Trzy puszki bobu

Zbiór ciekawych felietonów autora, który towarzyszył mi podczas letniego odpoczynku na Korfu. Tematyka różna, nie tylko sarkastyczne spojrzenie na nasz polski grajdołek. Dziękuję autorowi za polecajki filmowe, serialowe i książkowe. Zawsze chętnie sprawdzam, co tam Meller przeczytał i obejrzał ciekawego, aby samemu coś wybrać dla siebie, zainspirować się. Czas zabrać się za „Czerwoną ziemię" i nadrobić zaległości czytelnicze. Zazdroszczę tego pogranicza Warmii i Mazur - reset głowy zapewniony. A co do felietonów - chciałbym mieć refleks sprzedawcy arbuzów.

Zbiór ciekawych felietonów autora, który towarzyszył mi podczas letniego odpoczynku na Korfu. Tematyka różna, nie tylko sarkastyczne spojrzenie na nasz polski grajdołek. Dziękuję autorowi za polecajki filmowe, serialowe i książkowe. Zawsze chętnie sprawdzam, co tam Meller przeczytał i obejrzał ciekawego, aby samemu coś wybrać dla siebie, zainspirować się. Czas zabrać się za...

Słabe to; autor zapamiętany będzie jako usłużny PO i jej propagandzie; oddalony od rzeczywistości, niszczący kraj; szkoda, że tak nisko upadł i takich wyborów dokonał..

Słabe to; autor zapamiętany będzie jako usłużny PO i jej propagandzie; oddalony od rzeczywistości, niszczący kraj; szkoda, że tak nisko upadł i takich wyborów dokonał..

Meller centrystą? Dajcie spokój. Jedzie po PiSie niemiłosiernie, pewnie często ma rację, ale te teksty wyolbrzymiające wpadki prawaków dla mnie nieśmieszne, może sytuacje zbyt smutne, żeby się z nich śmiać, może czegoś innego zabrakło. Inne teksty jak zwykle ciekawe, inspirujące, wspomnieniowe najlepsze, szczególnie z pandemii. Książka nieco gorsza niż poprzedni zbiór felietonów "Nietoperz i suszone cytryny".

Meller centrystą? Dajcie spokój. Jedzie po PiSie niemiłosiernie, pewnie często ma rację, ale te teksty wyolbrzymiające wpadki prawaków dla mnie nieśmieszne, może sytuacje zbyt smutne, żeby się z nich śmiać, może czegoś innego zabrakło. Inne teksty jak zwykle ciekawe, inspirujące, wspomnieniowe najlepsze, szczególnie z pandemii. Książka nieco gorsza niż poprzedni zbiór...

"Trzy puszki bobu" to literacka uczta dla umysłu poszukującego głębszych znaczeń i nieoczywistych połączeń. Autor z niespotykaną swobodą porusza się po meandrach współczesności, zręcznie tkając nici między światem polityki, ekranu i płótna. Jego spostrzeżenia są niczym precyzyjnie skalibrowany instrument, rezonujący z subtelnymi drganiami naszej rzeczywistości. To zadziwiające, że tak śmiałe i bezkompromisowe spojrzenie znalazło drogę do czytelnika.
Każda strona tej książki to zaproszenie do intelektualnej podróży, podczas której odkrywamy nowe perspektywy na dobrze znane nam krajobrazy. Bez zbędnych upiększeń, autor serwuje nam esencję swoich przemyśleń na temat mechanizmów władzy, iluzji kreowanych przez popkulturę i wibracji pulsujących w dziełach sztuki. To prawdziwa skarbnica wiedzy, ukryta między wierszami, czekająca na odkrycie przez tych, którzy potrafią czytać między liniami.

"Trzy puszki bobu" to literacka uczta dla umysłu poszukującego głębszych znaczeń i nieoczywistych połączeń. Autor z niespotykaną swobodą porusza się po meandrach współczesności, zręcznie tkając nici między światem polityki, ekranu i płótna. Jego spostrzeżenia są niczym precyzyjnie skalibrowany instrument, rezonujący z subtelnymi drganiami naszej rzeczywistości. To...

Książka nie trzyma poziomu. Zabawne i błyskotliwe spostrzeżenia oraz anegdoty przeplatane są tymi niewiele wnoszącymi. Z założenia felieton komentuje sprawy bieżące, więc powinienem był to wiedzieć rozpoczynając książkę, ale fragmenty pandemiczne czy polityczne, z perspektywy 2025 roku, są nudne i powtarzalne, mimo tego, że teksty te były niewątpliwie wartościowe w 2019 czy 2020. Zbiór ten nie przetrwał próby czasu, lecz może warto będzie go przeczytać w 2035 i poddać ponownej ocenie.

