki i jej rodziny...