Wojna o dziecko. Historia surogatki z Ukrainy

Nie, nie, nie i jeszcze raz nie!
Ta książka nigdy nie powinna się była wydarzyć, zwłaszcza w takiej wersji.
Spodziewałam się historii pełnej emocji, a dostałam literacką papkę, którą można przemielić w jeden wieczór i szybko o niej zapomnieć.
Mamy tutaj obyczaj z nutą dramatyzmu, a zakończenie ulepiono z happy endem rodem z melodramatu.
Zabrakło mi tu przede wszystkim emocji- takich ludzkich, prostych, prosto z serca, z samego wnętrza duszy. Powieść, która porusza bardzo emocjonalne tematy jak wojna, rozterki wdowy, brak wsparcia, dylematy związane z surogacją, aż się prosiła o całą gamę uczuć. A tutaj wszystko zostało muśnięte po wierzchu, spłaszczone, uproszczone.
A przecież gdy ktoś porywa się na tego rodzaju książkę, powinien w słowach zawrzeć emocjonalną bombę, która waliłaby w nas jak młotem. Tutaj tego nie było, przez co
fabuła była mdła do granic możliwości
i bardziej nadawałoby się to na słodkopierdzącą ‘’świąteczną powieść”, gdzie dramat jest tylko tłem do “żyli długo i szczęśliwie” niż książkę która skłoni nas do refleksji.

Nie, nie, nie i jeszcze raz nie!
Ta książka nigdy nie powinna się była wydarzyć, zwłaszcza w takiej wersji.
Spodziewałam się historii pełnej emocji, a dostałam literacką papkę, którą można przemielić w jeden wieczór i szybko o niej zapomnieć.
Mamy tutaj obyczaj z nutą dramatyzmu, a zakończenie ulepiono z happy endem rodem z melodramatu.
Zabrakło mi tu przede wszystkim...

"WOJNA O DZIECKO. HISTORIA SUROGATKI Z UKRAINY" - EWA WYSZYŃŚKA

Na książkę trafiłam przez przypadek dzięki polecajkom na platformie BookBeat,
Jest to bardzo poruszająca opowieść dotykająca trzy ważne tematy.
Pierwszy to: Rozpacz po stracie męża i ojca dzieciom, samotne macierzyństwo, trudy jego to pierwsze,
Drugie to podjęcie najtrudniejszej decyzji, jaką jest bycie zastępczą matką. Celowo nie nazywam tego surogatką, ponieważ nie podoba mi się to słowo. Zastępcza matka jest ładniejszym sformułowaniem. Jest to najtrudniejsza decyzja jaką zarówno kobieta podejmuje jak i ludzie, którzy decydują się na ten krok. Jest to bardzo ładnie, pod kątem psychologicznym jest rozwinięty ten wątek.
Natalii ma dzieci i kredyt, który musi spłacić. Nie decyduje się na to, bo czuje się żywym inkubatorem, tylko chce ratować dzieci, zapewnić im byt i mieszkanie. Natalii decyduje się na to i zostaje wybrana przez parę ... gejów. Tu zaczyna się następny wątek. Trzeci temat tolerancja do cudzych wyborów, decyzji. Zarówno tych trudnych jakim jest noszenie w łonie nieswojego dziecka, a także życie mężczyzny ...
z mężczyzną, a nie kobietą czyli życie i potencjalna adopcja przez parę gejów.
Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze wojna, która wybucha w Ukrainie.
Jak to odbija się na zwykłych ludziach, matkach, dzieciach, jak giną dzieci i z jakim bólem się trzeba zmierzyć . Autorka bardzo dokładnie oddaje emocje jakie targają ludźmi, którzy nagle muszą wszystko zostawić i mimo, że wcześniej walczyli o swój kąt i bezpieczeństwo teraz to nie jest najważniejsze, a jedynie ocalenie życia swojego i najbliższych.
Książka nie jest długa, ale mimo to czyta się ją jednym tchem , ponieważ historia bardzo wciąga.
Polecam zarówno książkę, ebook czy audiobook, który jest cudownie czytany.


OCENA 10/10
58/24 ( 01/05)/ OBYCZAJ 47/24
ilość stron: 210
DATA WYD: 14.10.2022
czas przewidziany czytania: 3 h 30 min.
Czas słuchania: 04 h 27 min
LEKTORZY: Sobczak Ewa
Anastazja
Skończona 03.05.2024 (słuchana)

"WOJNA O DZIECKO. HISTORIA SUROGATKI Z UKRAINY" - EWA WYSZYŃŚKA

Na książkę trafiłam przez przypadek dzięki polecajkom na platformie BookBeat,
Jest to bardzo poruszająca opowieść dotykająca trzy ważne tematy.
Pierwszy to: Rozpacz po stracie męża i ojca dzieciom, samotne macierzyństwo, trudy jego to pierwsze,
Drugie to podjęcie najtrudniejszej decyzji, jaką jest bycie...