Książka nie trzyma poziomu. Zabawne i błyskotliwe spostrzeżenia oraz anegdoty przeplatane są tymi niewiele wnoszącymi. Z założenia felieton komentuje sprawy bieżące, więc powinienem był to wiedzieć rozpoczynając książkę, ale fragmenty pandemiczne czy polityczne, z perspektywy 2025 roku, są nudne i powtarzalne, mimo tego, że teksty te były niewątpliwie wartościowe w 2019 czy...

Co za rozczarowanie… Przebrnięcie przez te felietony to była istna męczarnia.
Nie najgorsze są historyjki poświęcone radzeniu sobie z pandemią i lock downem lub rekomendacje książkowo-serialowe, natomiast cała reszta to wyłącznie politykowanie. Niestety wszystkie felietony na tematy polityczne zlewają się w jedno, ponieważ są tak nijakie, a przy okazji nieinteresujące, wtórne i nieaktualne.
Najgorsze jednak, że są zupełnie nieśmieszne, a to właśnie na dowcip w przypadku „Trzech puszek bobu” liczyłam najmocniej.

Co za rozczarowanie… Przebrnięcie przez te felietony to była istna męczarnia.
Nie najgorsze są historyjki poświęcone radzeniu sobie z pandemią i lock downem lub rekomendacje książkowo-serialowe, natomiast cała reszta to wyłącznie politykowanie. Niestety wszystkie felietony na tematy polityczne zlewają się w jedno, ponieważ są tak nijakie, a przy okazji nieinteresujące,...

Bardzo lubię autora, jako dziennikarza i jego felietony też mi się podobały, może z wyjątkiem tych politycznych. Zestarzały się zwyczajnie. Nie śmieszą i nie poruszają. Najlepsze są te o nim samym i książkowe polecajki.

Bardzo lubię autora, jako dziennikarza i jego felietony też mi się podobały, może z wyjątkiem tych politycznych. Zestarzały się zwyczajnie. Nie śmieszą i nie poruszają. Najlepsze są te o nim samym i książkowe polecajki.

Czekając na nową powieść od Pana Marcina, postanowiłam przysłuchać się jego felietonom i choć nie jestem zwolenniczką politycznych tematów, które tu przeważają i nadają ton całemu przedsięwzięciu, bawiłam się przednio. Ironia, która wycieka niemal z każdej strony staje się zjadliwa, cały czas aktualna a wszystko ubarwia lekkie poczucie humoru Pana Mellera, nadając wydarzeniom nie tak rażący wydźwięk. Znajdziecie tu tematy trudne, lakoniczne, humorystyczne, bulwersujące a nawet nieważne a wszystkie zainteresują Was na tyle, że te kilka godzin zleci nie wiadomo gdzie. Smaczek dodają komentarze, zapewne dosztukowane już po pierwszych publikacjach, wyjaśniające kwestie sporne. Polecam.

Czekając na nową powieść od Pana Marcina, postanowiłam przysłuchać się jego felietonom i choć nie jestem zwolenniczką politycznych tematów, które tu przeważają i nadają ton całemu przedsięwzięciu, bawiłam się przednio. Ironia, która wycieka niemal z każdej strony staje się zjadliwa, cały czas aktualna a wszystko ubarwia lekkie poczucie humoru Pana Mellera, nadając...

felietony dobrze się czyta "na świeżo", kiedy są komentarzem do bieżącej sytuacji, albo po wielu latach a nawet dekadach, kiedy opowiadają czym kiedyś żył świat.
Kiedy powstawał ten zbiór świat głównie żył pandemią, ale chyba jeszcze każdy to pamięta, więc nic wielce odkrywczego.
Plus jak zwykle politykowanie, politykowanie, aż do przesady.

felietony dobrze się czyta "na świeżo", kiedy są komentarzem do bieżącej sytuacji, albo po wielu latach a nawet dekadach, kiedy opowiadają czym kiedyś żył świat.
Kiedy powstawał ten zbiór świat głównie żył pandemią, ale chyba jeszcze każdy to pamięta, więc nic wielce odkrywczego.
Plus jak zwykle politykowanie, politykowanie, aż do przesady.

Sporo jakże cennych refleksji. i czyta się tak lekko...

Sporo jakże cennych refleksji. i czyta się tak lekko...