Catching Fire

Pierwszym tomem byłem zachwycony. Po tym mam mieszane odczucia. O ile początek jest dosyć interesujący to im dalej tym słabiej. Może problemem jest to, że jednak to literatura młodzieżowa, a do tej grupy już się nie zaliczam 😏 chociaż w pierwszym tomie nie miałem odczucia, że książka jest nie dla mnie.
Sam pomysł na fabułę i do powrotu na głodowe igrzyska ciekawy, to bardzo irytująca stała się główna bohaterka - jej sposób myślenia, podejście do innych ludzi bardzo infantylne i kapke sztuczne.
No nic, spróbuję z kolejnym tomem.

Pierwszym tomem byłem zachwycony. Po tym mam mieszane odczucia. O ile początek jest dosyć interesujący to im dalej tym słabiej. Może problemem jest to, że jednak to literatura młodzieżowa, a do tej grupy już się nie zaliczam 😏 chociaż w pierwszym tomie nie miałem odczucia, że książka jest nie dla mnie.
Sam pomysł na fabułę i do powrotu na głodowe igrzyska ciekawy, to...

niech spadnie na głowy bohaterów dużo złego. A jak już będą mieli dość, to dajmy im jeszcze trochę złego. I jeszcze ciut.
tak jakbym oglądała film ze Stallonem.
Jest w tym jakaś perwersyjna przyjemność

niech spadnie na głowy bohaterów dużo złego. A jak już będą mieli dość, to dajmy im jeszcze trochę złego. I jeszcze ciut.
tak jakbym oglądała film ze Stallonem.
Jest w tym jakaś perwersyjna przyjemność

𝐓𝐲𝐭𝐮ł 𝐤𝐬𝐢ą𝐳𝐤𝐢: W Pierścieniu Ognia
𝐀𝐮𝐭𝐨𝐫: Suzanne Collins
𝐆𝐚𝐭𝐮𝐧𝐞𝐤: Dystopia
𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: 9/10★
𝐏𝐨𝐦𝐢𝐚𝐫 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧𝐬𝐮: ♥♥♥♥♡

𝐎𝐠ó𝐥𝐧𝐞 𝐰𝐫𝐚ż𝐞𝐧𝐢𝐞: To chyba moja ulubiona część, ze względu na jeden oczywisty element o imieniu Finnick. No bo kto by nienawidził kochać irytującego przystojniaka? 🌚 Oczywiście trochę romansu i trójkąciku nie jest złe - wręcz pożądane. Należę do tej kategorii osób, które lubią czytać takie opery mydlane, a jak taka jeszcze pojawia się w dystopijnym świecie? Miodzio.

𝐏𝐨𝐝𝐨𝐛𝐚ł𝐨 𝐦𝐢 𝐬𝐢ę: Powtórzę raz jeszcze - Finnick. No i więcej Haymitcha hehe. Chyba simpuję do nich i dlatego tak lubię tę część. Co do głównej bohaterki, podoba mi się, że nie jest memłą, która czeka na wybawienie. Jest twarda i prawdziwa, i to się ceni.

𝐃𝐥𝐚 𝐤𝐨𝐠𝐨: Dla fanów survivalu, przystojnych surferów (Finnick),trójkątów miłosnych (wybór między grumpy boi a soft boi) i posępnych klimatów i lasu.

𝐏𝐨𝐝𝐬𝐮𝐦𝐨𝐰𝐚𝐧𝐢𝐞: Przystojny trybut z kostką cukru zasługuje na oddzielny tom 💅.

𝐓𝐲𝐭𝐮ł 𝐤𝐬𝐢ą𝐳𝐤𝐢: W Pierścieniu Ognia
𝐀𝐮𝐭𝐨𝐫: Suzanne Collins
𝐆𝐚𝐭𝐮𝐧𝐞𝐤: Dystopia
𝐎𝐜𝐞𝐧𝐚: 9/10★
𝐏𝐨𝐦𝐢𝐚𝐫 𝐫𝐨𝐦𝐚𝐧𝐬𝐮: ♥♥♥♥♡

𝐎𝐠ó𝐥𝐧𝐞 𝐰𝐫𝐚ż𝐞𝐧𝐢𝐞: To chyba moja ulubiona część, ze względu na jeden oczywisty element o imieniu Finnick. No bo kto by nienawidził kochać irytującego przystojniaka? 🌚 Oczywiście trochę romansu i trójkąciku nie jest złe - wręcz pożądane. Należę do tej kategorii...

Trzecia część, lets goooooooo!!

Trzecia część, lets goooooooo!!

Zdecydowałam się nie oceniać tej trylogii w gwiazdkach z kilku powodów. Jednakże poza kilkoma scenami jest w dużej mierze napisana prostym językiem i brakuję mi dialogów między postaciami. Zobaczymy czy ostatnia część dowiezie.

