Oszukani

W informacji na temat książki możemy przeczytać: "W sam raz dla miłośników twórczości Ryszarda Ćwirleja." Nie, styl zupełnie inny, jedyne co można powiązać z Ćwirlejem, to, że akcja dzieje się w PRL-u. Duchem pozycja nieco przypomina kryminały z tamtych lat, choć nie ma w niej propagandy. Bohaterowie są nijacy, mało wyraziści, choć sama historia ciekawa.

W informacji na temat książki możemy przeczytać: "W sam raz dla miłośników twórczości Ryszarda Ćwirleja." Nie, styl zupełnie inny, jedyne co można powiązać z Ćwirlejem, to, że akcja dzieje się w PRL-u. Duchem pozycja nieco przypomina kryminały z tamtych lat, choć nie ma w niej propagandy. Bohaterowie są nijacy, mało wyraziści, choć sama historia ciekawa.

Mroczne lata pięćdziesiąte ubiegłego stulecia bardzo rzadko pojawiają się w polskiej literaturze kryminalnej, dlatego zwróciłem uwagę na tę książkę.
Trochę mi zabrakło klimatu tamtych czasów, liczyłem na więcej. Właściwie tylko postać prokuratora nie pozwalała zapomnieć, że akcja toczy się zaledwie niecały rok przed śmiercią Stalina i że to był najbardziej ponury czas w historii PRL.
Wątek kryminalny skupia się na śledztwie prowadzonym przez porucznika milicji w sprawie seryjnych morderstw w Koninie. W zasadzie przypomina on sobie te wydarzenia po wielu latach. Czyta się to całkiem dobrze, chociaż motyw działania sprawcy wydaje mi się mocno naciągany i mało wiarygodny.
Niestety, nie zrozumiałem tych rozdziałów poświęconych tajemniczej postaci polującej na brata porucznika.
Całościowo powieść broni się i z uwagi choćby tylko na to, że zdecydowanie różni się od innych rodzimych kryminałów nie żałuję, że po nią sięgnąłem.

Mroczne lata pięćdziesiąte ubiegłego stulecia bardzo rzadko pojawiają się w polskiej literaturze kryminalnej, dlatego zwróciłem uwagę na tę książkę.
Trochę mi zabrakło klimatu tamtych czasów, liczyłem na więcej. Właściwie tylko postać prokuratora nie pozwalała zapomnieć, że akcja toczy się zaledwie niecały rok przed śmiercią Stalina i że to był najbardziej ponury czas w...

Akcja dzieje się na przełomie lat 1952 i 1953 w Koninie. Z portretów i afiszy na ścianach komisariatu i urzędów spoglądają oczy Stalina. Pijacy na ulicach śpiewają „towarzysz Stalin usta słodsze ma od malin”. Sprawa morderstwa musi zostać szybko załatwiona, ale niekoniecznie rozwiązana, bo wystarczy wskazać winnego i zmusić go do przyznania się. Najlepszym materiałem na winnego jest niepiśmienny alkoholik, który za obietnicę flaszki podpisze protokół, nie czytając go. Ale Szymon jest przekonany, że winny jest ktoś inny, ponieważ dowody wskazują na serię zabójstw. A w komunistycznym ustroju nie występują przecież seryjni mordercy. Autor roztacza ponury obraz PRL-u sprzed odwilży, w której indywidualizm zagraża zdrowiu kolektywu. Pokazuje ubeków, przodowników pracy, towarzyszy i obywateli, których wykuwa się młotem socjalistycznej propagandy. Na początku nieco niemrawo toczy się śledztwo, jednak potem przyspiesza. Szymon podąża różnymi tropami, które okazują się mylne. Gdybym wiedziała, kogo dotyczą pisane kursywą rozdziały zatytułowane „Noc”, to oceniłabym książkę wyżej.

Akcja dzieje się na przełomie lat 1952 i 1953 w Koninie. Z portretów i afiszy na ścianach komisariatu i urzędów spoglądają oczy Stalina. Pijacy na ulicach śpiewają „towarzysz Stalin usta słodsze ma od malin”. Sprawa morderstwa musi zostać szybko załatwiona, ale niekoniecznie rozwiązana, bo wystarczy wskazać winnego i zmusić go do przyznania się. Najlepszym materiałem na...