Życie potrafi zaskakiwać...
„Matczyna miłość jest najsilniejsza ze wszystkich miłości na świecie, nie ma niczego, co mogłoby się z nią równać. Jest wpisana w ciało matki, w jej umysł, serce, to instynktowne uczucie, które nie potrzebuje ani myśli, ani wyjaśnień. Po prostu jest i każda matka dokładnie wie, w jaki sposób ta miłość działa.”

Poznajemy historię rodziny Tkachenko mieszkających blisko centrum Charkowa na Ukrainie, Nataliję, jej męża Igora i trójkę uroczych dzieci oraz małżeństwo Wolff mieszkające w centrum Berlina w Niemczech, Oskara i Nikalasa. Mąż Nataliji ginie przez zrządzenie losu. Kobieta chwyta się każdej pracy, by zapewnić dzieciom godny byt, lecz nadal nie wystarcza im pieniędzy na opłacenie wszystkich rachunków. Postanawia przyjąć propozycję wspólnego życia z kucharzem Andrijem, lecz ten w dniu, w którym dochodzi do rozmowy, oznajmuje jej, że się niedługo żeni. Po wielu próbach szukania lepszego zarobku trafia na ogłoszenie, aby zostać matką zastępczą tzw. surogatką.

W tym samym czasie małżeństwo Wolff przegląda katalog, aby wybrać matkę zastępczą. Nie jest to jednak prosta decyzja. Przecież ktoś ma urodzić ich dziecko. A jak się domyślacie, będzie nią Natalija. Nikt jednak się nie spodziewa, że będzie to walka o dziecko, gdyż Kijów został zbombardowany. „Rosjanie zaatakowali Ukrainę”. Jak skończy się historia Nataliji? Czy będzie bezpieczna? Czy odda dziecko, które nosi w swoim łonie? Tego wszystkiego i jeszcze więcej dowiecie się czytając, „Wojnę o dziecko” Ewy Wyszyńskiej.

Autorka ma niezwykle lekkie pióro. Jest to czwarta książka, którą jestem zachwycona. Historia Nataliji chwyta za serce, czuć jej ból, bezradność, determinację i emocje, które jej cały czas towarzyszą oraz walkę mimo przeciwności losu. Każda decyzja wiążąca się z macierzyństwem jest trudna i indywidualna.

Ciekawie została przedstawiona historia dwóch mężów mających marzenia o rodzicielstwie. Ich radość i wielkie plany, przeżywanie wszystkiego, nawet mnie się udzieliły.
Poznajemy również historię lekarza, który opiekuje się Nataliją i jest również przejmująca, bo jak wiemy, w dzisiejszych czasach szybciej mamy nową torebkę niż dziecko. Nie każdemu jest dane zostać rodzicem i poczuć w swoim łonie nowe życie.

Historia porusza, wzrusza, ale też bawi, zmusza do przemyśleń i porusza tematy, których często unikamy. Mamy wartką akcję i zwroty wydarzeń, od których nie można się oderwać. Polecam serdecznie.

„Czasami bywa tak, że widzimy jakiegoś człowieka i wzbudza on w nas pozytywne odczucia, zaufanie i bije od niego niewytłumaczalne ciepło, które chwyta za serce i już wiemy, przy pierwszym spotkaniu, że z tą osobą chcemy się kolegować czy przyjaźnić.”

Życie potrafi zaskakiwać...
„Matczyna miłość jest najsilniejsza ze wszystkich miłości na świecie, nie ma niczego, co mogłoby się z nią równać. Jest wpisana w ciało matki, w jej umysł, serce, to instynktowne uczucie, które nie potrzebuje ani myśli, ani wyjaśnień. Po prostu jest i każda matka dokładnie wie, w jaki sposób ta miłość działa.”

Poznajemy historię rodziny...

„Miłość zawsze jest tajemnicą i ujawnia się w niespodziewanych momentach naszego życia.”

Posiadanie dziecka i jego wychowywanie to marzenie wielu par małżeńskich. Uważają oni, że jego pojawienie się na świecie jest zwieńczeniem ich miłości. Jednak czasami trudno jest zrealizować te pragnienia z różnych powodów. Problemy wynikają z trudności zajścia w ciążę na przykład z przyczyn zdrowotnych, ale też bywają takie, które są niemożliwe do pokonania, gdy dotyczy to par homoseksualnych. Wówczas mają dwie możliwości: adopcja lub dziecko od matki zastępczej i o takiej historii możemy przeczytać w książce pt.: „Wojna o dziecko”.

