Rozmyślania

Trochę rozczarowanie. Spodziewałem się książki, w której będzie więcej przekonywania co do filozofii stoicyzmu, jednak jest tu więcej zasad i odwoływania się do pryncypiów, z którymi ja sam nie w pełni się zgadzam, choć pewnie dałbym się przekonać, gdyby książka wdawała się bardziej w retorykę niż kodeks. Jest parę przebłysków, kilka złotych myśli, jednak to jedynie 5-10% całości. Reszta... no cóż... Przebrnąłem przez nie. Niektóre myśli się powtarzają kilkakrotnie, ale w tej kwestii za bardzo nie czepiałbym się starożytnych autorów, no bo akurat tutaj Marek Aureliusz pisał pod siebie a nie pod masy i może po prostu uznał to za ważne/kilka razy na przestrzeni życia zdarzyło mu się dojść do tych samych konkluzji. Niesamowicie dobra metafora dotycząca promieni słonecznych i filozofii myśli trochę ratuje tu wynik i podwyższa moją ocenę. Obecnie są jednak książki, które znacznie lepiej podchodzą do filozofii życia i robią to w bardziej przystępny sposób dla czytelnika.

Trochę rozczarowanie. Spodziewałem się książki, w której będzie więcej przekonywania co do filozofii stoicyzmu, jednak jest tu więcej zasad i odwoływania się do pryncypiów, z którymi ja sam nie w pełni się zgadzam, choć pewnie dałbym się przekonać, gdyby książka wdawała się bardziej w retorykę niż kodeks. Jest parę przebłysków, kilka złotych myśli, jednak to jedynie 5-10%...

Niezwykle inspirujące i dające do myślenia.

Niezwykle inspirujące i dające do myślenia.

Warto. Choćby tylko po to, aby dowiedzieć się, że prawie 2000 lat temu ważne były te same wartości: żyj uczciwie, nie marnuj czasu....
"Dopóki żyjesz, dopóki można - bądź dobry."

Warto. Choćby tylko po to, aby dowiedzieć się, że prawie 2000 lat temu ważne były te same wartości: żyj uczciwie, nie marnuj czasu....
"Dopóki żyjesz, dopóki można - bądź dobry."

Książkę tę można określić jako świecką biblię życiową. W każdym punkcie i linijce znajdziemy mądrości oraz aforyzmy, za którymi warto podążać.

Owa lektura pozwala na spojrzenie na wiele spraw innym okiem oraz skłania do zmiany perspektywy z wmawianych nam przez lata dogmatów.

NIestety autor bywa dosyć powtarzalny i nierzadko przeczytamy tę samą myśl zapisaną w różny sposób.

Książkę tę można określić jako świecką biblię życiową. W każdym punkcie i linijce znajdziemy mądrości oraz aforyzmy, za którymi warto podążać.

Owa lektura pozwala na spojrzenie na wiele spraw innym okiem oraz skłania do zmiany perspektywy z wmawianych nam przez lata dogmatów.

NIestety autor bywa dosyć powtarzalny i nierzadko przeczytamy tę samą myśl zapisaną w różny sposób.

Bardzo cenna pozycja. Zbiór wartościowych, ponadczasowych myśli, które mogą wesprzeć samorozwój i kształtowanie stoickiej postawy etycznej.

Zrobiłam mnóstwo notatek i na pewno będę do niej wracać.

Jestem przekonana, że przy uważnym, świadomym i konsekwentnym zaimplementowaniu zasad przedstawionych w książce można żyć lepiej, szczęśliwej i przyczynić się do dobrostanu innych.

Bardzo cenna pozycja. Zbiór wartościowych, ponadczasowych myśli, które mogą wesprzeć samorozwój i kształtowanie stoickiej postawy etycznej.

Zrobiłam mnóstwo notatek i na pewno będę do niej wracać.

Jestem przekonana, że przy uważnym, świadomym i konsekwentnym zaimplementowaniu zasad przedstawionych w książce można żyć lepiej, szczęśliwej i przyczynić się do dobrostanu innych.

Nie jest to książka, którą pochłania się w jeden/kilka dni. Warto rozkładać ją na dłuższy okres czasu, żeby nie czuć przytłoczenia podczas czytania. Zdecydowanie jest to cenna pozycja dla wszystkich, którzy chcą pracować nad swoim życiem i postawą. Praktycznie nie było strony, żebym nie zaznaczył jakiegoś fragmentu, który do mnie przemówił. Pomimo tego, że Marek Aureliusz wierzył w rzymskich bogów, ja jako chrześcijanin znalazłem tu wiele cennych treści. Zdecydowanie polecam!

