Szklane księgi porywaczy snów

Zapraszam na mojego bloga po więcej recenzji :)
https://bookslikeroses.blogspot.com/

To powieść łącząca w sobie kilka gatunków literackich - Powieści historycznej, erotyku, science fiction i kryminału. To również szczypta fantasy i przygody i wydawałoby się, że ten misz - masz gatunkowy będzie ciekawy i pochłaniający, jednakże prawda okazała się być dla mnie nieco inna.

Pomysł na fabułę był intrygujący; Enigmatyczne ugrupowanie werbujące ludzi do swojego ekscentrycznego eksperymentu, złożone intrygi, lekki wątek miłosny i trochę krwi, zachęcały do zapoznania się z bohaterami i śmiałe wkroczenie do ich lekko pokręconego świata. Jednak przez treść brnęło się opornie. Narracja prowadzona jest dwutorowo, bowiem wydarzenia przedstawione są z perspektywy młodej damy imieniem Celeste, jako jednej z głównych bohaterek, oraz łącznie z punktu widzenia zabójcy i lekarza (Można by rzec, że właściwie narracja rozkłada się na trzy tory, ale rozdziały, swoją drogą dość obszerne, dzielą się tylko na kobiece i męskie postrzeganie). Natomiast akcja rozgrywa się powoli, mając tendencję na przemian wzrastającą i opadającą - Są chwile, że galopuje naprawdę wartko, po to by za moment zwolnić aż to rozleniwienia. Teoretycznie można byłoby to uznać za plus pod względem budowania napięcia i sposobu wyrażenia charakteru powieści, niestety z racji tego że niektóre wątki są nadmiernie rozciągnięte, co jest zupełnie niepotrzebne, historia może sprawiać wrażenie nudnej. Natomiast ewidentnie dobrą stroną tej książki są bohaterowie, zyskujący przy bliższym poznaniu, choć nie rozbudowani dostatecznie jak na tak obszerną powieść. Nie mniej jednak można sympatyzować się z nimi lub wręcz przeciwnie - Co najważniejsze wzbudzają emocje, nie będąc dla nas postaciami zupełnie bezosobowymi i wyblakłymi. Obecność zwrotów akcji, choć niewielka jest ich ilość w całej historii, sprawia że nie jest ona monotonna i przewidywalna.

Tak więc wydawałoby się, że nie ma się do czego przyczepić, mimo to męczyłam się z tą książką. Natomiast sądzę, że bardziej wynika to z tego, że nie trafiłam z doborem gatunku, bo choć to mieszanka nietuzinkowa, była dla mnie toporna w odbiorze. Aczkolwiek jeżeli komuś nie przeszkadza objętość książki i ten mix gatunków (W zasadzie dość zgrabnie ze sobą połączonych, trzeba przyznać) i lubi kiedy fabuła rozkręca się i rozrasta powoli, w niespiesznym tempie osiągając swój punkt kulminacyjny, to naprawdę polecam. Wydaje mi się, że pomysł na powieść jest na tyle oryginalny, że warto się z z nią zapoznać, a nóż zyskując satysfakcjonującą rozrywkę z czasu spędzonego z lekturą.

Zapraszam na mojego bloga po więcej recenzji :)
https://bookslikeroses.blogspot.com/

To powieść łącząca w sobie kilka gatunków literackich - Powieści historycznej, erotyku, science fiction i kryminału. To również szczypta fantasy i przygody i wydawałoby się, że ten misz - masz gatunkowy będzie ciekawy i pochłaniający, jednakże prawda okazała się być dla mnie nieco inna....

