Rozplątani. Jak naprawiać trudne relacje?

Polecam

Polecam

Uwielbiam książki o. Szustaka. Ta książka znów zawiera mnóstwo fragmentów z Pisma Świętego interpretowane pod kątem danego problemu. Bardzo w punkt, bardzo trafne spostrzeżenia o. Adama na temat konkretnych cudów Jezusa. Jednak zgadzam się z jedną z osób opiniujących tutaj, że schemat rozplątywania relacji wszędzie taki sam, "na teściową". Ja czytałam tę książkę pod innym kątem - dlaczego nie potrafię z nikim zbudować relacji, co jest ze mną nie tak. I pod tym kątem książka jest świetna. Mnóstwo przykładów z Biblii patologicznego funkcjonowania w tym świecie, który uniemożliwia osobie zbudować trwałe satysfakcjonujące relacje. Jeśli ktoś się boryka z tym problemem i wierzy w Jezusa - ta książka jest zdecydowanie strzałem w dziesiątkę ;)

A na marginesie ja bym dała inny tytuł: Rozplątani. Jak naprawić siebie by budować trwałe relacje? ;)

Uwielbiam książki o. Szustaka. Ta książka znów zawiera mnóstwo fragmentów z Pisma Świętego interpretowane pod kątem danego problemu. Bardzo w punkt, bardzo trafne spostrzeżenia o. Adama na temat konkretnych cudów Jezusa. Jednak zgadzam się z jedną z osób opiniujących tutaj, że schemat rozplątywania relacji wszędzie taki sam, "na teściową". Ja czytałam tę książkę pod innym...

9/10
Kto w swoim życiu nie ma trudnych (bądź trudniejszych) relacji, które chciałby (nawet tylko w głębi duszy) naprawić? Pewnie prawie wszyscy - bo wszyscy jesteśmy ludźmi. Mamy swoje przyzwyczajenia, poglądy, przekonania. I nie zawsze relacje z drugim układają nam się tak, jakbyśmy chcieli. Dodatkowo dochodzą różne relacje - jedne, które sami wybieramy (z przyjaciółmi, ze współmałżonkiem) ale też takie, w które wchodzimy po części bez naszego pełnego wyboru (relacje w pracy, relacje z dzieckiem). Co więc zrobić, żeby rozplątać te ludzkie relacje i żeby każdemu żyło się lepiej?

Nie powiem, że ta książka to jedyne rozwiązanie - i że posiada w sobie prawdę objawioną. Niemniej techniki czy podpowiedzi, które zawiera w niej o. Adam Szustak brzmią naprawdę sensownie i mogą zdecydowanie pomóc w trudnych sytuacjach. Nie ukrywam, że kilka rzeczy dało mi do myślenia - szczególnie w kontekście rozmowy z nastolatkiem.

Dla mnie to naprawdę bardzo dobra książka, którą polecam.

9/10
Kto w swoim życiu nie ma trudnych (bądź trudniejszych) relacji, które chciałby (nawet tylko w głębi duszy) naprawić? Pewnie prawie wszyscy - bo wszyscy jesteśmy ludźmi. Mamy swoje przyzwyczajenia, poglądy, przekonania. I nie zawsze relacje z drugim układają nam się tak, jakbyśmy chcieli. Dodatkowo dochodzą różne relacje - jedne, które sami wybieramy (z przyjaciółmi, ze...

Zapraszam na moją recenzje :)

Zapraszam na moją recenzje :)

Książkę Ojca Szustaka, zaczęłam czytać tak naprawdę do poduszki. Krótka, cienka ale treściwa i konkretna. Naprawianie relacji to często mozolna praca, a tu autor rzeczowo, odwołując się do fragmentów PŚw, pokazuje jak to zrobić.
Zachęcam, polecam.

Książkę Ojca Szustaka, zaczęłam czytać tak naprawdę do poduszki. Krótka, cienka ale treściwa i konkretna. Naprawianie relacji to często mozolna praca, a tu autor rzeczowo, odwołując się do fragmentów PŚw, pokazuje jak to zrobić.
Zachęcam, polecam.

Najsłuszniejsze rady, jak uratować ludzkość!

Najsłuszniejsze rady, jak uratować ludzkość!

Książka zapowiada dużo, ale według mnie i dla mnie nie spełnia tego co zakłada i niestety nie spełniła moich oczekiwań, które oczywiście powstały wyniku zapowiedzi książki. "Porady", które są w książce można tak naprawdę wyprowadzić samemu jak również powielany jest cały czas jeden schemat.

Książka zapowiada dużo, ale według mnie i dla mnie nie spełnia tego co zakłada i niestety nie spełniła moich oczekiwań, które oczywiście powstały wyniku zapowiedzi książki. "Porady", które są w książce można tak naprawdę wyprowadzić samemu jak również powielany jest cały czas jeden schemat.

Uwielbiam książki o Adama Szustaka ale też słuchać Jego kazań. w obrazowy sposób przedstawia biblię przez co głębiej dociera do zakamarków duszy .Miałam okazję przeżyć rekolekcje z o. Adamem , to czas który zapada w pamięci a jednocześnie czuje się niedosyt.

Uwielbiam książki o Adama Szustaka ale też słuchać Jego kazań. w obrazowy sposób przedstawia biblię przez co głębiej dociera do zakamarków duszy .Miałam okazję przeżyć rekolekcje z o. Adamem , to czas który zapada w pamięci a jednocześnie czuje się niedosyt.

