Złe ulice. Opowieści praskie

Z książkami o silnym kolorycie lokalnym bywa kłopot. Jeśli znasz miejsce akcji na tyle dobrze, że razem z bohaterami możesz podążać swojskimi ulicami, tym lepiej, ale jeśli nie - nadmiar nazw i lokalizacji może być nieco męczący. "Złe ulice" tak właśnie mają, a przy tym są inne zastrzeżenia. Bochiński egzotyzuje Pragę, jego inspiracje są nazbyt oczywiste (trzeba przyznać, że ich nie ukrywa) a historie nieszczególnie oryginalne. Mimo wszystko czyta się to bardzo przyjemnie i nie żałuję nabytku, ale ja, chociaż nie jestem z warszawskiej Pragi znam te rejony dobrze. I rzeczywiście mają one swój niepowtarzalny sznyt.

Z książkami o silnym kolorycie lokalnym bywa kłopot. Jeśli znasz miejsce akcji na tyle dobrze, że razem z bohaterami możesz podążać swojskimi ulicami, tym lepiej, ale jeśli nie - nadmiar nazw i lokalizacji może być nieco męczący. "Złe ulice" tak właśnie mają, a przy tym są inne zastrzeżenia. Bochiński egzotyzuje Pragę, jego inspiracje są nazbyt oczywiste (trzeba przyznać,...

Złe ulice-Opowieści praskie czyli Magia, Tajemnica i Historia, gdzie przeszłość splata się z teraźniejszością a realizm miesza z fantazją. To prawdziwa, praska urban fantasy.
Zbiór opowiadań zabiera nas w podróż na ukochaną przez pisarza warszawską, starą Pragę. Pragę z jej złymi i dobrymi stronami, ale przede wszystkim dzielnicę, w której nadal obecny jest duch niegdysiejszej Warszawy. Znajdziemy tu barwnych bohaterów, niesamowite, zapomniane miejsca, elementy warszawskiej gwary, liczne powiedzonka oraz wątki historyczne. Opowiadania są różnorodne, choć jednocześnie mają wiele wspólnych elementów. Komedia, horror, dramat i historie miłosne łączą się w jedną, wieloznaczną opowieść o świecie, który odchodzi na naszych oczach.
Na szczególną uwagę zasługuje „Cudowny wynalazek pana Bella”, jedno z lepszych opowiadań polskich opublikowanych w XXI wieku. Jednak skromniejsze teksty: „Bułki”- niesamowicie nastrojowy z subtelnym powiewem grozy i „Yanina i Mistrz” nawiązujący do dokonań jednego z mistrzów literackich także wywarły na mnie wielkie wrażenie.
Podsumowując, gorąco polecam wszystkie historie napisane przez Tomka Bochińskiego. Zarówno tym czytelnikom, którym Praga nie jest obojętna i którzy chcą pielęgnować ducha dawnej Pragi, jak i tym, którzy jej nie znają a chcą zostać zaczarowani przez niesamowitą, tajemniczą, warszawską Pragę.

Złe ulice-Opowieści praskie czyli Magia, Tajemnica i Historia, gdzie przeszłość splata się z teraźniejszością a realizm miesza z fantazją. To prawdziwa, praska urban fantasy.
Zbiór opowiadań zabiera nas w podróż na ukochaną przez pisarza warszawską, starą Pragę. Pragę z jej złymi i dobrymi stronami, ale przede wszystkim dzielnicę, w której nadal obecny jest duch...

Weź dwie miary Storma, 3 kwarty Wędrowycza, półkubełka Złego, dorzuć setuchnę Nienazwanej grozy i podlej sosem z Łupeżcy umysłów. Dopraw garścią carskich tajemnic i wymieszaj ze szczyptą echa nazistowskiego mroku. Zagotuj na ogniu dzielni udręczonej czasem i przeszłością do zapachu gnijących pyr po trzeszczącej klatce schodowej i podmuchu amoniaku z oficyny.

To Złe ulice. Najlepsza fantastyka miejskich legend ostatnimi czasy (nie piszę 'ever', boby się nam autor znarowił i zgnuśniał w pysze). 13 historii złożonych jak kółka w zegarku. Każde innej wielkości, koloru i liczby zębów, Jedne opowiadają w tę, a inne w tamte strony. Wszystkie razem jednakowoż są przemyślnym aparatem jak ten z Antykithiry, tylko z Pragi, co to pokazuje blask i antyblask, przyjaźń i wrogość, braterstwo i szmodactwo, fazy dobra i zła. Nie ma jednego bohatera, jest ferajna żulerni z Pragi, są wiedzące inaczej i są obcy tak z ludzi, jak i nie.

Koncept mozaikowych wątków przywołuje na myśl kilka innych realizacji w fantastyce, ale najbliżej są tu chyba co do zasady Dzikie Karty. Nie jeden, a wielu bohaterów w historiach, które łączą miejsca i inne bohaterki tudzież bohaterowie. Jest fatum losu wskazujące drogę tym, którym w gobelinie przeznaczenia koniec utkano.

Weź dwie miary Storma, 3 kwarty Wędrowycza, półkubełka Złego, dorzuć setuchnę Nienazwanej grozy i podlej sosem z Łupeżcy umysłów. Dopraw garścią carskich tajemnic i wymieszaj ze szczyptą echa nazistowskiego mroku. Zagotuj na ogniu dzielni udręczonej czasem i przeszłością do zapachu gnijących pyr po trzeszczącej klatce schodowej i podmuchu amoniaku z oficyny.

To Złe ulice....