Omujborzekrystepanie...
Czy ja się tego spodziewałam???
Nie! Zdecydowanie, nie...
Ja przepadłam, w tej książce...
Ci bohaterowie, których już nigdy nie zapomnę...ta genialna fabuła, która sprawia, że każdą stronę czyta się z wypiekami na twarzy, w pełnym napięciu...
Te emocje...te dialogi...
Jak dla mnie, tych trzech bohaterów zdeklasowało trzech muszkieterów ;))
Polecam, z czystym sumieniem

Omujborzekrystepanie...
Czy ja się tego spodziewałam???
Nie! Zdecydowanie, nie...
Ja przepadłam, w tej książce...
Ci bohaterowie, których już nigdy nie zapomnę...ta genialna fabuła, która sprawia, że każdą stronę czyta się z wypiekami na twarzy, w pełnym napięciu...
Te emocje...te dialogi...
Jak dla mnie, tych trzech bohaterów zdeklasowało trzech muszkieterów ;))
Polecam,...

Ach, cóż to była za przygoda!
Przygoda na najwyższym poziomie.
Z przemyślaną, skomplikowaną i gęstą fabułą.
Z charyzmatycznymi bohaterami, którzy przyciągnęli moją uwagę od początku i intrygowali do samego końca.
Z idealnym tempem akcji, której dynamika narastała, ale jednocześnie nie była przytłaczająca.
Z narracją, która jest bogata w szczegóły, barwna i soczysta, a jej jednoczesna lekkość pozwala bezproblemowo zatopić się w świat stworzony przez autora.

Rezolutna panna Temple, płatny zabójca Kardynał Chang oraz z pozoru nieporadny doktor Svenson. Każde z nich zostaje wplątane w tajemniczą i niebezpieczną intrygę. Każde z zupełnie innego powodu. Jednak gdy dochodzi do ich spotkania okazuje się, że tylko wspólnie będą mogli się z tego wyplątać.

Pozornie nic ich nie łączy.
Panna Temple to zadziorna, energiczna kobieta, której emocje stanowią motywację następnych jej działań. Tak się przynajmniej wydaje…
Priorytety Changa są nieco inne, to nie uczucia nim rządzą lecz chęć zysku. Pozornie.
Z kolei prostolinijny Svenson jest ‘człowiekiem na służbie’ i interesuje go tylko odnalezienie zaginionego księcia, który został mu powierzony w opiekę.
Jednak to tylko wierzchnia warstwa jego osobowości.

Są to postaci zbudowane przez autora starannie, z wyczuciem. Bogate życiorysowo, z bagażem doświadczeń.
Pochodzą z zupełnie innych światów, a mimo to, swoimi działaniami, narazili się tym samym osobom, które nie mają wobec nich przyjaznych zamiarów.
Zło jest tutaj mroczne i bezwzględne, więc nie ma mowy o litości.
Z kolei nasza trójka, choć niezwykle oryginalna, nie pozbawiona jest wad i słabości, a więc nie będzie im łatwo wygrać w tej grze, której stawką jest życie.

Napis na obwolucie głosi, że ta powieść to koktajl gatunków literackich i tak rzeczywiście jest.
Najbardziej bliskie będzie stwierdzenie, że jest to napisana z rozmachem przygodowa opowieść okołofantastyczna osadzona w wiktoriańskiej Anglii, z intrygującymi bohaterami i precyzyjnie skonstruowaną fabułą.
Jednak wyobraźnia autora nie zna granic i znaleźć tu można dużo więcej ponad tą charakterystykę.

Zdecydowanie polecam każdemu, kto lubi być zaskakiwany i porwany w wir opowiadanej historii 😊

Ach, cóż to była za przygoda!
Przygoda na najwyższym poziomie.
Z przemyślaną, skomplikowaną i gęstą fabułą.
Z charyzmatycznymi bohaterami, którzy przyciągnęli moją uwagę od początku i intrygowali do samego końca.
Z idealnym tempem akcji, której dynamika narastała, ale jednocześnie nie była przytłaczająca.
Z narracją, która jest bogata w szczegóły, barwna i soczysta, a jej...

Genialna i inspirująca powieść !