Trzeba mieć serce by myśleć sercem. To akurat udaje się Szustakowi. W piękny i mądry sposób przedstawia obraz biblijnych historii, Ewangelii z obecnym czasem i sposobem funkcjonowania w bardzo ważnych, ludzkich relacjach. W mojej wspólnocie nazywamy to fundamentem relacji: Bóg/partner lub przyjaciel/dziecko lub uczeń/wspólnota/ja i moja praca/pasja/odpoczynek.

To mądre wskazówki brata Adama w pigułce. Zręcznie przedstawione przemyślenia. Książka jest mocno spięta, konkretna w, krótki i merytoryczny monolog zaprasza. A może prowadzi wręcz dojrzały dialog ze słuchaczem, czytelnikiem, podróżnikiem, mężem, synem, dzieckiem, bratem, wujkiem.....etc. Do, które brat Adam śle swe przemyślenia z głębi.

W okresie Wielkiego Postu - praktyczne jako rekolekcje nad sobą i swoją drogą życiową.

Czy jest coś do czego mogę się przyczepić?

To fakt, że brzmi cukierkowo co może być trudne do przyjęcia dla bardziej wymagających słuchaczy, agnostyków, ateistów.

Nie mniej próbować warto.
Wszak chodzi oto by pomóc zrozumieć, a nie zaszkodzić 🙏

Trzeba mieć serce by myśleć sercem. To akurat udaje się Szustakowi. W piękny i mądry sposób przedstawia obraz biblijnych historii, Ewangelii z obecnym czasem i sposobem funkcjonowania w bardzo ważnych, ludzkich relacjach. W mojej wspólnocie nazywamy to fundamentem relacji: Bóg/partner lub przyjaciel/dziecko lub uczeń/wspólnota/ja i moja praca/pasja/odpoczynek.

To mądre...

Recenzja także na moim IG: @dariusz_0k

Dopóki żyjemy, żyjemy wokół ludzi. Żeby nie wiem co, uczestniczymy w dziesiątkach relacji, i nawet jeśli ich nie inicjujemy, jesteśmy mniej lub bardziej czynnymi uczestnikami. Jeśli komunikację porównać do liny, to często na niej się tworzą supły. Czy to konsekwencja tego, że jesteśmy różni? Rozplątywaniu trudnych więzi i relacji poświęcona jest krótka książka o. Adama Szustaka. Książka niegruba ale obfita, pojemna. Dotycząca relacji, próbująca je "rozplątać" jak sugeruje tytuł. Metody tu zawarte oparte są na empatii i pomocy, ale i przerwaniu pewnych nici (jeśli jest taka potrzeba),na uzdrowieniu relacji np. rodziców do dzieci, dzieci do rodziców (w tym kontekście jest o wolności, o wychowaniu z poszanowaniem własnej drogi dziecka, o tym gdzie kończy się wspólna droga rodzica i dziecka). Ogromnie konkretna książka, wg mnie mądra, skondensowana, porównałbym ją do uderzenia w twarz mającego ocucić lub do polania zimną wodą na otrzeźwienie. Niby to rzeczy normalne, wydające się oczywistymi, ale patrząc na toksyczne relacje, na czasem i zaborczą ale miłość, na relacje rodziców i teściów względem swoich dzieci i zawirowania tych wspólnych żyć, na te supły i węzły raniące więzi, potrzebne jest odwoływanie się do pewnych modeli. Ojciec Szustak taką książeczkę przygotował, tradycyjnie z odniesieniami do konkretnych fragmentów Biblii, z odwołaniem do kultury żydowskiej, do kontekstu historycznego, czasem nawet przez niektóre fragmenty historyczne Ewangelii mówiąc o pewnej metaforze ludzkiego życia (zawsze mnie u ojca A.Szustaka fascynuje to, że znajduje jeszcze inną interpretację już wielokroć omówionego fragmentu Biblii, często na podstawie jakiegoś słowa; a taka wielość interpretacji tych samych wersów przez wieki mnie w ogóle fascynuje w Biblii).

Z jednej strony ta książka ma wzbudzić refleksję w czytającym, trochę nim wstrząsnąć wewnętrznie, ale jednocześnie stara się wzbudzić w czytelniku chęć pomocy ludziom wokół niego, naprawiając relacje z bliskimi tak naprawdę pomagamy nie tylko sobie. W wielu książkach o. Szustaka są praktyczne porady jak pomóc sobie, tu na podbudowie i psychologii i Ewangelii, widzimy jak naprawiać relacje z innymi. A więc pomóc i im. Te ewangeliczne sposoby to przypatrzenie się, w jaki sposób uzdrawiał Jezus, w jaki sposób podejść do drugiego człowieka. Szustakowe 3 kroki relacji: podejdź (postaw się na czyimś miejscu),chwyć dłoń (czyli miłość) i podnieś. Remedium na trudne relacje (może gorączkowy okres przedświąteczny będzie wymagał środków zaradczych, żeby budować odporność w miejsce konieczności sięgania od razu po komunikacyjne antybiotyki).

Recenzja także na moim IG: @dariusz_0k

Dopóki żyjemy, żyjemy wokół ludzi. Żeby nie wiem co, uczestniczymy w dziesiątkach relacji, i nawet jeśli ich nie inicjujemy, jesteśmy mniej lub bardziej czynnymi uczestnikami. Jeśli komunikację porównać do liny, to często na niej się tworzą supły. Czy to konsekwencja tego, że jesteśmy różni? Rozplątywaniu trudnych więzi i relacji...