Samotne kobiety

Zaskakująco dobrze czytało mi się tą książkę.Opowiesc zaskoczyła mnie elementami z pogranicza fantasy ale bardzo pozytywnie.To pierwsza książka tego autora i pewnie jeszcze do niego wrócę.
Dobrze napisana bez zbędnych opisów , jestem zadowolona

Zaskakująco dobrze czytało mi się tą książkę.Opowiesc zaskoczyła mnie elementami z pogranicza fantasy ale bardzo pozytywnie.To pierwsza książka tego autora i pewnie jeszcze do niego wrócę.
Dobrze napisana bez zbędnych opisów , jestem zadowolona

Dziwna trochę , ni to horror ni opowieść ale coś w sobie ma

Dziwna trochę , ni to horror ni opowieść ale coś w sobie ma

Moim zdaniem książka była wciągająca. Na pewno nie horror. Czy odrealniona? Jak najbardziej! Zakończenie już totalnie absurdalne - dla mnie to nie jest minus.

Moim zdaniem książka była wciągająca. Na pewno nie horror. Czy odrealniona? Jak najbardziej! Zakończenie już totalnie absurdalne - dla mnie to nie jest minus.

No ja takiego się nie spodziewałam, po prostu wow.. I z taką końcówką? Ło panie!

No ja takiego się nie spodziewałam, po prostu wow.. I z taką końcówką? Ło panie!

Kolejna współczesna, odrealniona w absurdalny wręcz sposób opowieść o silnych, niezależnych kobietach, które świetnie radzą sobie ze wszystkim radę same, nawet z gospodarowaniem na ciężkiej do uprawy ziemi w północnej Montanie w początkach XX wieku. Do tego osnowa powieści jest mocno wątpliwa moralnie, np. autor jako dobry objaw pochwala zabicie przez żonę męża, jeżeli ten jest obibokiem i nie garnie się do wspólnego trudu przetrwania na jałowej ziemi. Zakończenie opowieści również pozostawia wiele do życzenia od strony moralnej (nie będę pisał o co chodzi, żeby nie spamować).
Powieść to współczesna woke culture pełną parą, gęba horroru i wątek grozy jest wyłącznie nieistotnym pretekstem, by pokazać dzielne i silne kobiety radzące sobie z nadnaturalnym zagrożeniem. Oczywiście kobiety nie są tu silne swoją kobiecością, tylko stricte męskimi cechami, tj. tężyzną fizyczną, logiką, myśleniem strategicznym. Jeżeli są tu mężczyźni godni uwagi autora, to wyłącznie spełniający rolę cuckoldów wobec silnych femin. Jakby tego było mało, mamy tutaj również pochwałę wychowywania małych dziewczynek jako chłopców.
Jest też oczywiście nieudolnie skrywany rasizm czarnych wobec innych ras, nie jest to tak obrzydliwy rasizm jak w "Ring shout", ale i tak jest niedopuszczalny.
Nawet starając się ignorować wszystko powyższe, powieść nie dostarcza jako rozrywka. Jest nudno, postaci są nieangażujące, świat przedstawiony nieciekawy, fabuła tudzież, wątek nadnaturalny sumarycznie okazuje się kiczowaty i woke'owy do granic bólu.
Sumarycznie, murzyńscy autorzy w serii (Clark, LaValle) nie dostarczają.
Ogólnie odradzam, żeby nie promować czytelniczo takich wątpliwych literacko kupsztali.

Kolejna współczesna, odrealniona w absurdalny wręcz sposób opowieść o silnych, niezależnych kobietach, które świetnie radzą sobie ze wszystkim radę same, nawet z gospodarowaniem na ciężkiej do uprawy ziemi w północnej Montanie w początkach XX wieku. Do tego osnowa powieści jest mocno wątpliwa moralnie, np. autor jako dobry objaw pochwala zabicie przez żonę męża, jeżeli ten...

Trzecia część była naprawdę dobra i część druga zrobiła jej bardzo solidną podbudówkę, aallle sama w sobie była... no właśnie, trochę nudna.

Trzecia część była naprawdę dobra i część druga zrobiła jej bardzo solidną podbudówkę, aallle sama w sobie była... no właśnie, trochę nudna.