(Jedna z moich ulubionych)

,,Szklane Księgi Porywaczy Snów'' to dzieło z pogranicza horroru, sf, prozy historycznej i romansu osadzona w XIX-wiecznej, wiktoriańskiej Anglii.

(Uwielbiam takie klimaty...)

Co sprawia, że powieść tę czyta się z zapartym tchem? Wymieńmy po kolei: wartka akcja, dziwaczne i barwne postaci, atmosfera tajemnicy.

(W pewnym sensie ,,ma to coś''.)

Były takie momenty, że odkładałem książkę, ale zawsze do niej wracałem.

(No fakt, zdarzało się)

Już na sam koniec - Gorąco polecam.

(Szczerze? Z niecierpliwością wypatruję dnia kiedy sięgnę po ,,Przezroczystą Fabrykę Dusz'' by poznać dalsze losy dr Svensona, Changa i panny Temple, ale głównie dlatego, że czuję pewien niedosyt...)

Genialna i inspirująca powieść !

(Jedna z moich ulubionych)

,,Szklane Księgi Porywaczy Snów'' to dzieło z pogranicza horroru, sf, prozy historycznej i romansu osadzona w XIX-wiecznej, wiktoriańskiej Anglii.

(Uwielbiam takie klimaty...)

Co sprawia, że powieść tę czyta się z zapartym tchem? Wymieńmy po kolei: wartka akcja, dziwaczne i barwne postaci, atmosfera...

„Szklane księgi porywaczy snów” Gordona Dahlquista to jakieś wielopiętrowe kuriozum. Ta stosunkowo często polecana na polskich forach powieść, życie zaczęła od wielomilionowej zaliczki, którą z niejasnych przyczyn wydawnictwo zapłaciło autorowi. Z tych pieniędzy nic się nie zwróciło, ale zachęcone takim budżetem zagraniczne wydawnictwa rzuciły się na licencje i tak tłumaczenie ukazało się nad Wisłą, a egzemplarz w końcu trafił w moje ręce. Słowo daję: nigdy wcześniej tak się nie wymęczyłem nad lekturą. Cała recenzja: http://steampunk.info.pl/szklane-ksiegi-porywaczy-snow-najgorsza-ksiazka-czytalem/

„Szklane księgi porywaczy snów” Gordona Dahlquista to jakieś wielopiętrowe kuriozum. Ta stosunkowo często polecana na polskich forach powieść, życie zaczęła od wielomilionowej zaliczki, którą z niejasnych przyczyn wydawnictwo zapłaciło autorowi. Z tych pieniędzy nic się nie zwróciło, ale zachęcone takim budżetem zagraniczne wydawnictwa rzuciły się na licencje i tak...

Uwielbiam tę książkę i żałuję że pożyczyłam osobie, która od 7 lat nie chce mi jej oddać. Przynajmniej nauczyłam się nie pożyczać książek osobom czytającym jedną książkę na pół roku. Pozostał mi ebook, do którego co jakiś czas lubię wracać :)

Uwielbiam tę książkę i żałuję że pożyczyłam osobie, która od 7 lat nie chce mi jej oddać. Przynajmniej nauczyłam się nie pożyczać książek osobom czytającym jedną książkę na pół roku. Pozostał mi ebook, do którego co jakiś czas lubię wracać :)

W filmie „Ściśle tajne” spółki Zucker-Abrahams-Zucker jest taka scena: trwa bijatyka między Francuzami i Niemcami; wpada Francuz z karabinem, puszcza na oślep serię w kłębowisko mięśniaków, po czym okazuje się, że zastrzelił wszystkich Niemców i ani jednego Francuza. Ta scena byłaby doskonałą recenzją „Szklanych ksiąg porywaczy snów”.