Fabuła zaczyna się na kilka miesięcy przed wybuchem wojny w Ukrainie, gdy poznajemy Oskara i Niklasa, którzy mieszkają w Berlinie i od niedawna tworzą zalegalizowany związek. Są ze sobą szczęśliwi, pracują dobrze zarabiając, podróżują i pozornie mają wszystko, by być zadowolonymi z życia. W pewnym momencie dochodzą do wniosku, że czegoś im brakuje, by poczuć się pełną rodziną. Słowa ojca Niklasa, że „Rodzina bez dzieci to żadna rodzina” sprawiły, że zapragnęli mieć dziecko. Zdecydowali się wynająć matkę zastępczą, ale niestety niemieckie prawo zabrania tego procederu, więc muszą szukać poza granicami swego kraju odpowiedniej kobiety poprzez agencję Great Parents zajmującej się takimi sprawami. I tak trafiają na młodą Ukrainkę, Nataliję Tkachenko, która ma już trójkę swoich dzieci, ale teraz, gdy znalazła się w trudnej sytuacji decyduje się na urodzenie dziecka parze z Niemiec. Nie wie jednak, że to para męska, a nie mieszana.

„Dwudziesty pierwszy wiek – wiek rozumu, technologii i tak ogromnego rozwoju, a w rzeczywistości czas zatracania człowieczeństwa i empatii, brak solidarności i jedności gatunku ludzkiego.”

Książka najpierw ukazała się w październiku 2022 roku, a więc kilka miesięcy po wybuchu wojny w Ukrainie. Wówczas wydana została poprzez self publishing. Teraz, ponad rok później koszmar wojenny nadal trwa, więc sprawy poruszane w powieści są nadal aktualne i działają na wyobraźnię. Historia jest wprawdzie fikcją literacką, ale napisana tak, że można mieć wrażenie, że wydarzyła się naprawdę.

Powieść była dla mnie miłym zaskoczeniem, gdyż nie miałam okazji poznać innych książek pani Ewy Wyszyńskiej. Ujawnia się w niej to, co można przeczytać na jej stronie, że ma lekkie pióro, niesamowitą wyobraźnię i zdolności dobrego obserwatora rzeczywistości, dzięki temu, że jej książki połyka się w całości. I faktycznie tak jest, o czym miałam okazję się przekonać.

Przede wszystkim pokazuje, że wojna niszczy wszystko, przemienia wszelkie wartości, nadzieje i plany w pył, dotykając nie tylko bezpośrednio mieszkańców danego kraju, ale cały świat. A to wszystko w imię chorych ambicji polityków mających władzę, których nie obchodzą zwykli ludzie, którzy zamiast cieszyć się spokojem, szczęśliwym życiem muszą walczyć o siebie i rodzinę nie wiedząc, co przyniosą najbliższe dni, a nawet godziny. Unaocznia też, że dopóki wojna jest dla nas odległym wydarzeniem, dziejącym się wiele kilometrów od nas, nie potrafimy sobie wyobrazić, co przeżywają ludzie, których dotknęły cierpienia spowodowane wojennym koszmarem. Każdy z nas wie, że wojna niesie zniszczenie, ból i śmierć, ale dopiero, gdy bezpośrednio dotyka naszego kraju, najbliższych wówczas uświadamiamy sobie, jak straszliwym narzędziem politycznym jest wojna i jak łatwo ludźmi manipulować, zmuszać do zabijania innych i odczłowieczać.”

Wojna odsłania, bowiem ludzkie charaktery i dopiero wówczas pokazuje, na co nas stać w chwili zagrożenia. To czas, gdy rodzina jest pozbawiona nie tylko bezpieczeństwa, ale też ojca, męża czy brata, bo mężczyźni idą walczyć za swój kraj, a to nie są łatwe decyzje. Na przykładzie przyjaciółki Nataliji, Victorii, widać do doskonale, gdyż jej mąż, Sergiej, czuje się w obowiązku bronić swej ojczyzny. Dla jego żony jest do decyzja trudna do przyjęcia, gdyż jest zdania, że on ich opuszcza i porzuca. Ta wojna wkracza też w życie Oskara i Niklasa, gdy słyszą o niej w telewizji.

„Wojna o dziecko” to opowieść nie tylko o wojnie i jej koszmarze, gdyż poza tą kwestią autorka porusza różne zagadnienia, które są bardzo życiowe. Przede wszystkim zwraca uwagę na kwestię bycia matką zastępczą i różne podejścia do tej sprawy oraz różnice postrzegania tej roli w Niemczech i w Ukrainie, ale też inne podejścia do spraw homoseksualizmu i wykonywania dla nich usługi surogatki. Kwestia wojny wyłania się w trakcie opowiadania. Autorka pokazuje wojnę z różnych perspektyw, uzmysławiając, że niszczy ona życie wielu rodzin, niweczy wszelkie plany, a marzenia nie zawsze spełniają się tak, jakbyśmy chcieli, co widać po zaskakującym zakończeniu.

Książkę przeczytałam, dzięki serwisowi Sztukater

„Miłość zawsze jest tajemnicą i ujawnia się w niespodziewanych momentach naszego życia.”

Posiadanie dziecka i jego wychowywanie to marzenie wielu par małżeńskich. Uważają oni, że jego pojawienie się na świecie jest zwieńczeniem ich miłości. Jednak czasami trudno jest zrealizować te pragnienia z różnych powodów. Problemy wynikają z trudności zajścia w ciążę na przykład z...