Nie jest horror w najbardziej oczywistym znaczeniu, to pewne.
Jednak charakterystyczny klimat zagrożenia, niebezpieczeństwa - nie zawsze z oczekiwanej strony - towarzyszy czytelnikowi niemal od początku.
Wydaje się (mam nadzieję, że nie jest to nadinterpretacja),że to powieść dość metaforyczna, w tym sensie, że gdyby osadzić społeczność, bohaterów itd. w teraźniejszości, to dostaniemy równie poruszającą opowieść o sprawach uniwersalnych, dotykających od zawsze wrażliwość i emocje ludzi.

Nie jest horror w najbardziej oczywistym znaczeniu, to pewne.
Jednak charakterystyczny klimat zagrożenia, niebezpieczeństwa - nie zawsze z oczekiwanej strony - towarzyszy czytelnikowi niemal od początku.
Wydaje się (mam nadzieję, że nie jest to nadinterpretacja),że to powieść dość metaforyczna, w tym sensie, że gdyby osadzić społeczność, bohaterów itd. w teraźniejszości,...

Opowiesc o potworach, z tym ze nie zawsze wiadomo kto tym potworem jest.

Opowiesc o potworach, z tym ze nie zawsze wiadomo kto tym potworem jest.

Bardziej to chyba jednak fantasy niż horror (takie elementy też są),całkiem przyjemnie napisane. Na plus - "prawda" odkrywana jest powoli, a i jej przewidzenie nie jest łatwe. Na minus - pewne sprawy wydają się zbyt proste, zakończenie z mojej perspektywy nie jest jakieś wybitne.

Edit: Miałem problem sprecyzować co jeszcze jest minusem, przejrzałem inne opinie i już wiem. Faktycznie - im bliżej początku tym książka lepsza, im bliżej końca tym niestety słabsza.

Bardziej to chyba jednak fantasy niż horror (takie elementy też są),całkiem przyjemnie napisane. Na plus - "prawda" odkrywana jest powoli, a i jej przewidzenie nie jest łatwe. Na minus - pewne sprawy wydają się zbyt proste, zakończenie z mojej perspektywy nie jest jakieś wybitne.

Edit: Miałem problem sprecyzować co jeszcze jest minusem, przejrzałem inne opinie i już wiem....

Mam wielki problem z oceną tej książki - z jednej strony czytałam ją z przyjemnością i zainteresowaniem, z drugiej po skończeniu poczułam, że czegoś w niej brakuje.
Pierwsza połowa jest zdecydowanie lepszą częścią "Samotnych kobiet" - dowiadujemy się, że stało się coś strasznego, ale nie znamy dokładnych szczegółów ani motywów. Fabuła stopniowo odkrywa przed nami wszystkie elementy układanki, ale moim zdaniem kulminacyjny moment nadchodzi zbyt wcześnie, bo mniej więcej w połowie. Od tej pory książka wydaje się rozciągnięta i mniej ciekawa, z kolei zakończenie wydawało mi się bardzo płaskie i wymuszone. Brakowało w nim emocji, było mechaniczne i zbyt łatwo osiągnięte w stosunku do budowanego przez resztę fabuły napięcia.
Najsilniejszym elementem książki są jednak bohaterowie - różnorodni, wyraziści, wielowymiarowi. Każdy ma jakąś historię i przebył pewną drogę, każda prezentowana przez niego cecha, pozytywna czy negatywna, ma wiarygodne podłoże. Podoba mi się, że główna bohaterka rozwija się wraz z kolejnymi doświadczeniami.
Trafił też do mnie styl i język książki. Opisy są nienachalne, wystarczające do wyobrażenia sobie przestrzeni, ale nie zawierają zbyt dużej ilości niepotrzebnych szczegółów. Kładą nacisk na to, na co czytelnik powinien zwrócić uwagę i ignorują niepotrzebne treści.
Rozwiązanie głównej intrygi bardzo mnie zawiodło, niektóre tropy wydały mi się niepotrzebne i przesadzone. Zastanawiam się też, czy książka na pewno znajduje się w odpowiedniej kategorii, bo choć początek trzyma klimat grozy, całości bliżej raczej do trillera, a sam wątek fantastyczno-horrorowy wydawał się trochę na siłę i niedorzeczny nawet w przedstawionych realiach.

Mam wielki problem z oceną tej książki - z jednej strony czytałam ją z przyjemnością i zainteresowaniem, z drugiej po skończeniu poczułam, że czegoś w niej brakuje.
Pierwsza połowa jest zdecydowanie lepszą częścią "Samotnych kobiet" - dowiadujemy się, że stało się coś strasznego, ale nie znamy dokładnych szczegółów ani motywów. Fabuła stopniowo odkrywa przed nami wszystkie...