Inne skojarzenie filmowe: „Świat Dzikiego Zachodu” z Yulem Brynnerem. Był tam park rozrywki (rzecz dzieje się w przyszłości),w którym zabawę w western realizowano za pomocą robotów i specjalnych rewolwerów, które miały taki czujnik, że jak strzelały do robota, to naprawdę, a jak do człowieka, to na niby. Różnica jest taka, że w „Świecie Dzikiego Zachodu” ta prosta recepta zawiodła, a u Dahlquista sprawdza się doskonale.

Fabuła jest zbudowana według schematu: idą, trafiają na rozwidlenie, spotykają losowo zestawioną grupę wrogów, chowają się i podsłuchują lub nie chowają się i mordują (vipów byle jak, szaraczków solidnie),uciekają, idą, trafiają na rozwidlenie, spotykają losowo zestawioną grupę wrogów...

Ostatnie 50 stron autor przeznaczył na wyjaśnienia (które po siedmiuset wcześniejszych stronach jatek i morderstw nikogo już chyba nie interesują). W ograniczonej przestrzeni skupił znów grono osób specjalnie wybranych na tę szkolną akademię, w której każdy uczeń musi dostać kawałek wierszyka do wyrecytowania (kto się nie załapał, został zamordowany wcześniej). W międzyczasie wszyscy wszystkich zabijają, ale zabici wstają i znów recytują lub zabijają.

No i to właściwie już wszystko, o co w tej książce chodzi.

W filmie „Ściśle tajne” spółki Zucker-Abrahams-Zucker jest taka scena: trwa bijatyka między Francuzami i Niemcami; wpada Francuz z karabinem, puszcza na oślep serię w kłębowisko mięśniaków, po czym okazuje się, że zastrzelił wszystkich Niemców i ani jednego Francuza. Ta scena byłaby doskonałą recenzją „Szklanych ksiąg porywaczy snów”.

Inne skojarzenie filmowe: „Świat...

No niestety, choć bardzo się starałam i miałam sporo wolnego czasu - bo to w końcu wakacje - nie byłam w stanie dobrnąć do końca książki. Fakt: ciekawa fabuła i i dość wartka akcja. Jak dla mnie jednak zbyt dużo postaci, i to o skomplikowanych osobowościach. Poza tym nie byłam w stanie poskładać treści w jedną sensowną całość. Nie potrafiłam też odnaleźć głównego problemu, wokół którego toczy się akcja. Stwierdziłam jednak, że całość świetnie nadaje się do stworzenia skomplikowanej gry komputerowej z dużą ilością wątków i bohaterów do wyboru przez potencjalnego gracza. Polecam dla czytelników, którzy lubią takie zawiłe historie. :)

No niestety, choć bardzo się starałam i miałam sporo wolnego czasu - bo to w końcu wakacje - nie byłam w stanie dobrnąć do końca książki. Fakt: ciekawa fabuła i i dość wartka akcja. Jak dla mnie jednak zbyt dużo postaci, i to o skomplikowanych osobowościach. Poza tym nie byłam w stanie poskładać treści w jedną sensowną całość. Nie potrafiłam też odnaleźć głównego...

Jedna z pierwszych książek jakie sama sobie kupiłam. Czytałam ją już kilka dobrych lat temu i wtedy mnie wciągnęła, choć momentami byłam za mała, aby pewne rzeczy zrozumieć. Teraz wiem, że jest naprawdę godna uwagi.

Jedna z pierwszych książek jakie sama sobie kupiłam. Czytałam ją już kilka dobrych lat temu i wtedy mnie wciągnęła, choć momentami byłam za mała, aby pewne rzeczy zrozumieć. Teraz wiem, że jest naprawdę godna uwagi.

Pomysł na fabułę bardzo ciekawy i rozbudowany. Wykonanie momentami kuleje, ale mimo wszystko czyta się dosyć przyjemnie i płynnie.

Pomysł na fabułę bardzo ciekawy i rozbudowany. Wykonanie momentami kuleje, ale mimo wszystko czyta się dosyć przyjemnie i płynnie.