Zdecydowałam się nie oceniać tej trylogii w gwiazdkach z kilku powodów. Jednakże poza kilkoma scenami jest w dużej mierze napisana prostym językiem i brakuję mi dialogów między postaciami. Zobaczymy czy ostatnia część dowiezie.

Wow, szokująca końcówka. Jestem zdruzgotana i zachwycona tym jak to wszystko jest przemyślane. Cudowna książka

Wow, szokująca końcówka. Jestem zdruzgotana i zachwycona tym jak to wszystko jest przemyślane. Cudowna książka

Kontynuacja IGRZYSK ŚMIERCI jak dla mnie równie dobra jak pierwsza część. Trzyma poziom!
Do tej pory znałam tylko z filmu, który wiernie odzwierciedla treść książki.
Od razu sięgam po następną część.

Kontynuacja IGRZYSK ŚMIERCI jak dla mnie równie dobra jak pierwsza część. Trzyma poziom!
Do tej pory znałam tylko z filmu, który wiernie odzwierciedla treść książki.
Od razu sięgam po następną część.

Wow, to było mocne! Ten tom podobał mi się dużo bardziej niż pierwszy. Był bardziej tajemniczy i nieprzewidywalny. I naprawdę mam to na myśli, bo w ogóle nie spodziewałam się tego, co zdarzyło się w połowie książki, a końcówkę czytałam z otwartą z szoku buzią. Katniss czasami mnie denerwowała, ale każde jej zachowanie można usprawiedliwić. Ludzie, którzy doznali tak ogromnych traum nie myślą czasami logicznie. Ale oczywiście dalej utrzymuję to, że bardzo ją polubiłam. Podoba mi się jej wojowniczość i siła. Choć muszę przyznać, że moim ulubionym bohaterem w tej książce jest Peeta i chyba nie muszę tłumaczyć dlaczego akurat on. Znacząco zyskał moją sympatię w pierwszej części, a tutaj tylko ją pogłębił. Jego stosunek do Katniss i racjonalne myślenie oraz jego zachowanie bardzo mi imponowały. Nawet jeśli nie informował Katniss o niektórych sprawach to i tak wychodziło to wszystko na dobre, bo Peeta po prostu ma łeb i potrafi się dobrze wypowiadać. To co chwyciło mnie szczególnie za serce to jego uczucia względem Katniss. Dziewczyna nie potrafiła się określić, czego chce, ale on nie potrzebował potwierdzenia z jej strony, bo i to nie zmieniłoby jego uczuć. Mogłoby je ewentualnie pogłębić, ale i bez tego ją kochał.
Końcówka była dużo lepsza niż w pierwszej części. Tam była zdecydowanie mniej spektakularna, a tutaj aż spojlerowałam sobie kolejne strony, bo nie mogłam doczekać się finału.
Jednak myślę, że potrzebuję odpocząć od tego świata, bo jest bardzo absorbujący. Na tyle, że igrzyska śnią mi się po nocach i ciągle zaprzątają moją głowę. Dlatego nie sięgnę od razu po kolejny tom, lecz przeczytam coś lżejszego. Myślę, że taki oddech będzie dobry, aby wrócić na finał całej trylogii

Wow, to było mocne! Ten tom podobał mi się dużo bardziej niż pierwszy. Był bardziej tajemniczy i nieprzewidywalny. I naprawdę mam to na myśli, bo w ogóle nie spodziewałam się tego, co zdarzyło się w połowie książki, a końcówkę czytałam z otwartą z szoku buzią. Katniss czasami mnie denerwowała, ale każde jej zachowanie można usprawiedliwić. Ludzie, którzy doznali tak...

Dobrze rozwija akcje poprzedniej części, bardziej skupia się na relacji romantycznej głównych bohaterów co uważam za zaletę.

Dobrze rozwija akcje poprzedniej części, bardziej skupia się na relacji romantycznej głównych bohaterów co uważam za zaletę.

Druga część utrzymuje wysoki poziom i dobrze rozwija świat oraz bohaterów. Nadal czuć duże napięcie i zagrożenie, a historia staje się bardziej rozbudowana i dojrzalsza. Podobało mi się, że pojawia się więcej emocji i relacji między postaciami, co dodaje historii głębi. Książka momentami zmienia tempo, ale nadal bardzo angażuje i sprawia, że chce się czytać dalej. To bardzo solidna kontynuacja, która dobrze rozwija wydarzenia z pierwszego tomu.

Druga część utrzymuje wysoki poziom i dobrze rozwija świat oraz bohaterów. Nadal czuć duże napięcie i zagrożenie, a historia staje się bardziej rozbudowana i dojrzalsza. Podobało mi się, że pojawia się więcej emocji i relacji między postaciami, co dodaje historii głębi. Książka momentami zmienia tempo, ale nadal bardzo angażuje i sprawia, że chce się czytać dalej. To bardzo...