Nie jest to książka, którą pochłania się w jeden/kilka dni. Warto rozkładać ją na dłuższy okres czasu, żeby nie czuć przytłoczenia podczas czytania. Zdecydowanie jest to cenna pozycja dla wszystkich, którzy chcą pracować nad swoim życiem i postawą. Praktycznie nie było strony, żebym nie zaznaczył jakiegoś fragmentu, który do mnie przemówił. Pomimo tego, że Marek Aureliusz...

Krótka, ale niezwykle głęboka. Zaskakuje, jak bardzo myśli sprzed dwóch tysięcy lat są aktualne dziś. Idealna do czytania fragmentami.

Krótka, ale niezwykle głęboka. Zaskakuje, jak bardzo myśli sprzed dwóch tysięcy lat są aktualne dziś. Idealna do czytania fragmentami.

Wydaje się być takim pamiętnikiem, do którego Marek wracał i pisał, żeby pamiętać jak powinno się żyć "zgodnie ze swoją naturą".
W rozmyślaniach najbardziej przemówiły do mnie fragmenty nt. tego, że ludzie powinni działać wspólnie dla siebie i nie narzekać na bliźniego i się na niego nie gniewać. Zamiast tego wskazuje na ogólnie kierowanie się rozsądkiem i życzliwością. Mysle, że w obecnych czasach często denerwujemy się na wszystkich dookoła i mamy ochotę zamknąć się sami e czterecg scianach. Ta książka przypomniała mi, że faktycznie tworzymy jeden organizm i "co dla roju pożyteczne to i dla pszczoły".
Rozumiem, czemu dla kogoś zasady zawarte w tej książce mogą być bardzo przydatne. Pozwalają na znalezienie recepty na spokoj w samym sobie, za pomocą kierowania się "dobrem", "rozumem", "bogobojnością". Jednak jak dla mnie ta filozofia za mało wnika w prawdziwą naturę człowieka. Wszystko w niej jest proste. Opiera się na sztywnych zasadach oraz rozpamiętywaniu, że "świat to zmiana", "wszyscy umrzemy", "żyj tak jak ci natura i bogowie karzą". Moim zdaniem takie podejście nie jest wyjściem ani ukojeniem w każdej sytuacji.

Wydaje się być takim pamiętnikiem, do którego Marek wracał i pisał, żeby pamiętać jak powinno się żyć "zgodnie ze swoją naturą".
W rozmyślaniach najbardziej przemówiły do mnie fragmenty nt. tego, że ludzie powinni działać wspólnie dla siebie i nie narzekać na bliźniego i się na niego nie gniewać. Zamiast tego wskazuje na ogólnie kierowanie się rozsądkiem i życzliwością....

arcydzieło stoickiej literatury introspekcyjnej... szczególnie księga IV - o tych, którzy o życie zabiegając... pomarli, mrą i pomrą...

w przeciwieństwie do Seneki czy Epikteta - traktat nie pisany dla innych a raczej jako notatnik osobisty, zapis ćwiczeń duchowych, prób panowania nad sobą, emocjami i lękiem...

jedyne znane dzieło literackie cesarza...

do ustawicznego czytania...

arcydzieło stoickiej literatury introspekcyjnej... szczególnie księga IV - o tych, którzy o życie zabiegając... pomarli, mrą i pomrą...

w przeciwieństwie do Seneki czy Epikteta - traktat nie pisany dla innych a raczej jako notatnik osobisty, zapis ćwiczeń duchowych, prób panowania nad sobą, emocjami i lękiem...

jedyne znane dzieło literackie cesarza...

do ustawicznego...

W mojej nic nie znaczącej opinii przehajpowana pozycja lub ignorancja czytelnika. Niekończące się bądź dobrym, bądź pokornym, bierz co dają, nie oczekuj więcej plus bonus i wiedza tajemna: "a kto umarł ten nie żyje”.

W mojej nic nie znaczącej opinii przehajpowana pozycja lub ignorancja czytelnika. Niekończące się bądź dobrym, bądź pokornym, bierz co dają, nie oczekuj więcej plus bonus i wiedza tajemna: "a kto umarł ten nie żyje”.